Derleme

Boşanma ve Boşanma Sonrası Uyum: Tanımlar, Modeller ve Uyumun Değerlendirilmesi

Cilt: 14 Sayı: 1 31 Mart 2022
PDF İndir
TR EN

Boşanma ve Boşanma Sonrası Uyum: Tanımlar, Modeller ve Uyumun Değerlendirilmesi

Öz

Boşanma, kararın alınması ve boşanma işlemlerinin sürdüğü dönemlerin yanı sıra boşanma sonrası dönemi de kapsayan stresli bir yaşam dönüşümü sürecidir. Bu süreç, yaşamın neredeyse tüm alanlarını etkilemekte ve hayat koşullarında birçok değişimi beraberinde getirmektedir. Boşanan birey, bir yandan boşanmanın gerçekliğiyle yüzleşir ve ortaya çıkan duygular ve baş edilecek değişimler olduğunu fark eder. Diğer yandan, yeni kimliğine ve yaşam tarzına doğru geçişe odaklanır. Güncel istatistikler hem dünyada hem de ülkemizde boşanma oranlarındaki artışı gözler önüne sermektedir. Dolayısıyla boşanma sürecinin uyum açısından ele alınması önemli görünmektedir. Boşanma ve boşanma sonrası uyum sürecini anlamak amacıyla ileri sürülen pek çok yaklaşım bulunmaktadır. Bu yaklaşımlar, boşanma sonrası uyumu açıklama konusunda farklılaşsa da uyumu boşanma sürecinden ayırmamaktadır. Buradan hareketle, bu gözden geçirme çalışmasının çeşitli amaçları bulunmaktadır. İlk olarak güncel boşanma oranları ve boşanmanın hukuki, ekonomik, sosyal, toplumsal, psikolojik ve fizyolojik sağlık açısından sonuçlarına yer verilecektir. Ardından, boşanma ve boşanma sonrası uyumu açıklayan yaklaşımlar ve uyumun değerlendirilmesi açıklanacaktır. Boşanma ve boşanma sonrası uyumun kapsamlı bir şekilde ele alınmasının boşanan bireyin uygun bilgi ve desteğe erişimini kolaylaştıracağı düşünülmektedir. Ayrıca boşanma ve boşanmaya uyum ile ilgili sürecin doğru anlaşılması araştırmalar açısından da faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Afifi TO, Cox BJ ve Enns MW (2006) Mental health profiles among married, never-married, and separated/divorced mothers in a nationally representative sample. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol 41(2):122-129.
  2. Ahrons CR (1980) Divorce: A crisis of family transition and change. Fam Relat, 29(4):533-540.
  3. Alpaslan AHN (2018) Reframing the death of the marital relationship as an opportunity for growth: a programme for facilitating post-divorce adjustment. Social Work, 54(3):308-326.
  4. Amato PR (2000) The consequences of divorce for adults and children. J Marriage Fam, 62(4):1269-1287.
  5. Amato PR, Hohmann‐Marriott B (2007) A comparison of high‐and low‐distress marriages that end in divorce. J Marriage Fam, 69(3): 621-638.
  6. Amato PR ve Keith B (1991) Parental divorce and adult well-being: A meta-analysis. J Marriage Fam, 53(1):43-58.
  7. Arıkan Ç (1996) Halkın boşanmaya ilişkin tutumları araştırması. https://docplayer.biz.tr/7967854-Halkin-bosanmaya-iliskin-tutumlari-arastirmasi-doc-dr-cigdem-arikan.html (Accessed 5.4.2021).
  8. Asanjarani F, Jazayeri RS, Fatehizade M, Etemadi O ve Demol J (2017) Exploring factors affecting post-divorce adjustment in Iranian women: A qualitative study. Social Determinants of Health, 3(1):15-25.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Psikoloji

Bölüm

Derleme

Yayımlanma Tarihi

31 Mart 2022

Gönderilme Tarihi

12 Nisan 2021

Kabul Tarihi

28 Mayıs 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 14 Sayı: 1

Kaynak Göster

JAMA
1.Öksüzler Cabılar B, Yılmaz AE. Boşanma ve Boşanma Sonrası Uyum: Tanımlar, Modeller ve Uyumun Değerlendirilmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2022;14:1–11.

Cited By

Creative Commons Lisansı
Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Creative Commons Atıf-Gayriticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.