LUPUS OF FERRIERES AND THE CAROLINGIAN WORLD IN THE LIGHT OF LETTERS

Öz

Lupus Servatus, also known as Lupus of Ferrières, was born in 805 to a Bavarian father and a Frankish mother. At an early age, he was sent to the monastery of Ferrières near Paris as a student. His life, which lasted until 862, was remarkably productive both in literary and administrative terms. He initially served in the advisory council of the Carolingian Emperor Louis the Pious and later in that of his son, Charles the Bald, King of West Francia. A substantial number of letters written by Lupus or addressed to him have survived to the present day, encompassing a wide range of topics, including intellectual, military, political, and religious matters. Lupus’ participation in the civil war that culminated in the fragmentation of the Carolingian Empire renders his letters invaluable sources for understanding 9th-century Francia. Moreover, his involvement in the predestination controversy led by Gottschalk of Orbais and the early Viking incursions further enhances the significance of his correspondence. This study aims to analyze Lupus’ letters to shed light on his character, relationships, and the socio-political and intellectual context of the Carolingian Empire during the 9th century.

Anahtar Kelimeler

• Lupus
• Ferrieres
• Carolingian
• Humanism

MEKTUPLARIN IŞIĞINDA FERRİERESLİ LUPUS VE KAROLENJ DÜNYASI

Öz

Tam adı Lupus Servatus olan Ferrieres’li Lupus, 805 yılında Bavyeralı bir babanın ve Frank bir annenin oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Erken yaşlarda Paris yakınlardaki Ferrieres manastırına öğrenci olarak verilmiştir. 862 yılına kadar geçen ömrü gerek edebi gerek idari anlamda bir hayli üretken geçmiştir. İlk önce Karolenj İmparatoru Ludovicus’un sonrasında da onun oğlu Batı Frankia Kral Karl’ın danışma meclisinde yer almıştır. Hayatı süresince kaleme aldığı ve ona yazılan çok sayıda mektup günümüze ulaşmıştır. Bu mektuplar entelektüel, askeri, siyasi ve dini başta olmak üzere birçok farklı konudadır. Karolenj İmparatorluğu’nun parçalanması ile sonuçlanan iç savaşta yer alan biri olması Lupus’un mektuplarını IX. yüzyıl Frankiası’nın anlaşılması için çok değerli bir eser haline getirmektedir. Ayrıca Orbais’li Godescalcus’un kader tartışması ve Viking Çağı’nın başlangıcı Lupus’un mektuplarının önemini arttırmaktadır. Çalışmada Lupus’un mektuplarından yola çıkılarak karakteri, ilişkileri ve IX. yüzyıldaki Karolenj İmparatorluğu’nun askeri, siyasi, entelektüel ve diplomatik durumunun anlaşılması amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Lupus
• Ferrieres
• Karolenj
• Hümanizm

Kaynakça

1. Airlie, S. (2020). Making and Unmaking the Carolingians: 751-888. Londra: Bloomsbury Academic.
2. Augustinus, (1865). Liber de Praedestinatione Sanctorum. Ed. Jacques-Paul Migne. Patrologia Latina, XLIV. 959-992.
3. Augustine, S. (2001). Four Antı-Pelagıan Wrıtıngs: On Nature and Grace, On the Proceedıngs of Pelagıus, On the Predestınatıon of the Saints, On the Gift of Perseverance. Ed. John Arthur Mourant & William J. Collinge. The Catholic University of America Press.
4. Beeson, C. H. (1948). “Lupus of Ferrières and Hadoard,” Classical Philology. Vol. 43. No. 3, 190-191.
5. Bischoff, B. (2007). Manuscripts and Libraries in the Age of Charlemagne, Çev. Michael Gorman, Cambridge: Cambridge University Press.
6. Bjork, R. E. Ed. (2010.). The Oxford Dictionary of the Middle Ages 3, Oxford: Oxford University Press.
7. Bolton, D. K. (1977). The Study of the Consolation of Philosophy in Anglo-Saxon England. Archives d’histoire doctrinale et littéraire du Moyen Age, Vol. 44, 33-78.
8. Cappuyns, D. M. (1929). Note Sur Le Problème de la Vision Béatifique Au IX E S. Recherches de théologie ancienne et médiévale. Vol. 1, 98-107.

