Enüreziste Güncel Bilgiler

Öz

Enürezis tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli bir sağlık sorunudur vesıklık erkek çocuklarda %20,6-23,1, kız çocuklarda %8,7-18,2 oranlarındadır.Yıllardır enürezisin etkenleri olarak organik nedenlerin ve psikolojik faktörlerin roloynadığının bilinmesine karşın adenoid vejetasyon, enterobius vermicularis, annesütü ile beslememe, fındık ve soya fasülyesi alerjileri gibi faktörlerin de göz önünealınması gerektiği düşünülmektedir. Enürezisin yetişkinlikte psikolojik vedavranışsal bozukluk, idrar ve fekal inkontinans riskini artırdığı göz önünealındığında erken tedavisi üzerinde yoğunlaşılması ileriki yaşlarda bu gibi durumların ortaya çıkmasını engelleyebilecektir. Bu çalışmada enürezisin tanımı ve tarihçesi, epidemiyolojik özellikler, enürezisin risk faktörleri açısından Türkiye’dekidurum, enüresizle ilişkilendirilen diğer çalışmalar, çocukluğunda enürezisi olanyetişkinler, tedavi, tedavide ortak görüş, enürezisli çocuk ve ailesinin yönetimibaşlıkları altında güncel makaleler incelenerek derlemesi yapılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Enürezis,çocuk,güncel bilgiler

Current Information on Enurezis

Abstract

Enuresis is an important health problem in our country like all over the worldand its frequency is 20.6-23.1% for boys, and 8.7-18.2% for girls. Although it isknown for many years that enuresis has organic causes and psychologicalfactors play a role, it has been thought that factors such as adenoid vegetation, enterobious vermicularis infestation, no breastfeeding, hazelnut andsoyabean allergies should also be considered in the differential diagnosis.When enuresis has been considered to increase the risk of psychologicaland behavioural disorders in adulthood, and of urine and fecal incontinence,by intensifying on early treatment such situations can be prevented in futureages. In this study, definition of enuresis and its history, epidemiological features, the situation of Turkey from the point of view of enuresis risk factors,the other studies dealing with enuresis, the adults who has enuresis in childhood, the treatment, the common idea on treatment, the children with enuresis and their managements have been reviewed under the light of literature

Keywords

• Enuresis,child,current information

Kaynakça

1. 1. Bodur fi, Soysal fi A. Enürezis nokturna: yalnızca bir tuvalet eğitimi sorunu mu? Sted 2005;14:165.
2. 2. Bilge I. Çocuklarda enürezise yaklaşım. Çocuk Dergisi 2002;2:214-9.
3. 3. Austin PF, Ritchey ML. Dysfunctional voiding. Pediatr Rev 2000;21:109.
4. 4. Bosson S. Nocturnal enüresis. Clinical Evidence 2001;5:268-73.
5. 5. Robson LM. Diurnal Enuresis. Pediatrics in Review 1998;18:407-12.
6. 6. Amerikan Psikiyatri Birliği (çeviren Köroğlu E). Psikiyatride Hastalıkların Tanımlanması ve Sınıflandırılması El Kitabı, Dördüncü Baskı (DSM-IV-TR), Ankara, Hekimler Yayın Birliği, 2001.p.66.
7. 7. Pashapour N, Golmahammadlou S, Mahmoodzadeh H. Nocturnal enuresis and its treatment among primaryschool children in Oromieh, Islamic Republic of Iran. East Mediterr Health J. 2008;14:376-80.
8. 8. Mohammad R. Safarinejad. Prevalence of nocturnal enuresis, risk factors, associated familial factors and urinary pathology among school children in Iran. Journal of Pediatric Urology 2007;3:443-52.

9. 9. De Sousa A, Kapoor H, Jagtap J, Sen M. Prevalence and factors affecting enuresis amongst primary school children. Indian J Urol 2007;23:354-7.
10. 10. Kalo BB, Bella H. Enuresis: prevalence and associated factors among primary school children in Saudi Arabia. Acta Paediatrica 1996;85:1217-22.
11. 11. Mbibu NH, Ameh EA, Shehu AU, Wammanda RD. The prevalence of enuresis among primary school children in Zaria, Nigeria. Nigerian Journal of Surgical Research 2005;7: 187-90.
12. 12. Cher T W, Lin G J, Hsu K H. Prevalence of nocturnal enuresis and associated familial factors in primary school children in Taiwan. The Journal of Urology 2002;168:1142-6.
13. 13. Elbakry A, Taman A. Prevalence and risk factors of nocturnal enuresis in Egyptian school children. The Journal of Urology 2006;68:161.
14. 14. Gür E, Turhan P, Can G, Akkus S, Sever L, Güzelöz S et al. Enuresis: prevalence, risk factors and urinary pathology among school children in Istanbul, Turkey. Pediatr Int 2004;46:58-63.
15. 15. Erdogan A, Akkurt H, Boettjer NK, Yurtseven E, Can G, Kiran S. Prevalence and behavioural correlates of enuresis in young children. J Paediatr Child Health 2008;44:297-301.
16. 16. Bozlu M, Çayan S, Doruk E, Canpolat B. Çocukluk ça¤› ve adolesan yaş grubunda noktürnal ve diurnal enürezis epidemiyolojisi. Türk Üroloji Dergisi 2002;28:70-5.
17. 17. Çarman K B, Nuho¤lu Ç, Ceran Ö. İstanbul ili Ümraniye il- çesinde bir grup okul çocuğunda enürezis nokturna prevalansı. Türk Pediatri Arşivi 2003;38:153-9.
18. 18. Akman R Y, Çam H K, şenel F, Erol A. Düzce'de ilkokul ça- ğı çocuklarda enürezis noktürna prevalansı. Türk Üroloji Dergisi 2001;27:179-83.
19. 19. şahin C, şahin O, Güraksın A. Erzurum ili ilköretim okulu birinci sınıf öğrencilerinde enürezis sıklığı ve etkileyen faktörler. Türk Üroloji Dergisi 2001;27:447-55.
20. 20. Ünalan D, Çetinkaya F, Baştürk M. Kentsel kesimde 7-12 yaş grubunda enürezis nokturna prevalansı ve özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2001;2:175-82.
21. 21. Yurtçu M, Bilban S, Dinçer ş, Bakıcı H, şahin K T, Günel E. Sağlıklı ve enüretik çocuklarda idrar tutabilme yaşlarının araştırılması, TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2006;5:41-9.
22. 22. Yıldız S, Kavaklı A, Toplumumuzda 3-20 yaş arası çocuklarda altını ıslatma oranı ve neden olan etmenlerin araştırılması, XI. Ulusal Böbrek Hastalıkları, Diyaliz ve Transplantasyon Kongresi, 11-14 Ekim 1994, Samsun, Kongre Özet Kitabı, s.223.
23. 23. Ergüven M, Celik Y, Deveci M. Bone age and probable aetiological causes in primary nocturnal enuresis. Acta Paediatr 2005;94:1416-20.
24. 24. Ergüven M, Özdoğan T, Yüksel N, Açkurt T. Enürezisli çocuklarda EEG bulgularının değerlendirilmesi. Göztepe Tıp Dergisi 1999;14:149-54.
25. 25. T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Mü- dürlüğü, T.C. Başbakanlık Türkiye istatistik Kurumu, Aile yapısı Araştırması 2006, Ankara, Türkiye istatistik Kurumu Matbaası, 2006. s.8.
26. 26. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT). Türkiye’nin Avrupa Birli- ğine Katılım Sürecine ilişkin 2003 Yılı ilerleme Raporu. Ankara, DPT, Avrupa Birliği ile ilişkiler Genel Müdürlüğü, 2003. s.41-2.
27. 27. Pamuk M, Türkiye’de Kırsal Yerlerde Yoksulluk, C.Can Aktan (ed), Yoksullukla Mücadele Stratejileri, Ankara: Hak-ış Konfederasyonu Yayını, 2002. s.9.
28. 28. Erdoğan G, Türkiye’de ve Dünyada Yoksulluk Ölçümleri Üzerine Değerlendirmeler, C.Can Aktan (ed), Yoksullukla Mücadele Stratejileri, Ankara: Hak-ış Konfederasyonu Yayını, 2002. s.25.
