DİJİTAL HASTANEYE DÖNÜŞÜM SÜRECİNDE SAĞLIK ÇALIŞANLARININ TEKNOLOJİYE HAZIR BULUNUŞLUK DURUMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ: BİR KAMU HASTANESİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışmanın amacı dijital hastane dönüşüm sürecinde sağlık çalışanlarının teknolojiye hazır bulunuşluk durumlarının değerlendirilmesidir. Araştırmada Parasuraman (2000) tarafından geliştirilen ve 36 ifadeden oluşan TRI (Technology Readiness Index-Techqual) ölçeği kullanılmış olup araştırma katılmaya gönüllü 340 sağlık personeli ile Nisan-Mayıs 2021 tarihleri arasında çalışma gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 22 istatistik programı kullanılarak yapılan analizlerde tanımlayıcı analizler, t-testi ve ANOVA analizlerinden faydalanılmıştır. Analizler sonucunda sağlık çalışanlarının teknolojiye hazır bulunuşluk durumlarının ortalamanın üzerinde yüksek olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada sağlık çalışanlarının teknolojiye hazır bulunuşluk durumunun cinsiyet, medeni durum, yaş grubu, unvan, eğitim durumu, çalışma süresi değişkenlerine göre istatistiki olarak anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Çalışmada alan yazında konuyla ilgili sağlık çalışanlarına yönelik yeterli ve güncel çalışma olmamasından dolayı ilgili alan yazına katkı sağlaması bakımından çalışmanın önemli kazanımlar sunacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• : Sağlık
• Sağlık Çalışanları
• Dijital Hastane
• Teknolojiye Hazır Bulunuşluk

EVALUATİON OF THE READİNESS FOR TECHNOLOGY OF HEALTHCARE PROFESSİONALS İN THE PROCESS OF TRANSFORMATİON İNTO A DİGİTAL HOSPİTAL: A PUBLİC HOSPİTAL EXAMPLE

Öz

The aim of this study is to evaluate the technology readiness of healthcare professionals in the digital hospital transformation process. The TRI (Technology Readiness Index Techqual) scale, which was developed by Parasuraman (2000) and consists of 36 statements, was used in the study, and the study was carried out between April-May 2021 with 340 healthcare personnel who volunteered to participate in the study. In the analysis of the data obtained, descriptive analyzes, t-test and ANOVA analyzes were used in the analyzes made using the SPSS 22 statistical program. As a result of the analyzes, it was determined that the technology readiness of the health workers is higher than the average. In the study, it was determined that the technology readiness status of health workers showed a statistically significant difference according to the variables of gender, marital status, age group, title, education level and working time. In the study, it is thought that the study will provide important gains in terms of contributing to the relevant literature, since there is not enough and up-to-date studies on the subject in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Health
• Healthcare Professionals
• Digital Hospital
• Readiness for Technology

Kaynakça

1. Ak, B. (2010), Tıp Bilişiminde Mobilite Uygulamaları, Muğla Üniversitesi, Akademik Bilişim 10- XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, ss.1-9.
2. Aksoy, B. (2012). Bilgi teknolojileri ve yeni çalışma ilişkileri. Ege Akademik Bakış, 12(3), 401-414.
3. Aksoy, M. ve Akbulut, B. A. (2016). Restoranlardaki Teknolojik Yeniliklerin Deneyim Pazarlaması Açısından Değerlendirilmesi. 2. Eurasia Tourism Congress, Konya. https://www.researchgate.net/publication/310994877Restoranlardaki_Teknolojik_Yeniliklerin_Deneyim_Pazarlamasi_Acisindan_Degerlendirilmesi_Assessment_of_the_Technological_Innovations_in_Restaurants_in_terms_of_Experience_Marketing.
4. Andaleeb, A. A., Idrus, R. M., Idrus, I. ve Mokaram, A.K. (2010). “Technology Readiness Index (TRI) among USM Distance Education Students According to Age”. International Journal of Social Sciences, 5(3), ss.189-192.
5. Atkinson, K.M., Ducharme, R., Westeinde, J., Wilson, S. E., Deeks, S.L., Pascali, D. and Wilson, K. (2015). “Vaccination Attitudes and Mobile Readiness: A Survey of Expectant and New Mothers”. Human Vaccines & Immunotherapeutics, 11(4), ss.1039- 1045.
6. Avaner, T., Avaner, E., (2018), “Yazılım Teknolojileri ve Sağlık Yönetimi: HIMSS ya da Dijital Hastane Hizmetleri Üzerine Bir Değerlendirme”, Yasama Dergisi, 37,ss. 5-28.
7. Bhattacherjee, A. ve Hikmet, N. (2007). “Physicians’ Resistance Toward Healthcare İnformation Technology: A Theoretical Model And Empirical Test”. European Journal of Information Systems,16(6), ss.725–737.
8. Bingöl, D. (2006). İnsan Kaynakları Yönetimi, 6.Baskı, Arıkan Basım, Erzurum.

