The impact of screen exposure on symptom severity and desmopressin treatment outcomes in primary monosymptomatic nocturnal enuresis

Öz

Purpose: This study aimed to investigate the relationship between daily screen exposure duration, symptom severity, and desmopressin treatment success in children with primary monosymptomatic nocturnal enuresis.
Materials and methods: A retrospective cohort study was conducted on children aged five years and older diagnosed with primary monosymptomatic nocturnal enuresis between January 2020 and January 2026. Patients were categorized into three groups based on daily screen exposure: 0-1 hour (n=141), 1-2 hours (n=139), and more than 2 hours (n=190). Symptom severity was classified as mild, moderate, or severe based on weekly wet nights. Treatment response to oral desmopressin lyophilisate was evaluated after three months and categorized as complete, partial, or no response.
Results: Higher screen exposure was significantly associated with increased symptom severity (p<0.001). In the group with more than 2 hours of exposure, 74.7% of patients had severe symptoms, compared to 39.0% in the 0-1 hour group. Regarding treatment outcomes, desmopressin efficacy decreased as screen time increased (p<0.001). The complete response rate was 36.8% in the 0-1 hour group and 34.8% in the 1-2 hour group but dropped to 20.6% in the group with more than 2 hours of screen exposure. Furthermore, the no-response rate was highest in the group for more than 2 hours at 46.3%.
Conclusion: In this study, higher levels of daily screen exposure were associated with greater symptom severity and lower desmopressin response rates in children with primary monosymptomatic nocturnal enuresis. Assessment of screen habits may be considered a component of behavioral urotherapy counseling.

Anahtar Kelimeler

• Primary monosymptomatic nocturnal enuresis
• screen exposure
• desmopressin
• pediatric urology

Etik Beyan

Number: E-60116787-020-845235 — 13.03.2026 Subject: Regarding Your Application Dear Assoc. Prof. Dr. Yusuf ÖZLÜLERDEN, Reference: Your petition dated 16.02.2026. Your study titled “The Possible Role of Screen Exposure on Primary Nocturnal Enuresis and Treatment Response in Children,” which you submitted with the aforementioned petition, was evaluated at our committee meeting dated 10.03.2026 and numbered 05. Following the discussions, it was unanimously decided that there is no ethical objection to conducting the study, and that our Committee should be informed about any modifications to be made regarding the study. Kindly submitted for your information. Prof. Dr. Hülya ÇETİN Chair of the Committee

Primer monosemptomatik noktürnal enüreziste ekran maruziyetinin semptom şiddeti ve desmopressin tedavi sonuçları üzerindeki etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışma, primer monosemptomatik noktürnal enürezisi olan çocuklarda günlük ekran maruziyet süresi ile semptom şiddeti ve desmopressin tedavi başarısı arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladı.
Gereç ve yöntem: Ocak 2020 ile Ocak 2026 tarihleri arasında primer monosemptomatik noktürnal enürezis tanısı alan beş yaş ve üzeri çocuklar üzerinde retrospektif kohort çalışması yürütüldü. Hastalar günlük ekran maruziyetine göre üç gruba ayrıldı: 0-1 saat (n=141), 1-2 saat (n=139) ve 2 saatten fazla (n=190). Semptom şiddeti, haftalık ıslak gece sayısına göre hafif, orta veya şiddetli olarak sınıflandırıldı. Oral liyofilize desmopressin tedavisine yanıt üç ay sonunda değerlendirildi ve tam, kısmi veya yanıtsız olarak kategorize edildi.
Bulgular: Artan ekran maruziyeti ile semptom şiddetinde anlamlı artış saptandı (p<0.001). İki saatten fazla maruziyeti olan grupta hastaların %74,7’si şiddetli semptomlara sahipken, bu oran 0-1 saat grubunda %39,0 olarak bulundu. Tedavi sonuçları açısından, ekran süresi arttıkça desmopressin etkinliğinin azaldığı gözlendi (p<0,001). Tam yanıt oranı 0-1 saat grubunda %36,8 ve 1-2 saat grubunda %34,8 iken, 2 saatten fazla ekran maruziyeti olan grupta %20,6’ya düştü. Ayrıca, yanıtsızlık oranı %46,3 ile en yüksek 2 saatten fazla maruziyet grubunda saptandı.
Sonuç: Bu çalışma kapsamında, daha yüksek günlük ekrana maruz kalma düzeyi; primer monosemptomatik noktürnal enürezisli çocuklarda daha yüksek semptom şiddeti ve daha düşük desmopressin yanıt oranları ile ilişkili bulunmuştur. Ekran alışkanlıklarının değerlendirilmesi davranışsal üroterapi danışmanlığının bir parçası olarak düşünülebilir.