29. 29. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, 2003. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağ- lığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü, Devlet Planlama Teşkilatı ve Avrupa Birliği, Ankara, Türkiye. s.27.
30. 30. Gülsün M, Doruk A, Evrensel A, Baykız A F. Erişkin bireylerde çocukluk çağı enürezis noktürna öyküsü ve dissosiyasyon düzeylerinin araştırılması. Düşünen Adam Dergisi 2006;19:131-6.
31. 31. Nuhoğlu B, Ayyildiz A, Fidan V, Cebeci O, Kosar U, Germiyanoğlu C. Do children with primary nocturnal enuresis have a retarded bone age? A cross-sectional study. Int J Urol 2006;13:109-10.
32. 32. Barone JG, Ramasamy R, Farkas A, Lerner E, Creenan E, Salmon D et al. Breastfeeding during infancy may protect against bed-wetting during childhood. Pediatrics 2006;118:254-9.
33. 33. Mungan NA, Seckiner I, Yesilli C, Akduman B, Tekin IO. Nocturnal enuresis and allergy. Scand J Urol Nephrol 2005;39:237-41.
34. 34. Sangün Ö, incecik F, Çulha G, Karazincir S. Primer enurezis nokturna tedavisinde enterobius vermicularis eradikasyonunun etkinliği, Jinekoloji Obstetrik Pediatri Dergisi 2006;12:17-9.
35. 35. Zeyrek DC, Zeyrek FY. Enürezis nokturna şikâyeti ile baş- vuran çocuklarda enterobius vermicularis sıklığı. Dicle Tıp Dergisi 2001;28:163-5.
36. 36. Öztürk C, Aslan G, Bozlu M, Kılınç G, Kanık A. Enürezis nokturna etiyolojisinin araştırılması ve enterobius vermicularis ile ilişkisinin değerlendirilmesi, Türkiye Parazitoloji Dergisi 2001;25:373-6.
37. 37. Sönmez F, Başak S, Tosun A, Ünüvar T, Yıldız M. Enürezis nokturnalı çocuklarda adenoid hipertrofisinin rolü. Ege Pediatri Bülteni 2006;13:79-83.
38. 38. Kazkayasi M, Başar MM, Başar H. Nokturnal enürezisli çocuklarda üst solunum yolu patolojilerinin etyolojideki rolü, Türkiye Klinikleri K.B.B. Dergisi 2002;2:84-9.
39. 39. Gökçeer T, Dodanlı E, Esen M, Han T. Üst solunum yolu obstrüksiyonlu çocuklarda enürezis noktürna. Haseki Tıp Bülteni 2001;39:113-5.
40. 40. Demirören K, Özel A, Demirören S. Enürezisli çocuklarda üriner sistem anormallikleri. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2006;20:133-8.
41. 41. Kuh D, Cardozo L, Hardy R. Urinary incontinence in middle aged women: childhood enuresis and other lifetime risk factors in a British prospective cohort. J Epidemiol Community Health 1999;53:453-8.
42. 42. Gurbuz A, Karateke A, Kabaca C. Enuresis in childhood, and urinary and fecal incontinence in adult life: do they share a common cause? BJU Int 2005;95:1058-62.
43. 43. Bahalı M K, Tahiroğlu A Y, Güzel E, Avcı A. Enürezisli çocukların sosyodemografik özellikleri ve tedavi yaklaşımları. Yeni Symposium 2005;43:97-100.
44. 44. Taneli C, Enürezise çocuk cerrahının yaklaşımı, Klinik Çocuk Forumu Dergisi Pediatrik Cerrahi Özel Sayısı 2003;3:55-60.
45. 45. Del Gaizo D, Cennamo M, Auriemma R, Del Gado G, Vernì M. Desmopressin is a safe drug for the treatment of enuresis. Scand J Urol Nephrol 2005;39:308-12.
46. 46. Ergüven M, Özümüztoprak A N, Babaoğlu K, Dönmez M. Primer enürezis nokturna tedavisinde desmopressin ile tedavi alternatiflerinin karşılaştırılması. Göztepe Tıp Dergisi 2003;18:144-6.
47. 47. Akbal C, Ekici S, Tekgül S. Yaş, enürezisin şiddeti ve aile öyküsü pozitifliği primer enürezis nokturnanın desmopresin ile tedavisinde başarıyı belirleyen bir faktör olabilir mi?, Çocuk Sağlığı Ve Hastalıkları Dergisi 2004;47:17-22.
48. 48. Keş A, Tekgül S. Nokturnal enürezis. Türk Üroloji Dergisi 2006;32:99-105.
49. 49. Nevéus T, Johansson E, Nydahl-Persson K, Peterson H, Hansson S, Diuretic treatment of nocturnal enuresis. Scand J Urol Nephrol 2005;39:474-8.
