A STUDY ON MARKETING PUBLIC RELATIONS (MPR) IMPLEMENTATIONS THROUGH SOCIAL MEDIA OF THE AIRLINE COMPANIES IN TURKEY

Öz

The purpose of this study is to examine the official Facebook pages with the largest numbers of followers of the first five biggest airline companies having the largest capacities of passengers in Turkey and to determine the MPR applications in the utilizations of Facebook by those companies. For that purpose, 207 Facebook shares of the five airline companies within the period of 1st June-31st August in 2019 are scanned by retrogressive method and they are assessed with the content analysis. The code forms developed within the context of the content analysis are adapted to the shares of the airline companies by taking into account the identified six categories of the MPR applications. The MPR applications are categorized under four titles which are publicity/announcement, corporate news, sales/support and other through the code forms and they are matched with the findings of the content analysis obtained from the Facebook shares. Thus, the Facebook shares of the five airline companies with purpose of MPR applications are fixed. As a result, it is seen that the contents included under the category of ‘other’ are in the first place within the shares of the airline companies aiming to create interaction among their followers.

Anahtar Kelimeler

• Airline management
• Marketing public relations (MPR)
• Social media
• Communication

TÜRKİYE’DEKİ HAVA YOLU ŞİRKETLERİNİN SOSYAL MEDYADA PAZARLAMA AMAÇLI HALKLA İLİŞKİLER (MPR) UYGULAMALARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de en çok yolcu taşıma kapasitesine sahip tarifeli ilk beş hava yolu şirketinin, sosyal medyada en fazla takipçi sayısının izlendiği resmî Facebook sayfalarını incelemek ve bu şirketlerin Facebook kullanımında MPR uygulamalarını tespit etmektir. Bu amaçla 1 Haziran-31 Ağustos 2019 tarihleri arasında beş hava yolu şirketinin toplam 207 Facebook paylaşımı geriye doğru tarama yöntemiyle taranmış ve içerik analizi ile değerlendirilmiştir. İçerik analizi kapsamında oluşturulan kod formları; MPR uygulamalarının belirtilen altı kategorisi göz önünde bulundurularak hava yolu şirketlerinin paylaşımlarına göre uyarlanmıştır. Bu kod formları aracılığıyla MPR uygulamaları tanıtım/duyurum, kurumsal haber, satış/destek ve diğer olmak üzere dört başlık altında kategorize edilerek Facebook paylaşımlarından elde edilen içerik analizindeki bulgularla eşleştirilmiştir. Böylelikle incelenen beş hava yolu şirketinin resmî Facebook sayfalarında öne çıkan MPR amaçlı paylaşımları saptanmıştır. Buna göre hava yolu şirketlerinin takipçileri arasında etkileşim yaratmak amacıyla paylaştığı ‘diğer’ kategorisine ait olan içeriklerin ilk sırada yer aldığı görülmüştür.   

Anahtar Kelimeler

• Hava Yolu İşletmeciliği
• Pazarlama Amaçlı Halkla İlişkiler (MPR)
• Sosyal Medya
• İletişim

Kaynakça

1. Ahmad, N., Abdullah, S. and Ismail, N. (2018). "Company Facebook and Crisis Signal: The Case of Malaysian Airline Companies”, Malaysian Journal of Communication, 34/1, 270-283.
2. Aksoy, C. ve Dursun, Ö. O. (2018). “A General Overview of the Development of the Civil Aviation Sector in Turkey, Electronic Journal of Social Sciences, 17/67, 1060-1076.
3. Akyurt, İ. Z. ve Yaşlıoğlu, D. T. (2018). “Havacılık Sektöründe Ekip Planlama Yönetimi: Bir Türk Havayolu Örneği”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 19/1, 424-446.
4. Alnsour, M., Ghannam, M., Al-Natour, R. and Alzeidat, Y. (2018). “Social Media Effect on Purchase Intention: Jordanian Airline Industry”, Journal of Internet Banking and Commerce-JIBC, 23/2, 1-16.
