nvestigating the impact of job stress on the work-life balance of accounting professionals: The case of Burdur province

Öz

The aim of this study is to examine the relationship between stress and work-life balance. In particular, the study focuses on accounting professionals, who are known to experience high levels of stress, and examines whether stress affects their work-life balance. The data were collected through a survey conducted with independent accounting professionals operating in Burdur province. A total of 211 participants were reached via face-to-face questionnaires, and the collected data were analyzed using SPSS. Initially, the data were subjected to skewness-kurtosis and reliability analyses, followed by frequency and percentage distributions. In the final stage, one main hypothesis and twelve sub-hypotheses, developed in line with the aim of the study, were tested using correlation, regression, t-test, and ANOVA analyses. The findings revealed a significant relationship between stress and work-life balance. Additionally, among the hypotheses related to descriptive variables, seven were rejected while five were accepted.

Anahtar Kelimeler

• Job stress
• work-life balance
• accounting professionals
• Burdur.

Muhasebe meslek elemanlarının iş stresinin iş-yaşam dengesi üzerine etkisinin araştırılması: Burdur ili örneği

Öz

Bu çalışmanın konusu, stres ve iş-yaşam dengesi ilişkisinin kurulmasıdır. Özellikle stresin yoğun olduğu muhasebe meslek elemanlarının iş-yaşam dengesini anlayabilmek amacıyla çalışmanın problematiği, muhasebe meslek elemanlarında stresin iş-yaşam dengesine etkisinin olup olmadığının araştırılmasıdır. Araştırma verileri Burdur ilinde bağımsız olarak faaliyet gösteren meslek elemanlarından anket yöntemiyle elde edilmiştir. Yüz yüze 211 katılımcıdan elde edilen veriler SPSS analiz programı yardımıyla analiz edilmiştir. Veriler öncelikle basıklık-çarpıklık ve güvenilirlik analizlerine, sonrasında ise frekans ve yüzde dağılımlarına tabi tutulmuş, son olarak araştırmanın konusu ve amacına yönelik belirlenen hipotezlerin 1 ana hipotez ve 12 alt hipotezin analizi, korelasyon, regresyon, t testi ve anova testleri ile araştırılmıştır. Araştırma sonucunda stres ve iş-yaşam dengesi arasında bir ilişkinin olduğu ortaya çıkmıştır. Tanımlayıcı değişkenlerden 7’si reddedilmiş, 5’i ise kabul edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İş stresi
• iş-yaşam dengesi
• muhasebe meslek elemanı
• Burdur.

Etik Beyan

Bu çalışma ile ilgili olarak Süleyman Demirel Üniversitesi, Bilimsel Araştırmalar ve Yayın Etik Kurulu’ndan 182 sayılı ve 17.12.2025 tarihli etik kurul onayı alınmıştır.

Kaynakça

1. Akkuş, D. B., Najimudinova S., & Gül, H. (2021). Psikolojik sermayenin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisindeki iş-yaşam dengesinin aracılık rolü: Bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 8(1), 27–49. https://doi.org/10.47097/piar.867721
2. Altınok Gürel, P. (2018). İş-yaşam dengesini sağlayan faktörlerin kadın akademisyenler için belirlenmesi: Lojistik regresyon analizi, Kadın Araştırmaları Dergisi, 2018/1, 31–44. Doi: https://izlik.org/JA66US43CR.
3. Altunok, B. (2024). Türkiye’de iş-yaşam dengesini sağlamaya yönelik “izin politikalarının” “İş Kanunu” ve “Devlet Memurları Kanunu” perspektifinde incelenmesi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(1), 31–44. https://doi.org/10.53586/susbid.1383594
4. Aytaç, S. (2009). İş stresi yönetimi el kitabı: İş stresi: Oluşumu, nedenleri, başa çıkma yolları ve yönetimi, Türk İş Yayını.
5. Aytaç, S. (2017). Stres kaynakları ve stresin psikolojik semptomlarının öfke kontrolü ile ilişkisi: Polis memurları üzerine bir araştırma, Sosyal Siyaset Konferansları, 69(2), 1-27. İz: https://izlik.org/JA33KD38XK
6. Bakır, N., & Özcan, A. (2025). Sağlık çalışanlarının iş yaşam dengesi, sessiz istifa ve tükenmişlik düzeylerinin araştırılması, Sağlık Yönetimi Dergisi, 5(12), 1-11. https://doi.org/10.54270/atljm.2025.79.
7. Bekmezci, M., Mert, İ. S., & Abubakar, M. (2021). İş-yaşam dengesinin yaşam tatminini yordamasında çalışılan sektörün düzenleyici etkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 1-22, https://doi.org/10.18037/ausbd.902535.
8. Beşoluk, Ş., & Önder, İ. (2010). Öğretmen adaylarının öğrenme yaklaşımları, öğrenme stilleri ve eleştirel düşünme eğilimlerinin incelenmesi, İlköğretim Online, 9(2), 679-693, İz: https://izlik.org/JA42EC49AS.

