Yaşlılarda Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu
Öz
Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB), kalıtsal olarak geçebilen, çevresel faktörlerden etkilenen, çocukluk çağının en yaygın görülen nöropsikiyatrik sendromu olup, yetişkin çağda da devam edebilen ve hatta geriatrik popülasyonda görülebilen bir bozukluktur. Geriatrik popülasyonda kendini farklı semptomlarla gösterebilen, tanısı genelde göz ardı edilen DEHB, kimi zaman kendini demans ya da depresyon belirtileri ile de gösterebilmektedir. Yaşlı popülasyonda prevalansın %3-4 oranında olduğu düşünülmektedir. Henüz yaşlılara özgül DEHB tanı ölçütleri mevcut olmamakla birlikte DSM-5’de bulunan ölçütlerdenyararlanılarak tanı konulmaktadır. Görüntüleme ve nörofizyolojik yöntemlerden yararlanılsa da DEHB’ye yönelik özgül bir bulgu ya da görüntü yoktur. Frontal ve prefrontal alanlarda, gri cevher lezyonlarında bozukluklar manyetik rezonans görüntüleme (MRI) ile gösterilebilmektedir. DEHB patofizyolojisi tam olarak aydınlatılamamış olsa da geriatrik popülasyonda uyku bozukluklarından demansa kadar uzanan geniş bir spektrumda klinik özellikler gözlenmektedir. Dolayısıyla yaşlı bireylerde DEHB ayrıntılı bir şekilde incelenmeli ve yeni çalışmalarla hastalığa özgül tanı ölçütleri geliştirilmelidir çünkü mevcut literatürde belirtilen DEHB sıklığının gerçek yaşamdakinden çok daha az olduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- APA (1968) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Health Disorders, 2th edition (DSM-II). Washington DC, American Psychiatric Association.
- APA (1978) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Health Disorders, 3th edition (DSM-III). Washington DC, American Psychiatric Association.
- APA (1987) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Health Disorders, 3th edition (DSM-III-R). Washington DC, American Psychiatric Association.
- APA (2000) Diagnostic and statistical manual of mental disorders, 4th edition (DSM-IV-TR). Washington DC, American Psychiatric Association.
- APA (2013) Diagnostic and statistical Manual of Mental disorders, 5th edition (DSM-5). Washington DC, American Psychiatric Association.
- Brod M, Schmitt E, Goodwin M, Hodgkins P, Niebler G. (2012) ADHD burden of illness in older adults: a life course perspective. Quality of Life Research, 21:795-799.
- Butterfield ME, Saal J, Young B, Young JL. (2016) Supplementary guanfacine hydrochloride as a treatment of attention deficit hyperactivity disorder in adults: a double blind, placebo-controlled study. Psychiatry research, 236:136-141.
- Casey B, Epstein JN, Buhle J, C. Liston, M.C. Davidson, S.T. Tonev et al. (2007) Frontostriatal connectivity and its role in cognitive control in parent-child dyads with ADHD. American Journal of psychiatry, 164:1729-1736.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Psikiyatri
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Çağatay Çavuşoğlu
*
Bu kişi benim
0000-0003-4725-8095
Türkiye
Lut Tamam
0000-0002-9750-7531
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2020
Gönderilme Tarihi
2 Mart 2019
Kabul Tarihi
23 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Cilt: 12 Sayı: 2
