Çevrimiçi ve Yüz Yüze Psikolojik Danışmaya İlişkin Algıları Keşfetmek: Nitel Bir Çalışma

Öz

Teknolojik gelişmelerle birlikte çevrimiçi psikolojik danışma hizmetlerinin yaygınlaşmaya başladığı görülmektedir. Bu araştırmanın amacı insanların yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışmanlığa yönelik sahip oldukları bilgileri tespit etmek ve yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışmanlık hizmeti arasındaki tercihlerinin hangi yönde olduğunu belirlemektir. Nitel bir araştırma modeli olan durum çalışmasının kullanıldığı bu araştırmanın çalışma grubunu yaşları 17-49 arasında değişen ve farklı meslek gruplarına ait (asker, güvenlik görevlisi, sekreter, şoför, memur, temizlik görevlisi, ev hanımı, lise-üniversite öğrencisi ve akademisyen) 25 katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcıların 4’ü yüz yüze psikolojik danışma hizmeti alırken, 21 katılımcı ise yüz yüze psikolojik danışma hizmeti almamış, ayrıca katılımcıların hiçbiri çevrimiçi psikolojik danışma hizmetinden yararlanmamıştır. Katılımcıların çevrimiçi psikolojik danışma hizmetine ayırmak istedikleri zamanın yüz yüze psikolojik danışma hizmetine ayırmak istedikleri zamandan daha fazla olduğu görülmektedir. Çevrimiçi psikolojik danışma hizmeti almak isteyen 17 katılımcının en çok tercih ettikleri yöntemin video konferansı ve chat olduğu görülmektedir. Son olarak katılımcıların çoğunun etkili olma ve jest ve mimik gibi sözel olmayan tepkilerin varlığından dolayı yüz yüze psikolojik danışma hizmetini tercih ettiği ve az bir kısmının ise anonimlik ve ulaşılabilir olma özelliklerinden dolayı çevrimiçi psikolojik danışma hizmetini tercih ettikleri görülmektedir. Sonuçlar genel olarak incelendiğinde bireylerin çevrimiçi psikolojik danışma alma konusunda istekli oldukları, ekonomik yönden ve ulaşım açısından çevrimiçi psikolojik danışmayı daha kullanılabilir buldukları ifade edilebilir.

Anahtar Kelimeler

• online psikolojik danışma
• Online psikoterapi
• Nitel analiz

Exploring Perceptions of Online and Face-to-Face Counseling: A Qualitative Study

Abstract

With advancements in technology, proliferation of online counseling services has recently become observable. The purpose of the current study was to reveal what people know about face-to-face and online counseling and to determine the direction of their preferences for both. The participants of the current study, which is of a qualitative case study, were 25 people, ranging in age from 17 to 49, of different professions (soldiers, security officers, secretaries, drivers, officers, housekeepers, housewives, high school-university students and academicians). While 4 of the participants reported experiencing face-to-face counseling services, 21 participants did not report receiving one. Besides, none of the participants reported receiving online counseling services. The time that the participants want to allocate for online counseling services was found to be more than the time that they want to allocate for face-to-face counseling. The top two methods that 17 participants preferred, being of the opinion that they would have a warm ambiance while receiving counseling, were video conference (7), and chatting (5). Finally, it was also observed that most of the participants (20) preferred face-to-face counseling services due to the existence of active participation and non-verbal reactions such as gestures and facial expressions, and very few of them (5) preferred online counseling services because of anonymity and availability. Results in general showed that individuals were eager to receive online counseling and find it more useful in terms of finance and availability.

Keywords

• online counseling
• online therapy
• qualitative analysis

Kaynakça

1. Arslantaş H, Dereboy İF, Aştı N, Pektekin Ç (2011) Yetişkinlerde profesyonel psikolojik yardım arama tutumu ve bunu etkileyen faktörler. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi,12(1),17-23.
2. Benton SA, Robertson JM, Tseng WC, Newton FB, Benton SL (2003) Changes in counseling center client problems across 13 years. Professional psychology: Research and practice, 34(1), 66.
3. Bozkurt İ, (2013) The new trend in psychological support practices: Online therapies Psikolojik yardım uygulamalarında yeni trend: Online terapiler. Journal of Human Sciences, 10(2), 130-146.
4. Büyüköztürk S, Kılıç-Çakmak E, Akgün Ö, Karadeniz S, Demirel F (2018) Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri (25. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Chester A, Glass C A (2006) Online counselling: A descriptive analysis of therapy services on the Internet. British Journal of Guidance & Counselling, 34(2), 145-160.
6. Cook JE, Doyle C (2002) Working alliance in online therapy as compared to face-to-face therapy: Preliminary results. CyberPsychology & Behavior, 5(2), 95-105.
7. Deniz ME, Erözkan A (2018) Psikolojik danışma ve rehberlik. Pegem Atıf İndeksi.
8. Eren-Gümüş A, Gümüş MA (2009). Bilgilendirilmiş onay: Psikolojik danışma sürecinin yasal ve etik yükümlülüğü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi; 4(31),69-79.

