EXAMINATION OF ENTREPRENEURSHIP SKILLS OF PRİMARY SCHOOL TEACHERS CANDIDATES: A MIXED METHOD RESEARCH

Öz

This research aims to examine the entrepreneurship skill levels of primary school teacher candidates in the context of various variables, to determine the relationship between them and to reveal the views of pre-service teachers about these skills. In this context, the research was carried out by using simultaneous mixed design, one of the mixed method designs. The sample and study group of the research consists of prospective classroom teachers studying at Çanakkale Onsekiz Mart University. While the quantitative data of the research were collected using the "Entrepreneurship Scale" developed by Deveci and Çepni (2015), the qualitative data were collected with the interview form developed by the researcher. According to the quantitative results of the research, it was concluded that the entrepreneurship skill levels of the teacher candidates for themselves are above the average values both in the whole scale and in the sub-dimensions. Considering the themes and codes related to entrepreneurship skills based on qualitative results, it is seen that both types of data support each other, while the theme of entrepreneurship self-efficacy in the qualitative section differs from the result in the quantitative section with a low-level self-efficacy result. In the context of the results obtained from the research, suggestions for practitioners and researchers were developed.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship skills
• pre-service primary teacher
• mixed method.

SINIF ÖĞRETMENİ ADAYLARININ GİRİŞİMCİLİK BECERİLERİNİN İNCELENMESİ: BİR KARMA YÖNTEM ARAŞTIRMASI

Öz

Bu araştırma sınıf öğretmeni adaylarının girişimcilik beceri düzeylerini çeşitli değişkenler bağlamında inceleyerek aralarındaki ilişkiyi belirlemeyi ve öğretmen adaylarının bu becerilere ilişkin görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda araştırma, karma yöntem desenlerinden eş zamanlı karma desen kullanılarak yürütülmüştür. Araştırmanın örneklem ve çalışma grubunu Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesinde öğrenim gören sınıf öğretmeni adayları oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel verileri Deveci ve Çepni (2015) tarafından geliştirilen “Girişimcilik Ölçeği” kullanılarak toplanırken, nitel veriler ise araştırmacı tarafından geliştirilen görüşme formu ile toplanmıştır. Araştırmanın nicel sonuçlarına göre, öğretmen adaylarının kendilerine yönelik girişimcilik beceri düzeylerinin hem ölçek bütününde hem alt boyutlarda orta değerlerin üzerinde olduğunu sonucuna ulaşılmıştır. Nitel sonuçlara dayalı olarak girişimcilik becerilerine ilişkin oluşturulan tema ve kodlar dikkate alındığında her iki türdeki verinin birbirini desteklediği görülürken, nitel bölümdeki girişimcilik öz yeterliği teması, düşük düzey öz yeterlik sonucu ile nicel bölümdeki sonuçtan farklılaşmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar bağlamında uygulayıcılar ile araştırmacılara yönelik öneriler geliştirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Girişimcilik becerileri, sınıf öğretmeni adayı, karma yöntem.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik becerileri
• sınıf öğretmeni adayı
• karma yöntem

Kaynakça

1. Akhtar, A., Keith, J.T., & Riaz, H.T. (2009). Entrepreneurial inclinations of prospective teachers. New Horizons in Education, 56(2), 1–16.
2. Akyürek, Ç. (2013). İlkokul öğretmenlerinin girişimcilik becerisine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.
3. Aladağ, E. ve Akkaya Yılmaz, M. (2019). Assessment of entrepreneurship skills by social studies teachers. International Journal of Eurasia Social Sciences, 10(35), 177-202.
4. Anagün, Ş. S. ve Atalay, N. (2017). Sınıf öğretmeni adaylarının girişimcilik becerisine ilişkin yeterlik algıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(41), 298-313.
5. Armut, B. ve Kılınç, M. (2018). 4. sınıf sosyal bilgiler öğretmen adaylarının girişimcilik becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 4(1), 39-56.
6. Arslan, K. (2002). Üniversiteli Gençlerde Mesleki Tercihler ve Girişimcilik Eğitimleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6, 1-11.
7. Aydın, E. ve Öner, G. (2016). Sosyal bilgiler ve sınıf öğretmeni adaylarının girişimcilik düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 497-515.
8. Bacanak, A. (2013). Fen ve Teknoloji Dersinin Öğrencilerde Girişimcilik Becerisinin Gelişimine Etkisi Üzerine Öğretmen Görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 609-629.

