Effect of Expression-Based Group Counseling Through Art Activities on Adolescents' Self-Efficacy

Abstract

The aim of this study was to examine the effect of expression-based group counseling through art activities on adolescents' self-efficacy. A total of 16 male students aged 14-15 years, 8 in the experimental group and 8 in the control group, participated in the study. A partially mixed simultaneous equal-status design, one of the mixed design models, was used in the study. In the quantitative dimension of the study, the Self-Efficacy Scale for Children was administered to collect data. In the qualitative dimension of the study, the researcher's observations were utilized. According to the results of the study, it was concluded that there was a significant difference between the pre-test and post-test scores of the experimental group in favor of the post-test and that there was a significant difference between the experimental and control groups. Therefore, expression-based group counseling can be considered to be effective in increasing adolescents' self-efficacy.

Keywords

• Expression, Art Activities, Psychological Counseling with Group, Adolescence, Self-Efficacy

Sanat Etkinliklerine Dayalı Dışavurum Temelli Grupla Psikolojik Danışmanın Ergenlerin Öz-Yeterliklerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada sanat etkinliklerine dayalı dışavurum temelli grupla psikolojik danışmanın ergenlerin öz-yeterliklerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 8 kişi deney 8 kişi kontrol grubu olmak üzere yaşları 14-15 yaşlar olarak değişen toplam 16 erkek öğrenci katılmıştır. Araştırmada karma desen modellerinden kısmen karma eşzamanlı eşit statülü tasarım kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda verilerin toplanmasında Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği’nden yararlanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise araştırmacının gözlemlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonucunda deney grubunun ön test ve son test puanları arasında son test lehine anlamlı fark olduğu ve deney ile kontrol grupları arasında da anlamlı fark olduğunu sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla dışavurum temelli grupla psikolojik danışmanın ergenlerin öz-yeterliklerini arttırmada etkili olduğu ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Dışavurum
• sanat etkinlikleri
• grupla psikolojik danışma
• ergenlik
• öz-yeterlik

Kaynakça

1. Acar NV (2010) Grupla Psikolojik Danışmada Alıştırmalar-Deneyler, 4. Baskı. İstanbul, Nobel Yayıncılık.
2. Akkoyunlu B, Orhan F (2003) Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz-yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2:86-93.
3. Alaca S (2019) Sanat terapisinde görsel sanatlar tekniklerinin 9-12 yaş aralığındaki dezavantajlı çocukların duygu durumlarına katkısı (Yüksek lisans tezi). Giresun, Giresun Üniversitesi.
4. Alçay A (2015) Ergenlerin öz-yeterlikleri ile mantıkdışı inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İzmir, Dokuz Eylül Üniversitesi.
5. Altınay D (2016) Psikodrama Grup Psikoterapisi 400 Isınma Oyunu ve Yardımcı Teknik, 12. Baskı. İstanbul, Epsilon Yayıncılık.
6. Altun F, Yazıcı H (2012) Üstün yetenekli öğrencilerin benlik kavramları ve akademik öz-yeterlik inançları: Karşılaştırmalı bir çalışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(23):319-334.
7. Arseven A (2016) Öz yeterlilik: Bir kavram analizi. Electronic Turkish Studies, 11(19):64-80.
8. Arslan G, Balkıs M (2016) Ergenlerde duygusal istismar, problem davranışlar, öz-yeterlik ve psikolojik sağlamlık arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 6:8-22.

