EĞİTİM, GELİR DAĞILIMI, CİNSİYETE DAYALI ÜCRET FARKLILIKLARI: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma Türkiye’de eğitim ile gelir dağılımı arasındaki ilişkinin özelliklerini ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Ek olarak bu ilişkide cinsiyetler arası ücret farklılıklarının rolünü de incelemektedir. Çalışmada eğitimin etkisi, TÜİK’in 2017 yılına ait Hanehalkı İşgücü mikro veri seti ile Heckman iki aşamalı tahmin ve dilim regresyon yöntemleri kullanılarak tahmin edilmiştir. Çalışmadan çıkan sonuçlar ise, Heckman iki aşamalı tahmin yöntemine göre, eğitim seviyesinde yaşanan artışlar kadınların ücret gelirlerini erkeklere göre daha hızlı arttırmaktadır. Kantil regresyon yöntemine göre ise eğitimin kazançlara etkisi düşük kazanç gruplarında erkeklerde, yüksek kazanç gruplarında ise kadınlarda daha fazladır. Çalışmanın sonuçları kadınların eğitim seviyelerinin arttırılmasının gelir dağılımında eşitlikte daha yukarı bir seviyeye çıkmak için en kestirme yol olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim
• Gelir Dağılımı
• Beşerî Sermaye
• Kantil Regresyon.

EDUCATION, INCOME DISTRIBUTION AND GENDER PAY GAP: THE CASE OF TURKEY

Öz

This article aims to reveal the characteristics of the relationship between education and income distribution in Turkey. Additionally, it examines the role of gender pay gaps in this relationship. In the study, Heckman two-stage estimation and tranche regression methods were applied by using the data from the Household Labor Force survey of 2017 of TURKSTAT. According to the results of the study, according to the Heckman two-stage estimation method, increases in education level increase the wage income of women faster than men. According to the quantile regression method, the effect of education on wages is greater for males in low earning segments and higher for females in high earning segments. The results of the study show that increasing the education level of women is the shortest way to reach a higher level in income distribution equality.

Anahtar Kelimeler

• Education
• Income Distribution
• Human Capital
• Quantile Regression.

Kaynakça

1. Akça, H. (2015). “Beşerî Sermaye Harcamaları: Türkiye’de Yaşanan Gelişmeler ve Sonuçlar Üzerine Bir İnceleme”, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 7(2), 33-57.
2. Ashenfelter, 0. and A. B. Krueger (1994) “Estimates of the Economic Return to Schooling from a New Sample of Twins”, American Economic Review, 84, pp. 11 57-1 173.
3. Aykaç, M., Dağdemir, Ö., & Gündoğan, N. (2013). Gelir Dağılımı ve Yoksulluk, Anadolu Üniversitesi Yayınevi, Eskişehir. Bakis, O., & Polat, S. (2015). “Wage Inequality in Turkey”, 2002–10. Economics of Transition”, 23(1), 169-212.
4. Bakis, O., Davutyan, N., Levent, H., & Polat, S. (2013). “Quantile Estimates for Social Returns to Education in Turkey”: 2006–2009. Middle East Development Journal, 5(3), 1350017-1.
5. Başkan, Ş., & Çay, A. M. (2019). “Tanzimat Dönemi Osmanlı Eğitim Sistemi”, Journal of International Social Research, 12(64). Becker, G. S. (1962). “Investment in Human Capital: a Theoretical Analysis”. Journal of Political Economy”, 70(5, Part 2), 9-49.
6. Becker, G. S., & Chiswick, B. R. (1966). “Education and the Distribution of Earnings”, The American Economic Review, 56(1/2), s.358-369. Bükey, A. M. (2016). “İktisadi Krizler Bağlamında Gelir Dağılımı: Türkiye Örneği”, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
7. Bükey, A. M., & Çetin, B. I. (2017). “Türkiye’de Gelir Dağılımına Etki Eden Faktörlerin En Küçük Kareler Yöntemi ile Analizi”,Maliye Araştırmaları Dergisi, 3(1).
8. Cameron, A. C., & Stata, T. M. U. (2009). “College Station”.