9. Bloor, M. & Wood, F. (2006). Keywords in qualitative methods: A vocabulary of research concepts. Sage.
10. Bozkurt, Ö. (2007). Girişimcilik Eğiliminde Kişilik Özelliklerinin Önemi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 2(1), 93-111.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri, Ankara: Pegem Yayıncılık.
12. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Sage Publications, Inc.
13. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative and mixed methods approaches. London and Thousand Oaks: Sage Publications.
14. Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2011). Choosing a mixed methods design. Designing and conducting mixed methods research, 2, 53-106.
15. Creswell, J. W. (2014). A concise introduction to mixed methods research. SAGE publications.
16. Creswell, J. W. & Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage publications.
17. Çelik, M. (2013). Öğretmen algılarına göre ilkokul yöneticilerinin dönüşümcü liderlik ve girişimcilik becerileri arasındaki ilişki Bağcılar ve Bakırköy ilçeleri örneği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
18. Dağhan, G., Nuhoğlu Kibar, P., Menzi Çetin, N., Telli, E. ve Akkoyunlu, B. (2017). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının bakış açısından 21. yüzyıl öğrenen ve öğretmen özellikleri. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 7(2), 215-235.
19. Deveci, İ. ve Çepni, S. (2015). Öğretmen Adaylarına Yönelik Girişimcilik Ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 12(2), 92-112.
20. Deveci, İ. ve Çepni, S. (2015). Fen bilgisi öğretmen adaylarının girişimci özelliklerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 7(3), 135-149.
21. Deveci, İ. (2017). Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Girişimci Özellikleri İle İlgili Öz Değerlendirmeleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (44), 202-228.
22. Deveci, İ. (2017). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin Bilgi ve Uygulama Boyutu Açısından Girişimcilik Kavramı Hakkındaki Algıları. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 11(2), 263-288.
23. Döm, S. (2012). Girişimcilik ve küçük işletme yöneticiliği. Ankara: Detay.
24. Ersoy, A. F. (2016). Fenomenoloji. Ahmet Saban ve Ali Ersoy (Ed.), Eğitimde nitel araştırma desenleri, Ankara: Anı.
25. Fischer, T. J. (2000). An assessment of an economıcs and entrepreneurshıp currıculum for middle level students (Degree of Doctor of Philosophy). University of Nebraska Faculty of The Graduate College, Lincoln.
26. Güven, S. (2010). Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programlarının Girişimcilik Özellikleri Açısından İncelenmesi. Education Sciences, 5(1), 49-57.
27. Ivankova, N. V. & Kawamura, Y. (2010). Emerging trends in the utilization of integrated designs in the social, behavioral, and health sciences. Sage handbook of mixed methods in social and behavioral research, 2, 581-611.
28. Karademir, E., Balbağ, M. Z. ve Çemrek, F. (2018). Öğretmen adaylarının girişimcilik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Milli Eğitim, (220), 177-200.
29. Karasar, N. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri: kavramlar, teknikler ve ilkeler (27. Baskı). Ankara: Nobel Yayınevi.
30. Kırbaşlar, M., Özsoy Güneş, Z., Karadaş, A. ve Yaşar, I. Z. (2012). Fen bilgisi öğretmenlerinin ve fen bilgisi öğretmen adaylarının girişimcilik düzeylerine yönelik bir çalışma (21. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulan bildiri). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
31. Korkmaz, O. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14 (2).
32. Köstekçi, E. (2016). Öğretmen adaylarının girişimcilik özellikleri ile yansıtıcı düşünme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bartın Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
33. Lounsbury, M. (1998). Collevtive Entrepreneurship; The Mobilization of College and University Recyeling Coordinators. Journal of Organizational Change Management, 11(1), 51-52.
34. Memduhoğlu, H. B. ve Şahin, M. (2017). Öğretmen adaylarının girişimcilik düzeylerinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 297-307.
35. Morse, J. M. & Niehaus, L. (2009). Principles and procedures of mixed methods design. Walnut Creek, CA: Left.
36. Ocak, G. ve Su, A. (2016). Öğretmen adaylarının girişimcilik düzeylerinin değerlendirilmesi. Asya Öğretim Dergisi, 4(1), 1-16. Oosterbeek, H. , Praag, V. M. & Ijsselstein, A. (2010). The impact of entrepreneurship education on entrepreneurship skills and motivation. European Economic Review, (54), 442-454.
37. Pan, V. L. ve Akay, C. (2015). Eğitim fakültesi öğrencilerinin girişimcilik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. NWSA-Education Sciences, 10(2), 125-138.
38. Patton, M. Q. (2014). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. Sage publications.
39. Peterman, N. E. & Kennedy, J. (2003). Enterprise education: Influencing students' perceptions of entrepreneurship. Entrepreneurship Theory and Practice, 28(2), 129-144. doi: 10.1046/j.1540- 6520.2003.00035.x
40. Silverman, D. (2013). Doing Qualitative Research: A Practical Handbook, 4th ed. London: Sage.
41. Şeşen, H. ve Basım, H. N. (2012). Demografik faktörler ve kişiliğin girişimcilik niyetine etkisi: Spor bilimleri alanında öğrenim gören üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Ege Academic Review, 12, 21-28.
42. Tağraf, H. ve Halis, M. (2008). Üniversitelerdeki girişimcilik eğitiminin girişimsel öz yetkinlik algısı üzerindeki etkisi: bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 3(2), 91-111.
43. Teddlie, C. & Tashakkori, A. (2003). The past and future of mixed methods research: From data triangulation to mixed model designs. Handbook of mixed methods in social and behavioral research, 671-701.
44. Teddlie, C., & Tashakkori, A. (2006). A general typology of research designs featuring mixed methods. Research in the Schools, 13(1), 12-28.
45. Uslu, D. (2015). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümü öğrencilerinin girişimci kişilik özellikleri ve girişimcilik niyetinin duygusal zeka faktörlerine göre incelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
46. Uygun, K. ve Er, A. R. (2016). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin girişimcilik özelliklerinin incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 6(11), 136-154.
47. Wang, C. K. & Wong, P. (2004). Entrepreneurial interest of university students in Singapore. Technovation, 24(1), 163-172.
48. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2016). Qualitative research in social sciences. Ankara: Seçkin Publications.
49. Yurtseven, H. R. (2007). Girişimcilik, küçük bir işletme kurmak ve yönetmek. Ankara: Detay.
50. Zhang, Y., Duysters, G. & Cloodt, M. (2013). The role of entrepreneurship education as a predictor of university students entrepreneurial intention. International Entrepreneurship and Management Journal, 9(1), 1-19. Erişim: http://link.springer.com/article/10.1007%2Fs11365-012-0246-z