9. Çiçek, A. (2019). Frankia’da Kaos: Vikingler ve Karolenj Devleti’nin Çöküş Süreci (829-870). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Medeniyet Üniversitesi.
10. Cicero’s Topica. (2007). Çev. Tobias Reinhardt. Oxford: Oxford University Press.
11. Contreni, J. J. (2014). “Learning for God: Education in the Carolingian Age,” The Journal of Medieval Latin. Vol. 24, 89-129.
12. Costambeys, M. ve Innes, M. ve Mclean, S. (2011). The Carolingian World. Cambridge: Cambridge University Press.
13. Davy, G. (2005). Les Enjeux Du Conseıl Dans Les Écrıts De Loup De Ferrıères (805-862): Non est consilium contra dominum. Revue Française d’Histoire des Idées Politiques. No. 21, 49-71.
14. Delmulle, J. (2019). Note à propos de la Disquisitio de Mabillon sur les florilèges augustiniens de Bède et de Florus. Augustiniana, 69 (2), 333-354.
15. Dolan, M. (2017). Astronomical Knowledge Transmission Through Illustrated Aratea Manuscripts. Springer.
16. Domach, Z. M. (2024). Recycled Wisdom- Maxims and Meaning Making in Late Antique and Medieval Christianity, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Columbia Üniversitesi.
17. Duckett, E. S., (1988). Carolingian Portraits: A Study in the Ninth Century, University of Michigan Press.
18. Dümmler. E. ve Ernst P., Ed. (1925). Lupi Abbatis Ferrariensis Epistolae. Epistolae Carolini Aevi Tomus IV, Berlin: Weidmannos. Çev. The Letters of Lupus of Ferrieres, (1966). Çev. Graydon W. Regenos, Martinus Nijhoff Publishers (Brill).
19. Einhard, (1966). Life of Charlemagne, Çev. Samuel Epes Turner, Ann Arbor Paperbacks-University Of Michigan Press.
20. Einhard, (2024). Şarlman Avrupa’nın Büyük Hükümdarı Vita Karoli Magni, Çev. Özlem Genç, İstanbul: Kronik.
21. Farmer, D.H. (1992). Oxford Dictionary of Saints, Oxford: Oxford University Press.
22. Gariepy, Jr., R. J. (1968). “Lupus of Ferriéres: Carolingian Scribe and Text Critic,” Mediaeval Studies 30. 90-105
23. Genç, Ö. (2013). Birleşik Avrupa’nın mimarı Şarlman ve Karolenj Rönesansı, Lotus: İstanbul, 2013.
24. Genç. Ö. (2012). Charlemagne ve Karolenj Rönesansı, Yayımlanmış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi.
25. Gillis, M. B. (2017). Heresy and Dissent in the Carolingian Empire the Case of Gottschalk of Orbais. Oxford: Oxford University Press.
26. Gumerlock, F. X. (2007). “Gottschalk of Orbais: A Medieval Predestinarian”, Kerux, 22:3, 17-34.
27. Heikkinen, S. (2014). “Copy-Paste Metrics? Lupus of Ferrières on Boethius”, Arctos: Acta Philologica Fennica, 48, 165-183.
28. Holder-Egger, O.Ed. (1887). Vita, Wigberti Abbatis Friteslariensis. MGH SS XV. Hannover: Hahn.
29. Jackson, S.l M. (1914). “Servatus Lupus, a Humanist of the Ninth Century”, Papers of the American Society of Church, History, Volume 4, 21-38.
30. Krusch, B. Ed, (1896). Vita Maximini episcopi Trevirensis, MGH SS Rer. Mer, III. Hannover: Hahn.
31. Laistner, M. L. W. (1924). “The Revival of Greek in Western Europe in the Carolingian Age”, History, Vol. 9. No. 35, 177- 187.
