APPLICATION OF BENCHMARKING IN LOCAL ADMINISTRATIONS: THE CASE OF NILUFER MUNICIPALITY

Abstract

Benchmarking is a quality management process which provide the opportunity to businesses, institutions and organizations to develop selfexamining with best practices in the industry. As a driving force benchmarking bring change to managed and thus enabling continuous improvement and quality.  In the literature of business administration the notion of benchmarking would be defined as comparison of the services in the field of public management. In the local authorities, a process about feasibility of benchmarking consist four levels and nine steps was produced. This process was sustained through interviews with quality management agents in the municipality according to answer-question technique. At the end of the work, the municipality uses strategic benchmarking according to point of focus, functional benchmarking according to chosen partner since 2003. These works are functioned by including strategic planning process in quality management system.  

Keywords

• Benchmarking,local administrations,quality management system,service sector,service comparison

References

1. Bayraktar, B. B. ve Yıldız, A. K. (2007). Kurumsal bilginin stratejik planlama sürecinde kullanılması: Bir ilçe belediyesi örneği. Bilgi Dünyası, Cilt 8, Sayı 2, s. 280-296.
2. Bedük, A. (2002). Benchmarking. Ankara: Nobel Yayınları.
3. Bumin, B. ve Erkutlu, H. (2002). Toplam kalite yönetimi ve kıyaslama (benchmarking) ilişkileri. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 1, s. 83-100.
4. Camp, R. C. (1989). Benchmarking - The search for industry best practices that lead to superior performance. Milwaukee, WI: ASQC Quality Press.
5. Dattakumar, R. ve Jagadeesh, R. (2003). A Review of literature on benchmarking. Benchmarking: An International Journal, Cilt 10, s. 176209.
6. Demirel, E. T.,Yatkın, A., Düşükcan, M., Derin, N., Çakınberk , A. ve Güven, M. (2013). Seçmen görüşlerine göre belediye hizmet kalitesi: bir ölçek geliştirme çalışması. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt 22, Sayı 3, s. 31-52.
7. Demirkaya, Y. (2008). Yerel yönetimlerde bir politika transfer aracı olarak benchmarking. “İş,Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Cilt 10, Sayı 1, s. 160-179.
8. Drew, S.A.W. (1997). From knowledge to action: the impact of benchmarking on organizational performance. Long Range Planning, Cilt 30, s. 427-441.

9. Erdem, B. (2006). İşletmelerde yeni bir yönetim yaklaşımı: kıyaslama (benchmarking) (yazınsal bir inceleme). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 9, Sayı 15, s. 65-98.
10. Eren, V. (2002). Kamu yönetiminde bir rekabet aracı olarak hizmet karşılaştırması yenilik ve başarı geliştirme. Amme İdaresi Dergisi, Cilt 35, Sayı 2, s. 61-75.
11. Ensari, H. (2004). 21. Yüzyıl okulları için kıyaslayarak öğrenme. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
12. Fong, S. W., Cheng, E. W. L. ve Danny, C.K. H. (1998). Benchmarking: a general reading for management practitioners. Management Decision, Cilt 36, Sayı 6, s. 407-418.
13. Jetmarová, B. (2011). Comparison of best practice benchmarking models. problems of management in the 21st Century. 6 de Setembro de 2011, s. 76-84.
14. Kleine B. (1994). Benchmarking for continuous performance improvement: Tactics for success. Total Quality Environmental Management, Spring.
15. Kocabaş, İ. (2004). Eğitim yönetiminde kıyaslama (benchmarking) yöntemi. Eğitim ve Bilim Dergisi, Cilt 29, Sayı 132, s. 3-9.
16. Seymen Aytemiz, O. ve Bolat, T. (2002). Örgütsel öğrenme ve kıyaslama (benchmarking) tekniğinin bir örgütsel öğrenme aracı olarak kullanılması. Bursa: Ezgi Kitabevi.
17. Siverbo, S. (2014). The implementation and use of benchmarking in local government: a case study of the translation of a management accounting innovation. Financial Accountability & Management, Cilt 30, Sayı 2, s.121-149.
18. Sorularla Kıyaslama. (2004). İşletme yönetiminde yeni eğilimler dizisi. İstanbul Ticaret Odası, Yayın No: 2004-27.
19. Tektaş, A. ve Tosun, E. Ö. (2010). Yiyecek içecek endüstrisinde uluslararası performans kıyaslaması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, s. 29-44.
20. Tikici, M. (2004). Toplam kalite yönetim tekniği olarak kıyaslama. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
21. Topaloğlu, C. ve Kaya, U. (2008). Benchmarking (Kıyaslama): turizm işletmeleri açısından kuramsal bir değerlendirme. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt 4, Sayı 1, s. 23-50.
22. Vaziri H.K. (1992). Using competitive benchmarking to set goals. Quality Progress, Cilt 8, s. 1-5.
23. Watson, G. H. (2007). Strategic benchmarking reloaded with six sigma. Published by John Wiley & Sons, Inc., Hoboken, New Jersey.
24. Yıldız, G. ve Ardıç, K. (1997). Benchmarking’te bilgiye ulaşmada ahlak sorunu. Siyasette ve Yönetimde Etik Sempozyumu, Adapazarı, 24-26 Aralık 1997, s. 256.
25. Zairi, M. (1994). Benchmarking: The best tool for measuring competitiveness. Benchmarking for Quality Management & Technology, Cilt 1, Sayı 1, s. 11-24.
26. Zairi, M. ve Al-Mashari, M. (2005). The Role of benchmarking in best practice management and knowledge sharing. Journal of Computer Information Systems, s. 14-31.
27. www.mevzuat.gov.tr