This study examines how transport diplomacy can serve as a mechanism for energy policy convergence between Türkiye and the European Union. Specifically, it investigates the following research question: To what extent and under which conditions can transport infrastructure projects function as instruments of transport diplomacy to promote regulatory alignment, enhance energy security, and facilitate decarbonized energy cooperation between Türkiye and the EU? The study employs a qualitative comparative case-study design grounded in George and Bennett’s (2005) structured-focused comparison. Two cases were selected using a "most-similar systems" approach, emphasizing shared features such as direct physical linkages to EU markets, the need for multilateral coordination, and post-2021 operational relevance: the Trans-Anatolian Natural Gas Pipeline (TANAP) within the Southern Gas Corridor (SGC) and the Baku–Tbilisi–Kars (BTK) railway as the land backbone of the Middle Corridor (TITR). Drawing on process-tracing and thematic content analysis, the research analyzes primary sources including intergovernmental agreements, EU–Türkiye High-Level Dialogue communiqués (2022–2025), European Commission regulations on PCI/PMI lists and TEN-E/TEN-T guidelines, and official project reports, supplemented by secondary sources from the IEA, World Bank, OECD, and EBRD (2022–2025). The findings reveal that transport diplomacy has enabled partial regulatory convergence and improved supply diversification, but its impact is limited by geopolitical tensions and incomplete market liberalization. This contributes to the literature by refining transport diplomacy as a tool for selective policy integration in non-accession contexts, offering empirical insights into Türkiye-EU energy relations and actionable strategies for sustainable cooperation amid decarbonization challenges.
Transport Diplomacy Türkiye-EU Relations SGC TEN-T TANAP BTK REPowerEU
none
none
none
Bu çalışma, ulaştırma diplomasisinin Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki enerji politikası yakınsaması için nasıl bir mekanizma olarak işlev görebileceğini incelemektedir. Özellikle çalışma şu araştırma sorusuna odaklanmaktadır: Ulaştırma altyapı projeleri hangi ölçüde ve hangi koşullar altında düzenleyici uyumu teşvik etmek, enerji arz güvenliğini artırmak ve Türkiye ile AB arasında karbonsuzlaştırılmış enerji iş birliğini kolaylaştırmak amacıyla ulaştırma diplomasisinin araçları olarak işlev görebilir? Araştırma, Alexander L. George ve Andrew Bennett’in (2005) yapılandırılmış–odaklı karşılaştırma yaklaşımına dayanan nitel karşılaştırmalı bir vaka incelemesi tasarımını benimsemektedir. İki vaka, AB pazarlarıyla doğrudan fiziksel bağlantılar, çok taraflı koordinasyon gereksinimi ve 2021 sonrası dönemde operasyonel önem gibi ortak özellikleri vurgulayan “en benzer sistemler” yaklaşımı kullanılarak seçilmiştir. Bu vakalar, Güney Gaz Koridoru (SGC) kapsamında yer alan Trans-Anatolian Natural Gas Pipeline (TANAP) ile Orta Koridor’un (TITR) kara omurgasını oluşturan Baku–Tbilisi–Kars Railway (BTK) demiryolu hattıdır. Süreç izleme (process-tracing) ve tematik içerik analizi yöntemlerinden yararlanan çalışma; hükümetler arası anlaşmalar, AB–Türkiye Yüksek Düzeyli Diyalog bildirileri (2022–2025), Avrupa Komisyonu’nun PCI/PMI listeleri ile TEN-E/TEN-T yönergelerine ilişkin düzenlemeleri ve resmi proje raporları gibi birincil kaynakları analiz etmektedir. Bu analiz, ayrıca International Energy Agency, World Bank, Organisation for Economic Co-operation and Development ve European Bank for Reconstruction and Development tarafından yayımlanan ikincil kaynaklarla desteklenmiştir (2022–2025). Bulgular, ulaştırma diplomasisinin kısmi bir düzenleyici yakınsama sağladığını ve arz çeşitlendirmesini iyileştirdiğini, ancak etkisinin jeopolitik gerilimler ve enerji piyasalarında tamamlanmamış liberalleşme nedeniyle sınırlı kaldığını ortaya koymaktadır. Çalışma, ulaştırma diplomasisini katılım süreci dışındaki bağlamlarda seçici politika entegrasyonu için bir araç olarak yeniden kavramsallaştırarak literatüre katkı sunmakta; Türkiye–AB enerji ilişkilerine ilişkin ampirik içgörüler ve karbonsuzlaşma sürecindeki zorluklar karşısında sürdürülebilir iş birliği için uygulanabilir stratejiler önermektedir.
Ulaştırma Diplomasisi Türkiye-AB İlişkileri SGC TEN-T TANAP BTK REPowerEU
none
Yoktur
yoktur
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Siyaset Bilimi (Diğer) |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 29 Kasım 2025 |
| Kabul Tarihi | 17 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.30586/pek.1832538 |
| IZ | https://izlik.org/JA34MN89TX |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 10 Sayı: 1 |
Bu eser Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.