Avrupa Birliği Ülkelerinin Sağlık Sistemlerinde Kamu Özel Ortaklığı Uygulamaları

Öz

Devletlerin uygulamış olduğu siyasi ve ekonomik politikalardaki değişimler, devletlerin iş yapma modellerini farklılaştırmıştır. Bu bağlamda günümüzde tartışılan modellerden birisi, kamu özel ortaklığıdır. Kamu özel ortaklığı modeli, öncelikli olarak hizmete odaklanan projelerin tasarımı, yapımı, işletimi ve finansmanıyla ilgili olarak belirli proje risklerinin özel ortağa aktarılmasına dayalı uzun vadeli sözleşmeleri ön plana çıkarmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Avrupa Birliği ülkelerinin kamu özel ortaklıkları uygulamalarının sektörel dağılımlarını ve sağlık sistemlerindeki uygulamaları betimlemek ve bu modelin sağlık sektöründeki rolünün önemini tartışmaktır. Çalışmanın yöntemi, sistematik analizdir. Bu doğrultuda başlıca Avrupa Birliği ülkelerinin 1959-2020 yılları arasında Avrupa Yatırım Bankası’na bağlı Avrupa Kamu-Özel Ortaklığı Uzmanlık Merkezi (European PPP Expertise Centre – EPEC) tarafından finanse edilen projelerinin verileri incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, bu ülkelerin siyasi yapılanması, çağa uyum sağlama, ekonomik nedenler, küreselleşme gibi unsurların etkisiyle sağlık hizmetlerinde kamu özel ortaklığı uygulamalarının gittikçe daha çok önem kazandığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• KÖO
• Sağlık
• AB

Private Public Partnership Practices in the Health System of European Union Countries

Öz

The changes in the political and economic policies implemented by the states have differentiated the business models of the states. In this context, one of the models discussed today is the public private partnership. The public-private partnership model emphasizes long-term contracts based on the transfer of specific project risks to the private partner regarding the design, construction, operation and financing of primarily service-focused projects. The purpose of this paper is to investigate the sectoral distribution of the public private partnership practices of the European Union countries and the practices in the health systems and to discuss the importance of the role of this model in the health sector. The method of the study is systematic analysis. In this direction, the data of the projects financed by the European Public-Private Partnership Expertise Center (European PPP Expertise Center - EPEC) of the European Investment Bank between 1959 and 2020 of the main European Union countries were examined. As a result of the study, it has been seen that public-private partnership practices in health services are gaining more and more importance with the influence of factors such as the political structure of these countries, adaptation to the era, economic reasons, globalization.

Anahtar Kelimeler

• PPP
• Health
• EU

Kaynakça

1. Bernd Rechel, Jonathan Erskine, Barrie Dowdeswell, Stephen Wright, M. M. (2009). Capital investment for health Case studies from Europe. In M. M. Bernd Rechel, Jonathan Erskine, Barrie Dowdeswell, Stephen Wright (Ed.), Capital Investment for Health Case Studies from Europe (CAPITAL IN). World Health Organization 2009, on behalf of the European Observatory on Health Systems and Policies All.
2. Bouti, Khalid ve Borki, R. (2015). PUBLIC-PRIVATE PARTNERSHIPS IN HEALTH. International Journal of Medicine and Surgery, 2(1), 1–2. https://doi.org/DOI:10.15342/ijms.v2i1.66
3. Caballer-Tarazona, M., Clemente-Collado, A., & Vivas-Consuelo, D. (2016). A cost and performance comparison of Public Private Partnership and public hospitals in Spain. Health Economics Review, 6(1), 1–7. https://doi.org/10.1186/s13561-016-0095-5
4. Çelen, M. (2013). BELÇİKA’Da YerelYöneti̇mler. M.U. Iktisadi ve Idari Bilimler Dergisi, 35(2), 293–293. https://doi.org/10.14780/iibdergi.201324468
5. Collin, S., & Hansson, L. (2020). 12 The propensity , persistence and performance of public-private partnerships in Sweden.
6. Daube, D., & Vollrath, S. (2006). Financing of ppps in germany. Federal Reserve Bank of St Louis.
7. Emek, U. (2010). Altyapıda Kamu Özel İşbirliği Yöntemleri. İktisadi Araştırmalar Vakfı.
8. Essig, M., & Batran, A. (2005). Public-private partnership-Development of long-term relationships in public procurement in Germany. Journal of Purchasing and Supply Management, 11(5–6), 221–231. https://doi.org/10.1016/j.pursup.2006.01.001