9. Ataseven E (2018) Kronik servislerde yatmakta olan kronik şizofreni tanılı hastalarda sanat terapisi ile farkındalık temelli bilişsel davranışçı terapi uygulamalarının semptom profili, içgörü ve sosyal işlevsellik üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, Sağlık Bilimleri Üniversitesi.
10. Aydemir D (2011) Sanatın terapötik (tedavi edici) süreçlerdeki rolü ve çocuk resimlerini çözümleme yöntemlerine katkısı (Yüksek lisans tezi). Samsun, Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
11. Baki A, Gökçek T (2012) Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42):1-21.
12. Bal F, Tuna F (2021) Sanatsal etkinliklerle uğraşan yetişkinlerde yaşam kalitesi, umutsuzluk ve benlik saygısının incelenmesi. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 9(28):1-20.
13. Bandura A (1978) Self-efficacy: Toward a unifyingtheory of behavioralchange. Advances in Behaviour Research and Therapy, 1:139-161.
14. Bingöl TY (2015) Çözüm odaklı kısa süreli yaklaşıma dayalı grup rehberliği programının öz-yeterlik inancına etkisi (Doktora tezi). Sakarya, Sakarya Üniversitesi.
15. Bingöl TY (2018) Ergenlerin öz-yeterlik ve mükemmeliyetçi öz-sunum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 2:223-232.
16. Bostancıoğlu B, Kahraman ME (2017) Sanat terapisi yönteminin ve tekniklerinin sağlık–iyileştirme gücü üzerindeki etkisi. Beykoz Akademi Dergisi, 5:150-162.
17. Bulduk S, Dinçer Y, Usta E, Bayram S (2017) Demanslı yaşlılara uygulanan sanat terapi yönteminin bilişsel durum üzerine etkisinin incelenmesi. Journal of Contemporary Medicine, 7:36-41.
18. Cepukiene V, Pakrosnis R, Ulinskaite G (2018) Outcome of the solution-focused self-efficacy enhancement group intervention for adolescents in foster care setting. Child Youth Serv Rev, 88:81-87.
19. Chang CW, Yuan R, Chen JK (2018) Social support and depression among Chinese adolescents: The mediating roles of self-esteem and self-efficacy. Child Youth Serv Rev, 88:128-134.
20. Coşkun B (2018) Bir bilimsel disiplin olarak sanat terapisi. The Journal of Turkish Family Physician, 9:93-96.
21. Çelikbaş EÖ (2019) Dışavurumcu sanat terapisi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1):20-37.
22. Çetinkaya F (2019) Okul öncesi öğretmenlerinin öz-yeterlik inançları ile öğretmenlik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi).İstanbul, Sabahattin Zaim Üniversitesi.
23. Çoban EÇ (2007) Sosyal beceri sorunu olan öğrenciler ve annelerine uygulanan yaratıcı drama etkinlikleri programının öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinin gelişimi üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). İzmir, Dokuz Eylül Üniversitesi.
24. Degges-White S (2019) Danışmanlıkta dışavurumcu sanat kullanımına giriş. Dışavurumcu Sanatın Psikolojik Danışma Uygulamalarına Entegrasyonu (Çeviri Ed. H Demirci):2. Ankara, Nobel Akademik Yayıncılık.
25. Demir A, Koydemir S (2012) Grupla Psikolojik Danışma, 2. Baskı. Ankara, Pegem Akademi.
26. Demir V (2018) Terapötik uygulamada yaratıcı süreci kullanma: Sanat terapisi. Üsküdar Üniversitesi Klinik Hipnoz ve Tamamlayıcı Tıp Dergisi, 1:1-3.
27. Demir V, Yıldırım B (2017) Sanatla terapi programının üniversite sınavına hazırlanan öğrencilerin depresyon, anksiyete ve stres belirti düzeylerine etkililiği. Ege Eğitim Dergisi, 1(18):311-344.
28. Demircioğlu H (2016) Yaşam Becerileri Etkinlik Kitabı. Ankara, MEB Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
29. Duran NO, Tezer E (2016) Sanat etkinlikleriyle zenginleştirilmiş grupla psikolojik danışma programının üniversite öğrencilerinin iyilik hali üzerine etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28):63-77.
30. Eracar N (2013) Sözden Öte Sanatta Terapi ve Yaratıcılık. İstanbul, 3P Yayınları.
31. Ermiş M (2019) Öğretmenlerin öz-yeterlik düzeyleri ile kuruma bağlılıkları arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi).Amasya, Amasya Üniversitesi.
32. Genç ND, Aslan E (2019) Ergenlerle sanat terapisi. Türkiye Klinikleri Psychiatric Nursing-Special Topics, 5(2):62-65.
33. Göktepe AK (2015) Sanat Terapi, İstanbul, Nesil Yayıncılık.
34. Günay C (2017) Şizofreni hastalarında sanat terapi uygulamasının pozitif ve negatif belirtiler ile aleksitimi düzeyine etkisi (Yüksek lisans tezi).İstanbul, Üsküdar Üniversitesi.