9. Borah, N., & Bagla, N. (2016). Work-life balance: Assessing perceptions, SCMS Journal of Indian Management, 112-119.
10. Çivici, T. (2020). Organizasyonel stres kaynakları ve iş-yaşam dengesinin kadın mimarlar özelinde incelenmesi, The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, 10(3), 311-320, İz: https://izlik.org/JA52KC89SB
11. Çobanoğlu, F., Seven, S. Ş., & Sertel, G., (2019). İş-Yaşam dengesi: Öğretmen ve yöneticiler üzerinde bir çalışma, Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(66), 783-795. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3627.
12. Dağ, İ. (1991). Rosenbaum’un öğrenilmiş güçlülük ölçeğinin üniversite öğrencileri için güvenirliği ve geçerliği, Türk Psikiyatri Dergisi, 2(4), 269-274.
13. Delecta, P. (2011). Work-life balance. International Journal of Current Research, 3(4), 186-189.
14. Erdoğan, T., Ünsar, S., & Süt, S. (2009). Stresin çalışanlar üzerindeki etkileri: Bir araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 447-461, İz: https://izlik.org/JA29AJ67YE
15. George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference 17.0 Update, 10th Edition, Pearson, Boston.
16. Greenhaus, J. H., & Singh, R. (2003). Work-Family Linkages, A Sloan Work And Family Encyclopedia Entry. Chestnut Hill, MA, Boston College.
17. Gür, Ö. (2016). İş-Yaşam Dengesinin Mersin’de Otomotiv Sektöründe Araştırılması [Basılmamış Yüksek Lisans Tezi]. Toros Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
18. Gürel Altıok, P., (2018). İş-Yaşam dengesini sağlayan faktörlerin kadın akademisyenler için belirlenmesi: Lojistik regresyon analizi, İstanbul Üniversitesi Kadın Araştırmaları Dergisi, 2018/I, 31-44, İz: https://izlik.org/JA66US43CR.
19. Hahs-Vaughn, D. L., & Lomax, R. G. (2013). An ıntroduction to statistical concepts. Routledge.
20. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2009). Multi-variate Data Analysis (7th ed). Upper Saddle River, Prentice-Hall.
21. Hsieh, Y., & Wang, M. (2012). The moderating role of personality in HRM: from the influence of job stress on job burnout perspective, International Management Review, 8(2), 5-18.
22. İrge, N., T. (2021), İş-Yaşam dengesini etkileyen risk faktörleri, Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(3), 322-333, İz: https://izlik.org/JA29UK56AR
23. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (4. Baskı). Asil Yayın.
24. Koçoğlu Sazkaya, M. (2014). Cynicism as a mediator of relations between job stress and work alienation: A study from a developing country, Turkey. Global Business and Management Research, 6(1), 24-36.
25. Korkmaz, O., & Erdoğan, E. (2014). İş yaşam dengesinin örgütsel bağlılık ve çalışan memnuniyetine etkisi, Ege Akademik Bakış Dergisi, 14(4), 541-557.
26. Lockwood, R. N. (2003). Work/Life Balance Challenges and Solutions. Society For Human Resource Management. https://s3.amazonaws.com/academia.edu.documents/
27. Magnuson, J. (1990). Stress management. Journal of Property Management, 55(3), 24-26.
28. Monticone, M., Baiardi, P., Ferrari, S., Foti, C., Mugnai, R., Pillastrini, P., & Vanti, C. (2012). Development of the Italian version of the pain catastrophizing scale (pcs-ı): Cross-cultural adaptation, factor analysis, reliability, validity, and Sensitivity to Change, Quality of Life Research, 21(6), 1045-1050.
29. Netemeyer, R. G., Boles, J., & McMurrian, R. (1996). Development and validation of the work-family conflict and family-work conflict scales, Journal of Applied Psychology, 81(4), 400-410.
30. Ofluoğlu G., & Doğanel Aksoy G. (2022). Akademisyenlerin iş-yaşam dengesi üzerine bir araştırma, International Journal of Management and Administration, 6(11), 41-52, https://doi.org/10.29064/ijma.1037209.
31. Kaynak, K. Ö., & Öztuna, B. (2019). Erkeklerde iş-yaşam dengesi üzerine bir araştırma. OPUS International Journal of Society Researches, 10(17), 859-876.
32. Pamuk, M., & Marşap, A. (2023). İş-yaşam dengesi, kişi-örgüt uyumu ve kişi-iş uyumunun örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkileri, Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(3), 73-99, https://doi.org/10.18026/cbayarsos.1230489
33. Rosenbaum, M. (1980). A schedule for assessing self-control behaviors: preliminary findings. Behavior Therapy, 11, 109-121.
34. Seferov, N. (2018). Algılanan örgütsel stresin iş-yaşam dengesi ve kariyer başarısı ilişkisindeki aracılık rolü: Modern şirketler grubu yöneticileri örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi.
35. Sharma N., & Nayak P. (2016). Study on work-life balance and organization policy in the IT Sector in NCR, Amity Global Business Review, 11, 115-122.
36. Tekingündüz, S., Kurtuldu, A., & Öksüz, S. (2025). İş-aile yaşam çatışması, iş tatmini ve iş stresi arasındaki ilişkiler, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 27-42, İz: https://izlik.org/JA77UA67YK.
37. Uzun, H. (2024). İş yaşam dengesi: bibliyometrik bir analiz. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 20(ICMEB’24 Özel Sayı), 668–685. https://doi.org/10.17130/ijmeb.1505983
38. Yavuz, N. (2018). İş-yaşam Dengesi ile İş Stresinin Esnek Çalışma Uygulamaları Bağlamında İncelenmesi, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
39. Yılmaz, B., & Sağlam, M. (2021). COVID-19 algılanan stres ve tehdidinin çalışanların iş yaşam dengesi ve motivasyonu üzerindeki etkisi, Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 13(25), 518-538, https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.977745.
40. Yumuk Günay, G., & Demiralp, T. (2016). Serbest muhasebeci ve mali müşavirlerde iş stresi, tükenmişlik sendromu ve iş-aile yaşam dengesi arasındaki ilişkinin incelenmesi, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(58), 917-935, https://doi.org/10.17755/esosder.258826.