Mediating Role of Hope in the Relationship between Happiness and Positive Childhood Experiences among University Students

Öz

Objective: This study aimed to analyse the mediating role of hope in the relationship between positive childhood experiences and happiness. Method: The study was conducted with 367 volunteer participants. Participants completed the Demographic Information Form, the Positive Childhood Experiences Scale, the State Hope Scale and the Oxford Happiness Scale Short Form. Structural Equation Modelling was performed using the data obtained. Results: A moderate and positive relationship (r = .43) between positive childhood experiences and the sub-dimension of hope known as ‘agentive thinking’, and a weak but positive relationship (r = .24) between positive childhood experiences and the sub-dimension of hope known as ‘alternative pathways’ among university students. A positive and moderate correlation (r = .52) was observed between positive childhood experiences and happiness. According to the results of the mediation analysis, the direct effect of positive childhood experiences on happiness was found to be significant (β = .619, 95% CI [.399, .961]. Indirect effect of positive childhood experiences on happiness via hope was significant (β = .254, 95% Bootstrap CI [.091, .375]). These findings indicate that hope plays a partial mediating role in the relationship between positive childhood experiences and happiness. Conclusion: Positive childhood experiences are a predictor of happiness and that hope mediates the relationship between these two variables

Anahtar Kelimeler

• Childhood
• positive childhood experiences
• hope
• happiness
• subjective well-being.

Üniversite Öğrencilerinde Mutluluk ve Olumlu Çocukluk Yaşantıları Arasındaki İlişkide Umudun Aracı Rolü

Öz

Amaç: Bu çalışma, olumlu çocukluk yaşantılarının mutluluk ile arasındaki ilişkide umudun aracı rolünü analiz etmeyi amaçlamıştır. Yöntem: Çalışma 367 gönüllü katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Olumlu Çocukluk Yaşantıları Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu uygulanmıştır. Elde edilen veriler ile Yapısal Eşitlik Modellemesi yapılmıştır. Bulgular: Üniversite öğrencilerinde olumlu çocukluk yaşantılarının umudun alt boyutları olan eyleyici düşünce ile arasında orta düzeyde ve pozitif yönde (r=.43); alternatif yollar düşüncesi ile zayıf düzeyde ve pozitif yönde (r=.24) anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Olumlu çocukluk yaşantıları ve mutluluk arasında ise pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki (r=.52) olduğu görülmüştür. Aracılık analizi sonuçlarına göre olumlu çocukluk yaşantılarının mutluluk üzerindeki doğrudan etkisi anlamlı bulunmuştur (β = .619, %95 GA [.399, .961], p < .001). Olumlu çocukluk yaşantılarının umut aracılığıyla mutluluk üzerindeki dolaylı etkisinin de anlamlı olduğu belirlenmiştir (β = .254, %95 Bootstrap GA [.091, .375]). Bu bulgular, umudun olumlu çocukluk yaşantıları ile mutluluk arasındaki ilişkide kısmi aracı rol oynadığını göstermektedir. Sonuç: Olumlu çocukluk yaşantılarının mutluluğun bir yordayıcısı olduğu ve bu iki değişken arasındaki ilişkiye umudun aracılık ettiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Olumlu Çocukluk Yaşantıları
• Umut
• Mutluluk
• Üniversite Öğrencileri

Kaynakça

1. Akbulut ÖF (2026). Positive childhood experiences, suicide cognitions, subjective happiness, and mental well-being in young adults: A half-longitudinal serial mediation study. Psychiatric Q, 97:663-678.
2. Akuysal Aydoğan S, Deniz ME (2012) Son çocukluk döneminde benlik saygısı ve umut. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3:97-106.
3. Alan AO (2025) Üniversite öğrencilerinin olumlu çocukluk yaşantılarının psikolojik zengin yaşam üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
4. Bethell C, Jones J, Gombojav N, Linkenbach J, Sege R (2019) Positive childhood experiences and adult mental and relational health in a statewide sample. JAMA Pediatrics, 173(11):e193007.
5. Büyüköztürk Ş, Kılıç Çakmak E, Akgün ÖE, Karadeniz Ş, Demirel F (2018) Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara, Pegem Akademi.
6. Cihangir Çankaya Z, Meydan B (2018) Ergenlik döneminde mutluluk ve umut. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17:207-222.
7. Crandall A, Miller JR, Cheung A, Novilla LKB, Glade R, Novilla MLB et al. (2019). ACEs and counter-ACEs: How positive and negative childhood experiences influence adult health. Child Abuse Negl, 96:104089.
8. Çiçek İ, Çeri V (2021) Olumlu Çocukluk Yaşantıları Ölçeği: Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Humanistic Perspective, 3:643-59.

