ADAPTATION OF THE PARENTHOOD REGRET SCALE INTO TURKISH: VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Öz

This study aimed to adapt the Parenthood Regret Scale (PRS), which was developed to measure parents' regrets about their parenting decisions, into Turkish and to examine its psychometric properties. Three different samples were used in the study. Exploratory factor analysis was conducted with 395 participants (277 mothers, 118 fathers), confirmatory factor analysis with 304 participants (196 mothers, 108 fathers), and criterion validity with 87 participants (59 mothers, 28 fathers). The psychometric properties of the PRS were examined through exploratory factor analysis, confirmatory factor analysis, internal consistency, convergent validity and criterion validity methods. Exploratory and confirmatory factor analysis revealed that the scale showed a single-factor structure and the factor loadings ranged between .517 and .893. The Cronbach alpha internal consistency coefficient was  = .949 and McDonald's Omega coefficient was ω = .937. The AVE and CR coefficients were examined to assess convergent validity and found that they were .79 and .88, respectively. Regarding criterion validity, the Parental Burnout Scale was used and accordingly, it was determined that there was a high positive correlation (r = .846) with the PRS. In conclusion, when all psychometric properties are considered together, it is possible to say that the PRS, which measures regret about parenting, is a valid and reliable scale that can be used in parents.

Anahtar Kelimeler

• Parenting
• Parenthood regret
• Parental burnout
• Scale adaptation

EBEVEYNLİK PİŞMANLIĞI ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmanın amacı, ebeveynlerin ebeveynlik kararlarından duydukları pişmanlıkları ölçmek üzere geliştirilmiş olan Ebeveynlik Pişmanlığı Ölçeği’nin (EPÖ) Türkçe’ye uyarlamasını yapmak ve psikometrik özelliklerini incelemektir. Araştırmada üç farklı örneklem kullanılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi 395 (277 anne, 118 baba), doğrulayıcı faktör analizi 304 (196 anne, 108 baba), ölçüt geçerliği ise 87 (59 anne, 28 baba) ebeveynden toplanan veriyle gerçekleştirilmiştir. EPÖ’nün psikometrik özellikleri açımlayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, iç tutarlık, yakınsak geçerlik ve ölçüt geçerliği yöntemleriyle incelenmiştir. Yapılan açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizinde ölçeğin tek faktörlü bir yapı gösterdiği ve faktör yüklerinin .517 ile .893 arasında değiştiği görülmüştür. Güvenirlik kapsamında yapılan Cronbach alfa iç tutarlık katsayısının  = .949, McDonal’s Omega katsayısının ise ω = .937 olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yakınsak geçerliği değerlendirmede AVE ve CR katsayıları incelenmiş ve bunların sırasıyla .79 ve .88 olduğu ortaya konulmuştur. Ölçüt geçerliği için Ebeveyn Tükenmişliği Ölçeği kullanılmıştır ve buna göre EPÖ ile aralarında pozitif yönde yüksek düzeyde bir ilişki (r = .846) olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak tüm psikometrik özellikler birlikte ele alındığında ebeveynliğe ilişkin pişmanlık durumunu ölçen EPÖ’nün ebeveynlerde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğunu söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveynlik
• Ebeveynlik pişmanlığı
• Ebeveyn tükenmişliği
• Ölçek uyarlama

Kaynakça

1. Arıkan, G., Üstündağ-Budak, A. M., Akgün, E.,Mikolajczak, M., ve Roskam, I. (2020). Validation of the Turkish version of the Parental Burnout Assessment (PBA). New Directions for Child and Adolescent Development, 1–18. https://doi.org/10.1002/cad.20375
2. Arkan, B. Ve Üstün, B. (2010). Ebeveyn eğitim programlarını değerlendirme rehberi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 3(2), 102-107.
3. Baumgartner, H., ve Homburg, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International Journal of Research in Marketing, 13(2), 139-161. https://doi.org/10.1016/0167-8116(95)00038-0
4. Bodin, M. (2023). “It wasn't what I was suited for”: regretful mothers negotiating their reproductive decision and mother role. Medical Humanities. 012717. https://doi.org/10.1136/medhum-2023- 012717
5. Bodin, M., Holmström, C., Plantin, L., Schmidt, L., Ziebe, S., ve Elmerstig, E. (2021). Preconditions to parenthood: changes over time and generations. Reproductive Biomedicine & Society Online, 13, 14- 23. https://doi.org/10.1016/j.rbms.2021.03.003
6. Buchanan, J., Summerville, A., Lehmann, J., ve Reb, J. (2016). The regret elements scale: Distinguishing the affective and cognitive components of regret. Judgment and Decision Making, 11(3), 275-286. https://doi.org/10.1017/s1930297500003107
7. Büyüköztürk, Ş. (2002) Factor analysis: Basic concepts and using to development Scale [Factor analysis: basic concepts and using to development Scale]. Educational Administration in Theory and Practice, 32, 470-483. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/kuey/issue/10365/126871
8. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (24. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