32. Lupus Ferrariensis, (1852). De tribus quaestionibus. Ed. Jacques-Paul Migne, Patrologia Latina, CXIX, 619-646.
33. Lynch, J. (2014). The Medieval Church: A Brief History. Routledge.
34. Manitius, M. (1893). “Lupus von Ferrières, ein Humanist des 9. Jahrhunderts,” Rheinisches Museum für Philologie. Neue Folge, Bd. 48. s. 313-320.
35. Marshall, P. K. (1979a). The “Epistulae” of Servatus Lupus, Abbot of Ferrières. Some Textual Notes. Revue bénédictine 89. s. 183–187.
36. Marshall, P.K. (1979b). The Learning of Servatus Lupus. Some additions. Mediaeval Studies 41, s. 514–523.
37. McKitterick, R. (2005) The Carolingian Renaissance of Culture and Learning, J. Story. içinde Charlemagne Empire and Society, (s. 151-166) Manchester & New York: Manchester University Press,
38. Moesch, S. (2019) Augustine and the Art of Ruling in the Carolingian Imperial Period_ Political Discourse in Alcuin of York and Hincmar of Rheims, Londra & New York: Routledge.
39. Murray, A. C., Ed. (1998). After Rome’s Fall Narrators and Sources of Early Medieval History, Toronto & Buffalo & Londra: University of Toronto Press.
40. Nineham, D. E. (1989). “Gottschalk of Orbais: Reactionary or Precursor of the Reformation?,” The Journal of Ecclesiastical History. Vol. 40, Issue 1, s. 1-18.
41. Nusbaum, D. C. (1977). Lupus of Ferrieres Scholar, Humanist, Monk. Yayınlanmamış Doktora Tezi.   Fordham University.
42. Passalacqua, M. (1996). Lupo dì Ferrieres, Gerberto di Aurillac e il De oratore. Materiali e discussioni per l’analisi dei testi classici. No. 36, s. 225- 228.
43. Pellegrin, É. (1957). Les Manuscripts de Loup de Ferrıères A propos du ms. Orléans 162 (139) corrigé de sa main. Bibliothèque de l’École des chartes. Vol. 115, s. 5-31.
44. Pertz, G. H. & Waitz, G.Ed. (1905.). Einhardi Vita Karoli Magni, MGH, Hannover & Leipzig: Hahn. Pieniądz, A. (2023). Fraternal Bonds in the Early Middle Ages. Çev. Anna Kijak. Leeds: Arc Humanities Press.
45. Rand, E. K. (1926). On the History of the De Vita Caesarum of Suetonius in the Early Middle Ages. Harvard Studies in Classical Philology, Vol. 37, s. 1-48.
46. Sobreira, V. (2019). La pénurie comme instrument dans les conflits fonciers: Loup de Ferrières et la celle de Saint-Josse (840-852). Mélanges de l’École française de Rome- Moyen Âge, s. 131-1,
47. Stafford, P.Ed. (2009). A Companion To The Early Middle Ages-Britain and Ireland c.500-1100, Wiley-Blackwell.
48. Steckel, S. (2011). Kulturen des Lehrens im Früh- und Hochmittelalter Autorität, Wissenskonzepte und Netzwerke von Gelehrten. Köln & Viyana: Verlag.
49. Thompson, J. C. (2014). The role of Lupus of Ferrières in the ninth-century predestination controversy. Yayınlanmamış Doktora Tezi, The University of Chicago.
50. Tranquillus, G. S. (2019). On İki Caesar’ın Yaşamı. Çev. Gül Özaktürk, Ü. ve Fafo Telatar, Doğu Batı Yayınları.
51. Trompf, G. W. (1973). The Concept of the Carolingian Renaissance. Journal of the History of Ideas, Vol. 34, No. 1, 3-26.
52. Zuntz, G. (1951). Die Subscriptionen der Syra Harclensis. Zeitschrift der Deutschen Morgenländischen Gesellschaft. Vol. 101, s. 174-196.