9. Diener E, Suh EM, Lucas RE, Heidi LS (1984) Subjective well-being. Psychol Bull, 95:542-575.
10. Doğan T, Akıncı Çötok N (2011) Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4:165-72.
11. Doğan T, Aydın FT (2021) Mutlu çocuklar, mutlu yetişkinler mi oluyor? Journal of Humanity and Society, 11:69-96.
12. Doğan T, Aydın FT (2020) Olumlu Çocukluk Yaşantıları Ölçeği’nin geliştirilmesi. Hayef: Journal of Education, 17:1-19.
13. Doğan T, Sapmaz F (2012) Kişilerarası ilişki tarzları ve öznel iyi oluş. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10:585-601.
14. Doğan T, Yavuz K (2020) Yetişkinlerde psikolojik sağlamlık, olumlu çocukluk deneyimleri ve algılanan mutluluk. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 12:312-330.
15. Dursun P (2021) Üniversite öğrencilerinde öznel iyi oluş: Yaşamda anlam, iyimserlik ve umudun rolü. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8:387-404.
16. Eryılmaz A, Ercan L (2011) Öznel iyi oluşun cinsiyet, yaş grupları ve kişilik özellikleri açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4:139-51.
17. Gallagher MW, Lopez SJ (2009) Positive expectancies and mental health: Identifying the unique contributions of hope and optimism. J Posit Psychol, 4:548-556.
18. Havan ME (2022) Üniversite öğrencilerinde olumlu çocukluk yaşantıları ve psikolojik sağlamlık ilişkisinde bilinçli farkındalığın aracı rolü (Yüksek lisans tezi). İzmir, İzmir Demokrasi Üniversitesi.
19. Hills P, Argyle M (2002) The Oxford Happiness Questionnaire: A compact scale for the measurement of psychological well-being. Pers Individ Dif, 33:1073-82.
20. Karasar N (2012) Bilimsel Araştırma Yöntemi, 23. Baskı. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
21. Lopez SJ, Snyder CR, Pedrotti JT (2004) Hope: Many definitions, many measures. In Positive Psychology In Practice (Eds PA Linley, S Joseph):91-107.. Hoboken, NJ, Wiley Sons. pp:91-107.
22. Marques SC, Lopez SJ, Pais-Ribeiro JL (2011) ''Building hope for the future'': a program to foster strengths in middle-school students. J Happiness Stud, 12:139-152.
23. Murphy ER (2023) Hope and well-being. Curr Opin Psychol, 50:101558.
24. Polat MA, Aliyev R (2024) Hope, childhood experiences, and achievement motivation in high school students: a mixed methods study. Psychol Sch, 61:1828-1847.
25. Sever M, Tatlıcıoğlu O, Almeida TC, Abdul Azeez EP, Caridade S (2024). Resilience and hopelessness mediate the relationship between benevolent childhood experiences and life satisfaction: Evidence from a cross-cultural study. BMC Psychol, 12:631.
26. Snyder CR (2002). Hope theory: Rainbows in the mind. Psychol Inq, 13:249-275.
27. Snyder CR, Harris C, Anderson JR, Holleran SA, Irving LM, Sigmon SX (1991) The will and the ways: Development and validation of an individual-differences measure of hope. J Pers Soc Psychol, 60:570-585.
28. Sousa M, Machado AB, Pinheiro M, Pereira B, Caridade S, Almeida TC et al. (2026). The impact of positive childhood experiences: A systematic review focused on children and adolescents. Trauma Violence Abuse, 27:527-541.
29. Tarhan S, Bacanlı H (2015) Sürekli Umut Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3:1-14.
30. Taş S (2022) Olumlu çocukluk yaşantılarının bireysel yaratıcılıkla ilişkisinde öz-saygının aracılık etkisi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15:296-310.
31. Taytaş M, Kardaş F (2022) Ergenlerde azim, umut ve öz-yeterliğin depresyon ile lişkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5:73-106.
32. TDK (2025) Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe sözlük. https://sozluk.gov.tr/ (Accessed 15.10.2025).
33. Toraman C (2022) Okul öncesi öğretmenlerinin olumlu çocukluk yaşantıları ile öz duyarlılıkları arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Mersin, Çağ Üniversitesi.
34. Türkdoğan T (2010) Üniversite öğrencilerinde temel ihtiyaçların karşılanma düzeyinin öznel iyi oluş düzeyini yordamadaki rolü (Yüksek lisans tezi). Denizli, Pamukkale Üniversitesi.
35. Ünal A, Traş Z (2025) Üniversite öğrencilerinde olumlu çocukluk yaşantıları ile kariyer yapılandırma arasındaki ilişkide umudun aracı rolü. Pamukkale University Journal of Education, 65:268-278.
36. Yaray N (2023) Üniversite öğrencilerinin olumlu çocukluk yaşantıları ve bilişsel duygu düzenleme becerilerinin psikolojik iyi oluş üzerindeki yordayıcı etkisi (Yüksek lisans tezi). İstanbul, İbni Haldun Üniversitesi.