Investigation of Writing Habits of Education Faculty Students in Digital Environments

Öz

The aim of this research is to determine the writing habits of education faculty students in digital environments. This research was carried out in the qualitative research method. The study group of the research consists of 50 students from the faculty of education of Başkent University. Data were obtained from the students through an interview form consisting of seven questions. Content analysis was used in the analysis of the data. As a result of the analysis of the data in the research it has been seen that In the positive opinions of the students about writing in digital environments, it is easier to write, and in their negative opinions, eye-related problems occur; in these environments, the purpose of doing homework about the purposes for which they write is prominent; where they use content communicated about where they write; they mostly use the writing applications available in the tools regarding which applications they use in their writings; computers stand out for what tools they use to write; that there is more use of images in relation to which elements they use in their writings; in terms of which features they use for text, printing the sound stands out. As a result, digital environments have affected students' writing habits in many dimensions. This situation led to the change of writing habits and the emergence of new habits.

Anahtar Kelimeler

• Writing
• digital writing
• digital writing
• digital literacy

Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Dijital Ortamlarda Yazma Alışkanlıklarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı eğitim fakültesi öğrencilerinin dijital ortamlarda yazma alışkanlıklarını belirlemektir. Bu araştırma nitel araştırma yönteminde gerçekleşti-rilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Başkent Üniversitesi eğitim fakültesinden 50 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerden veriler yedi sorudan oluşan görüşme formuyla alınmıştır. Verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmada verilerin analizi sonucunda öğrencilerin dijital ortamlarda yazı yazmayla ilgili olumlu görüşlerinde yazmanın daha kolay olduğu, olumsuz görüşlerinde gözle ilgili sorunların oluştuğu; bu ortamlarda hangi amaçlarla yazı yazdıklarıyla ilgili olarak ödev yapma amacının öne çıktığı; nerelerde yazı yazdıklarıyla ilgili olarak iletişim sağlanan içerikleri kullandıkları; yazılarında hangi uygulamaları kullandıklarıyla ilgili olarak daha çok araçlarda mevcut olan yazma uygulamalarını kullandıkları; yazı yazmak için hangi araçları kullandıklarıyla ilgili olarak bilgisayarların öne çıktığı; yazılarında hangi unsurları kullandıklarıyla ilgili olarak daha çok görsellerin kullanımının olduğu; yazı için hangi özellikleri kullandıklarıyla ilgili olarak ise sesi yazdırmanın öne çıktığı görülmüştür. Sonuç olarak dijital ortamlar öğrencilerin yazma alışkanlıklarını birçok boyutta etkilemiştir. Bu durum yazma alışkanlıkların değişmesini ve yeni alışkanlıkların ortaya çıkmasını sağlamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yazma
• dijital yazma
• dijital ortamlarda yazma
• dijital okuryazarlık

Kaynakça

1. Azizoğlu, N. İ. (2022). Reviewing the relationship between Turkish Teacher Candidates’ attitudes towards writing in digital environment and their beliefs about technology ıntegration. Sakarya University Journal of Education, 12(2), 417-430. https://doi.org/10.19126/suje.1121733
2. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem.
3. Carmichael, F. A. (2021). “Sometimes I forget I'm in an online class!” Why place matters for meaningful student online writing experiences. Composition Studies, 49(3), 38-55.
4. Carolan, F., & Kyppö, A. (2015). Teaching Process Writing in an Online Environment. https://doi.org/10.14705/rpnet.2015.000285
5. Connelly. V., Gee, D., & Walsh, E. (2007). A comparison of keyboarded and handwritten compositions and the relationship with transcription speed. British Journal of Educational Psychology, 77(Pt2), 479-92. https://doi.org/10.1348/000709906X116768.
6. Çetin, S. A. (2021). Dijital çağda okuryazar olmak. H. A. Esir, D. Sancı Uzun, B, Gökçe, M. H. Kibar Furtun ve S. Tunç (Ed.), Yunus Emre Mehmet Akif armağanı: Türkçe öğretimi araştırmaları içinde (s.443-458). Akçağ.
7. Dahlström, H. (2019). Digital writing tools from the student perspective. Education and Information Technologies, 24(2), 1563–1581. doi: https://doi.org/10.1007/s10639-018-9844-x
8. Farinosi, M., Lim, C., & Roll, J. (2016). Book or screen, pen or keyboard? A cross-cultural sociological analysis of writing and reading habits basing on Germany, Italy and the UK. Telematics and Informatics, 33, 410–421. https://doi.org/10.1016/j.tele.2015.09.006

