Psikiyatride Malpraktis

Öz

Tıbbi malpraktis ihmal, bilgi ve beceri eksikliği, dikkatsizlik nedenleriyle standart tedavi ve bakımın yapılmaması sonucunda ortaya çıkan tıbbi uygulama hataları olarak tanımlanmaktadır. Psikiyatri alanı, malpraktis açısından düşük riskli bir alan olarak görülmesine rağmen, tüm tıbbi malpraktis davalarının %3’ünü oluşturmaktadır. Bu derlemenin amacı literatürde psikiyatri alanındaki malpraktis vakalarının ele alındığı çalışmalar incelenerek psikiyatri alanındaki malpraktis davaları içeriğinin ve psikiyatride malpraktis için alınacak önlemlerin belirlenmesidir. İnceleme sonucunda psikiyatri alanındaki malpraktis davalarının içeriğini; intihar vakalarının, zorla yatışların, tanı koyamamanın, yanlış psikofarmakoloji uygulamalarının, yetersiz tedavi ve mesleki sınır ihlalleri konularının oluşturduğu görülmüştür. Bu davalarda ilk sırada intihar vakalarının olduğu saptanmıştır. Çalışmaların çoğunda psikiyatride malpraktis için alınacak önlemlere odaklanılmıştır. Bu önlemlerin hastane ortamlarında psikiyatri profesyonelleri, hasta, hasta yakınları ve yönetim ile ilgili olduğu ve işbirliği içinde ele alınması gerektiği görülmüştür. Sonuç olarak, malpraktisi önlemede hasta ve psikiyatri profesyonellerinin haklarının korunması, istemsiz ya da zorunlu tedavi ve yatışlardaki uygulamaların net olarak belirlenmesi, hasta ve sağlık çalışanlarının savunucularına kolay ulaşabilmeleri, denetim kurulunun oluşturulmasının gerektiği ve bu konuda ruh sağlığı yasasının yol gösterici olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• malpraktis,psikiyatri,hatalı uygulama

Malpractice in Psychiatry

Öz

Medical malpractice is defined as medical practice errors caused by a lack of standard treatment and care due to neglect, carelessness, lack of knowledge and skills. Despite psychiatry is seen as a low-risk area for medical malpractice, it constitutes 3% of all medical malpractice lawsuits. The purpose of this review is to describe the content of malpractice lawsuits in psychiatry and to determine the measures to be taken for malpractice in psychiatry by reviewing the studies in the literature dealing with malpractice lawsuits in the field of psychiatry. As a result, the content of malpractice lawsuits in the field of psychiatry consists of suicide lawsuits, involuntary admission to psychiatric hospitals, failure to diagnose, psychopharmacologic agents prescribing errors, inadequate treatment, and boundary violation in professional practice. It was determined that suicide lawsuits took first place in these legal cases. Most of the studies focused on the measures to be taken for malpractice in psychiatry. It has been seen that these measures are related to psychiatric professionals, patients, patient relatives and management in hospital settings and need to be handled in cooperation. As a result, in order to avoid malpractice in mental health settings, the rights of patients and psychiatric professionals must be protected, involuntary or compulsory treatments and hospitalizations should be clearly identified, easy access to advocates of patients and health workers and a supervisory board should be established. In this respect, it is thought that an establishment of national legislation about mental health will guide this issue.

Kaynakça

1. Alexander DA, Klein S, Gray NM. (2000) Suicide by patients: Questionnaire study of its effects on consultant psychiatrists. BMJ, 320:1571–4.
2. American Medical Association.(2002) Code of Medical Ethics: Current Opinions with Annotations (2002–2003 edn). Chicago, IL:AMA.
3. American Nurses Association. (2014) Psychiatric-mental health nursing: Scope and standards of practice (2nd Edition).
4. BJOG. (2011) An International Journal of Obstetrics and Gynaecology, DOI: 10.1111/j.1471-0528.2011.03215.xCanadian Psychiatric Association.(2002). The 1996 CMA Code of Ethics Annotated for Psychiatrists. Erişim: http://www.cpa-apc.org/ Publications/Position_Papers/annotatedCodeOfEthics/ codeOfEthics.html, Erişim Tarihi: 12.03.2019.
5. Ersoy V. (2014) Tıbbi Malpraktis. Toraks Cerrahisi Bülteni, 5:29-32.
6. Garrett T. (2002) Inappropriate therapist–patient relationships. In Inappropriate Relationships, 147–170. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
7. Hal S, Wortzel M, Matarazzo B, Homaıfar B. (2013) Model for Therapeutic Risk Management of the Suicidal Patient. Journal of Psychiatric Practice, 19:323–326
8. Haw C, Stubbs J. (2003). Prescribing errors detected by pharmacists at a psychiatric hospital. Pharmacy in Practice, 13:64-66.

