REKREASYON İŞLETMELERİNDE ÖRGÜT KÜLTÜRÜNÜN SESSİZ İSTİFA DAVRANIŞINA ETKİSİ

Öz

Çalışmanın amacı örgüt kültürünün, sessiz istifa davranışına etkisinde örgütsel bağlılık ve iyi oluş halinin aracılık rolünün incelenmesidir. Çalışma aynı zamanda sessiz istifa davranışından kaçınmak için, örgüt kültürü boyutlarından hangisinin daha etkili olduğunu göstermek maksadıyla yapılmaktadır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) turizm ve sosyal tesislerinin kafe ve restoranlarında çalışan 137 kişi ile anket yapılmıştır. IBM SPSS ve SmartPLS programlarıyla analizler yapılmıştır. Analizler sonucunda Klan kültürünün, sessiz istifa davranışının belirleyicisi olduğu görülmüştür. Klan kültürü örgütsel bağlılık ve iyi oluş halini de olumlu etkilemektedir. Örgütsel bağlılık ve iyi oluş hali, Klan kültürü ile sessiz istifa davranışı arasında kısmi aracılık etkisine sahiptir. Klan kültüründe ekip çalışmasına önem verilmekte, ortak amaçlar doğrultusunda hareket edilmektedir. Olumlu bir çalışma ortamı ve katılımcılığın olduğu örgütlerde sessiz istifa davranışı olmadığı tespit edilmiştir. Çalışmanın rekreasyonel amaçlı hizmet veren restoran ve turizm tesislerinde işgörenlerin mevcut durumunu ortaya koyması açısından, sektörel anlamda katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Çalışma ayrıca işgörenlerin davranışlarının anlaşılması ve sessiz istifa davranışının azaltılmasında fayda sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler

• Örgüt Kültürü
• Sessiz İstifa
• Örgütsel Bağlılık
• İyi Oluş Hali
• Turizm ve Rekreasyon

THE EFFECT OF ORGANIZATIONAL CULTURE ON QUIET QUITTING BEHAVIOR IN RECREATIONAL ENTERPRISES

Öz

The purpose of this study is to examine the mediating role of organizational commitment and well-being in the effect of organizational culture on quiet quitting behavior. Additionally, the study aims to identify which dimensions of organizational culture are more effective in avoiding quiet quitting behavior. A survey was conducted with 137 employees working in the cafes and restaurants of Istanbul Metropolitan Municipality (İBB) tourism and social facilities. The analyses were performed using IBM SPSS and SmartPLS software. The results revealed that clan culture is a determinant of quiet quitting behavior. Clan culture positively influences organizational commitment and well-being. Organizational commitment and well-being partially mediate the relationship between clan culture and quiet quitting behavior. In clan culture, teamwork is emphasized, and actions are aligned with common goals. It was found that quiet quitting behavior does not occur in organizations that foster a positive work environment and participation. This study is expected to contribute to the sector by shedding light on the current situation of employees in recreational restaurant and tourism facilities. Furthermore, it is believed that the study will help reduce quiet quitting behavior and enhance understanding of employee behavior.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Culture
• Quiet Quitting
• Organizational Commitment
• Well-Being
• Tourism and Recreation

Kaynakça

1. Aburub, B. (2020). Employee retention & engagement solution. Open Journal of Business and Management, 8(06), 2805.
2. Akova, O., & Bayhan, İ. (2015). Örgütsel bağlılık ve rekreasyonel imkânlar arasındaki ilişki: Antalya’da konaklama işletmelerinde çalışanlar üzerine bir araştırma. Journal of International Social Research, 8(38), 789-805. doi: https://doi.org/10.17719/jisr.20153813687
3. Albayrak, G., & Albayrak, U. (2014). Organizational culture approach and effects on Turkish construction sector. APCBEE procedia, 9, 252-257. doi: https://doi.org/10.1016/j.apcbee.2014.01.045
4. Alıç, M. (1995). Örgütler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(1), 1-40.
5. Allen, N., & Meyer, J. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of occupational psychology, 63(1), 1-18. doi: https://doi.org/10.1111/j.2044-8325.1990.tb00506.x
6. Bagozzi, R., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the academy of marketing science, 16, 74-94. doi: https://doi.org/10.1007/BF02723327
7. Balaban, Ö. (2019). A Literature Study on the Concept of Work Values. E. Özsoy içinde, Current ıssues and research in organizational behavior (s. 56). Ankara: Gazi Kitapevi.
8. Balay, R. (2014). Yönetici ve Ögretmenlerde Örgütsel Baglılık. Ankara: Pegem Akademi, (2.Baskı).

9. Becker, H. S. (1960). Notes on the concept of commitment. American journal of Sociology, 66(1), 32-40. doi: https://doi.org/10.1086/222820
10. Becker, J., Cheah, J., Gholamzade, R., Ringle, C., & Sarstedt, M. (2023). PLS-SEM’s most wanted guidance. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(1), 321-346. doi: https://doi.org/10.1108/IJCHM-04-2022-0474
11. Belias, D., & Koustelios, A. (2014). Organizational culture and job satisfaction: A review. International review of management and marketing, 4(2), 132-149.
12. Bilgin, Y. (2017). Restoran işletmelerinde hizmet kalitesi, müşteri memnuniyeti ve müşteri sadakatinin ağızdan ağıza pazarlamaya etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(4), 33-62. doi: https://doi.org/10.20491/isarder.2017.320
13. Bilgin, Y., & Kethüda, Ö. (2017). Restoran işletmelerinde hizmet kalitesinin müşteri memnuniyetine ve sadakatine etkisi: Oba restoran örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2), 147-170.
14. Bogale, T., & Debela, K. (2024). Organizational culture: a systematic review. Cogent Business & Management, 11(1), 2340129.
15. Bokhari, S., Ali, M., Yaqub, M., Salam, M., & Park, S. (2024). Moderating role of national culture on the association between organizational culture and organizational commitment among SME’s personnel. Journal of Innovation & Knowledge, 9(4), 100623. doi:https://doi.org/10.1016/j.jik.2024.100623
16. Cameron, K., & Quinn, R. (1999). Diagnosing and changing organizational culture. Addison-Wesley, Reading, MA.
17. Cameron, K., & Quinn, R. (2011). Diagnosing and Changing Organizational Culture, Third Edition: Based on the Competing Values Framework. John Wiley & Sons .
18. Cifci, I., Kahraman, O., Tiwari, S., & Rasoolimanesh, S. (2023). Demystifying meal-sharing experiences through a combination of PLS-SEM and fsQCA. Journal of Hospitality Marketing & Management, 1-27. doi:https://doi.org/10.1080/19368623.2023.2215222
19. Cooke, R. (2022, 11. 04.). Addressing quiet quitting through culture change. Human Synergistics : https://www.humansynergistics.com/author/robert-cooke-ph-d/ (E.T.9.7.2024) adresinden alındı
20. Çavuş, Ş., & Gürdoğan, A. (2008). Örgüt kültürü ve örgütsel bağlılık ilişkisi: Beş yıldızlı bir otel işletmesinde araştırma. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 18-34.
21. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological bulletin, 95(3), 542. doi:https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
22. Diener, E., & Fujita, F. (1995). Resources, personal strivings, and subjective well-being: a nomothetic and idiographic approach. Journal of personality and social psychology, 68(5), 926. doi:https://doi.org/10.1037/0022-3514.68.5.926
23. Diener, E., Suh, E., & Oishi, S. (1997). Recent findings on subjective well-being. Indian journal of clinical psychology, 24, 25-41.
24. Diener, E., Suh, E., Lucas, R., & Smith, H. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological bulletin, 125(2), 276. doi:https://doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276
25. Dirani, K. M. (2009). Measuring the learning organization culture, organizational commitment and job satisfaction in the Lebanese banking sector. Human Resource Development International, 12(2), 189-208. doi:https://doi.org/10.1080/13678860902764118
26. Dominique-Ferreira, S., Oliveira, M., & Prentice, C. (2023). Organizational Commitment: The Role of Organizational Happiness and Quiet Quitting. International Conference on Tourism, Technology and Systems (s. 61-70). Singapore: Springer Nature Singapore. doi:https://doi.org/10.1007/978-981-99-9758-9_6
27. Duman, C. (2022, 08. 30.). “Büyük istifa”dan sonra “sessiz istifa”. Independent Türkçe: https://www.indyturk.com/node/547061/t%C3%BCrki%CC%87yeden-sesler/b%C3%BCy%C3%BCk-istifadan-sonra-sessiz-istifa adresinden alındı
28. Dülgeroğlu, İ., & Başol, O. (2017). İş stresi ve çalışma yaşamı kalitesi algısının yansımaları: satış temsilcileri üzerine bir araştırma. İşletme ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 8(2), 293-304. doi:https://doi.org/10.20409/berj.2017.51
29. Dünya Sağlık Örgütü. (1998). The World Health Organization-Five Well-Being Index (WHO-5). WHO Collaborating Centre in Mental Health.
30. Engelmann, J. N. (2022). The Concept of Humble Leadership to Strengthen Employee Performance during the Covid-19 pandemic in an International Corporation in Germany. Barry University, (Doctoral dissertation).
31. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS (3.Baskı). Londra: Sage Publication.
32. Findler, L., Wind, L., & Barak, M. (2007). The challenge of workforce management in a global society: Modeling the relationship between diversity, inclusion, organizational culture, and employee well-being, job satisfaction and organizational commitment. Administration in Social Work, 31(3), 63-94. doi:https://doi.org/10.1300/J147v31n03_05
33. Formica, S., & Sfodera, F. (2022). The Great Resignation and Quiet Quitting paradigm shifts: An overview of current situation and future research directions. Journal of Hospitality Marketing & Management, 899-907.
34. Fornell, C., & Larcker, D. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of marketing research, 18(1), 39-50.
35. Gabelaia, I., & Bagociunaite, R. (2023). The Impact of “Quiet Quitting” on Overall Organizational Behavior and Culture. International Conference on Reliability and Statistics in Transportation and Communication (s. 366-378). Switzerland: Cham: Springer Nature. doi:https://doi.org/10.1007/978-3-031-53598-7_33
36. Garver, K. (2022, 30. 03.). 5 Attributes of a Toxic Culture, According to Glassdoor Reviews. StaffingHub: https://staffinghub.com/employee-experience/5-attributes-of-a-toxic-culture-according-to-glassdoor-reviews/ (02.01.2025) adresinden alındı
37. Gheorghe, C., & Muntean, P. (2024). Influence Of Organizational Culture In Hospitality. Case Study: Four Seasons. Romanian Economic Business Review, 19(1), 80-104.
38. Grusky, O. (1966). Career mobility and organzational commitment. Administrative Science Quarterly, 488-503. doi:https://doi.org/10.2307/2391572
39. Güler, M. (2023). Çalışma Kültüründe Yeni Bir Kavram: Sessiz İstifa. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1), 247-261. doi:10.35379/cusosbil.1200345
40. Gülova, A., & Demirsoy, O. (2012). Örgüt Kültürü ve Örgütsel Baglilik Arasindaki Iliski: Hizmet Sektörü Calisanlari Üzerinde Ampirik Bir Arastirma. Business and Economics Research Journal, 3(3), 49.
41. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
42. Hair, J., Risher, J., Sarstedt, M., & Ringle, C. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European business review, 31(1), 2-24. doi:https://doi.org/10.1108/EBR-11-2018-0203
43. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: relationship with other concepts and implications for tourism and hospitalit. International Journal of Contemporary Hospitality Management.