9. Fortunati, L., & Vincent, J. (2014). Sociological insights on the comparison of writing/reading on paper with writing/reading digitally. Telematics Inform, 31(1), 39–51. https://doi.org/10.1016/j.tele.2013.02.005
10. Fried, C. B. (2008). In-class laptop use and its effects on student learning. Computers & Education, 50, 906–914. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2006.09.006
11. Grabill, J. (2005). Electronic writing, research, and teaching, the clearing house: A journal of educational strategies, Issues and Ideas, 78(3), 100-101. https://doi.org/10.3200/TCHS.78.3.100-101
12. Göçer, A. (2016). Yazma eğitimi. Pegem.
13. Harris, S., & Kington, A. (2002). Innovative classroom practices using ICT in England. by the National Foundation for Educational Research. The Mere, Upton Park, Slough, Berkshire SL1 2DQ.
14. Hudson, J. A. (2007). Writing, technology and writing technologies: Developing multiple literacies in first-year college composition students. International Journal of Learning, 13(12), 93–100. https://doi.org/10.18848/1447-9494/cgp/v13i12/58579
15. Jewitt, C. (2005) Multimodality,“reading”, and “writing” for the 21st century. Discourse Studies in the Cultural Politics of Education, 26(3), 315-331. https://doi.org/10.1080/01596300500200011
16. Karadağ, Ö. ve Maden, S. (2013). Yazma eğitimi: Kuram, uygulama, ölçme ve değerlendirme. A. Güzel ve H. Karatay (Ed.), Türkçe öğretimi el kitabı içinde (s.265-306). Pegem.
17. Karatay, H. (2013). Süreç Temelli Yazma Modelleri: 4+1 Planlı Yazma ve Değerlendirme Modeli. M. Özbay (Ed.), Yazma eğitimi içinde (s.21-48). Pegem.
18. Kervin, L., & Mantei J. (2016). Digital writing practices: a close look at one grade three author. Literacy, 50(3), 133-140. https://doi.org/10.1111/lit.12084
19. Kress, G. (1997). Visual and verbal modes of representation in electronically mediated communication: The potentials of new forms of texts. I. Snyder (Ed.) Page to Screen: Taking literacy into the electronic age. London: Routledge, s. 53–79.
20. Lenhart, A., Arafeh, S., Smith, A., & Rankin, A. (2008). Writing technology and teens. Pew Internet & American Life Project. The National Commission on Writing.
21. Leu, D. J., Kinzer, C. K., Coiro, J., Castek, J., & Henry, L. A. (2013). New literacies: A dual level theory of the changing nature of literacy, instruction, and assessment. Theoretical models and processes of reading, 1150-1181. https://doi.org/10.1598/0710.42
22. Leu, D. J., Slomp, D., Zawilinski, L., & Corrigan, J. (2016). Writing research from a new literacies lens. In C. A. MacArthur, S. Graham, & J. Fitzgerald (Eds.) Handbook of writing research (2nd ed.). Guilford.
23. MacArthur, C. A. (2009). Reflections on research on writing and technology for struggling writers. Learning Disabilities Research & Practice, 24(2), 93–103. https://doi.org/10.1111/j.1540-5826.2009.00283.x.
24. McGrail, E., & Davis, A. (2011). The influence of classroom blogging on elementary student writing. Journal of Research in Childhood Education, 25(4), 415-437. https://doi.org/10.1080/02568543.2011.605205
25. McKeon, C.A. (1999). The nature of children’s e-mail in one classroom. The Reading Teacher, 52(7), 698–706. http://www.jstor.org/stable/20204672
26. Merchant, G. (2009). Web 2.0, new literacies, and the idea of learning through participation. English Teaching-practice and Critique, 8, 107-122.
27. Mete, F. (2020). Emoji kullanımının Türkçe iletişim kurmaya etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1041-1048. https://doi.org/10.16916/aded.767126
28. Mueller, P. A., & Oppenheimer, D. M. (2014). The Pen Is Mightier Than the Keyboard: Advantages of Longhand Over Laptop Note Taking. Psychological Science, 25(6) 1159-1168. https://doi.org/10.1177/0956797614524581
29. Susar Kırmızı, F., Kapıkıran, Ş. ve Akkaya, N. (2021). Dijital ortamda yazmaya ilişkin tutum ölçeği (DOYAT): Ölçek geliştirme çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 417-444. doi:10.9779.pauefd.684858
30. Tüzel, S. ve Tok, M. (2013). Öğretmen adaylarının dijital yazma deneyimlerinin incelenmesi. Tarih Okulu Dergisi (TOD), 6(15), 577-596. http://dx.doi.org/10.14225/Joh292
31. Ustabulut, M. Y. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital yazmayla ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 300-311. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.889022
32. Wollscheid, S., Sjaastad, J., & Tømte, C. (2016). The impact of digital devices vs. pen (cil) and paper on primary school students' writing skills – A research review. Computers & education, 95, 19-35. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2015.12.001
33. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin.