İŞE TUTKUNLUK, POLİTİK YETİ, KARİYER BAŞARISI VE İŞE ANGAJE OLMA ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ: SAĞLIK ÇALIŞANLARI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Modern iş hayatında kariyer başarısı iş görenler için güdüleyici bir etmendir. Özellikle sağlık sektörü gibi hizmet sektöründe bulunan örgütlerde çalışanların en verimli şekilde değerlendirilmesi onların kariyerlerini de iyi yönetmeleri ile yakından ilişkilidir. Çalışma verileri, 393 sağlık çalışanından elde edilmiştir. SPSS ve AMOS programları ile Process Macro eklentisi kullanılarak yapılan analizler sonucunda; işe tutkunluk ile kariyer başarısı arasındaki ilişkide işe angaje olmanın aracı, politik yetinin ise düzenleyici rolünün olduğu belirlenmiştir. İşe angaje olma ile kariyer başarısı arasındaki ilişkide de ise politik yetinin düzenleyici rolü tespit edilmiştir. Sağlık çalışanlarının kariyer başarılarında işe tutkunluk ve işe angaje olma ile birlikte politik yetinin de önemli bir etken olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sağlık hizmetlerinde verimli insan kaynağı kullanımını desteklemek üzere sağlık çalışanlarının işe tutkunluğunu ve angaje olmasını arttıracak çalışmalarla birlikte politik yeteneklerine de katkı sağlayacak eğitim ve etkinliklerin yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İşe tutkunluk
• Politik yeti
• Kariyer başarısı
• İşe angaje olma
• Sağlık çalışanları

Etik Beyan

Beyan ve Açıklamalar (Disclosure Statements) 1. Bu çalışmanın yazarı, araştırma ve yayın etiği ilkelerine uyduğunu kabul etmektedirler (The author of this article confirm that their work complies with the principles of research and publication ethics). 2. Yazar tarafından herhangi bir çıkar çatışması beyan edilmemiştir (No potential conflict of interest was reported by the author). 3. Bu çalışma, intihal tarama programı kullanılarak intihal taramasından geçirilmiştir (This article was screened for potential plagiarism using a plagiarism screening program).

EXAMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN WORK PASSION, POLITICAL SKILL, CAREER SUCCESS AND WORK ENGAGEMENT: A STUDY ON HEALTH CARE WORKERS

Öz

In modern business life, career success is a motivating factor for employees. Especially in organizations in the service sector, such as the health sector, the most efficient evaluation of employees is closely related to their good management of their careers. The study data was obtained from 393 healthcare workers. As a result of the analyses conducted using the Process Macro add-on with SPSS and AMOS programs, it was determined that engagement in work is a mediator and political skill is a moderator in the relationship between work passion and career success. The moderator role of political skill was also determined in the relationship between work engagement and career success. It was concluded that political skill is also an important factor in the career success of healthcare workers, along with work passion and work engagement. In order to support the efficient use of human resources in healthcare services, it is recommended that studies be carried out to increase the work engagement and work passion of healthcare workers, as well as training and activities that will contribute to their political skills.

Anahtar Kelimeler

• Work passion
• Political skill
• Career success
• Work engagement
• Healthcare workers

Kaynakça

1. Abele, A. E., Spurk, D. ve Volmer, J. (2010). “The Construct Of Career Success: Measurement Issues and an Empirical Example”, Journal of Labor Market Research, 43/3, 195-206.
2. Ahearn, K. K., Ferris, G. R., Hochwarter, W. A., Douglas, C. ve Ammeter, A. P. (2004). Leader Political Skill and Team Performance. Journal of Management, 30, 309-327.
3. Anand, V. V. ve Madhuvanthi, K. (2012). “A Study on the Employee Engagement with Special reference to CPCL”, In 2012-International Conference on Management Issues in Emerging Economies (ICMIEE), 25-30.
4. Ariani, D. W. (2013). “The Relationship Between Employee Engagement, Organizational Citizenship Behavior, and Counterproductive Work Behavior”, International Journal of Business Administration, 4//2, 46-56.
5. Ashforth, B. E. ve Humphrey R. H. (1995). “Emotion in the Workplace: A Reappraisal”, Human Relations, 48/2, 97-125.
6. Atcıoğlu, E. (2018). Okulların Etkı̇lı̇lı̇k Düzeylerı̇ ile Çalışanları İşe Angaje Olma Düzeylerı̇ Arasındakı̇ İlı̇şkı̇. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Kahramanmaraş Sütçü İmam Ünı̇versı̇tesı̇.
7. Ateş, M. ve Sevindi, K. (2013). “Hastane Yöneticilerinin Karar Verme Düzeylerine Yönelik Bir Araştırma.”, Sosyal Bilimler Dergisi/Journal of Social Sciences, 6/1, 81-100.
8. Attridge, M. (2009). “Measuring and Managing Employee Work Engagement: A Review of the Research and Business Literature.”, Journal of Workplace Behavioral Health, 24/4, 383-398.

