GLOBALIZATION AND MIGRATION FROM THE PERSPECTIVE OF ETHNOSYMBOLIST AND CIVIC NATIONALISM

Öz

Nationalist ideology, which emerged in the 18th century and profoundly influenced the 19th, occupies a significant position in human affairs and the concept of the nation-state, despite its contradictions and multidimensional structure. As nationalism gained traction in the ethnosymbolist mentality through values such as race, religion, language, and ethnicity, it acquired different meanings around the concept of civic nationalism in the aftermath of modernization and globalization. The specific conditions of societies were affected by globalization and migration, leading to the differentiation of the nationalist mindset between ethnic nationalism and civic nationalism. Beginning in the 1980s, Western civic nationalism was described as "good nationalism," while Eastern nationalism, informed by ethnosymbolism, was "bad nationalism." This study seeks the answer to the question of how the stances of ethnosymbolism and civic nationalism towards globalization and migration were shaped. In this context, the study examines the convergence between ethnosymbolist nationalism and civic nationalism, as well as the factors that led to it, from a historical and holistic perspective and by using a comparative method.

Anahtar Kelimeler

• Civic Nationalism
• Ethnosymbolist Nationalism
• Globalization
• Migration
• Nationalism.

ETNO-SEMBOLİST VE SİVİL MİLLİYETÇİLİK PERSPEKTİFİNDEN KÜRESELLEŞME VE GÖÇ

Öz

18. yüzyılda anlam bulan, 19. yüzyıla damga vuran Milliyetçi ideoloji, çelişkilerine ve çok boyutlu yapısına rağmen insan ilişkilerinde ve ulus devlet anlayışında önemli bir yere sahiptir. Milliyetçilik, ırk, din, dil ve etnik yapı gibi değerlerle etno-sembolist anlayış içerisinde değerlenirken modernleşme ve küreselleşmenin getirileri ile birlikte sivil milliyetçilik düşüncesinde farklı anlamlar kazanmıştır. Toplumların özgül koşulları ise küreselleşme ve göç olgularından etkilenmiş ve milliyetçi anlayış bu değişim karşısında etnik milliyetçilik ile sivil milliyetçilik arasında farklılaşabilmiştir. 1980’li yıllardan itibaren Batı tipi sivil milliyetçilik iyi milliyetçilik olarak tanımlanırken Doğu tipi, Etno-sembolist milliyetçilik ise “kötü” milliyetçilik olarak ifade edilmektedir. Bu çalışmada Etno sembolist milliyetçilik ve sivil milliyetçi anlayışın küreselleşme ve göç olgusu karşısında takındıkları tavırların nasıl şekillendiği sorusunun cevabı aranmıştır. Bu doğrultuda etno-sembolist milliyetçilik ve sivil milliyetçilik arasındaki yakınlaşma ve buna yol açan etkenler, tarihsel ve bütüncül bir bakış açısıyla karşılaştırmalı bir yöntemle ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Etno-Sembolist Milliyetçilik
• Göç
• Küreselleşme
• Milliyetçilik
• Sivil Milliyetçilik

Kaynakça

1. Akıncı, A. (2014). Milliyetçilik Kuramları. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(1), 131-150.
2. Alakel, M. (2011). “İlk Dönem Cumhuriyet Türkiye’si Ulus İnşası Sürecinde Milliyetçilik ve Sivil-Etnik İkilemine Dair Teorik Tartışmalar”, Gazi Akademik Bakış Dergisi, 5(9), 1-30.
3. Altuntaş, N. (2005). “Yıldızı Sönmeyen Bir İdeoloji: Milliyetçilik”, Doğu-Batı, 30, 11-25.
4. Anderson, B. (1993). Hayali Cemaatler: Milliyetçiliğin Kökeni ve Yayılması. Çev. İskender Savaşır, İstanbul: Metis Yayınları.
5. Anderson, B. (2015). Hayali Cemaatler, (Çev. İ. Savaş), Metis Yayınları, İstanbul.
6. Bahçeli, D. (2001). “Milliyetçi Bakış Açısından Küreselleşme, Dünya ve Türkiye”, Türkiye ve Siyaset, 5, 5-12.
7. Balibar, E. ve I. Wallerstein, (2000), Irk Ulus Sınıf: Belirsiz Kimlikler, (Çev.) N. Ökten, Metis Yayınları, İstanbul.
8. Bora, T. (2008). “Alparslan Türkeş”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce Cilt 4: Milliyetçilik, (Ed: T. Bora ve M. Gültekingil), 3. Baskı, İletişim Yayınları, İstanbul.

