Derleme

İntihar Davranışının Nörobiyolojisi

Cilt: 11 Sayı: 1 31 Mart 2019
PDF İndir
TR EN

İntihar Davranışının Nörobiyolojisi

Öz

İntihar, karmaşık biyolojik, sosyal ve psikolojik risk faktörlerine ve çok boyutlu klinik görünüme sahip, dünya sağlık önceliği olan bir fenomendir. Son dönemde yapılan çalışmalar intiharın nörobiyolojik mekanizmalarının altında yatan karmaşıklığı ortaya çıkarmıştır. Özellikle aile, ikiz, evlat edinme çalışmalarında genetik geçiş, serotonerjik sistem disfonksiyonu, hipotalamo-pituiter-adrenaleksen hiperaktivitesi, stres sistemi, lipid metabolizması, noradrenerjik hiperaktivite, glial hücrelerde anomali ve sinyalizasyon hatası ile intihar davranışı arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiştir. Ayrıca intihar girişiminde bulunan olguların bilişsel işlevlerinde farklılıklar olduğu, beyin nörogörüntüleme çalış-malarında özellikle frontolimbik ağda morfolojik değişiklikler bulunduğuna ait ciddi kanıtlar elde edilmiştir. İntihar davranışına ilişkin nörobiyolojik risk faktörlerinin belirlenmesi, intiharın önlenme-sinin yanısıra tedavi algoritmalarının düzenlenmesi, tedavinin izleminde önemli rol oynayacaktır.  Bu yazıda intihar davranışının nörobiyolojik nedenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Agerbo E, Nordentoft M, Mortensen PB (2002) Familial, psychiatric, and socioeconomic risk factors for suicide in young people: nested case-control study. BMJ, 325:74-77.
  2. Aguilar EJ, García-Martí G, Martí-Bonmatí L, Lull JJ, Moratal D, Escartí MJ et al. (2008) Left orbitofrontal and superior temporal gyrus structural changes associated to suicidal behavior in patients with schizophrenia. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry, 32:1673–1676.
  3. Ahearn EP, Jamison KR, Steffens DC, Cassidy F, Provenzale JM, Lehman A et al. (2001) MRI correlates of suicide attempt history in unipolar depression. Biol Psychiatry, 50:266–270.
  4. Allard P, Norlén M (2001) Caudate nucleus dopamine D(2) receptors in depressed suicide victims. Neuropsychobiology, 44:70-73.
  5. Amen DG, Prunella JR, Fallon JH, Amen B, Hanks C (2009) A comparative analysis of completed suicide using high resolution brain SPECT imaging. J Neuropsychiatry Clin Neurosci, 21:430-439.
  6. Arango V, Underwood MD, Boldrini M, Tamir H, Kassir SA, Hsiung S et al. (2001) Serotonin 1A receptors, serotonin transporter binding and serotonin transporter mRNA expression in the brainstem of depressed suicide victims. Neuropsychopharmacology, 25:892-903.
  7. Arango V, Underwood MD, Mann JJ (1996) Fewer pigmented locus coeruleus neurons in suicide victims: preliminary results. Biol Psychiatry, 39:112-120.
  8. Arora RC, Meltzer HY (1989) Serotonergic measures in the brains of suicide victims: 5-HT2 binding sites in the frontal cortex of suicide victims and control subjects. Am J Psychiatry, 146:730-736.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

31 Mart 2019

Gönderilme Tarihi

21 Ocak 2018

Kabul Tarihi

18 Şubat 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 11 Sayı: 1

Kaynak Göster

JAMA
1.Aydın M, Hacımusalar Y, Hocaoğlu Ç. İntihar Davranışının Nörobiyolojisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2019;11:1–23.

Cited By

Creative Commons Lisansı
Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Creative Commons Atıf-Gayriticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.