DETERMINING THE PERCEPTION OF DESTINATION IMAGE WITHIN THE SCOPE OF CITY MARKETING: THE CASE OF HATAY PROVINCE

Öz

City marketing has a more complex process than marketing any product or service. With this study, the subject is handled in terms of tourism. Determining the perception of destination image is very important in determining the strategies to be used in city marketing because it contributes to channeling the investment to the right areas in marketing, promotion and advertisement works. Accordingly, 19 students who received postgraduate education, were asked to answer 4 questions in writing in April 2019 to determine the perception of the destination image of Hatay. Content analysis was applied to the answers. The participants think that Hatay stands out with its touristic elements, that is, its historical, cultural assets and gastronomy. They also think that Hatay will represent gastronomic elements and rich food culture. The reasons for choosing Hatay for a touristic trip are linked to the alternative tourism types and tourism attractions that Hatay has. The participants distinguish Hatay from other provinces with its cultural richness and tolerant structure. The findings agree that Hatay can improve its positive image with tourism. It is also concluded that the city contains many elements that fit the new tourist profile of today.

Anahtar Kelimeler

• City Marketing
• Perception of Destination Image
• Hatay

ŞEHİR PAZARLAMASI KAPSAMINDA DESTİNASYON İMAJI ALGISININ BELİRLENMESİ: HATAY İLİ ÖRNEĞİ

Öz

Şehir pazarlaması, herhangi bir ürün ya da hizmetin pazarlanmasından daha karmaşık bir sürece sahiptir. Bu çalışma, konuyu turizm açısından ele almıştır. Destinasyon imajı algısının tespit edilmesi şehir pazarlamasında kullanılacak stratejilerin belirlenmesinde oldukça önemlidir, çünkü pazarlama; tanıtım ve reklam çalışmalarında yatırımın doğru alanlara kanalize edilmesine katkı sağlamaktadır. Bu doğrultuda lisansüstü eğitim gören 19 öğrenciden 2019 yılı Nisan ayı içerisinde, Hatay’ın destinasyon imajı algısını belirlemeye yönelik yazılı olarak dört soruya yanıt vermeleri istenmiştir. Yanıtlara niceliksel içerik analizi uygulanmıştır. Katılımcılar, Hatay’ın en çok turistik öğeleriyle yani tarihi, kültürel varlıklarıyla ve gastronomisiyle ön plana çıktığını düşünmektedir. Ayrıca Hatay’ı gastronomik unsurların ve zengin yemek kültürünün temsil edeceğini düşünmektedirler. Turistik bir gezi amacıyla Hatay’ın tercih edilme nedenleri ise sahip olduğu alternatif turizm türlerine ve turizm çekiciliklerine bağlanmaktadır. Katılımcılar, Hatay’ı kültürel zenginlikleri ve sahip olduğu hoşgörülü yapısıyla diğer illerden ayırmaktadır. Bulgular, Hatay’ın turizm ile olumlu imajını geliştirebileceği yönünde birleşmektedir. Ayrıca şehrin günümüzdeki yeni turist profiline uyan birçok unsuru bünyesinde bulundurduğu sonucuna da ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Şehir Pazarlaması
• Destinasyon İmajı Algısı
• Hatay

Kaynakça

1. Altınbaş, H. (2007). “Pazarlama İletişimi ve Şehir Pazarlaması: Şehirlerin Markalaşması”. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 4/4, 156-162.
2. Altunışık, R., Çoşkun R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, 9. Baskı, Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
3. Ashworth, G. J. (1994). “The Transition to Market Economies and Market Cities”, European Challenges and Hungarian Responses in Regional Policy, (Ed: Z. Hajdú ve G. Horváth), Center for Regional Studies, Hungarian Academy of Sciences: Pécs.
4. Aslan, F. (2014). Şehir Pazarlaması: Kars İli Örneği. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi.
5. Avraham, E. (2004).”Media Strategies for Improving an Unfavorable City Image”, Cities, 21/6, 471- 479.
6. Balmer, J.M.T. ve Greyser, S.A. (2002). “Managing the Multiple Identities of the Corporation”. California Management Review, 44/3, 72- 86.
7. Bahar, O. (2006). “Turizm Sektörünün Türkiye’nin Ekonomik Büyümesi Üzerindeki Etkisi: VAR Analizi Yaklaşımı”. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13/2, 137-150.
8. Balencourt, A. ve Curado Zafra, A. (2012). City Marketing: How to Promote a City?: The Case of Umeå. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Umeå Universitesi.