9. Erkan S, Özbay Y, Çankaya ZC, Terzi Ş (2012) Üniversite öğrencilerinin yaşadıkları problemler ve psikolojik yardım arama gönüllükleri. Eğitim ve Bilim, 37(164), 94-107.
10. http://www.krmgelisim.com/ 13 Haziran Perşembe 2019.
11. https://www.terapidanismanlik.com/ 13 Haziran Perşembe 2019.
12. https://www.kimpsikoloji.com/ 13 Haziran Perşembe 2019.
13. https://www.e-psikiyatri.com/ 13 Haziran Perşembe 2019.
14. Kuzgun Y (2013) Rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: Nobel Yayıncılık
15. Maheu MM, Gordon BL (2000) Counseling and therapy on the Internet. Professional Psychology: Research and Practice, 31(5), 484.
16. Manhal-Baugus M (2001) E-therapy: Practical, ethical, and legal issues. CyberPsychology & Behavior, 4(5), 551-563.
17. Öncü H (2015) Psikolojik Danışma Müdahalesi Olarak Bireysel Psikolojik Danışma. Journal of Kirsehir Education Faculty, 16(1), 389-407.
18. Özer Ö, Yıkılmaz M, Altınok A, Bayoğlu F (2016) Psikolojik Danışmanların Çevrimiçi (Online) Psikolojik Danışmaya Yönelik Tutumlarının Danışan Perspektifinden İncelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, (58), 310-326.
19. Özoğlu SÇ (1997) Eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi
20. Piri S (2011) İnternet tabanlı psikolojik hizmetler ve bu alana özgü etik ilkeler: Bir gözden geçirme. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 28(2), 213-231.
21. Powell T (1998) Online counseling: a profile and descriptive analysis. available online at: http:// www.netpsych.com/Powell.htm adresinden alınmıştır.
22. Rochlen AB, Zack JS, Speyer C (2004) Online therapy: Review of relevant definitions, debates, and current empirical support. Journal of clinical psychology, 60(3), 269-283.
23. Savaş AC, Hamamcı Z (2010) Okullarda rehberlik hizmetlerinin internet üzerinden yürütülmesine ilişkin veli, öğrenci ve psikolojik danışmanların görüşlerinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 147-158.
24. Sezer S, Gülleroğlu D (2016) Psikolojik yardım arama tutumlarını yordayan değişkenler: Kendini damgalama, özsaygı, psikolojik yardım almış olma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29 (1), 75-93.
25. Sezer S, Kezer F (2013) Psikolojik Yardım Aramada Yakın Çevre Damgalaması Ölçeği’nin Bir Türk Örnekleminde Geçerlik ve Güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(1), 181-202.
26. Stofle GS (2001) Choosing an online therapist. Harrisburg. PA: White Hat Communications
27. Suler J (2001) Assessing a person's suitability for online therapy: The ISMHO clinical case study group. CyberPsychology & Behavior, 4(6), 675-679.
28. Tanrıkulu İ (2009) Counselors-in-training students’ attitudes towards online counseling. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1(1), 785-788.
29. Vogel DL, Wade NG, Hackler AH (2007) Perceived public stigma and the willingness to seek counseling: The mediating roles of self-stigma and attitudes toward counseling. Journal of Counseling Psychology, 54(1), 40.
30. Ybarra ML, Eaton WW (2005) Internet-based mental health interventions. Mental health services research, 7(2), 75-87.
31. Yeşilyaprak B (2009) The development of the field of psychological counseling and guidance in Turkey: Recent advances and future prospects. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(1), 193-214.
32. Yıldırım A, Şimşek H (2005) Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
33. Zeren ŞG (2016) Yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışma: Danışanların sorunları ve memnuniyetleri. Eğitim ve Bilim, 40(182), 127-141.
34. Zeren ŞG (2017) Therapeutic alliance in face-to-face and online counseling: Opinions of counselor candidates Yüz yüze ve çevrimiçi psikolojik danışmada terapötik işbirliği: Psikolojik danışman adaylarının görüşleri. Journal of Human Sciences, 14(3), 2278-2307.
35. Zeren ŞG, Bulut E (2018). Çevrimiçi psikolojik danışmada etik ve standartlar: Bir model önerisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 8(49), 63-80.