Araştırma Makalesi

Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü

Cilt: 36 Sayı: 36 1 Temmuz 2014
PDF İndir
EN TR

Peer Acceptance of Children with Disabilities in Inclusive Kindergarten Classrooms

Öz

Peer acceptance is considered crucial to gain positive outcomes for young children with disabilities in inclusive early childhood education. The purpose of this qualitative case study is to investigate peer acceptance of young children with mild intellectual disabilities (ID) in inclusive early childhood programs. Through a purposeful sampling technique, three children with ID and their 51 typically developing classmates were included in the study. Data were gathered through semi-structured interviews with the classmates and the content was analyzed. Differences in peer acceptance were evident across three cases: one was socially accepted, one was socially rejected, and third was socially “controversial”, that is, he was both accepted and rejected. While good social skills of children with ID were closely related to the peer acceptance, social skill deficits and problem behaviors were related to the peer rejection. Therefore, well-designed practices that promote social competence in inclusive early childhood classrooms are needed to enhance the social interactions and peer acceptance of young children with disabilities.

Anahtar Kelimeler

Peer acceptance,inclusion,preschool education,children with disabilities

Kaynakça

  1. Akcamete, G., & Ceber, H. (1999). Kaynaştırılmış sınıflardaki işitme engelli ve işiten öğrencilerin sosyometrik statülerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Özel Eğitim Dergisi, 2(3), 64-74.
  2. Bakkaloglu, H. (2010). A comparison of the loneliness levels of mainstreamed primary students according to their sociometric status. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 330-336.
  3. Baydık, B., & Bakkaloglu, H. (2009). Alt sosyoekonomik düzeydeki özel gereksinimli olan ve olmayan ilköğretim öğrencilerinin sosyometrik statülerini yordayan değişkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9, 401-447.
  4. Brantlinger, E., Jimenez, R., Klingner, J., Pugach, M., & Richardson, V. (2005). Qualitative studies in special education. Exceptional Children, 71, 195-207.
  5. Bricker, D. (1995). The challenge of inclusion. Journal of Early Intervention, 19, 179-194.
  6. Bricker, D. (2000). Inclusion: How the scene has changed. Topics in Early Childhood Special Education, 20, 14-19.
  7. Brown, W.H., Odom, S. L., Li, S. & Zercher, C. (1999). Ecobehavioral assessment in early childhood programs: A portrait of preschool inclusion. The Journal of Special Education, 33(3), 138-153.
  8. Buysse, V., Goldman, B., & Skinner, M. L. (2002). Setting effects on friendship formation among young children with and without disabilities. Exceptional Children, 68, 503-517.
  9. Çolak, A., Vuran, S. & Uzuner, Y., (2013). Kaynaştırma Uygulanan Bir İlköğretim Sınıfındaki Sosyal Yeterlik Özelliklerinin Betimlenmesi ve İyileştirilmesi Çalışmaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 14(2) 33-49.
  10. Çulhaoglu-Imrak, H. (2009). Okulöncesi dönemde kaynaştırma eğitimine ilişkin öğretmen ve ebeveyn tutumları ile kaynaştırma eğitimi uygulanan sınıflarda akran ilişkilerinin incelenmesi. Unpublished Master Thesis, Çukurova University, Adana.

Kaynak Göster

APA
Küçüker, S., Işıkoğlu Erdoğan, N., & Çürük, Ç. (2014). Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 163-178. https://izlik.org/JA44RJ64NB
AMA
1.Küçüker S, Işıkoğlu Erdoğan N, Çürük Ç. Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü. PAÜEFD. 2014;36(36):163-178. https://izlik.org/JA44RJ64NB
Chicago
Küçüker, Sevgi, Nesrin Işıkoğlu Erdoğan, ve Çiğdem Çürük. 2014. “Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36 (36): 163-78. https://izlik.org/JA44RJ64NB.
EndNote
Küçüker S, Işıkoğlu Erdoğan N, Çürük Ç (01 Temmuz 2014) Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36 36 163–178.
IEEE
[1]S. Küçüker, N. Işıkoğlu Erdoğan, ve Ç. Çürük, “Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü”, PAÜEFD, c. 36, sy 36, ss. 163–178, Tem. 2014, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA44RJ64NB
ISNAD
Küçüker, Sevgi - Işıkoğlu Erdoğan, Nesrin - Çürük, Çiğdem. “Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 36/36 (01 Temmuz 2014): 163-178. https://izlik.org/JA44RJ64NB.
JAMA
1.Küçüker S, Işıkoğlu Erdoğan N, Çürük Ç. Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü. PAÜEFD. 2014;36:163–178.
MLA
Küçüker, Sevgi, vd. “Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, c. 36, sy 36, Temmuz 2014, ss. 163-78, https://izlik.org/JA44RJ64NB.
Vancouver
1.Sevgi Küçüker, Nesrin Işıkoğlu Erdoğan, Çiğdem Çürük. Okulöncesi Kaynaştırma Ortamlarında Yetersizliği Olan Çocukların Akran Kabulü. PAÜEFD [Internet]. 01 Temmuz 2014;36(36):163-78. Erişim adresi: https://izlik.org/JA44RJ64NB