9. Herbert C, Modlin MD. (1990) Forensic Psychiatry and Malpractice. Bull Am Acad Psychiatry Law, 18:2
10. İlnem C, İlnem M. (1999) Psikiyatri Pratiğinde Hatalı Uygulamalar. Düşünen Adam Dergisi, 12:4-15
11. Jašović-Gašić M, Aleksandar J, Lečić-Toševski D.(2009) Medicolegal Aspects of Hospital Treatment of Violent Mentally Ill Persons. 137:292-297 DOI: 10.2298/SARH0906292J, Case Report UDC: 616.89-008.444.9-08
12. Kessler DP, Mcclellan M. (1996) Do doctors practice defensive medicine?. Q J Econ , 111:353–90.
13. Martin-Fumadó C, Gómez-Durán EL, Rodríguez-Pazos M. (2015) Medical professional liability in psychiatry. Actas Esp Psiquiatr, 43:205–12.
14. Meagher DJ, Snowden H. (2003) Sub-optimal prescribing in an adult community mental health service: Prevalence and determinants. Psychiatric Bulletin, 27:266-270 DOI: 10.1192/pb.27.7.266
15. Oren D, Santopietro J. (2013) Psychiatrist Liability and Treatment Planning in Outpatient Clinic Services. Commentary Community Ment Health J , 49:47–49 , DOI 10.1007/s10597-011-9458-x
16. Paton C, Gıll-Banham S. (2003) Prescribing errors in psychiatry. Psychiatric Bulletin, 27:208-210.
17. Reich J, Schatzberg A. (2014) An empirical data comparison of regulatory agency and malpractice legal problems for psychiatrists. Ann Clin Psychiatr, 26:6
18. Reuveni I, Pelov I. (2017) Crosssectional survey on defensive practices and defensive behaviours among Israeli psychiatrists. doi:10.1136/bmjopen-2016- 014153
19. Royal College of Psychiatrists. (2002) Vulnerable Patients, Vulnerable Doctors: Good Practice in Our Clinical Relationships (Council Report CR101). London: Royal College of Psychiatrists.
20. Sarkar SP. (2004) Boundary violation and sexual exploitation in psychiatry and psychotherapy: a review. Advances in Psychiatric Treatment , 10:312–320
21. Studdert DM, Bismark MM, Mello MM. (2016) Prevalence and characteristics of physicians prone to malpractice claims. N Engl J Med, 62:354-374
22. Türk Tabipler Birliği. (2015) Hekimlik Mesleği Etik Kuralları, Erişim: http://www.ttb.org.tr/mevzuat/index.php?option=com_content&view=article&id=65:hekl-meslek-etkurallari&catid=4:t&Itemid=31 , Erişim Tarihi: 19.04.2019
23. Türkiye Psikiyatri Derneği. (2002) Ruh Hekimliği (Psikiyatri) Meslek Etiği Kuralları, Erişim: http://www.psikiyatri.org.tr/tpd-kutuphanesi/belge/311, Erişim Tarihi: 19.04.2019.
24. Türkmen H. (2009) “Malpraktis” Kavramı Neleri Çağrıştırıyor?.Türkiye Biyoetik Derneği e-Bülteni, 19:5-16. Erişim: http://www.biyoetik.org.tr/etkinlikler/bultenler/19.pdf. Erişim Tarihi: 10.03.2019.
25. Yorston G, Pınney A. (2000) Chlorpromazine Equivalents And Percentage Of British National Formulary Maximumrecommended Dose İn-Patients Receiving High-Dose Antipsychotics. Psychiatric Bulletin, 24:130-132.