Abbâsî İhtilali, İslâm tarihinde bir dönüm noktası olup bu başarının arkasında yaklaşık otuz yıl süren gizli bir davet ve teşkilatlanma süreci yatmaktadır. Bu makalede, söz konusu sürecin kilit figürlerinden biri olmasına rağmen hakkında doğrudan müstakil bir çalışma bulunmayan Bükeyr b. Mâhân’ın hayatını ve Abbâsî davetindeki rolünü analitik bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Baş dâî Meysere en-Nebbâl’in vefatının ardından hareketin Kûfe’deki liderliğine getirilen Bükeyr, dağınık haldeki propagandayı merkezî ve hiyerarşik bir teşkilata dönüştürmüştür. Humeyme’deki İmam ile Horasan’daki davetçiler arasında kilit bir köprü vazifesi görmüş, on iki nakîb ve yetmiş dâîden oluşan örgütlenmeyi tesis ederek davetin Horasan’da kök salmasını sağlamıştır. Ayrıca, ihtilalin veziri olacak Ebû Seleme el-Hallâl ve askerî lideri olacak Ebû Müslim el-Horasânî gibi Abbâsî Devleti’nin kuruluşunda merkezî rol oynayacak isimleri harekete kazandırması, onun stratejik önemini ortaya koymaktadır. Çalışma, Bükeyr’in şahsî fedakârlıklarını, kriz yönetimi becerilerini ve teşkilatçılık dehasını analiz ederek onun ihtilalin başarısındaki vazgeçilmez yerini tespit etmektedir. İhtilalin zaferini göremeden vefat etmiş olsa da Bükeyr’in kurduğu yapının, Abbâsîlerin iktidara yürüyüşünün temelini oluşturduğu sonucuna varılmaktadır.
The Abbāsid Revolution was a turning point in Islamic history, and behind this success lay a secret call and organizational process that lasted for nearly thirty years. This article aims to examine the life of Bukayr b. Māhān and his role in the Abbāsid daʿwah from a analitic perspective, despite the fact that he was one of the key figures in this process and there is no independent study dedicated specifically to him. After the death of Maysarah al-Nabbāl, the chief daʿī of the Abbasid revolution, Bukayr, who was appointed as the leader of the movement in Kūfa, transformed the scattered propaganda efforts into a centralized and hierarchical organization. He served as a vital link between the Imām in Ḥumaymah and the duʿāt in Khurāsān, establishing an organizational structure composed of twelve nuqabāʾ and seventy duʿāt, thereby ensuring that the daʿwah took root in Khurāsān. Moreover, his recruitment of key figures such as Abū Salama al-Ḥallāl, who would become the vizier of the revolution, and Abū Muslim al-Khurāsānī, who would become its military leader, highlights his strategic importance in the foundation of the Abbasid state. This study identifies Bukayr’s indispensable role in the success of the revolution by analyzing his personal sacrifices, crisis management skills, and organizational genius. Although he died before witnessing the triumph of the Abbasid revolution, it is concluded that the structure Bukayr established laid the foundation for the Abbasids’ rise to power.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İslam Araştırmaları (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 13 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.17859/pauifd.1775560 |
| IZ | https://izlik.org/JA36XN23AE |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 12 Sayı: 2 |