Bir Travma Anlatısı Olarak Julian Barnes'ın Zamanın Gürültüsü Adlı Romanı

Öz

ulian Barnes, 2016’da yayınlanan Zamanın Gürültüsü’nde ünlü Rus besteci Dimitri Şostakoviç’in (1906-1975) hayat hikayesini anlatır. Barnes yaşamını aslında sefil, kapana kısılmış biri olarak sürdürmüş olan Şostakoviç’i bize anlaşılmayı bekleyen ve zamanının tüm suçlamalarından aklanması gereken bir kişi olarak sunar. Biz romanı, tüm yaşamını travma olarak geçirmiş ve bu yükü Sisife gibi omuzlarında taşımış büyük bir bestecinin hikayesi olarak okuruz. Onu kişiğini bütünlük içinde tutmak, onurunu ayaklar altına almamak için zorlu durumlarla savaşırken ve başyapıtlarını bestelerken sürekli onu bölen zamanın gürültüsüyle baş etmeye çalışırken izleriz. Bu çalışma Barnes’ın okura Şostakoviç’in travmatik yaşamına şahit olurken duyumsattığı sempati duygusunu ve Şostakoviç’in travmayı çekilir kılmak için nasıl ironik yaşam biçimini seçtiğini incelemeyi hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Julian Barnes,Dimitri Şostakoviç,travma anlatısı,Zamanın Gürültüsü

Julian Barnes's The Noise of Time as a Narrative of Trauma

Öz

In The Noise of Time (2016), Julian Barnes narrates the biography of the famous Russian composer Dmitri Shostakovich (1906-1975). Barnes presents Shostakovich as a trapped and anguished human being who needs to be understood and absolved from the accusations of his time. We can read the novel as the story of a great composer who lived his life as trauma, and carried this burden in a most Sisyphean sense. We watch him as he tries his best to save his personal integrity while undergoing severely distressing events, continuously distracted by the noise of his time as he is perseveringly composing his masterpieces despite it. This paper will illustrate how Barnes evokes sympathy for Shostakovich’s traumatic life and how Shostakovich fought with trauma by the help of his ironic mode of living.

Anahtar Kelimeler

• Julian Barnes,Dimitri Shostakovich,trauma narrative,The Noise of Time

Kaynakça

1. Barnes, Julian. (2016). The Noise of Time. London: Jonathan Cape. Caruth, Cathy. (1993). “Violence and Time: Traumatic Survivals”. Assemblage, No: 20, Violence, The MIT Press. (pp: 24-25) http://www.jstor.org/stable/318682 Accessed 24.03.2016 Fairclough, Pauline. (2005). “Facts, Fantasies and Fictions: Recent Shostakovich Studies”. Music and Letters, Vol. 86, No:3. (pp: 452-460) JSTOR, www.jstor.org/stable/3526611. Accessed 20.02.2016 Freidin, Gregory. (1978). “The Whisper of History and the Noise of Time in the Writings of Osip Mandelstam”. The Russian Review, Vol, 37, No: 4. (pp: 421-437) JSTOR, www.jstor.org/stable/128508. Accessed 17.02.2016 Hartman, Geoffrey H. (1995). “On the Traumatic Knowledge and Literary Studies”. New Literary History, Vol. 26 No: 3, John Hopkins UP. (pp: 537-563) JSTOR, www.jstor.org/stable/20057300. Accessed 27.03.2016 Laplanche, Jean and Jean Bertrand Pontalis. (1973). The Language of Psycho-Analysis. Translated by Donald Nicholson-Smith. London: Karnac Books. Lasdun, James. (2016). “The Noise of Time by Julian Barnes”. The Guardian. (Book review) www.theguardian.com. Accessed 22.01. 2016. Weinstein, Philip. (2005). Unknowing: The Work of Modernist Fiction. UK: Cornell U.P.