5. Andoh-Quainoo, L. and Annor-Antwi, P. (2015). “The Use of Social Media in Public Relations: A Case of Facebook in the Ghanaian Financial Services Industry”, New Media and Mass Communication, 41, 37-48.
6. Apuke, O. D. and Gambura, I. P. (2018). “Understanding the Role of Public Relations in the Academic and Organisational Milieu”, Journal of Advertising and Public Relations, 1/1, 10-14.
7. Arslan, S. ve Atalık, Ö. (2016). “Sosyal Medya Sitelerinde E-Sadakat ve Türkiye’de Faaliyet Gösteren Havayolu İşletmelerinde Bir Uygulama”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9/2, 1-20.
8. Ateş, A. (2019). “Hava Yolu Şirketlerinde Markalaşmanın İç Hat Yolcularının Havayolu Tercihleri Üzerinde Etkileri: Konya İli Araştırması”, Journal of Recreation and Tourism Research, 6/1, 56-69.

9. Avram, B. (2014). “A Comparative Facebook Content Analysis between Romanian and Western European Airline Carriers”, Expert Journal of Marketing, 2/1, 28-38.
10. Aydoğan, H. (2018). “Global Havayolu Şirketlerinin Dijital Halkla İlişkiler Aracı Olarak Kurumsal Bloglar: Bir İçerik Çözümlemesi Çalışması”, İletişim Çalışmaları 2017, (Ed. A. Z. Özgür ve A. İşman), Sakarya Üniversitesi.
11. Bahar, E. (2018). “Türkiye’de Havayolu İşletmeciliğinin Gelişimi”, ArelEysad, 3/1, 25-36.
12. Bakırcı, M. (2012). “Ulaşım Coğrafyası Açısından Türkiye’de Hava Yolu Ulaşımının Tarihsel Gelişimi ve Mevcut Yapısı”, Marmara Coğrafya Dergisi, 25, 340-377.
13. Barker, R. and Angelopulo, G. (2007). Integrated Organisational Communication, JUTA Academic, South Africa. Başaran, Y. K. (2017). “Sosyal Bilimlerde Örnekleme Kuramı”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5/47, 480-495. Battal, Ü., Yılmaz, H. ve Ateş, S. S. (2006). “Türkiye’de İç Hatlarda Serbestleşme ve Geleceği”, VI. Havacılık Sempozyumu Bildiri Kitabı, Nevşehir, 12-14 Mayıs 2006.
14. Busbin, J. W., Johnson, J. T. and De Coninck J. (2008). “The Evolution of Sustainable Competitive Advantage: From Value Chain to Modular Outsource Networking”, Competition Forum, 6/1, 103-108.
15. Cant, M. C., Strydom, J. W., Jooste, C. J. and du Plessis, P. J. (2007). Marketing Management, JUTA, South Africa.
16. Chen, Y. H., Tseng, M. L. and Lin, R. J. (2011). “Evaluating the Customer Perceptions on In-Flight Service Quality”, African Journal of Business Management, 5/7, 28-54.
17. Choi, D. and Kim, J. (2004). “Why People Continue to Play Online Games: In Search of Critical Design Factors to Increase Customer Loyalty to Online Contents”, Cyber Psychology & Behavior, 7/1, 11-24.
18. Çelikkol, E. S., Uçkun, C. G., Tekin, V. N. ve Çelikkol, Ş. (2012). “Türkiye’de İç Hatlardaki Havayolu Taşımacılığında Müşteri Tercihi ve Memnuniyetini Etkileyen Faktörlere Yönelik Bir Araştırma”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 4/3, 70-81.
19. Deniz, T. (2016). “Türkiye’de Ulaşım Sektöründe Yaşanan Değişimler ve Mevcut Durum”, Doğu Coğrafya Dergisi, 21/36, 135-156.
20. Devlet Hava Meydanları İşletmesi-DHMİ (2019). 2018 Hava Yolu Sektör Raporu, DHMİ Genel Müdürlüğü, Ankara.
21. Digital 2019: Global Digital Overview. (31.01.2019). https://datareportal.com/reports/digital-2019-global-digital-overview.
