İlköğretim Öğrencilerinin Orantısal Akıl Yürütme Becerileri İle Problem Kurma Becerileri Arasındaki İlişki
Öz
Bu çalısmada ilkögretim yedinci ve sekizinci sınıf ögrencilerinin orantısal akıl yürütme becerileri ile oran-orantı problemi kurma becerileri arasındaki iliski incelenmistir. Çalısmaya toplam 392 tane 7. ve 8. sınıf ögrencisi katılmıstır. Veri toplama aracı olarak arastırmacılar tarafından gelistirilen oran-orantı problemlerini kurma testi ile Akkus ve Duatepe (2006) tarafından gelistirilen orantısal akıl yürütme testi kullanılmıstır. Veri analizi için betimsel istatistik yöntemleri (frekans, yüzde hesabı) ve kiâ"kare testi kullanılmıstır. Sonuçlar orantısal akıl yürütme becerisi ile problem kurma becerisi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir iliski oldugunu göstermistir. Orantısal akıl yürütme becerisi bakımından yetersiz düzeyde olan ögrencilerin çogunun oranorantı problemi kuramadıkları görülmüstür. Buna karsılık yüksek düzeyde orantısal akıl yürütme becerisine sahip ögrencilerin oran-orantı problemi kurmada daha basarılı oldukları tespit edilmistir.
Anahtar Kelimeler
Oran ve orantı, orantısal akıl yürütme becerisi, problem kurma becerisi
Kaynakça
- Abu-Elwan, R. (1999). The development of mathematical problem posing skills for prospective middle school teachers. In A. Rogerson (Ed.) Proceedings Of The International Conference On Mathematical Education Into the 21st Century: Social Challenges, Issues And Approaches, Cairo, Egypt. 2, (pp. 1-8).
- Akkuş, O. ve Duatepe A. (2002). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının akıl yürütme becerileri üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 32-40.
- Akkuş, O. ve Duatepe-Paksu, A. (2006). Orantısal akıl yürütme becerisi testi ve teste yönelik dereceli puanlama anahtarı geliştirilmesi, Eğitim Araştırmaları, 6, 25, 1-10.
- Akar, G. K. (2009). Oran konusunun kavramsal öğreniminde karşılaşılan zorluklar ve çözüm önerileri. E. Bingölbali & M.F. Özmantar (Eds.) İlköğretimde Karşılaşılan Matematiksel Zorluklar ve Çözüm Önerileri,(sf. 263-285). Pegem Akademi.
- Akkan, Y., Çakıroğlu, Ü. ve Güven, B. (2009). İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin 10 denklem oluşturma ve problem kurma yeterlilikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, Haziran 2009, 41-55.
- Cai, (2003) Singaporean students’ mathematical thinking in problem solving and problem posing: An exploratory study. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 34 (5), 719-737.
- Christou, C., Mousoulides, N., Pittalis, M., Pitta- Pantazi, D. & Sriraman, B. (2005). An empirical taxonomy of problem posing processes. The International Journal on Mathematics Education, Vol, 37, 3, 149-158.
- Cramer, K., Post, T., Currier, S. (1993). Learning and teaching ratio and proportion: Research implications. In Research Ideas For The Classroom: Middle Grades Mathematics, D. Owens (Ed.), pp. 159–178. New York: Macmillan.
- Crespo, S. (2003). Learning to pose mathematical problems: Exploring changes in preservice teachers’ practices. Educational Studies in Mathematics, Vol. 52, No. 3, 243-270.
- English, L, D. (1997a). The development of fifth- grade children’s problem-posing abilities. Educational Studies in Mathematics, 34, (pp. 183 -217).