Liderlik, bireylerin düşünce ve davranışlarını etkileme süreci olarak tanımlanmakta olup, siyasal liderlerin kişilik özellikleri bu süreci biçimlendirmede kritik bir rol oynamaktadır. Enver Paşa, II. Meşrutiyet sonrası dönemde yalnızca askerî başarılarıyla değil, siyasal alandaki etkisiyle de ön plana çıkmış; İttihat ve Terakki Cemiyeti içerisindeki konumu ve Osmanlı Devleti’ni I. Dünya Savaşı sürecindeki önemli kararlarıyla Türk siyasal hayatında tarihsel bir figür hâline gelmiştir. Bu bağlamda, Enver Paşa’nın liderliğini anlamak, yalnızca tarihsel olaylara değil, aynı zamanda kişilik yapısına da odaklanmayı gerektirir. Psikobiyografi, bireylerin yaşam öykülerini psikolojik kuramlarla analiz etmeye imkân tanıyan bir yöntem olarak bu tür analizler için uygun bir çerçeve sunmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nin son döneminde önemli bir askeri ve siyasi figür olan Enver Paşa’nın hayat hikayesini psikanalitik bakış açısıyla narsisizm bağlamında analiz edilmesini amaçlamaktadır. Çalışmanın ulaştığı sonuç, Enver Paşa’nın bir lider olarak üstlendiği görevler ve aldığı kararlarda, hatta yaşamının sonlanış biçiminde narsistik eğilimler sergilediğidir.
of political leaders play a decisive role in shaping this process. Enver Pasha came to the forefront after the Second Constitutional Era not only with his military achievements but also with his political influence; through his position within the Committee of Union and Progress and his role in the critical decisions of the Ottoman Empire during World War I, he became a significant figure in Turkish political history. In this context, understanding Enver Pasha’s leadership requires focusing not only on historical events but also on his personality structure. Psychobiography, as a method that enables the analysis of the life stories of historically significant individuals through psychological theories, provides an appropriate framework for such analytical approaches. This study aims to analyze the life story of Enver Pasha, a prominent military and political figure during the final period of the Ottoman Empire, from a psychoanalytic perspective, specifically in the context of narcissism. The study concludes that Enver Pasha exhibited narcissistic tendencies in the duties he undertook, the decisions he made as a leader, and even in the manner in which his life came to an end.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türk Siyasal Hayatı, Siyaset Bilimi (Diğer), Politik Psikoloji |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 29 Eylül 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 19 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 72 |
Bu dergide yer alan çalışmalar Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.