9. Christensen, L. B., Johnson, R. B. ve Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri: Desen ve analiz. (A. Aypay, Çev. Ed.). Anı Yayıncılık.
10. Çalışkan, B. (2024). Anne babalıktan pişmanlık ölçeğinin geliştirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Biruni Üniversitesi.
11. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Multivariate statistics for social sciences: SPSS and LISREL applications (Vol. 2). Ankara: Pegem Akademi.
12. Donath, O. (2015b). Choosing motherhood? Agency and regret within reproduction and mothering retrospective accounts. Women’s Studies International Forum, 53, 200-209. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2014.10.023
13. Donath, O. (2015a). Regretting motherhood: A sociopolitical analysis. Signs: Journal of Women in Culture and Society, 40(2), 343-367.
14. East, P. L., Chien, N. C., ve Barber, J. S. (2012). Adolescents’ pregnancy intentions, wantedness, and regret: Cross‐lagged relations with mental health and harsh parenting. Journal of Marriage and Family, 74(1), 167-185.
15. George, D., ve Mallery, P. (2003). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference. 11.0 update (4th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
16. Gülaldı, D. (2010). Erken çocuklukta serebral palsili ve otistik çocuk annelerinin ebeveyn stres düzeylerinin yaşam doyumları ile ilişkisinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Maltepe Üniversitesi.
17. Gürbüz, S. (2019). AMOS ile yapısal eşitlik modellemesi. Seçkin.
18. Heffernan, V., ve Stone, K. (2021). #regrettingmotherhood in germany: Feminism, motherhood, and culture. Signs: Journal of Women in Culture and Society, 46(2), 337-360.
19. Hutcheson, G. and Sofroniou, N. (1999) The Multivariate social scientist: Introductory statistics using generalized linear models. Sage Publication, Thousand Oaks, CA. https://doi.org/10.4135/9780857028075
20. Kaymak Özmen, S. ve Özmen, A. (2012). Anne baba stres ölçeğinin geliştirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 42(196), 20- 35. Kline, P. (2014). An easy guide to factor analysis (6th ed.). Routledge.
21. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. (Second Ed.). Guilford Press.
22. Lantos, D., Moreno-Agostino, D., Harris, L. T., Ploubidis, G., Haselden, L., & Fitzsimons, E. (2023). The performance of long vs. short questionnaire-based measures of depression, anxiety, and psychological distress among UK adults: A comparison of the patient health questionnaires, generalized anxiety disorder scales, malaise inventory, and Kessler scales. Journal of Affective Disorders, 338, 433-439.
23. Marsh, H. W., Hau, K.-T., Artelt, C., Baumert, J., ve Peschar, J. L. (2006). OECD's brief self-report measure of educational psychology's most useful affective constructs: Cross-cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311-360. https://doi.org/10.1207/s15327574ijt0604_1
24. Matley, D. (2020). “I miss my old life”: Regretting motherhood on Mumsnet. Discourse, Context & Media, 37, 100417.
25. Meil, G., Romero-Balsas, P., ve Muntanyola-Saura, D. (2023). Regretting fatherhood in Spain. Journal of Family Research, 35, 37-52. https://doi.org/10.20377/jfr-819
26. Mertens, D. M. (2010). Research and evaluation in education and psychology: Integrating diversity with quantitative, qualitative, and mixed methods (3th ed.). Sage publications.
27. Mikolajczak, M., Raes, M. E., Avalosse, H., ve Roskam, I. (2018). Exhausted parents: Sociodemographic, child- related, parent-related, parenting and family-functioning correlates of parental burnout. Journal of Child and Family Studies, 27, 602-614. https://doi.org/10.1007/s10826-017-0892-4
28. Moore, J., ve Abetz, J. S. (2019). What do parents regret about having children? Communicating regrets online. Journal of Family Issues, 40(3), 390-412.
29. Piotrowski, K. (2021). How many parents regret having children and how it is linked to their personality and health: Two studies with national samples in Poland. Plos One, 16(7), e0254163. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0254163
30. Piotrowski, K., Mikolajczak, M., ve Roskam, I. (2023a). I should not have had a child: Development and validation of the Parenthood Regret Scale. Journal of Family Psychology, 37(8), 1282- 1293. https://doi.org/10.1037/fam0001158
31. Piotrowski, K., Naude, L., Sanna, K., Szramka-Pawlak, B., Kwarcińska, K., ve Dzielińska, M. (2023b). Perceptions of parenting among parents who regret having a child: A mixed-methods study. Journal of Family Studies, 1-24. https://doi.org/10.1080/13229400.2023.2241520
32. Plutchick, R. (2003). Emotions and life: Perspectives from psychology, biology, and evolution. American Psychological Association.
33. Preisner, K., Neuberger, F., Bertogg, A., ve Schaub, J. M. (2020). Closing the happiness gap: The decline of gendered parenthood norms and the increase in parental life satisfaction. Gender & Society, 34(1), 31-55.
34. Roskam, I., Brianda, M. ve Mikolajczak, M. (2018). A step forward in the conceptualization and measurement of parental burnout: The parental burnout assessment (PBA). Frontiers In Psychology, 9, 758. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00758
35. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., ve Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Test of significance and descriptive goodness-of-fit measures [Online]. Methods of Psychological Research-Online, 8(2), 23-74.
36. Szczygieł, D., Sekulowicz, M., Kwiatkowski, P., Roskam, I., ve Mikolajczak, M. (2020). Validation of the Polish version of the parental burnout assessment (PBA). New Directions for Child and Adolescent Development, 2020(174), 137-158. https://doi.org/10.1002/cad.20385
37. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2001). Using Multivariate Statistics.(Fourth Edition). M.A: Allyn &Bacon,Inc.
38. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). New Jersey: Pearson.
39. Tavşancıl, E. (2010). Measuring attitudes and data analysis with SPSS. Ankara: Nobel Publication Distribution.
40. Teddlie C,, ve Yu F. (2007) Mixed methods sampling a typology with examples. Journal of Mixed Methods Research, 1(1), 77-100.
41. Zeelenberg, M., Van Dijk, W. W., Manstead, A. S. R., ve Van Der Pligt, J. (2000). On bad decisions and disconfirmed expectancies: The psychology of regret and disappointment. Cognition and Emotion, 14(4), 521-541. https://doi.org/10.1080/026999300402781