9. Başkale, H. (2016). “Nitel Araştırmalarda Geçerlik, Güvenirlik ve Örneklem Büyüklüğünün Belirlenmesi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9/1, 23-28.
10. Beerli, A. ve Martin, J. D. (2004). “Factors Influencing Destination Image”. Annals Of Tourism Research, 31/3, 657-681.
11. Braun, E. (2008). City Marketing: Towards and Integrated Approach Rotterdam: (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Rotterdam Erasmus Üniversitesi.
12. Bristow, G. (2005). “Everyone's a Winner: Problematising the Discourse of Regional Competitiveness”, Journal of Economic Geography, 26/6, 793-807.
13. Britannica. (2019). City. (18.2.2020) https://www.britannica.com/topic/city.
14. Buhalis, D. (2000). “Marketing the Competitive Destination of The Future”, Tourism Management, 21/1, 97-116.
15. Burnaz, E. (2007). Trabzon İlinin Pazarlanabilirliği Üzerine Bir İnceleme. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi.
16. Ceran, Y. (2013). “Şehirlerin Markalaştırılması Ve Markanın Yönetimi”. Sosyal Ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5/1, 537-547. Chigora, F. ve Hoque, M. (2018). “City Marketing to City Branding: A Novel Practice in Zimbabwe Destination Branding”, African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure , 7/4, 1-14.
17. Clark, G. (2006). “City Marketing and Economic Development”, International City Marketing Summit, Madrid November, 2006.
18. Cop, R. ve Akpınar, İ. (2014). “Öğrencilerin Şehirlerin Markalaşmasına Yönelik Algıları”, Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, 36/1, 69-88.
19. Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, 9.Baskı Sakarya Yayıncılık, Sakarya.
20. Çelik, S. (2018). “Alternatif Turizm”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11/56, 193-204.
21. Çetin, B. (2012). “Hatay’da Kentleşmenin Seyri (1940-2009) ve Mekansal Dağılışı”, Doğu Coğrafya Dergisi, 17/28, 231-258.
22. Çiftçi, H. ve Çolak, O. (2017). “Turistik Destinasyonların Pazarlanmasında Kent İmajı Algısı: Mardin İli Üzerine Bir Uygulama”, International Journal of Academic Value Studies (Javstudies), 3/14, 224-236.
23. Deffner A. ve Lioruris C. (2005). “City Marketing: A Significant Planning Tool for Urban Develeopment in a Globalised Economy”, 45th Congress of the European Regional Science Association, Vrije Universty, Amsterdam.
24. Duman, T. ve Yağcı, M.İ. (2004). “Mersin'de Turizmi Geliştirmek İçin Ne Yapmalı?”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi , 15/1, 9-20.
25. Fettahlıoğlu, H. S., Yıldız, A. ve Göksu, N. (2017). “Kahramanmaraş Halkının Şehir Pazarlaması Sürecinde Algısının Ölçülmesi ve Logo Geliştirilmesine Yönelik Bir Çalışma”, Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4/15, 1924-1936.
26. Giritlioğlu, İ. ve Avcıkurt, C. (2010). “Şehirlerin Turistik Bir Ürün Olarak Pazarlanması, Örnek Şehirler ve Türkiye’deki Şehirler Üzerine Öneriler (Derlemeden Oluşmuş Bir Uygulama)”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3/4, 74-89.
27. Gümüş, N. (2016). “Şehir Pazarlaması Bağlamında Üniversite Öğrencilerinin Şehre Yönelik Algılarının Belirlenmesi: Kastamonu İlinde Bir Araştırma”. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 299-314.
28. Güvenek, B. ve Alptekin, V. (2015). “Turistlere Yönelik Terör Saldırılarının Turizme Etkisi: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Çalışma”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 17/1, 21-38.
29. Hsu, T.K., Tsai, Y.F., Wu, H.H., (2009). “The Preference Analysis for Tourist Choice of Destination: A Case Study of Taiwan”, Tourism Management, 30, 288-297.
30. Hunt, J. D. (1971). Image: A Factor In Tourism. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Fort Collins: Colorado Üniversitesi.