22. du Plessis, C., Angelopul, C. and du Plessis, D. (2006). “A Conceptual Framework of Corporate Online Communication: A Marketing Public Relations (MPR) Perspective”, Communicatio, 32/2, 241-263.
23. Elkhani, N., Soltani, S. and Bakri, A. (2013). “An Effective Model for Evaluating Website Quality Considering Customer Satisfaction and Loyalty: Evidence of Airline Websites”, IJCSI International Journal of Computer Science Issues, 10/2, 109-117.
24. EUROCONTROL (2019). Network Operations Report 2018, European Commission Network Manager, Brussels.
25. Forgas, S., Moliner, M. A., Sanchez, J. and Palau, R. (2010). “Antecedents of Airline Passenger Loyalty: Low-Cost Versus Traditional Airlines”, Journal of Air Transport Management, 16/4, 229-233.
26. Garga, E. and Bambale, A. J. (2016). “The Impact of Service Quality on Costumer Patronage; Mediating Effects of Switching Cost and Customer Satisfaction”, International Journal of Global Business, 9/1, 39-58.
27. Gerede, E. (2015). Havayolu Taşımacılığı ve Ekonomik Düzenlemeler Teori ve Uygulama, SHGM Yayınları, Ankara.
28. Giannini, G. T., Jr. (2010). Marketing Public Relations: A Marketer’s Approach to Public Relations and Social Media, Pearson Education Limited, New Jersey.
29. Gifford, J. (2010). “Digital PR: E-Marketing’s Big Secret”, Continuing Higher Education Review, 74, 62-72.
30. Global Internet Use Accelerates. (30.01.2019). https://wearesocial.com/blog/2019/01/digital-2019-global-internet-use-accelerates.
31. Goldsmith R. E. (1999). “The Personalized Marketplace: Beyond the 4Ps”, Marketing Intelligence & Planning, 17/4, 178-185.
32. Gök, K. (2019). Türk Sivil Havacılık Tarihine Damgasını Vuran Uçak Kazaları, 2. Baskı, Kanon Kitap, İstanbul.
33. Graham, A. (2013). Managing Airports: An International Perspective, 4th Ed., Routledge, London.
34. Grančay, M. (2014). “Airline Facebook Pages-A Content Analysis”, European. Transport Research Review, 6, 213-223.
35. Grunig, J. E. and Grunig, L. A. (1998). “The Relationship between Public Relations and Marketing in Excellent Organizations: Evidence from The IABC Study”, Journal of Marketing Communications, 4, 141-162.
36. Gündoğdu, M. (2019). “Türkiye Dünya Havayolu Ulaşımının Merkez Üssü Olacak”, Platin Dergisi, 46-47.
37. Güner, S. ve Gülay, İ. (2018). “Havalimanı İşletmeciliği ve Türkiye’de Havalimanlarının Mülkiyet Yapısı”, Ulakbilge, 6/29, 1327-1348.
38. Hammoud, G. A., Tawfik, H. F. and Elseyoufi, T. S. (2017). “Challenges Facing Airline’s Social Innovation”, Journal of Tourism and Hospitality Management, 5/1, 62-72.
39. Harris, T. L. (1991). The Marketer’s Guide to PR: How Today’s Companies are Using the New Public Relations to Goin a Competitive Edge, John Wiley and Sons, New York.
40. Harris, T. L. and Whalen, P. T. (2006). The Marketer’s Guide to Public Relations in the 21st Century, Thomson/South-Western, Ohio.
41. Hassu, M. (2004). Rekabet Hukuku ve Hava Taşımacılığı Sektörü, Rekabet Kurumu Yayınları, Ankara.
42. Hatipoğlu, S. ve Işık, E. S. (2015). “Havayolu Ulaşımında Hizmet Kalitesinin Ölçülmesi: İç Hatlarda Bir Uygulama”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12/2, 293-312.
43. Haytoğlu, E. (2018). “Cumhuriyetin İlk Yıllarında Ticari Havayolu Taşımacılığında İmtiyazlı İlk Şirket: Aero Espresso Italiana (1924-1935)”, Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi (CTAD), 14/28, 75-109.