44. Harter, J. (2022, 09. 06.). Is Quiet Quitting Real? Gallup: https://www.gallup.com/workplace/398306/quiet-quitting-real.aspx (E.T.14.02.2023) adresinden alındı
45. Herway, J. (2022, 24. 10.). Need an Answer to Quiet Quitting? Start With Your Culture. Gallup: https://www.gallup.com/workplace/403598/need-answer-quiet-quitting-start-culture.aspx adresinden alındı
46. İBB. (2024). İBB Doğa Kampı. İBB Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı: https://destekhizmetleri.ibb.istanbul/ibb-doga-kampi/ (E.T.04.07.2024) adresinden alındı
47. İBB. (2024). İBB Sosyal Tesisleri. İBB Sosyal Tesisleri: https://tesislerimiz.ibb.istanbul/ (E.T. 04.07.2024) adresinden alındı
48. Igo, T., & Skitmore, M. (2006). Diagnosing the organizational culture of an Australian engineering consultancy using the competing values framework. Construction Innovation, 6(2), 121-139.
49. Inbusiness. (2022, 10. 12.). Sessiz istifaya karşı, ‘sessiz işten çıkarma’ hareketi! Inbusiness: https://www.inbusiness.com.tr/sektorler/is-dunyasi/2022/10/12/sessiz-istifaya-karsi-sessiz-isten-cikarma-hareketi (02.01.2025) adresinden alındı
50. Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: boş zamanları değerlendirme. Ankara: Gazi Kitapevi.
51. Kelly, J. (2022, 10. 25.). Soul-crushing, dead-end jobs are the reason behind the great resignation and quiet quitting trends. Forbes : https://www.forbes.com/sites/jackkelly/2022/10/25/soul-crushing-dead-end-jobs-are-the-reason-behind-the-great-resignation-and-quiet-quitting-trends/ (E.T.09.07.2024) adresinden alındı
52. Kreitner, R., & Kinicki, A. (2010). Organizational Behavior. NY: McGraw-Hill/Irwin (9.baskı).
53. Kubat, U., & Kuruüzüm, A. (2010). İş değerleri ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Bir yapısal denklem modelleme yaklaşımı. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 487-505.
54. Leblebici, D., & Karasoy, A. (2009). Örgüt Kültürünün Algılanan Hizmet Kalitesine Etkisi: Kamu ve özel öğrenci yurtlarında karşılaştırmalı bir araştırma. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(1), 279-304.
55. Luthans, F. (2011). Organizational Behavior: An Evidence-Based Approach. NY: McGraw-Hill (12.Baskı).
56. Mahand, T., & Caldwell, C. (2023). Quiet Quitting–Causes and Opportunities. Business and Management Research. doi:https://doi.org/10.5430/bmr.v12n1p9
57. McDonald, D. J., & Makin, P. J. (2000). The psychological contract, organisational commitment and job satisfaction of temporary staff. Leadership & Organization Development Journal, 21(2), 84-91. doi:https://doi.org/10.1108/01437730010318174
58. Meyer, J., & Allen, N. (1987). Organizational commitment: Toward a three-component model. London: Department of Psychology, University of Western Ontario.
59. Meyer, J., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human resource management review, 1(1), 61-89. doi:https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z
60. Meyer, J., Stanley, L., & Parfyonova, N. (2012). Employee commitment in context: The nature and implication of commitment profiles. Journal of Vocational Behavior, 80(1), 1-16.
