İntrameduller çivi uygulamasında erken yük vermenin kırık kaynamasına etkisi
Öz
Giriş: Tibia cisim kırıkları, ortopedi ve travmatoloji pratiğinde en sık görülen kırık tiplerinden biridir. Bu çalışmada tibia cisim kırıkları tedavisinde kilitli intramedüller çivi uygulanan hastaların klinik sonuçlarının ve fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesi ve yük verme ile kaynama zamanının karşılaştırılması amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmaya 18-73 yaş arası, tibia cisim kırığı nedeni ile intramedüller fiksasyon uygulanmış olan 44 hasta dahil edildi. Çalışmamızda sonuçlar, Johner ve Wruhs Kriterlerine göre ve Karlstum-Olerud kriterlerine göre kaydedildi. Radyolojik olarak iyileşme, radyografilerde hastanın desteksiz olarak yük verebileceği düzeyde kallus formasyonu ve/veya kırık hattının kaybolması olarak değerlendirildi. Klinik iyileşme ise hastanın ağrısız tam yük verebilmesi ve günlük aktivitelerine dönebilmesi olarak değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 38,7±14,9 (17-73) yıl idi. 44 hastadan Hastaların 16’ sında ( %36,4) tibia 1/3 orta cisim kırığı, 25’ inde (%56,8) tibia 1/3 distal kırık, 3’ ünde ise ( %6,8) ise tibia 1/3 proksimal kırığı görüldü. Hastaların ortalama kaynama süresi 11,36±3,8 (6-20) hafta olarak gözlendi. Karlstrom-Olerud'un fiziksel fonksiyonel değerlendirme skalasına göre ; 21 hasta (%47,7) mükemmel, 14 hasta (%31,8) iyi, 1 hasta (%2,3) tatmin edici, 8 hasta ( %18,2 ) ise orta olarak kaydedildi ve hiç kötü sonuç yoktu. Johner-Wrush kriterlerine göre 32 hastada (%72,7) mükemmel, 12 hastada ise %27,3 iyi olarak değerlendirildi. Takip sürecinde bütün kırıkların kaynadığı gözlendi.
Sonuç: Hastalar Johner-Wrush Kriterlerine göre mükemmel ve iyi skora sahiptiler. Karlstrom-Olerud'un fiziksel fonksiyonel değerlendirme skalasına göre ise hiçbir hasta kötü skora sahip değildi. Genç, erken ağırlık aktaran ve çivi korteks mesafesi 2mm’den az olan hastalarda kaynama süresi kısalmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Court-Brown CM, Rimmer S, Prakash U, McQueen MM. The epidemiology of open long bone fractures. Injury. 1998;29(7):529–534.
- 2. Larsen P, Elsoe R, Hansen SH, Graven-Nielsen T, Laessoe U, Rasmussen S. Incidence and epidemiology of tibial shaft fractures. Injury. 2015 Apr;46(4):746-750.
- 3. Courtney PM, Bernstein J, Ahn J. In brief: closed tibial shaft fractures. Clin Orthop Relat Res. 2011 Dec;469(12):3518-3521
- 4. Green SA, Moore TA, Spohn PJ. Nonunion of the tibial shaft. Orthopedics. 1988 Aug;11(8):1149-1157
- 5. Hooper GJ, Keddell RG, Penny ID. Conservative Management or Closed Nailing for Tibial Shaft Fractures. JBJS 1991; 73: 83-85.
- 6. Bhandari M, Guyatt G, Tornetta P, III, Schemitsch EH, Swiontkowski M, et al. Study to Prospectively Evaluate Reamed Intramedullary Nails in Patients with Tibial Fractures Investigators. Randomized trial of reamed and unreamed intramedullary nailing of tibial shaft fractures. J Bone Joint Surg Am. 2008;90:2567–2578.
- 7. Pobłocki K, Domaradzki M, Gawdzik J, Prochacki P, Rajewski R. [Complications after intramedullary nailing of the tibia]. Chir Narzadow Ruchu Ortop Pol. 2011 Sep-Oct;76(5):274-77
- 8. Vaughn J, Gotha H, Cohen E, Fantry AJ, Feller RJ, Van Meter J, Hayda R, Born CT. Nail Dynamization for Delayed Union and Nonunion in Femur and TibiaFractures. Orthopedics. 2016 Nov 1;39(6):e1117-e1123.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Klinik Tıp Bilimleri
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nusret Ök
*
Türkiye
Bekir Alper Kılıç
Bu kişi benim
Türkiye
Fahir Demirkan
Türkiye
Çağdaş Yörükoğlu
Türkiye
Mehmet Yücens
Türkiye
Nadir Aydemir
Türkiye
Harun Reşit Güngör
Türkiye
Nihal Büker
0000-0001-7259-7983
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
18 Ocak 2019
Gönderilme Tarihi
12 Temmuz 2018
Kabul Tarihi
16 Kasım 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 12 Sayı: 1