44. Hutter, K., Hautz, J., Dennhardt, S. and Füller, J. (2013). “The Impact of User Interactions in Social Media on Brand Awareness and Purchase Intention: The Case of MINI on Facebook”, Journal of Product & Brand Management, 22, 342-351.
45. Hvass, K. A. and Munar, A. M. (2010). Airlines Web 2.0: The Challenge of Social Media, CIBEM Working, Denmark.
46. IATA (2019). More Connectivity and Improved Efficiency-2018 Airline Industry Statistics Released, Press Release No: 45, (31.07.2019). https://www.iata.org/pressroom/pr/Pages/2019-07-31-01.aspx. Kaplan, A. M. and Haenlein, M. (2010). “Users of The World, Unite! The Challenges and Opportunities of Social Media”, Business Horizons, 53/1, 59-68.
47. Kapur, A. (1995). Airport Infrastructure: The Emerging Role of Private Sector, World Bank Technical Paper No: 31, World Bank Institute, Washington D.C.
48. Kara, T. (2016). “Sosyal Medya’nın Kaldıraç Etkisi: Türk Sivil Havacılık Endüstrisi Sosyal Medya Gücünü Nasıl Kullanıyor?”, The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication-TOJDAC, 6/1, 61-73.
49. Kaya, D. S. (2016). Hava Yolu Yolcu Taşımacılığı Sektörü, Türkiye İş Bankası İktisadi Araştırmalar Raporu, Ankara.
50. Kazançoğlu, İ. (2011). “Havayolu Firmalarında Müşteri Sadakatinin Yaratılmasında Kurum İmajının ve Algılanan Hizmet Kalitesinin Etkisi”, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 21, 130-158.
51. Kesici, B. (2019). “Avrupa’nın En Hızlı Gelişen Ülkesiyiz”, Yankı Dergisi, 46-55.
52. Khang, H., Ki, E. J. and Ye, L. (2012). “Social Media Research in Advertising, Communication, Marketing, and Public Relations 1997-2010”, Journalism & Mass Communication Quarterly, 89/2, 279-298.
53. Kiracı, K., Bayrak, Ü. ve Kurt, Y. (2013). “Türkiye’deki Sivil Hava Ulaştırma İşletmeciliği Bölümü Öğretim Eleman ve Yardımcılarının Akademik Özgeçmişlerinin Nicel Görünümü”, II. Ulusal Havacılık Teknolojisi ve Uygulamaları Kongresi Bildiri Kitabı, 29‐30 Kasım Gaziemir/İzmir, 505-518.
54. Kitchen, P. J. and Papasolomou, I. C. (1997). “Marketing Public Relations: Conceptual Legitimacy or Window Dressing?”, Marketing Intelligence and Planning, 15/2-3, 71-85.
55. Knobling, S., Martin, A., Nash, R. and Stansbie, P. (2017). “Keys to Success in Social Media Marketing (SMM)-Prospects for the German Airline Industry”, Tourism and Hospitality Research, 17/2, 147-164.
56. Koç, N. (2018). “Havayolu Taşımacılığında Çalışma Sürelerinin Esnekleştirilmesine Yönelik Bir Uygulama: Split Çalışma Modeli”, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 17/1, 1054-1073.
57. Korul, V. ve Küçükönal, H. (2003). “Türk Sivil Havacılık Sisteminin Yapısal Analizi”, Ege Akademik Bakış Dergisi, 3/1, 24-38.
58. Ledingham, J. A. and Bruning, S. D. (1998). “Relationship Management in Public Relations: Dimensions of an Organization-Public Relationship”, Public Relations Review, 24/1, 55-65.
59. Macit, D. ve Macit, A. (2017). “Türkiye’de Sivil Havacılık Sektöründe İstihdamın Mevcut Durumu, Sorunları ve Sorunların Çözümüne Yönelik Öneriler”, Journal of Emerging Economies and Policy-JOEEP, 2/2, 74-85.
60. Neuman, W. L. (2009). Toplumsal Araştırma Yöntemleri Nitel ve Nicel Yaklaşımlar, (Çev: S. Özge), 3. Baskı, Yayın Odası Yayınları, İstanbul.