Anahtar Kelimeler

• Primer monosemptomatik noktürnal enürezis
• ekran maruziyeti
• desmopressin
• pediatrik üroloji

Etik Beyan

Sayı : E-60116787-020-845235 13.03.2026 Konu : Başvurunuz Hk. Sayın Doç. Dr. Yusuf ÖZLÜLERDEN İlgi : 16.02.2026 tarihli dilekçeniz. İlgi dilekçe ile başvurmuş olduğunuz "Çocuklarda Primer Enürezis Nokturna ve Tedavi Yanıtı Üzerine Ekran Maruziyetinin Olası Rolü" konulu çalışmanız 10.03.2026 tarih ve 05 sayılı kurul toplantımızda görüşülmüş olup, Yapılan görüşmelerden sonra; söz konusu çalışmanın yapılmasında ETİK AÇIDAN SAKINCA OLMADIĞINA, çalışma ile ilgili yapılacak değişiklikler hakkında Kurulumuza bilgi verilmesine oy birliği ile karar verilmiştir. Bilgilerinizi rica ederim. Prof. Dr. Hülya ÇETİN Kurul Başkanı

Kaynakça

1. Austin PF, Bauer SB, Bower W, et al. The standardization of terminology of lower urinary tract function in children and adolescents: update report from the standardization committee of the International Children's Continence Society. Neurourol Urodyn. 2016;35(4):471-481. doi:10.1002/nau.22751
2. Nevéus T, Fonseca E, Franco I, et al. Management and treatment of nocturnal enuresis-an updated standardization document from the International Children's Continence Society. J Pediatr Urol. 2020;16(1):10-19. doi:10.1016/j.jpurol.2019.12.020
3. Bower WF, Moore KH, Shepherd RB, Adams RD. The epidemiology of childhood enuresis in Australia. Br J Urol. 1996;78(4):602-606. doi:10.1046/j.1464-410x.1996.13618.x
4. Collis D, Kennedy Behr A, Kearney L. The impact of bowel and bladder problems on children's quality of life and their parents: a scoping review. Child Care Health Dev. 2019;45(1):1-14. doi:10.1111/cch.12610
5. Pedersen MJ, Rittig S, Jennum PJ, Kamperis K. The role of sleep in the pathophysiology of nocturnal enuresis. Sleep Med Rev. 2020;49:101228. doi:10.1016/j.smrv.2019.101228
6. Glazener CM, Evans JH. Desmopressin for nocturnal enuresis in children. Cochrane Database Syst Rev. 2002;(3):CD002112. doi:10.1002/14651858.CD002112
7. Demirbas A, Gercek HG. The effect of screen time on the presentation and treatment of primary monosymptomatic nocturnal enuresis. BMC Urol. 2023;23(1):22. doi:10.1186/s12894-023-01175-5
8. Cetinkaya E, Aksoy G, Comak E, Koyun M, Akman S. Screen exposure in paediatric patients with nocturnal enuresis. Nefroloji Hemsireligi Derg. 2025;20(2):109-114. doi:https://doi.org/10.47565/ndthdt.2025.103

9. Patil A, Kamble A, Potdar O, et al. Impact of screen time on pediatric nocturnal enuresis: a case-control study. Continence. 2025;15:102198. doi:10.1016/j.cont.2024.102198
10. Fernandes AER, Roveda JRC, Fernandes CR, et al. Relationship between nocturnal enuresis and sleep in children and adolescents. Pediatr Nephrol. 2023;38(5):1427-1438. doi:10.1007/s00467-022-05766-2