9. European Investment Bank. (2020). EIB Group Survey on İnvestment and İnvestment Finance 2020. European Union Overview. In Handbook of Governance and Security. https://doi.org/10.4337/9781781953174.00044
10. European PPP Expertise Centre. (2019). Market Update: Review of the European PPP Market in 2019.
11. Gediz Oral Burcu. (2017). Kamu Özel Sektör İşbi̇rli̇kleri̇ Fi̇nansmanı Rant Vergi̇si̇ (Gazi Kitab).
12. HM Treasury. (2020). Central Government Guidance on Appraisal and Evaluation. In The Green Book.
13. Karasu, D. K. (2011). SAĞLIK HİZMETLERİNİN ÖRGÜTLENMESİNDE KAMU-ÖZEL ORTAKLIĞI Sağlık Hizmetlerinin Örgütlenmesinde Kamu-Özel Ortaklığı Giriş 70 ’ li yılların ortalarından itibaren kamu hizmetlerinin örgütlenmesinde. 3, 217–262.
14. Kılıçaslan, H. (2017). Devletin Değişen Rolü ve Kamu-Özel İşbirlikleri (SAVAŞ YAYI).
15. Küçükkahyaoğlu, M. (2019). İyi yönetişim Ve Kamusal niteliği. PQDT - Global, 123. https://search.proquest.com/dissertations-theses/i̇yi-yönetişim-ve-kamusal-niteliği/docview/2462470080/se-2?accountid=159111%0Ahttp://dspace.marmara.edu.tr/handle/11424/54384
16. Nikolic, I. A., & Maikisch, H. (2006). Public-private partnerships and collaboration in the health sector : An overview with case studies from recent European experience. In The World Bank (Issue October).
17. Özer, M. A. (2016). Sağlık Sektöründe Yeni Bir Hizmet Sunum Modeli: Kamu Özel Ortaklığı.
18. Öztürk, N. (2006). Ekonomide Devletin Değişen Rolü. Amme İdaresi Dergisi, 1(39), 17–38.
19. Pedrini, L. A., Winter, A. C., Cerino, F., Zawada, A. M., Garbelli, M., Feuersenger, A., Feliciani, A., Ruggiero, P., Civardi, S., Amato, C., Canaud, B., Stuard, S., Karch, A., & Gauly, A. (2019). Clinical outcomes of hemodialysis patients in a public-private partnership care framework in Italy: A retrospective cohort study. BMC Nephrology, 20(1), 1–12. https://doi.org/10.1186/s12882-019-1224-2.
20. Real Estate Publishers BV. (n.d.). Belgium Real Estate Yearbook 2009.
21. Rossi, M., & Civitillo, R. (2014). Public Private Partnerships: A General Overview in Italy. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 109, 140–149. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.12.434
22. Rossi, M., Festa, G., & Gunardi, A. (2019). The evolution of public-private partnerships in a comparison between europe and Italy: Some perspectives for the energy sector. International Journal of Energy Economics and Policy, 9(3), 403–413. https://doi.org/10.32479/ijeep.7815
23. Sadran, P. (2004). Public-private partnership in France: A polymorphous and unacknowledged category of public policy. International Review of Administrative Sciences, 70(2), 233–251. https://doi.org/10.1177/0020852304044253
24. Stein, B. P., & Programme, M. I. (2007). Swedish Experience with PPP Swedish PPP-experience. 1–9.
25. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2019). Kamu Özel İşbirliği Raporu 2018.
26. Tekİn, P. Ş. (2017). Küresel Kamu Özel Ortaklığı Uygulamaları ve Türkiye Sağlık Sektörü Açısından Bir Değerlendirme.
27. Torres, L., & Pina, V. (2001). Public–private partnership and private finance initiatives in the EU and Spanish local governments. European Accounting Review, 10(3), 601–619. https://doi.org/10.1080/713764637
28. Yescombe, E. R. (2007). PPPs Worldwide. Public-Private Partnerships, 29–48. https://doi.org/10.1016/b978-075068054-7.50027-7
29. Verhoest, K.,Garsse, S.V., Hurk, M.V.D. andWillems, T. 2015. Developments of PublicPrivatePartnership in Belgium. (Ed. A. Akintoye, M. Beckand M. Kumarawamy), Public-PrivatePartnerships: A Global Review (45-58), New York: Routledge. URL: https://books.google.com.tr/books?id=TuWPCgAAQBAJ&lpg=PP1&hl=tr&pg=PR6#v=onepage&q&f=false
30. https://www.eib.org/epec/find-out-more/faq.htm Erişim Tarihi: 14.02.2021