9. Avcı, U. ve Turunç, Ö. (2012). “Dönüşümcü Liderlik ve Örgüte Güvenin Kariyer Memnuniyetine Etkisi: Lider-Üye Etkileşiminin Aracılık Rolü.”, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4/2, 45-55.
10. Bal, E. A. (2008). Self-Efficacy, Contextual Factors and Well-Being: The Impact of Work Engagement. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
11. Barnes, D. C. ve Collier, J. E. (2013). “Investigating Work Engagement in the Service Environment”. Journal of Services Marketing, 27, 485-499. doi:10.1108/jsm-01-2012-0021
12. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986).” The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations.”, Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
13. Bayram, N. (2010). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş AMOS Uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
14. Blass, F. R. ve Ferris, G. R. (2007). “Leader Reputation: The Role of Mentoring, Political Skill, Contextual Learning, and Adaptation.”, Human Resource Management, 46/1, 5-19.
15. Blickle, G., Schneider, P. B., Liu, Y. ve Ferris, G. R. (2011). “A Predictive Investigation of Reputation as Mediator of the Political-Scill/Career-Success Relationship”, Journal of Applied Social Psychology, 41/12, 3026-3048.
16. Bolat, T. ve Katı, Y. (2016). “The Relationship Between Political Skill and Career Success: The Mediating Effect of Leader-Member Exchange.”, Eurasian Academy of Sciences Journal, 1/1, 351-364.
17. Bourdieu, P. (1983), “Ökonomisches Kapital, Kulturelles Kapital, Soziales Kapital”, Hrsg: KRECKEL, Reinhard, Soziale Ungleichheit, Soziale Welt, Sonderband 2. Göttingen, 183-198.
18. Burke, R. J., Astakhova, M. N. ve Hang, H. (2015). “Work Passion Through the Lens of Culture: Harmonious Work Passion, Obsessive Work Passion, and Work Outcomes in Russia and China”. Journal of Business and Psychology, 30, 457-471.
19. Büyükbeşe T. ve Gökaslan M. O. (2018). “İşe Gömülmüşlük, işe Adanmışlık ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Bir Alan Çalışması”, Mukaddime, 9/2, 135-153.
20. Byrne, B. M. ve Campbell, T. L. (1999). “Cross-Cultural Comparisons and the Presumption of Equivalent Measurement and Theoretical Structure: A Look Beneath the Surface.”, Journal of Cross-Cultural Psychology, 30, 557-576. https://doi.org/10.1177/0022022199030005001
21. Cheng J. W., Chang S. C., Kuo J. H. ve Cheung Y. H. (2014). “Ethical Leadership, Work Engagement, and Voice Behavior.” Industrial Management & Data Systems, 114/5, 817-831
22. Cingöz, A. (2013). “Politik Yetenekler ve Öz Yönlendirmenin (Kendini Kurgulamanın) Algılanan Kariyer Başarısı Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13/26, 153-179.
23. Cömert, T. T. (2023). Öğretmenlerin Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri ile İşe Angaje Olma Düzeyleri Arasındaki İlişki. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi.
24. Çakır, Y. (2024). Konaklama İşletmelerinde Çalışanların İşe Tutkunlukları ile Duygusal Emek ve İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
25. Dede P. N., Çakınberk K. A. ve Yılmaz G. (2014). “İş-aile Çatışması ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki Üzerinde İşe Tutkunluğun Aracılık Etkisi”. Sosyal Bilimler Dergisi, 2/5, 121-142.
26. Demirbağ, O. (2016). Politik Zekâ, Politik Yeti ve Network Kaynaklarının Subjektif Kariyer Başarısına Etkisi: Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi.
27. Doğu, D. (2019). Sivil Toplum Kuruluşlarında Örgüte ve İşe Bağlılığın Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi.
28. Durgut, A. İ., ve Günay, G. Y. (2020). “Etik Liderlik, İşe Adanmışlık ve Yönetsel Yaratıcılık Arasındaki İlişki: Yapı Malzemeleri Sektöründe Bir Uygulama.” Journal of Organizational Behavior Review, 2/2, 149-171.
29. Ersin, F. (2021). Sağlık Çalışanlarında İşe Angaje Olmanın İş Performansına Etkisi: Darülaceze Başkanlığı Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Biruni Üniversitesi.
30. Esen, E. (2011). “Çalışanların Örgüte Cezbolması”, Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 30/1, 377-390.