61. Mowday, R., Porter, L., & Steers, R. (2013). Employee—organization linkages: The psychology of commitment, absenteeism, and turnover. Academic press. doi:https://books.google.com.tr/books?hl=tr&lr=&id=f_FFBQAAQBAJ&oi=fnd&pg=PP1&ots=GlOyN5Ni49&sig=1xbFDedm_4LPyFV5A4FTbjExgiw&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
62. Öztürk, Y. (2018). Boş zaman, rekreasyon ve turizm kavramları arasındaki ilişkinin karşılaştırmalı bir analizi. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 1(2), 31-42. doi:https://doi.org/10.29226/TR1001.2018.86
63. Parsons, H. (2019). Hawthorne: An early OBM experiment. Pay for Performance, 27-43. doi:https://doi.org/10.4324/9781315863894-3
64. Pearce, K. (2022, 12. 09.). What is ‘quiet quitting’? HUB : https://hub.jhu.edu/2022/09/12/what-is-quiet-quitting/ (E.T: 03.07.2024) adresinden alındı
65. Pevec, N. (2023). The concept of identifying factors of quiet quitting in organizations: an integrative literature review. Challenges of the Future, 2, 128-147.
66. Ratnatunga, J. (2022). Quiet quitting: The silent challenge of performance management. Journal of Applied Management Accounting Research, 20(2), 13-20.
67. Redondo, R., Sparrow, P., & Hernández-Lechuga, G. (2021). The effect of protean careers on talent retention: examining the relationship between protean career orientation, organizational commitment, job satisfaction and intention to quit for talented workers. The International Journal of Human Resource Management, 32(9), 2046-2069. doi:10.1080/09585192.2019.1579247
68. Richardson, S. D. (2023). Reimagining Quiet Quitting. E. Ng içinde, Making the Entrepreneurial Transition: Understanding the Challenges of Women Entre-Employees (s. 105-117). Cham: Springer International Publishing.
69. Ringle, C., Wende, S., & Becker, J. (2022). SmartPLS 4. Oststeinbek: SmartPLS GmbH : http://www.smartpls.com (E.T. 08,12,2023) adresinden alındı
70. Robaki, G., Papaioannou, A., Yfantidou, G., Kourtesopoulou, A., & Dalakis, A. (2020). Organizational culture and business performance in tourism and hospitality industry: The case of A luxury tourist resort. Cultural and Tourism Innovation in the Digital Era: Sixth International IACuDiT Conference (s. 533-542). Athens: Springer International Publishing.
71. Robbins, S., & Judge, T. (2009). Organizational behavior. South Africa: Pearson .
72. Rock, D., & Dixit, J. (2023, 01. 03.). Are Our Brains Wired to Quiet Quit? HBR: https://hbr.org/2023/01/are-our-brains-wired-to-quiet-quit (31.12.2024) adresinden alındı
73. Santos, A., Hayward, T., & Ramos, H. (2012). Organizational culture, work and personal goals as predictors of employee well-being. Journal of Organizational Culture, Communication and Conflict, 16(1), 25-48.
74. Schein, E. (1990). Organizational culture. American Psychological Association. 45(2), 109-119. doi:https://doi.org/10.1037/0003-066X.45.2.109
75. Serenko, A. (2023). The human capital management perspective on quiet quitting: recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management.
76. Song, J., Kim, H., & Kob, J. (2009). The effect of learning organization culture on the relationship between interpersonal trust and organizational commitment. Human Resource Development Quarterly, 20(2), 147-167. doi:https://doi.org/10.1002/hrdq.20013
77. Tabachnick, B., & Fidell, L. (2013). Using multivariate statistics (6. Baskı). MA: Pearson.
78. Tapper, J. (2022, 08. 06.). Quiet quitting: why doing the bare minimum at work has gone global. The Guardian: https://www.theguardian.com/money/2022/aug/06/quiet-quitting-why-doing-the-bare-minimum-at-work-has-gone-global (01.01.2025) adresinden alındı
79. Temel, N. (2022). Dijital çalışma hayatında koşuşturma kültürü. B. Göktaş, & Ç. Demir içinde, Dijital insan kaynakları pazarlaması (s. 544-561). Efe Akademi.
80. Tütüncü, Ö. (2012). Rekreasyon ve rekreasyon terapisinin yaşam kalitesindeki rolü. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 23(2), 248-252.