9. Caison, A. L., Bulman, D., Pai, S. ve Neville, D. (2008). “Exploring The Technology Readiness of Nursing and Medical Students at A Canadian University”. Journal of Interprofessional Care, 22(3), 283-294.
10. Campbell J.D., Harris, K.D. ve Hodge, R. (2001) “Introducing Telemedicine Technology To Rural Physicians And Settings”. The Journal of Family Practice 50(5), ss.419–424.
11. Çoban, İ. (2019). Teknolojik Değişimin Hastane Çalışanları Üzerine Etkileri: Bir Devlet Hastanesi Örneği, Kırklareli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Kırklareli.
12. Dockett, S. and Perry, B. (2002). “Who’s Ready for What? Young Children Starting School”. Contemporary Issues in Early Childhood, 3(1), 67-89
13. Fidan, N. (1986). Okulda Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Kadıoğlu Yayıncılık.
14. Jaafar, M., Ramayah, T., Abdul-Aziz, A. R. ve Saad, B. (2007). “Technology Readiness Among Managers of Malaysian Construction Firms”. Engineering Construction & Architectural Management, 14(2), ss.180-191.
15. Kuo, K. M., Liu, C. F., & Ma, C. C. (2013). “An İnvestigation Of The Effect Of Nurses’ Technology Readiness On The Acceptance Of Mobile Electronic Medical Record Systems”. BMC Medical İnformatics And Decision Making, 13(1), ss.1-14.
16. Lin, C.-H., Shih, H.-Y. ve Sher, P.J. (2007). “Integrating technology readiness into technology acceptance: The TRAM model”. Psychology and Marketing, 24(7), 641- 657.
17. MacNevin, W., Poon, E. & Skinner, T. (2021). “Technology Readiness Of Medical Students And The Association Of Technology Readiness With Specialty İnterest”. Canadian Medical Education Journal / Revue canadienne de l'éducation médicale, 12(2), ss.31–41. https://doi.org/10.36834/cmej.70624.
18. Massey, A. P., Khatri, V. ve Montoya-Weiss, M. M. (2007). “Usability of Online Services: The Role of Technology Readiness and context”. Decision Sciences, 38(2), 277-308.
19. Melas, C. D., Zampetakis, L. A., Dimopoulou, A., ve Moustakis, V. S. (2014). “An Empirical İnvestigation Of Technology Readiness Among Medical Staff Based İn Greek Hospitals”. European Journal of Information Systems, 23(6), ss.672-690.
20. Melas, C., Zampetakıs, L.A., Dımopoulou, A. ve Moustakıs, V. (2011) .“Modeling the acceptance of clinical information systems among hospital medical staff: an extended tam model”. Journal of Biomedical Informatics 44(4), ss.553–564.
21. Mertoğlu, S. (2020). Sağlık Çalışanlarının Hastanelerde Bilişim Teknolojilerine Yönelik Tutumları ve Hazırbulunuşluk Seviyelerinin Bireysel Performansa Etkisinin Değerlendirilmesi, Hacette Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sağlık Yönetimi Bölümü, Doktora Tezi. Ankara.
22. Odlum, M. (2016). “Technology Readiness of Early Career Nurse Trainees: Utilization of the Technology Readiness Index (TRI)”, Nursing Informatics, doi:10.3233/978-1-61499-658-3-314.
23. Parasuraman, A. (2000). Technology readiness index (TRI) a multiple-item scale to measure readiness to embrace new technologies. Journal of Service Research, 2(4), 307-320.
24. Parasuraman, A. ve Colby C. L. (2001). Technoready marketing: How and why your customers adopt technology. New York: Free Press.
25. Parasuraman, A. ve Colby, C. L. (2014). An updated and streamlined technology readiness Index: TRI 2.0. Journal of Service Research, 18(1), 59-74.
26. Sağlık Bakanlığı, 2014. https://dijitalhastane.saglik.gov.tr/TR,5007/dijital-kagitsiz-hastane-nedir.html Erişim Tarihi: 10.05.2021.
27. Shonhe, L. (2019). “An Assessment of the Technology Readiness of Public Librarians in Botswana”, Global Knowledge, Memory and Communication, 68,(4), ss.275-287.
28. Sönmez, E. ve Akgül, H. (2015). “Üniversite öğrencilerinin teknolojiye hazır bulunuşluk düzeyi ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki: Erciyes Üniversitesi örneği”. Yönetim Bilimleri Dergisi, 13(26), ss.305-327
29. Summak, M. S, Bağlıbel, M. ve Samancıoğlu, M. (2010). “Technology Readiness of Primary School Teachers: A Case Study in Turkey”. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, ss.2671-2675.
30. Tsikriktsis, Nicos (2004). “A Technology Readiness–Based Taxonomy of Customers A Replication and Extension”. Journal of Service Research, 7(1), ss.42-52.
31. Ural, N. M. (2015). “Antik Yunan’da ‘Teknik’: Teknoloji Felsefesi Tarihine Genel Bir Bakış,” Mavi Atlas, (4) ss.136-144.
32. Victorino, L., Karniouchina, E. ve Verma, R. (2009), “Exploring the Use of the Abbreviated Technology Readiness Index for Hotel Customer Segmentation”. Cornell Hospitality Quarterly, 50(3), ss.342-359.
33. Wilkowska, W., Ziefle, M. ve Alagöz, F. (2012). How User Diversity and Country of Origin Impact the Readiness to Adopt E-Health Technologies: an Intercultural Comparison. IOS Press, Work, 41(1), ss.2072-2080.