35. Gürlen E (2011) Probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine, problem çözme becerisine, öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40:221-232.
36. Halmatov S (2020) Sanat Terapisi Resim Teknikleri, Metaforlar ve Semboller, 23. Baskı. Ankara, Pegem Akademi Yayıncılık.
37. Kar Ö (2011) Heykel ve sanat terapisi (Yüksek lisans tezi). Mersin, Mersin Üniversitesi.
38. Kar Ö, Toros F (2015) Aile içi şiddet ve çocuk istismarı olgularında sanat terapisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1:192-211.
39. Karataş E (2016) Yapılandırılmış grup sanat terapisi programının 15-18 yaş aralığındaki ergenlerin mutluluk düzeyleri, duygularını ifade etme eğilimleri, duygu düzenleme güçlükleri ve psikiyatrik belirtilerine etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, İstanbul Arel Üniversitesi.
40. Karataş E, Güler ÇY (2020) Grup sanat terapisi programının ergenlerin mutluluk düzeyleri, duyguları ifade etme eğilimi ve duygu düzenleme güçlüğüne etkisi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15:3328-3359.
41. Kaya A (2014) Dışavurumcu sanat terapinin üniversite öğrencilerinde akış durumu ve psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, Üsküdar Üniversitesi.
42. Kim S, Kim G, Ki J (2014) Effects of group art therapy combined with breath meditation on the subjective well-being of depressed and anxious adolescents. Arts Psychother, 41:519-526.
43. Koçer M (2014) Ortaokul öğrencilerinin benlik algıları ile akademik öz-yeterlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: Zonguldak ili örneği (Yüksek lisans tezi). İzmir, Dokuz Eylül Üniversitesi.
44. Konyalıoğlu G (2019) Sanatın iyileştirme ve sağaltıcı etkisi üzerine bir inceleme (Yüksek lisans tezi). Kayseri, Erciyes Üniversitesi.
45. Koydemir S (2016) Grubun doğası ve yapısı. Grupla Psikolojik Danışma (Ed. A Demir, S Koydemir):16. Ankara, Pegem Yayınları.
46. Liberman JM (2015) Masal Terapi. (Çeviri İ Erdener). İstanbul, Doğan Yayıncılık.
47. Muris P (2001) A brief questionnaire for measuring self-efficacy in youths. J Psychopathol Behav Assess, 23:145–149.
48. Özcan H (2012) Sanat terapisi çalışmasının kanser hastası çocukların yaşam kalitesi üzerindeki etkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, İstanbul Üniversitesi.
49. Riley S (2001) Art therapy with adolescents. West J Med, 175:54-57.
50. Sarandöl A, Akkaya C, Eracar N, Kirli S (2013) Şizofreni hastaları ve yakınlarıyla yapılan sanatla terapinin hastalık belirtileri, bireysel ve toplumsal beceriler üzerine etkisi. Anadolu Psikiyatri Derg, 14:333-339.
51. Sarı SV (2014) Sosyal bilişsel öğrenme teorisine dayalı grup müdahalesinin üniversite öğrencilerinin kariyer araştırma öz-yeterliklerine etkisi (Doktora tezi). Trabzon, Karadeniz Teknik Üniversitesi.
52. Şimşek H (2011) Sosyal beceriler grup rehberliği programının sosyal kaygı düzeyine etkisi (Yüksek lisans tezi). İzmir, Dokuz Eylül Üniversitesi.
53. Tarhan K (2013) Doğaçlama İçin El Kitabı. İstanbul, Mitos Boyut Yayınları.
54. Telef BB, Ergün E (2013) Lise öğrencilerinin öznel iyi oluşlarının yordayıcısı olarak öz-yeterlik. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 6:423-433.
55. Telef BB, Karaca R (2011) Ergenlerin öz-yeterliklerinin ve psikolojik semptomlarının incelenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(16):499-518.
56. Telef BB, Karaca R (2012) Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği; Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 32:169-187.
57. Tunç A (2007) Ergenlerin olumsuz beden imgelerine yönelik geliştirilen bilişsel-davranışçı ve değiştirilmiş sanat terapisi programlarının etkililiklerinin karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Ankara, Ankara Üniversitesi.
58. Voltan-Acar N (2015) Grupla Psikolojik Danışma: İlke ve Teknikleri, 12. baskı. Ankara, Nobel Yayıncılık.
59. Yılmaz T (2019) Bipolar bozukluk tanısı almış hastalarda yapılandırılmış sanat terapi grubunun benlik saygısı üzerine etkisi: Kamu hastane örneği (Yüksek lisans tezi). İstanbul, İstanbul Gelişim Üniversitesi.
60. Yurtsever PA (2014) Sanat Psikodrama. İstanbul, Okyanus Yayınları.
61. Zimmerman BJ, Bandura A, Martinez-Pons M (1992) Self-motivation for academic attainment: The role of self-efficacy beliefs and personal goal setting. Am Educ Res J, 29:663-676.