Renal Tubuler Asidoz

Öz

Renal tubuler asidoz RTA , çocukluk çağında büyüme geriliği ile karşımıza çıkan önemli sorunlardan biridir. RTA normal serum anyon açığı, hiperkloremik metabolik asidoz, bikarbonatüri ve azalmış hidrojen iyon H ekskresyonu ile karakterize bir klinik tablodur 1 . RTA, renal tubuler defektin bulunduğu nefron segmentine göre proximal RTA Tip II , distal RTA Tip I ve hiperkalemik RTA Tip IV olmak üzere başlıca 3 tipe ayrılır. Bunun yanısıra, kalıtsal karbonik anhidraz enzim eksikliği olan hastalarda oluşan tip I ve tip II’nin bazı özelliklerini taşıyan tip III RTA tanımlanmıştır 1,2 . Bu makalede, RTA’nın patogenezi, kliniği, tanı ve tedavisi gözden geçirilecektir.

Kaynakça

1. 1. Herrin JT. Renal Tubular Acidosis. In: Barratt TM, Avner ED, Harmon WE (eds). Pediatric Nephrology. Lippincott Williams&Wilkins, Baltimore 1999: 565-577.
2. 2. Topaloglu R, Rosa FC. Renal Tubular Acidosis. In: Cochat P (ed). European Society for Pediatric Nephrology Handbook. Medcom, Lyon 2002: 221-224.
3. 3. Soriano JR. Renal Tubular Acidosis: The Clinical Entity. J Am Soc Nephrol 2002; 13: 2160-70.
4. 4. Shayakula C, Alper SL. Inherited renal tubular acidosis. Curr Opin Nephrol Hypertens 2000: 9:541-546.