61. Oktal, H. ve Küçükönal H. (2007). “Dünyada Bölgesel Hava Taşımacılığı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7/2, 383-394.
62. Oktal, H., Küçükönal, H., Durmaz, V., Sarılgan, A. E. ve Ateş, S. S. (2007). Eskişehir ve Çevre İllerinde Havayolu Yolcu Talebini Yaratacak Faktörlerin Analizi, Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 1779, Eskişehir.
63. Onat, F. (2014). Dijital Çağda Halkla İlişkiler Yazarlığı, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
64. Önen, V. (2016). “Geleneksel Havayolları ile DMT'lar Arasındaki Stratejik Yönetim ve Pazarlama Karması Farklılıklarının İçerik Analizi, THY-Pegasus Karşılaştırması”, International Journal of Academic Value Studies, 2/7, 63-97.
65. Özdemir, B. İ. (2017). “Kurum İmajının Hedef Kitleye Aktarılmasında Kurumsal Web Sayfalarının Rolü Üzerine Bir İnceleme”, Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi (ASEAD), 4/12, 344-360.
66. Özdemir, M. (2010). “Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11/1, 323-343.
67. Özgen, Ö. ve Elmasoğlu, K. (2016). “Sosyal Medya ve Marka İletişimi: Havayolu Şirketlerinin Twitter Kullanımına Yönelik Bir Araştırma”, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 43, 181-202.
68. Papasolomou, I., Thrassou, A., Vrontis, D. and Sabova, M. (2014). “Marketing Public Relations: A Consumer-Focused Strategic Perspective”, Journal of Customer Behavior, 13/1, 5-24.
69. Park, J. W. (2007). “Passanger Perception of Service Quality: Korean and Australian Case Studies”, Journal of Air Transport Management, 13, 238-242.
70. Pekkaya, M. ve Akıllı, F. (2013). “Havayolu Hizmet Kalitesinin Servperf-Servqual Ölçeği ile Değerlendirmesi ve İstatistiksel Analizi”, AİBÜ-İİBF Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1/9, 75-96.
71. Putter, M. (2017). “The Impact of Social Media on Consumer Buying Intention”, Journal of International Business Research and Marketing, 3/1, 7-13.
72. Safko, L. (2010). The Social Media Bible: Tactics, Tools & Strategies for Business Success, John Wiley and Sons, New Jersey.
73. Sağbaş, İ. ve Çelik, E. (2019). “Türk Sivil Havayolu Taşımacılığında Regülasyonların Sektöre Etkisi (2003-2017)”, Maliye Dergisi, 176, 152-171.
74. Saldıraner, Y. (1992). Sivil Havacılık Faaliyetleri ve Türk Sivil Havacılık Otoritesi İçin Organizasyon Yapısı Önerisi, Anadolu Üniversitesi SHMYO Yayınları, Eskişehir.
75. Salı, J. B. (2013). “İletişim Araştırmalarında Nitel Yöntemler”, İletişim Araştırmaları, (Ed. N. S. Sever ve N. B. İspir), Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları, Eskişehir, 136-152.
76. Sarılgan, A. E. (2011). “Türkiye’de Bölgesel Havayolu Taşımacılığının Geliştirilmesi İçin Yapılması Gerekenler”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11/1, 69-88.
77. Servantie, D. (2015). “AB ve Türk Havacılık Politikalarının Karşılaştırmalı Analizi”, İKV Değerlendirme Notu, İktisadi Kalkınma Vakfı Yayınları No: 154, İstanbul.
78. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (2019). Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Faaliyet Raporu 2018, T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, Ankara.
79. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (2018). 2017 Sayıştay Denetim Raporu, T.C. Sayıştay Başkanlığı, Ankara.
80. Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü (2016). SHGM Stratejik Planı 2017-2021, Ankara.
81. Sultan, F. and Simpson Jr, M. C. (2000). “International Service Variants: Airline Passenger Expectations and Perceptions of Service Quality”, Journal of Services Marketing, 14/3, 188-216.
82. Şengür, F. K. (2017). “Havaalanı İşletmeciliğinde Yeni Eğilimler: Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13/4, 751-766.
