Yeni Roman'ın Düşünsel Temelleri ve Anlatısal Yapısı

“New Fiction”, rather than being a movement emerging as a result of a reaction to the narration style of the conventional fiction at the end of the Second world war (in the 1950s), is an undertaking of a literary analysis and examination. The persons and the events are left in the background and the narration of the objects takes the most important place. New fiction authors who think that their methods are inadequate to narrate today’s man prefer multiple view point to personal view point.

“Yeni Roman”, İkinci Dünya Savaşı sonrası (1950’li yıllarda) geleneksel romanın anlatım biçimine bir tepki sonucu ortaya çıkan, bir akımdan çok yazınsal bir inceleme-araştırma serüvenidir. Kişi ve olayları arka plana atıp, eşyanın betimlenmesini (optik betimlemeyi) ön plana çıkarır.”1 Geleneksel yöntemlerin bugünün insanını anlatmaya yeterli olmadığını düşünen yeni-romancılar romanda çoğul bakış açısını tekil bakış açısına tercih ederler.