SOFTCOPS VE CLEANSED ESERLERİNDE OTORİTENİN FOUCAULTCU YANSIMALARI

Öz

Bu çalışma, Churchill’in Softcops ve Kane’in Cleansed oyunlarının Michel Foucault’nun iktidar ve otorite hakkındaki fikirlerini nasıl derinlemesine incelediğini, edebiyatın toplumun ve bu fikirlerin insanlıktan çıkarma üzerindeki etkilerini nasıl sorguladığını ve meydan okuduğunu tartışmaktadır. Bu amaçla, çalışma Foucault’nun otorite ve iktidarla ilgili fikirlerini, bu oyunlardaki ceza ve şiddet temalarıyla iç içe geçirerek analiz etmeye çalışmaktadır. Softcops’ta Churchill, Foucault’nun panoptikonunu andıran gözetim ve normalleştirme yoluyla kamusal cezayı daha görünmez bir kontrole dönüştürerek otoritenin saçmalıklarını ve daha sinsi cezalandırma yöntemini dramatize eder. Bu arada Cleansed, kurumuyla çağdaş disiplin sistemlerinin kalbinde yatan aşırı şiddetin duyusal bir incelemesidir. Otoritenin sadece her yerde değil, sizin içinizde de olduğu bir sosyal kontrol mikro kozmosu sunmaktadır. Softcops ve Cleansed, çağdaş toplumların insan nüfusları üzerinde kontrol uyguladıkları süreçlerin önemli eleştirileri haline gelir ve bu sistemlerin insanlıktan çıkarıcı etkilerinin yanı sıra bu tür bir otoritenin toplum içinde nasıl aşamalı olarak inşa edildiğini vurgular. Bu çalışma, Foucaultcu fikirlere göre bu oyunların çağdaş edebiyatta uygulanabilirliğini ve güvenilirliğini göstererek, gücün bu kadar kalıcı bir öneme sahip olmaya nasıl devam ettiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, uzun süre sonra izleyicilere neden meydan okuduklarına işaret ederek, yönetilen güçler sistemleri içinde kendileri üzerine daha derin düşünmeye teşvik etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Foucault
• Softcops
• Cleansed
• güç
• otorite
• ceza
• panoptikon

FOUCAULDIAN REFLECTIONS OF AUTHORITY IN SOFTCOPS AND CLEANSED

Öz

This paper discusses how Churchill’s Softcops and Kane’s Cleansed delve deeply into Michel Foucault’s ideas about power and authority by exploring literature’s challenges towards authority, how society enforces control, and its impact on dehumanisation. With this purpose, it tries to analyse Foucault’s ideas regarding authority and power intertwining with the themes of punishment and violence in these plays. In Softcops, Churchill dramatises the absurdities of authority and its more insidious way of punishment by turning public punishment into more invisible control through surveillance and normalisation that resembles Foucault’s panopticon. Cleansed, meanwhile, is a sensory examination of the extreme violence that lies at the heart of contemporary discipline systems with its institution. It presents a microcosm of social control where authority is not just everywhere but in you too. Softcops and Cleansed become important critiques of the processes whereby contemporary societies exercise control over their human populations, highlighting these systems’ dehumanising effects as well as how such authority builds up progressively within society. This paper emphasises how these plays continue to have such enduring significance of power, demonstrating their applicability, and reliability according to Foucauldian ideas in contemporary literature. It also encourages deeper reflection upon themselves within systems of governed powers by hinting at why they challenge audiences long afterwards.

Anahtar Kelimeler

• Foucault
• Softcops
• Cleansed
• power
• authority
• punishment
• panopticon

Kaynakça

1. Armstrong, J. (2015). Cruel Britannia, Sarah Kane’s Postmodern Traumatics, Peter Lang, Switzerland.
2. Barranger, M. S. (1984). “Softcops by Caryl Churchill”, Theatre Journal, Renaissance Re-Visions, 36 (3), 417-419.
3. Biber Vangölü, Y. (2017). “Sarah Kane’s Cleansed as a Critical Assessment of Disciplinary Power”, Ankara Üniversitesi Dil Ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 57 (1), 274-288.
4. Braidotti, R. (1991). A Study of Women in Contemporary Philosophy, (E. Guild trans.), Polity Press, Cambridge.
5. Churchill, C. (1990). Plays: Two – Softcops, Top Girls, Fen, Serious Money, Methuen Drama.
6. Diamond, E. (2009). “On Churchill and Terror”, The Cambridge Companion to Caryl Churchill, Cambridge University Press.
7. Fitzsimmons, L. (1989). File on Churchill, Methuen Drama.
8. Foucault, M. (1995). Discipline and Punish: The Birth of the Prison, (A. Sheridan, Trans.), Vintage Books.

9. -----. (2006). Psychiatric Power: Lectures at the College de France 1973-1974, (Ed. Jacques Lagrange, Trans. Graham Burchell), Palgrave Macmillan, New York.
10. -----. (2008). The Birth of Biopolitics: Lectures at the Collège de France, 1978-79, (Ed. M. Senellart), Palgrave Macmillan.
11. -----. (1982/Summer). “The Subject and Power”, Critical Inquiry, The University of Chicago Press, 8 (4), 777-795.
12. Gilman, R. (February 12, 1983). “Top Girls Skirmishes”, The Nation.
13. Gobert, R. D. (2014). “The Theatre of Caryl Churchill”, Bloomsbury Methuen Drama, https://doi.org/10.5040/9781408166390
14. Godiwala, D. (2003). Breaking the Bounds: British Feminist Dramatists Writing in The Mainstream Since C. 1980, Peter Lang, New York and Oxford.
15. Kane, S. (2000). Cleansed, Methuen Random House.
16. Kelly, M. G. E. (2009). The Political Philosophy of Michel Foucault, Routledge.
17. Kritzer, A. H. (Fall, 1989). “Theatricality and Empowerment in the Plays of Caryl Churchill”, The Mid-America Theatre Conference, Omaha.
18. Lake, D. A. (2010). “Rightful Rules: Authority, Order, and the Foundations of Global Governance”, International Studies Quarterly, 54 (3), 587–613.
19. Luckhurst, M. (2015). Caryl Churchill, Routledge.
20. Managhan, T., & Bulley, D. (2022). “‘What is an Author?’: Critical Reflections on Authors and Authority in Critical Security Studies – Introduction”, Critical Studies on Security, 10 (3), 111–118. https://doi.org/10.1080/21624887.2022.2185856
21. Ogden, S. G. (2017). The Church, Authority, and Foucault: Imagining the Church as an Open Space of Freedom, Routledge.
22. Saunders, G. (2007). “Love me or Kill me”: Sarah Kane and the Theatre of Extremes, Manchester University Press.
23. Sierz, A. (2011) Rewriting the Nation: British Theatre Today, Methuen, London.
24. Stephenson, H. and Langridge, N. (1997). Rage and Reason: Women Playwrights on Playwriting, Methuen Drama, London.