Kolorektal Kanser Cerrahisi Sonrası Önemli Bir Sorun: Fekal İnkontinans
Öz
Son yıllarda kolorektal kanser tanısı konan hasta sayısının artması ile birlikte kolorektal cerrahi oranı da giderek artmaktadır. Kanser tedavisine bağlı olarak ortaya çıkan bağırsak disfonksiyonu bireylerin defekasyon sorunları ile karşı karşıya kalmasına neden olmaktadır.
Kolorektal cerrahi sonrası sıklıkla karşımıza
çıkan sorun fekal inkontinanstır. Bu sorunla karşılaşan bireyler damgalanma,
utanma, kontrol kaybı duygusu, tuvalete yetişememe endişesi taşımaktadır. Bu nedenle de bireyler fekal inkontinas
yaşadığını çevresindeki diğer bireylerle ve sağlık profesyoneli ile
paylaşmaktan çekinmekte ve sosyal ortamlardan uzaklaşmaktadırlar. Sosyal
ortamlardan uzaklaşmak, yaşam tarzında meydana gelen değişiklikler ve
psikolojik sorunlar, bireylerin yaşam kalitesini olumsuz yönde etkilemektedir.
Bu nedenle fekal inkontinans şiddetinin en kısa sürede belirlenmesi ve tedavi
edilmesi gerekmektedir. Fekal inkontinans tedavisi için pelvik taban
egzersizleri, biyofeedback, elektrik stimulasyonu, diyet düzenlemeleri ve ilaç
tedavileri önerilmektedir.
Kolorektal cerrahiye bağlı olarak görülen bu durumda yüksek risk grubundaki hastaların ve uygun tedavi seçeneklerinin belirlenmesinde hemşire anahtar rol oynamaktadır. Aynı zamanda hemşireler fekal inkontinans sorunu yaşayan hastaların fiziksel-psikososyal sorunlar ile baş etmesinde, yaşam şeklinin düzenlenmesinde, boşaltım alışkanlıklarının düzenlenmesinde aktif rol oynamaktadır. Hemşire hastaların eğitim, danışmanlık, bakım rollerini üstlenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akbayrak T, Kaya S. (2016). Kadın Sağlığında Fizyoterapi ve Rehabilitasyon. 1. Baskı, Ankara, Kalkan Matbaacılık, s. 141-166.
- Bardsley A. (2013). Prevention and management of incontinence-associated dermatitis. Nursing Standard, 27(44). 41-46.
- Barisic G, Markovic V, Popovic M, Dimitrijevic I, Gavrilovic P, Krivokapic ZV. (2011). Function after intersphincteric resection for low rectal cancer and its influence on quality of life. Colorectal Disease, 13(6), 638–643.
- Beeckman D, Schoonhoven L, Verhaeghe S, Heyneman A, Defloor T. (2009). Prevention and treatment of incontinence‐associated dermatitis: literature review. Journal of Advanced Nursing, 65(6), 1141-1154.
- Cam C, Selcuk S, Asoglu MR., Tug N, Akdemir Y, Ay P, Karateke A. (2011). Validation of the Wexner scale in women with fecal incontinence in a Turkish population. International Urogynecology Journal, 22(11), 1375-1379.
- Camilleri‐Brennan J, Steele R JC. (2002). Prospective analysis of quality of life after reversal of a defunctioning loop ileostomy. Colorectal Disease, 4(3), 167-171.
- Cangöl E, Aslan E, Yalçın, Ö. (2013). Kadınlarda pelvik taban kas egzersizleri ve hemşirenin rolü. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10 (3), 49-56.
- Croswell E, Bliss DZ, Savik K. (2010). Diet and eating pattern modifications used by community-living adults to manage their fecal incontinence. J Wound Ostomy Continence Nurs, 37(6); 677-682.
- Dedeli Ö, Fadiloglu C, Bor S. (2009). Validity and reliability of a Turkish version of the Fecal Incontinence Quality of Life Scale. Journal of Wound Ostomy&Continence Nursing, 36(5), 532-538.
- Dedeli Ö, Pakyüz S.Ç. (2016). Bowel movement: the sixth vital sign?. Clinical and Experimental Health Sciences, 6(3), 135-139.