Epilepsili çocukların annelerinin yaşam doyumu ve başa çıkma tutumları
Öz
GİRİŞ ve AMAÇ: Epilepsi yalnız epilepsili kişiyi
etkilememekte, bir birim olan ailenin de etkilenmesine neden olmaktadır. Aile
çocuğun epilepsi tanısı alması ile birlikte birçok sorunla yüzleşmek zorunda
kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı epilepsili çocuğa sahip annenin yaşam doyumunu
ve başa çıkma tutumlarını belirlemektir.
GEREÇ ve YÖNTEM: Bu tanımlayıcı çalışmaya Ege
Bölgesi’ndeki bir ilde bulunan bir devlet ve üniversite hastanesine gelen
epilepsi tanısı almış 60 çocuğun annesi alınmıştır. Annelere Sosyodemografik
Bilgi Formu, COPE (Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği) ve Yaşam Doyumu
Ölçeği uygulanmıştır.
BULGULAR: Epilepsili çocuğu olan annelerin
“Yaşam Doyum Ölçeği” puan ortalamaları 19.41±7.20 olarak belirlenmiştir. Puan ortalamaları ile çocuğun epilepsi tanısı alma
yaşı, yılık nöbet geçirme sayısı, annenin eğitim ve çalışma durumu ile ailede
epilepsi tanısı olan başka bir kişinin varlığı arasında anlamlı bir ilişki
saptanmamıştır. Ekonomik durumu orta düzeyde olan annelerin Yaşam Doyum Ölçeği puan
ortalamalarının daha yüksek ve “Disfonksiyonel Başa Çıkma” tutumunu daha sık
kullandıkları bulunmuştur. Yaşam Doyum Ölçeği puan ortalaması ile Başa Çıkma
Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği alt ölçek puan ortalamaları arasında anlamlı
bir ilişki saptanmamıştır.
SONUÇ: Bu çalışmanın sonuçları epilepsili çocuğu olan
ailelerle ilgilenen sağlık çalışanlarının bu ailelerin sağlık ve destek
gereksinimlerini saptamalarına ve uygun girişimleri ve eğitimleri
planlamalarına yardımcı olabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Goldbeck L. The impact of newly diagnosed chronic paediatric conditions on parental quality of life. Quality of Life Research 2006;15:1121-31.
- 2. Baykan Z, Baykan A, Naçar M. Kronik Hastalıklı Çocukları Olan Ailelerin Yaşam Doyumlarının İncelenmesi. Yeni Tıp Dergisi 2010;27:174-7.
- 3. Jensen MP, Liljenquist KS, Bocell F, Gammaitoni AR, Aron CR, Galer BS et. al. Life impact of caregiving for severe childhood epilepsy: Results of expert panels and caregiver focus groups. Epilepsy & Behavior 2017;74:135-43.
- 4. Neugarten BL. The measurement of the life satisfaction, Journal of Gerontology 1961;16:134-143 içinde Erdoğan B. Evde bakım hizmeti alan özürlü bireye sahip ailelerin sosyo-ekonomik durumlarının incelenerek, umutsuzluk ve yaşam doyum düzeylerinin belirlenmesi. [Yükseklisans tezi]. Konya: Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2013.
- 5. Cheshire A, Barlow J, Powell L. Coping using positive reinterpretation in parents of children with cerebral palsy. Journal of Health Psychology 2010;15(6):801-10.
- 6. Fotiadou M, Barlow JH, Powell LA, Langton H. Optimism and psychological well-being among parents of children with cancer: an exploratory study. Psycho-Oncology 2008;17:401-9.
- 7. Helgeson VS, Becker D, Escobar O, Siminerio L. Families with children with diabetes: implications of parent stress for parent and child health. Journal of Pediatric Psychology 2012;37:467-78.
- 8. Jang CH, Joo MC, Noh SE, Lee SY, Lee DB, Lee SH, et al. Effects of Hippotherapy on Psychosocial Aspects in Children With Cerebral Palsy and Their Caregivers: A Pilot Study. Annals of Rehabilitation Medicine 2016;40:230-6.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
2 Ağustos 2019
Gönderilme Tarihi
14 Mart 2019
Kabul Tarihi
11 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 17 Sayı: 2