9. Chenery, H., Ahluwalia, M. S., Duloy, J. H., Bell, C. L. G., & Jolly, R. (1974). “Redistribution with growth; policies to improve income distribution in developing countries in the context of economic growth”, Oxford University Press.
10. Chevalier, A. (2011). “Subject Choice and Earnings of UK Graduates”, Economics of Education Review, 30(6), 1187-1201.
11. Chiswick, B. R. (1971). “Earnings Inequality and Economic Development”, The Quarterly Journal of Economics, 21-39.
12. Ciftci, C., & Ulucan, H. (2021). “College majors and wages in Turkey: OLS and quantile regression with sample selection correction.” International Journal of Development Issues.
13. Çalışkan, Ş. (2010). “Türkiye’de Gelir Eşitsizliği ve Yoksulluk”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (59), 89-132.
14. Çiftçi, C., & Kangallı Uyar, S. G. (2015). “Eğitim ve Gelir”, Ege Akademik Bakış, Cilt. 15, Sayı. 1, s. 141-152.
15. Di Paolo, A., & Tansel, A. (2017). “Analyzing Wage Differentials by Fields of Study: Evidence from Turkey”, Available at SSRN 3006543.
16. Durkaya, M., & Hüsnüoğlu, N. (2018). “İstihdamda Eğitimin Rolü”, Sosyal ve Beşerî Bilimler Araştırmaları Dergisi, 19(41), 51-70.
17. Ensari, S. (1997). “Son 20 Yılda Gelir Dağılımı: 1973, 1987, 1994 Araştırmaları ve Sonuçları”, In Ekonomik Forum (pp. 16-22).
18. Erkan, H. (1998). “Bilgi Toplumu ve Ekonomik Gelişme”, Türkiye İş Bankası Yayınları.
19. Ersezer, D. (2006). “Gelir Dağılımı Politikası ve Araçları”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 255-268.
20. Gregorio, J. D., & Lee, J. W. (2002). “Education and Income Inequality: New Evidence From Cross‐Country Data”, Review of income and wealth, 48(3), 395-416.
21. Gündüz, M. (2011). “Zorunlu ve Kesintisiz Eğitimin Kısa Tarihi”, Eğitim-Öğretim ve Bilim Araştırma Dergisi, 21, 3-10.
22. Heckman, J. J. (1979). “Sample Selection Bias as a Specification Error.” Econometrica; Journal of the econometric society, 153-161.
23. Hunter, D. R., & Lange, K. (2000). “Quantile Regression Via An MM Algorithm”, Journal of Computational and Graphical Statistics, 9(1), 60-77.
24. Karataş, M. (2019). “Gelir Dağılımının Teorik Yapısı”, Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 8(21), 52-79.
25. Kelly, E., O’Connell, P. J., & Smyth, E. (2010). “The Economic Returns to Field of Study and Competencies Among Higher Education Graduates in Ireland”, Economics of Education Review, 29(4), 650-657.
26. Knight, J. B., & Sabot, R. H. (1983). “Educational Expansion and the Kuznets Effect”, The American Economic Review, 73(5), 1132-1136.
27. Kocacık, F. (2003). “Bilgi Toplumu ve Türkiye”, CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 1-10.
28. Koenker, R., & Bassett Jr, G. (1978). “Regression Quantiles”. Econometrica; journal of the Econometric Society, 33-50.
29. Leigh, A. (2008). “Returns to Education in Australia”, Economic Papers: A journal of applied economics and policy, 27(3), 233-249.
30. Long, M. C., Goldhaber, D., & Huntington-Klein, N. (2015). “Do Completed College Majors Respond to Changes in Wages?”, Economics of Education Review, 49, 1-14.
31. Miran, B. (2010). Uygulamalı Ekonometri, Bülent Miran, İzmir 2021.