31. Fernando, N., G., Amaratunga, D. ve Haigh, R. (2014). “The Career Advancement of The Professional Women in The UK Construction Industry”, Journal of Engineering, Design and Technology, 12/1, 53-70.
32. Ferris, G. R., Treadway, D. C., Kolodinsky, R. W., Hochwarter, W. A., Kacmar, C. J., Douglas, C. ve Frink, D. D. (2005). “Development and Validation of the Political Skill İnventory”, Journal of Management, 31/1, 126-152.
33. Ferris, G. R., Davidson, S. L., Perrewe, P. L. ve Atay, S. (2010). İş Yaşamında Politik Yeti. Namar, İstanbul.
34. Greenhaus, J., Parasuraman, S. ve Wormley, W. (1990). “Effects of Race on Organizational Experiences, Job Performance Evaluations, and Career Outcomes”, Academy of Management Journal, 33/1, 64-86.
35. Gürbüz, S. (2019). AMOS ile Yapısal Eşitlik Modellemesi, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
36. Hair, J. F. Jr., Black, W. C., Babin, B. J. ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis, Prentice-Hall International Inc, New Jersey.
37. Harter, J. K., Schmidt, F. L. ve Hayes, T. L. (2002). “Business-Unit-Level Relationship Between Employee Satisfaction, Employee Engagement and Business Outcomes: A Meta-Analysis”, Journal of Applied Psychology, 87/2, 268.
38. Hoseininezhad, N. ve Rasouli, R. (2022). “The Psychometric Properties of The Passion Scale”, New Ideas in Psychology, 67, 100947. https://doi.org/10.1016/j.newideapsych.2022.100947.
39. Imperatori, B. (2017). Engagement and Disengagement at Work: Drivers and Organizational Practices to Sustain Employee Passion and Performance. Springer Briefs in Business, Milan, Italy.
40. Jacobs, H. (2013). An Examination of Psychological Meaningfulness, Safety, And Availability as The Underlying Mechanisms Linking Job Features and Personal Characteristics To Work Engagement. (Doctoral Thesis). Florida University.
41. Kahn, W. A. (1990). “Psychological Conditions of Personal Engagement and Disengagement At Work”, Academy of Management Journal, 33, 692-724.
42. Kaplanseren, S. ve Örücü, E. (2018). “İşe Tutkunluğun Örgütsel Vatandaşlığa Etkisi: Otel Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”, Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi E-Dergi, 7/1, 1-19.
43. Kartal, N. (2017). Sağlık Çalışanlarında İşe Cezbolma, İşe Yabancılaşma ve Performans Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi.
44. Kendir, H. ve Özkoç, A. G. (2018). “Otel İşletmelerinde Çalışanların Kariyer Tatmini ve Kariyer Bağlılığı İlişkisinde Öz Yeterliliğin Rolü”, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6/4, 78-112.
45. Kibaroğlu, G. G., Güner, B. ve Basım, H. N. (2023). “İşe Tutkunluk Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32/2, 615-629.
46. Kline, R. B. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling (3rd edition), The Guilford Press, New York.
47. Lajom, J. A. L., Amarnani, R. K., Restubog, S. L. D., Bordia, P. ve Tang, R. L. (2018). “Dualistic Passion for Work and its Impact on Career Outcomes: Scale Validation and Nomological Network”. Journal of Career Assessment, 26(4), 631-648.
48. Laschinger, H. K. S. (2012). “Job and Career Satisfaction and Turnover Intentions of Newly Graduated Nurses”. Journal of Nursing Management, 20, 472-484. doi:10.1111/j.13652834.2011.01293.x
49. Lockwood N. R. (2007). “Leveraging Employee Engagement for Competitive Advantage”. Society for Human Resource Management Research Quarterly, 1/1: 1-12.
50. Mirzayev, M. (2024). Politik Yetinin Kariyer Başarısına Etkisinde İş Tatmininin Aracı Rolü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kocaeli Üniversitesi.
51. Özdemir, B., Özcan, H. M. ve Yalçınkaya, A. (2019). “Algılanan Örgütsel Destek ve Çalışmaya Tutkunluk Arasındaki İlişkide Örgütsel Güvenin Aracı Rolü: Akademisyenler Üzerine Bir Araştırma”. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 706-724.
52. Özdemir, M. ve Gören, S. Ç. (2015). “Politik Beceri Envanterinin Eğitim Örgütlerinde Geçerlik ve Güvenirlik Çalışmaları”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21/4: 521-536.
53. Özkalp, E. ve Meydan, B. (2015). “Schaufeli ve Bakker Tarafindan Geliştirilmiş Olan İşe Angaje Olma Ölçeğinin Türkçe’de Güvenilirlik ve Geçerliliğinin Analizi”, İŞGÜÇ The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 17/3, 1-19.