81. Uğur, N. (2024). Örgüt kültürü ve iş stresinin, iyi oluş hali ve işten ayrılma niyetine etkisinde örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlığın aracılık rolü: 5 yıldızlı otel işletmelerinde bir uygulama (Doktora tezi). İstanbul: İstanbul Universitesi.
82. Uğur, N. G., Akova, O., & Çelik, D. (2023). Örgüt kültürünün işten ayrılma niyetine etkisi: Örgütsel bağlılığın aracılık rolü. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, (20), 3155. doi:https://doi.org/10.58793/marusad.1398371
83. Uğur, N., & Akova, O. (2021). The effect of Covid-19 pandemic on cafe-bar, bistro and night clubs. Uluslararası Beşeri ve Sosyal Bilimler İnceleme Dergisi, 5(2), 139-153.
84. Uğur, N., & Akova, O. (2022). Açık Hava Rekreasyonel Aktivitelerinin Kırsal Turizme Etkisi. Uluslararası Beşeri ve Sosyal Bilimler İnceleme Dergisi, 6(2), 111-122. doi:https://doi.org/10.55243/ihssr.1199977
85. Uzunsakal, E., & Yıldız, D. (2018). Araştırmalarında Güvenilirlik Testlerinin Karşılaştırılması ve Tarımsal Veriler Üzerine Bir Uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 14-28.
86. Van Katwyk, P., Fox, S., Spector, P., & Kelloway, E. (2000). Using the Job-Related Affective Well-Being Scale (JAWS) to investigate affective responses to work stressors. Journal of occupational health psychology, 5(2), 219. doi:https://doi.org/10.1037/1076-8998.5.2.219
87. Van Waeyenberg, T., Peccei, R., & Decramer, A. (2022). Performance management and teacher performance: the role of affective organizational commitment and exhaustion. The International Journal of Human Resource Management, 33(4), 623-646. doi:https://doi.org/10.1080/09585192.2020.1754881
88. Warr, P. (1992). Age and occupational well-being. Psychology and aging, 7(1), 37. doi:https://doi.org/10.1037/0882-7974.7.1.37
89. Wiener, Y. (1982). Commitment in organizations: A normative view. Academy of management review, 7(3), 418-428. doi:https://doi.org/10.2307/257334
90. Wold, H. (1975). Path Models with Latent Variables: The NIPALS Approach. Quantitative sociology, 307-357.
91. Wold, H. (1982). Soft modeling: the basic design and some extensions. Systems under indirect observation, Part II, 2, 36-37.
92. Wold, H. (1985). Partial Least Squares. S. Kotz, & N. Johnson içinde, Encyclopedia of Statistical Sciences (s. 581-591). NY.: Wiley.
93. Yasım, Y. (2020). Mesleki Tükenmişlik, Makyevelizm, Psikolojik Sözleşme İhlali ve Demokratik Liderlik Arasındaki İlişkilerin Smartpls ile Analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (6), 87-101. doi:https://doi.org/10.21733/ibad.652328
94. Yatkın, A. (2009). Örgütsel Yöneti (ileti) şim. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 7(2), 47-55.
95. Yıldırım, F. (2019). İç kontrol ile kurumsallaşma arasındaki ilişkide örgüt kültürünün aracılık etkisi: Otel işletmelerinde bir araştırma. Burdur: Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Doktora tezi).
96. Yıldız, S., & Özmenekşe, Y. (2022). Kaçınılmaz son: Sessiz istifa. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 14-24.
97. Youthall. (2023). Sessiz istifa. Youthall.
98. Zenger, J., & Folkman, J. (2022). Quiet quitting is about bad bosses, not bad employees. Harvard Business Review, 31.
99. Zhu, C., Devos, G., & Li, Y. (2011). Teacher perceptions of school culture and their organizational commitment and well-being in a Chinese school. Asia Pacific Education Review, 12(2), 319-328. doi:https://doi.org/10.1007/s12564-011-9146-0