50. 50. Curan MJ, Kaefer M, Peters C. The overactive bladder in childhood: long-term results with conservative management. J Urol 2000;163:574-7.
51. 51. Hjalmas K, Passerini-Glazel G, Chiozza ML. Functional daytime incontinence: pharmacological treatment. Scand J Urol Nephrol Suppl 1992;141:108-14.
52. 52. şimşek Y, Enürezis diurnada mesane disfonksiyonu (Uzmanlık Tezi), Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Klini- ği; 2007.
53. 53. Canpolat N Çalışkan S, Çocuklarda idrar enkontinansı, Türk Pediatri Arşivi 2007;42:133-5.
54. 54. Pohl HG, Bouer SB, Borer JG. The outcome of voiding dysfunction managed with clean intermittent katheterization in neurologically and anatomically normal children. BJU Int 2002;89:923-37.
55. 55. Söker M, Çakmak A, Haspolat K, Gürkan F, Yaramış A. Komplike olmayan primer monosemptomatik enürezis noktürna'da davranış terapisi ve intranasal desmopressin tedavisinin değerlendirilmesi. Ege Tıp Dergisi 1999;38:137-43.
56. 56. Monge Z M, Méndez A M, García N V. Effectiveness of behavioral intervention in nocturnal enuresis. An Pediatr (Barc) 2005;63:444-7.
57. 57. Lyon C, Schnall J. What is the best treatment for nocturnal enuresis in children? J Fam Pract 2005;54:905-6.
58. 58. Ikeda K, Koga A, Minami S. Evaluation of a cure process during alarm treatment for nocturnal enuresis. J Clin Psychol 2006;62:1245-57.
59. 59. Butler RJ, Gasson SL. Enuresis alarm treatment. Scand J Urol Nephrol 2005;39:349-57.
60. 60. Glazener CM, Evans JH, Peto RE. Treating nocturnal enuresis in children: review of evidence. J Wound Ostomy Continence Nurs 2004;31:223-34.
61. 61. Glazener CM, Evans JH, Peto RE. Alarm interventions for nocturnal enuresis in children. Cochrane Database Syst Rev 2006;1:9-97.
62. 62. McKenna PH. Pelvic flor muscle retreining for pediatric voiding dysfunction using interactive computer games. J Urol 1999;162:1056-63.
63. 63. Hernedon CD. Interactive computer games for treatment of pelvic flor dysfunction. J Urol 2001;166:1893-98.
64. 64. Blanco JL, Oliver FJ, De Celis R, Joao CM. Biofeedback therapy for urinary incontinence in children. Cir Pediatr 2006;19:61-5.
65. 65. Cabıoğlu MT, Ergene N. Akupunkturun etki mekanizmaları ve klinik uygulamaları, Genel Tıp Derg 2003;13:35-40.
66. 66. Yuping W, Runfang L, Hua K. Acupuncture treatment of children nocturnal enuresis--a report of 56 cases. J Tradit Chin Med 2006;26:106-7.
67. 67. Bower WF, Diao M, Tang JL, Yeung CK. Acupuncture for nocturnal enuresis in children: a systematic review and exploration of rationale, Neurourol Urodyn 2005;24:267-72.
68. 68. Frenkl TL, Rackley RR. Injectable neuromodulatory agents: botulinum toxin therapy. Urol Clin N Am 2005;32:89-99.
69. 69. S. Tekgül, H. Reidmiller, D. Beurton, E. Gerharz, P. Hoebeke, R. Kocvara, Chr. Radmayr, D. Rohrmann Pediyatrik Üroloji K›- lavuzlar›, European Society for Paediatric Urology, 2006. s.27.
70. 70. Örmeci AR, ‹stanbullu B, Çomak E, Alt›n H. Primer enürezis noktürna tedavisinde davran›fl, alarm yata¤› ve desmopressin tedavilerinin etkilerinin karfl›laflt›r›lmas›. Çocuk Dergisi 2003;3:119-23.
71. 71. Taneli C, Ertan P, Genç A, Küçüko¤lu T, Mir E, Ona¤ A. ‹fleme disfonksiyonu saptanan enürezis olgular›nda antikolinerjik tedavinin yan etkileri. Mn-Klinik Bilimler&Doktor 2003;9:467-9.
72. 72. Ergüven M, Çelik Y, Deveci M, Y›ld›z N. Primer enürezis nokturnada etiyolojik risk faktörleri. Türk Pediatri Arflivi 2004;39:83-7.
73. 73. Ball WR, Bindler CR, Child Health Nursing: Partnering with Children and Families, Alterations in Genitouriner Function, Upper Saddle River, New Jersey 2006. p.1189-92.