83. Tanyıldızı, N. İ. ve Demirkıran, S. (2018). “Bir Halkla İlişkiler Aracı Olarak Kurumların Twitter Kullanımı: Havayolu Şirketleri Örnek İncelemesi”, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8/15, 161-180.
84. Tatar, Ö. G. (2017). Başarısızlık Hikayeleri Bazen Olmaz, 2. Baskı, Kronik Kitap, İstanbul.
85. Tavşancıl, E. ve Aslan, A. E. (2001). Sözel, Yazılı ve Diğer Materyaller İçin İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri, Epsilon Yayınevi, İstanbul.
86. Türkiye İnternet Kullanım ve Sosyal Medya İstatistikleri. (06.02.2019). https://dijilopedi.com/2019-turkiye-internet-kullanim-ve-sosyal-medya-istatistikleri/.
87. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği-TOBB (2018). 2017 Yılı Sektör Raporu, TOBB Yayın No: 2018/314, Ankara.
88. TÜSİAD (2007). Kurumsal Yapısı, Yasal Çerçevesi ve Göstergeleriyle Ulaşım Sektörü, TÜSİAD Yayınları, İstanbul.
89. Uçucu Ekip Uçuş Görev ve Dinlenme Süreleri ile Uygulama Esasları Talimatı. (14.12.2019). http://web.shgm.gov.tr/doc5/sht6arev06.pdf.
90. Ukaj, F. (2016). “Public Relations as Part of Integrated Communication of an Enterprise-Consumer Oriented On”, Journal of Marketing Management, 4/1, 67-72.
91. Uzgör, M., Şengür, F. K. ve Bolat, E. (2017). “Düşük Maliyetli Havayolu Taşıyıcılarının Sosyal Medya Paylaşımlarına Dair Bir İçerik Analizi: Southwest, Ryanair ve Pegasus Karşılaştırması”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6/6, 199-212. Verma, H. V. (2011). Services Marketing: Text and Cases, 2nd Ed., Pearson Education, New Delhi.
92. Wang, T. C., Ghalih, M. and Porter, G. A. (2017). “Marketing Public Relations Strategies to Develop Brand Awareness of Coffee Products”, Science Journal of Business and Management, 5/3, 116-121.
93. Yalçın, O. (2011). “Türk Tarihi Bakımından 20. Yüzyılda İki Önemli Gelişme: Havacılığın ve Bir Liderin Doğuşu”, Turkish Studies, 6/2, 1033-1062.
94. Yaşar, M. (2018). “Nitel Araştırmalarda Nitelik Sorunu”, MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 5/2, 55-73.
95. Yayar, R. ve Tekin, B. (2015). “Türkiye’de Ulaşım Sektörünün Gelişimi ve Havayolu Firma Tercihinin Belirleyicileri: İzmir İlinde Bir Uygulama”, Ege Akademik Bakış Dergisi, 15/4, 539-550.
96. Yazgan, A. E. ve Yiğit, S. (2013). “Türk Sivil Havacılık Sektörünün Uluslararası Rekabetçilik Düzeyinin Analizi”, Selçuk Üniversitesi İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13/25, 421-445.
97. Yıldız, A. ve Fırat, A. (2017). “Havayolu Yolcu Pazarı Bölümlerinin İncelenmesi”, International Journal of Academic Value Studies (Javstudies), 3/15, 241-260.
98. Yücel, T. F. (2015). Cumhuriyet Türkiye’sinin Sanayileşme Öyküsü, İşkur Matbaacılık, Ankara.
99. Zhang, B., Kotkov, D., Veijalainan, J. and Semenov, A. (2016). “Online Stakeholder Interactions of Some Airlines in Light of Situational Crisis Communication Theory”, Social Media: The Good, the Bad, and the Ugly, 15th Conference on e-Business, e-Services and e-Society, Swansea, Springer, United Kingdom, 183-192.
100. Zincirkıran, M. (2016). “Türkiye’de Sivil Havacılık Uygulamaları ve Bu Alanda Yapılan Araştırmalar Üzerine Bir Değerlendirme”, International Journal of Social Academia, 1/1, 1-12.