Terapötik İlişkide İnsan Faktörü

Cilt: 3 Sayı: 1 1 Mart 2011
  • Ramazan Akdoğan
  • Esra Ceyhan
PDF İndir
EN TR

Terapötik İlişkide İnsan Faktörü

Öz

Terapötik ilişki kuramsal dayanaklar doğrultusunda yapılandırılmış, profesyonel bir ilişkidir. Bu ilişki aynı zamanda, iki insan arasında gelişen ve her iki tarafın kişiliklerinin ve tutumlarının kaçınılmaz bir biçimde etkili olduğu bir etkileşimi içeren kapsamlı, karmaşık ve özgün bir ilişkidir. Aktarım ve karşı aktarım yoluyla ortaya çıkan terapist-danışan etkileşimi özellikle psikanalitik yönelimli yaklaşımlarda terapötik sürecin ana unsuru olarak ele alınmaktadır. Dinamik yönelimli olmayan yaklaşımlar da terapist-danışan etkileşimine özel bir önem vermekte ve bu ilişkinin aynı zamanda iki insanın etkileşimi olduğunu vurgulamaktadırlar. Terapötik ilişkide terapist ve danışanın insan olmalarından kaynaklanan ve zaman zaman kuramsal çerçevenin dışına çıkılmasına yol açan çeşitli karıştırıcı faktörler bulunmaktadır. Terapötik süreçte etkili olduğu kabul edilmesine karşın, tümüyle kontrol edilmesi mümkün olmayan "insan olmaktan" kaynaklanan faktörler terapist ve danışanın kendi özgün kişilikleri, değerleri ve terapötik süreçte bilinçli veya bilinçsiz olarak sergiledikleri tutumları kapsar. Yapılan çalışmalar insan olmaktan kaynaklanan faktörlerin, terapötik ilişki sürecinde göz ardı edilemeyecek ölçüde etkili olduğunu göstermektedir. Bu faktörlerin terapötik sürece olumsuz yansımalarını engellemek için etik ve kuramsal bilgi yetersiz kalabilmektedir. Bu noktada derin bir içgörü ve süpervizyon kritik bir işleve sahiptir. Bu gözden geçirme yazısı insan olmaktan kaynaklanan ve özellikle karşı aktarımın gelişmesine zemin hazırlayan bazı faktörlerin terapötik sürece yansımalarına odaklanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Corsini JC, Wedding D. Current Psychotherapies, 4th Ed.Illinois, F.E. Peacock Publishers, 1986.
  2. Gelso CJ, Carter JA. Components of the psychotherapy relationship: their interaction and unfolding during treatment. J Couns Psychol 1994; 41:296-306.
  3. Patterson E, Welfel ER. The Counseling Process, 5th Ed. Canada, Brooks Cole Publishing, 2000.
  4. Xiangyi C. An exploratory study of Chinese psychotherapists' understanding and experiences of professional relationship in Mainland China (Ph.D. Thesis). Hong Kong, The Chinese University of Hong Kong, 2009.
  5. Heid LS, Parish MT. The nature of self-integrated authenticity in counselors and therapists. 6th proceedings of the international conference on counseling in the 21st century, May 29-30 1997. Beijing, China.
  6. Weishaar DL. The therapist’s experience of feeling in too deep with a client: a phenomenological exploration (Ph.D Thesis). Georgia, USA, Georgia State University, 2007.
  7. Gelderman WA. A study of transference in the male to male counseling relationship (M.S. Thesis). Canada, St. Stephen's College, 1998.
  8. Tellides C. The manifestation of transferans in the formation of the therapeutic relationship (Ph D. Thesis). Montreal, McGill University, 2006.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Ramazan Akdoğan Bu kişi benim

Esra Ceyhan Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Mart 2011

Gönderilme Tarihi

6 Kasım 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2011 Cilt: 3 Sayı: 1

Kaynak Göster

JAMA
1.Akdoğan R, Ceyhan E. Terapötik İlişkide İnsan Faktörü. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2011;3:117–141.

Creative Commons Lisansı
Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Creative Commons Atıf-Gayriticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.