32. Montenegro, C. (2001). “Wage Distribution in Chile: Does Gender Matter? A Quantile Regression Approach”, World Bank, Development Research Group/Poverty Reduction and Economic Management Network.
33. Özbilen, Ş. (1998). Maliye politikası:(teori-ilkeler-yöntemler ve uygulama sorunları). Ezgi Kitabevi Yayınları.
34. Öztürk, N. (2012). Maliye Politikası, Ekin Basım Yayın Dağıtım, Bursa.
35. Sadıklar, C. T. (1995). “2000’li yıllar Dünya ve Türkiye”. Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara.
36. Saxton, J. (2000). “Investment in Education: Private and Public Returns”, Joint Committee United States Congres, Washinton.
37. Schultz, T. W. (1961). “Investment in Human Capital”, The American economic review, 51(1), 1-17.
38. Şenses, N. (2015). “Rethinking Migration in the Context of Precarity: The Case of Turkey”, Critical Sociology, p.1-13.
39. Tansel, A. (1994). “Wage Employment, Earnings and Returns to Schooling for Men and Women in Turkey”, Economics of Education Review, 13(4), 305-320.
40. Tansel, A. (1996). “Self-Employment, Wage Employment and Returns to Education for Urban Men and Women in Turkey,” in Education and the Labor Market in Turkey ed. by Tuncer Bulutay, SIS Publication, Ankara. pp.175-208.
41. Tansel, A. (2005). “Public-Private Employment Choice, Wage Differentials and Gender in Turkey,” Economic Development and Cultural Change, 53(2): 453-477.
42. Tansel, A. (2008). “Changing Returns to Education for Men and Women in a Developing Country: Turkey, 1994-2005”, In ESPE conference, June (pp. 18-21).
43. Tansel, A. ve Bircan, F. (2010). “Wage Inequality and Returns to Education in Turkey: A Quantile Regression Analysis”. Koç University-TÜSİAD Economic Research Forum Working Paper Series, s. 1-30.
44. Tansel, A., & Bodur, F. B. (2012). “Wage Inequality and Returns to Education in Turkey: A Quantile Regression Analysis”, Review of Development Economics, 16(1), 107-121.
45. TÜİK (2020). Eşdeğer Hanehalkı Kullanılabilir Fert Gelirine Göre Sıralı Yüzde 20’lik Gruplar İtibariyle Yıllık Eşdeğer Hanehalkı Fert Gelirlerinin Dağılımı, 2011-2020. [Erişim Adresi] : [Erişim Tarihi: 19.10.2021].
46. TÜİK (2020). Hanehalkı Kullanılabilir Gelirine Göre Gini Katsayısı ve P80/P20 Oranı. [Erişim Adresi]:
47. TÜİK (2021). Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması, 2019. [Erişim Adresi]: [Erişim Tarihi: 22.10.2021]
48. Ulucan, H., & Çiftçi, C. (2019). “Türkiye’de Üniversite Eğitiminin Ücretler Üzerindeki Etkisi”, Business and Economic Research Journal, Cilt. 10, Sayı. 3, s. 649-669.
49. Walker, I., & Zhu, Y. (2011). “Differences by Degree: Evidence of the Net Financial Rates of Return to Undergraduate Study for England and Wales”, Economics of Education Review, 30(6), 1177-1186.
50. Yeri, M. B. S., & Kibritçioğlu, A. (1998). “İktisadi Büyümenin Belirleyicileri ve Yeni Büyüme Modellerinde Beşerî Sermayenin Yeri”, AÜ Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. (53) (207-230).
51. Yıldırım, S. (2004). “Bilgi Ekonomisi ve Bilgi Ekonomisinin Türkiye Açısından Değerlendirilmesi”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(12), 105-124.
52. Zhang, J., P. Liu, and L. Yung (2007) “The Cultural Revolution and Returns to Schooling in China: Estimates Based on Twins”, Journal of Development Economics, 84, pp. 63 1439.