Çocuk ve Mektup

Mektup, yazılış amacı düşünüldüğünde insan yaşamıyla yakından ilişkili bir türdür. Yerine göre günlük konuşmanın yüzeyselliğini taşır, yerine göre ise koyu bir sohbette olduğu gibi derinleşir. Hatta sözlü olarak karşımızdakine anlatamayacağımız duygu ve düşüncelerimizi karşımızdaki kişi ya da kişilerle paylaşmamıza olanak tanır. Mektup, edebiyatımızda bir edebî tür olmakla kalmamış aynı zamanda “mektupla anlatım” olarak isimlendirilen bir anlatım yöntemi olarak da kullanılmıştır. Bunun örneklerini mektup biçiminde yazılmış roman, öykü ve şiirlere bakıldığında görmek mümkündür.  Mektup biçimini başka bir türde kullanan yazarların amacı mektupta bulunan içten ve sıcak anlatımı kendi yapıtlarına taşımaktır.  Mektuptaki “senli-benli” biçem hem içtendir hem de doğrudan okuru etkileme gücüne sahiptir. Mektuptaki bu anlatım olanakları onun çocuk edebiyatında da kullanılması gereken bir tür olduğunu akla getirmektedir. Çocuk edebiyatında edebî ürünlerle, çocukların psikolojik, zihinsel ve sosyal gelişimleri yanında temel dil becerilerinin gelişimlerine katkıda bulunmak amaçlanmaktadır.  Mektup türü, bu amaçların gerçekleştirilmesini destekleyecek niteliklere sahip bir türdür. Ancak çocuk yazınımız incelendiğinde bu türden yeterince yararlanılmadığı görülmektedir. Bu çalışmada, çocuk edebiyatı bağlamında mektup türü, antolojilerde ve ders kitaplarında bu türün yer alma durumu incelenmiştir. Çocuk edebiyatında hem bir tür hem de anlatım aracı olarak mektuba daha çok yer verilmesi gerektiği ifade edilmiştir.