9. Connor, W. (1994). Ethnonationalism: The Quest for Understanding, Princeton University Press, Princeton.
10. Çalışkan, G. (2020). Kitlesel Göçün Aşırı Sağ Hareketlerin Yükselişine Etkisi: Almanya Örneği (2015-2019). Terörizm Ve Radikalleşme İle Mücadele Araştırma Merkezi. 12.05. 2022’de alınmıştır. https://www.teram.org/Icerik/kitlesel-gocun-asiri-sag-hareketlerin-yukselisine-etkisi-almanya-ornegi-2015-2019-109 .
11. Çarkoğlu, A., Kalaycıoğlu, E. (2020). Türkiye’de ve Dünya’da Milliyetçilik, İstanbul Politikalar Merkezi, İstanbul.
12. Çilliler, Y. (2014). “Küreselleşme ve Milliyetçiliklere Etkisi”, Akademik Hassasiyetler, 1 (1) , 88-98.
13. Dieckhoff, A. (2010). Milliyetçiliği Yeniden Düşünmek: Kuramlar ve Uygulamalar, (Çev. D. Çetinkasap), İletişim, İstanbul.
14. Dunn, J. (1999). Nationalism, Theorizing Nationalism, (Ed: R. Beiner), State University of New York Press, Albany.
15. Ekici, S. ve Tuncel, G. (2015). “Göç ve İnsan”, Birey ve Toplum Dergisi, 5 (3), 9-23.
16. Frederiks, M. (2016). “Religion, Migration, and Identity: A Conceptual and Theoretical Exploration”, Religion, Migration and Identity: Methodological and Theological Explorations (Eds: M. Frederiks and D. Nagy), Bril, Leiden.
17. Gellner, E. (1983). Nations and Nationalism: Perspectives on the Past, Blackwell, Oxford.
18. Golder, M. (2016). “Far right parties in Europe”, Annual Review of Political Science, 19, 477-497.
19. Hobsbawm, E. (2012). Nations and Nationalism since 1780, Cambridge University Press, Cambridge.
20. Hobsbawm, E. (2020). Milletler ve Milliyetçilik,(Çev. O. Akınhay), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
21. Irvin, Dale T. (2014). Theology, Migration and the Homecoming”, (Eds. Padilla, E. and Peter C. Phan) Theology of Migration in the Abrahamic Religions, New York: Palgrave Macmillan.
22. Karabulut, T. (2014). “Yurttaşlığın Krizini Yeniden Düşünmek: Liberal Milliyetçilik ve Anayasal Yurtseverlik Kuramları”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 69 (4), 871-890.
23. Karaköse, G. (2020). “İdentity, Nationalism and Multiculturalism Appearances in the Globalization Times”, İnsan ve Sosyal Bilimler Dergisi (JOHASS), 3 (1), 506-519.
24. Kedourie, E. (1993). Nationalism, 4. Edtions, Hutchinson University Press, London.
25. Kohn, H. (2005). The Idea of Nationalism: A Study in Its Origins and Background, Mcmillan Company, New York.
26. Lee, E. S. (1966). A Theory of Migration. Demography, 3(1), 47–57.
27. Lubbers, M., Gusberts, M., Scheepers, P. (2002). “Extreme Right-Wing Voting in Western Europe”, European Journal of Political Research, 41, 345–37.
28. Meç, S. N. (2018). “Göçün Güvenlikleştirilmesi: Almanya’da Aşırı Sağ Parti Afd’nin Yükselişi ve Suriyeli Mülteci Krizi”, ViraVerita E-Journal: İnterdisciplinary Encounters, 8, 123-150.
29. Mudde, C. (2007). Populist Radical Right Parties in Europe, Cambridge University Press, Cambridge.
30. Norman, W. (1999). “Theorizing Nationalism (Normatively) The First Steps”, Theorizing Nationalism, (Eds: R. Beiner), State University of New York Press, Albany.
31. Özkırımlı, U. (2009). Milliyetçilik Kuramları -Eleştirel Bir Bakış-. 3. Baskı, Doğu Batı Yayınları, Ankara.
32. Parla, T. (1985). The Social and Political Thoughts of Ziya Gökalp, 1876-1924, E.J. Brill, Leiden.
33. Petersen, W. (1958). “A General Typology of Migration”, American Sociological Review, 23(3), 256–266.
34. Ravenstein, E. G.(1889) “The Laws of Migration.” Journal of the Royal Statistical Society, 52( 2) , 241–305.
35. Selçuk, S. (2012). ''Dünden Bugüne Milliyetçilik: Küresel Dünyada Yükselen Sesler'', Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(3), 117-136.
36. Smith, A. D. (2016). Milli Kimlik, (Çev. B. S. Şener), İletişim Yayınları, İstanbul.
37. Smith, A. D. (2003). Nationalism and Modernism. Routledge Publishing, New York and London.
38. Smith, T. L. (1978).”Religion and Ethnicity in America”, The American Historical Review, 83(5), 1155-1185.
39. Stouffer, S. A. (1940). “Intervening Opportunities: A Theory Relating Mobility and Distance”, American Sociological Review, 5(6), 845–867.
40. Stepick, A. (2005). “God is Apparently not Dead: The Obvious, the Emergent, and the Still Unknown in Immigration and Religion”, Immigrant Faiths: Transforming Religious life in America, (Eds: Stepick, M. A. Vasquez ve J. Holdaway), CA: AltaMira Press. Walnut Creek.
41. Şen, Y. F. (2004), Globalleşme Sürecinde Milliyetçilik Trendleri ve Ulus Devlet, Yargı Yayınevi, Ankara.
42. Gökalp, E. (2007). “Milliyetçilik: Kuramsal Bir Değerlendirme”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 279-298.
43. Turan, E. (2011). “Milliyetçilik Teorisinin Gelişimi ve Türk Milliyetçiliği”. Selçuk Üniversitesi Kadınhanı Faik İçil Meslek Yüksekokulu Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 1(1), 135-147.
44. Türköne, M. (2006). Siyaset. 5. Baskı, Lotus Yayınevi, Ankara.
45. Unat, A. N. (2002). Bitmeyen Göç-Konuk İşçilikten Ulus Ötesi Yurttaşlığa, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
46. Weyland, K. (2001). “Clarifying a Contested Concept: Populism in the Study of Latin American Politics”, Comparative Politics, 34 (1), 1-22.
47. Yanık, C. ve Kara, M. (2016). “Milliyetçiliğe Yönelik iki Kuramın Değerlendirilmesi: Modern Milliyetçi Kuram ve Etno-Sembolcü Milliyetçi Yaklaşım”, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1), 559-582.
48. Yıldız, A. (2007). “Ne Mutlu Türküm Diyebilene.” Türk Ulusal Kimliğinin Etno-Seküler Sınırları (1919-1938), İletişim Yayınları, İstanbul.