31. Ismail, S. ve Mohd-Ali, N.A. (2011). “The Imaging of Heritage Conservation in Historic City of George Town for City Marketing”. The 2nd International Building Control Conference 2011.
32. Kavacık, M., Zafer, S. ve İnal, M. E. (2012). “Turizmde Destinasyon Markalaması: Alanya Örneği”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39, 169-192.
33. Kavaratzis, M. (2004). “From City Marketing to City Branding: Towards a Theoretical Framework for Developing City Brands”, Place Branding, 1/1, 58–73.
34. Kavaratzis, M. ve Ashworth G. J. (2006). “City Branding: An Effective Assertion of Identity or a Tansitory Marketing Trick?, Place Branding, 2/3, 183-194.
35. Ker, M. (1998). Profesyonel İmajın İmaj Yönetimi Kapsamında Yeri ve Önemi. Pazarlama Dünyası Dergisi, 71, 20-28.
36. Kijkuit, B. ve Enden J.V. D. (2007). “Networks in the Front End: The Organizational Life of an Idea”. Journal of Management Studies, 44/6, 863-882.
37. Kotler, P. ve Keller, K. L. (2009). Marketing Management. 13th Edition. New Jersey: Pearson/Prentice-Hall.
38. Lew, A. A. (1987). “A Framework of Tourist Attraction Research.” Annals of Tourism Research, 14/4, 553-575.
39. Mason, M. (2010). Sample Size and Saturation in Phd Studies Using Qualitative Interviews. Forum: Qualitative Social Research, 11/3.
40. Nicolaides, A. (2018). “Ethical Hospitality Marketing, Brand-Boosting and Business Sustainability”, African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 7/1, 1-12.
41. Özer, Ö. (2012). “Destinasyon Tercihinde Pazarlama Karması Bileşenlerinin Rolü: Dalyan Örneği”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 4/1, 163-182.
42. Pike, S. (2004). Destination Mark eting Organizations, Elsevier, UK.
43. Pike, S. (2008). Destination Marketing: An Integrated Marketing Communication Approach, Elsevier, UK.
44. Poon, A. (1993). Tourism, Technology and Competitive Strategies, CAB International, New York.
45. Rainisto, S. P. (2003). Success Factors of Place Marketing: A Study of Place Marketing Practices in Northern Europe and The United States, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Helsinki Teknoloji Üniversitesi.
46. Rittichainuwat Bongkosh, N. (2013). Tourists’ Perceived Risks Toward Overt Safety Measures. Journal Of Hospitality & Tourism Research, 37/2, 199-216.
47. Rouke, L. ve Anderson, T. (2004). “Validity in Content Analysis”. Educational Technology Research and Development, 52/1, 5-18.
48. Smyth, H. (1994). Marketing The City: The Role of Flagship Developments in Urban Regeneration, Taylor & Francis, London.
49. Torlak, M. (2015). “Marka Şehir Oluşturma ve Bursa Şehrinin Markalaşması İçin Yol Haritası”. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 7/2, 47-93.
50. Tosun, C. ve Bilim, Y. (2004). “Şehirlerin Turistik Açıdan Pazarlanması”, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 15/2, 125-138.
51. Trauer, B. ve Ryan, C. (2005). “Destination Image, Romance and Place Experience- An Application of Intimacy Theory in Tourism”, Tourism Management, 26(4), 481-491.
52. Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK). (2019). Turizm Geliri, Gideri ve Ortalama Geceleme Sayısı, (25.4.2020) http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist.
53. Van den Berg, L. ve Braun E. (1999). “Urban Competitiveness, Marketing and the Need for Organising Capacity”, Urban Studies, 36/5-6, 987-999.
54. World Tourism Organization (UNWTO). (2019). International Tourism Highlights 2019 Edition, (10.3.2020) https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/ 9789284421152.
55. Yamaç, Z. ve Zengin, B. (2015). “Sakarya Destinasyonunun İmaj Algısına Yönelik Bir Araştırma”, İşletme Bilimi Dergisi, 3/2, 55-75.
56. Yarar, A. E. (2010). Şehir Pazarlaması ve Şehir Varlıkları: Konya ve Mevlana Örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi.
57. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.