54. Özkara, Z. U. (2017). Otantik Liderlik Tarzının Yöneticinin Politik Yetisi ile Lider Etkililiği, Ona Duyulan Güven ve Astın Alturistik Davranışları Arasındaki İlişkilerde Aracılık Etkisi: Hemşireler Üzerinde Bir Araştırma. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi.
55. Pallant, J. (2007). SPSS Survival Manual (3rd Ed.). New York: Open University Press.
56. Rice, C., Marlow, F. ve Masarech, M. A. (2012), The Engagement Equation: Leadership Strategies for an Inspired Workforce, John Wiley and Sons, Hoboken, New Jersey.
57. Robinson, D., Perryman, S. ve Hayday, S. (2004). The Drivers of Employee Engagement. Institute for Employment Studies, Brighton, UK.
58. Roozeboom, M. B. ve Schelvis, R. (2015). Work engagement: drivers and effects. Retrieved September 2, 2024, http://oshwiki.eu/wiki/Work_engagement:_drivers_and_effects.
59. Schaufeli, W. B., Bakker, A. B. ve Salanova, M. (2003). “Utrecht Work Engagement Scale-9”, Educational and Psychological Measurement, 66, 701-716.
60. Schaufeli, W.B., Salanova, M., Gonzalez, V. ve Bakker, A. B. (2002). “The Measurement of Engagement and Burnout: A Two Sample Confirmatory Factor Analytic Approach”, Journal of Happiness Studies, 3, 71-79.
61. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H. ve Müller H. (2003). “Evaluating the Fit of Structural Equation Models: Tests of Significance and Descriptive Goodness-of-Fit Measures”, Methods of Psychological Research, 8, 23-74.
62. Shao, A. T. (2002). Marketing Research. An Aid to Decision Making, Thomson Learning, Cincinnati, Ohio: South-Western.
63. Simon, L. A. (2012). “The Influence of Job, Team and Organizational Level Resources on Employee Well-Being, Engagement, Commitment and Extra-Role Performance”, International Journal of Manpower, 33, 840-853. doi:10.1108/01437721211268357
64. Singh, T., Kumar, P., Priyadarshi, P. (2007). “Employee Engagement: A Comparative Study on Selected Indian Organisations”, International Journal of Management Practices and Contemporary Thoughts, 41-48.
65. Sortheix, F. M., Dietrich, J., Chow, A. ve Salmela-Aro, K. (2013). “The Role of Career Values for Work Engagement During the Transition to Working Life”. Journal of Vocational Behavior, 83, 466-475. doi: 10.1016/j.jvb.2013.07.003
66. Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences. Lawrance Erlbaum Association, New Jersey.
67. Stoia, E. (2018). “Employee Work Passion: A Theoretical Review”, Journal of Business & Economic Policy, 3/3.
68. Şener, İ. (2018). “İşe Tutkunluk”, Örgütsel Davranış Odaklı Yönetsel Yaklaşımlar, (Ed: Enver Aydoğan). Gazi Kitapevi, Ankara.
69. Todd, S. Y., Harris, K. J., Harris, R. B. ve Wheeler, A. R. (2009). “Career Success Implications of Political Skill. The Journal of Social Psychology, 149(3), 279-304.
70. Vallerand, R. J., Blanchard, C. M., Mageau, G. A., Koestner, R., Ratelle, C., Léonard, M., Gagné, M. ve Marsolais, J. (2003). “Les Passions De L’âme: On Obsessive and Harmonious Passion”, Journal of Personality and Social Psychology, 85/4, 756-776. https://doi.org/10.1037/0022-3514.85.4.756
71. Wah, L. (1999). “Engaging Employees a Big Challenge”, Management Review; 88/9, 10.
72. Yarcı, S. (2011). “Pierre Bourdieu’da Sosyal Sermaye Kavramı”, Akademik İncelemeler Dergisi, 6(1), 125-135.
73. Yeşilkuş, F., Özbozkurt, O. B. ve Korkmazyürek, H. (2022). “Psikolojik Sermayenin İşe Angaje Olma Üzerindeki Etkisinde Pozitif Ses Çıkartma Davranışının Aracılık Rolü”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 48, 185-202.
74. Yıldız, K. (2018). “Political Skill and Social Loafing Behavior of University Students”, International Online Journal of Educational Sciences, 10/2, 59-80.
75. Zigarmi, D., Nimon, K., Houson, D., Witt, D. ve Diehl, J. (2011). “A Preliminary Field Test of an Employee Work Passion Model”, Human Resource Development Quarterly, 22/2, 195–221. https://doi.org/10.1002/hrdq.20076
76. Zigarmi, D., Nimon, K., Houson, D., Witt, D. ve Diehl, J. (2009). “Beyond Engagement: Toward a Framework and Operational Definition for Employee Work Passion. Human Resource Development Review, 8(3), 300-326.