An Empirical Study on the Relationship between Digital Literacy and Internet Entrepreneurship Intention

Öz

Entrepreneurship has an important place in the economic development of a country. In this context, it is important to evaluate the entrepreneurial intention of university students (considered as potential entrepreneurs) which is the antecedent of entrepreneurial behaviors in their future careers. Especially, the fact that university students who are currently studying are mentioned with technology as individuals of Y, M and Z generations reveals that the concept of internet entrepreneurship cannot be considered independently from the individuals of this generation. And in internet entrepreneurship, digital literacy is considered as an important and necessary competence. In this context, in this study, the effect of the digital literacy of the students studying at the Faculty of Economics and Administrative Sciences of Selcuk University on their internet entrepreneurship intentions was evaluated. As a result of the field research, it has shown that digital literacy has a positive effect on students' internet entrepreneurship intentions.

Anahtar Kelimeler

• Digital literacy
• internet entrepreneurship
• internet entrepreneurship intention

Dijital Okuryazarlık İnternet Girişimciliği Niyeti İlişkisi Üzerine Ampirik Bir Çalışma

Öz

Girişimcilik bir ülkenin ekonomik kalkınmasında önemli bir yere sahiptir. Potansiyel girişimciler olarak kabul edilen üniversite öğrencilerinin ilerideki kariyerlerinde girişimci olma davranışlarının öncülü olan girişimcilik niyetlerini değerlendirmek bu bağlamda önemli görülmektedir. Özellikle şu an öğrenimine devam eden üniversite öğrencilerinin Y, M ve Z kuşaklarının bireylerinin teknoloji ile birlikte anılması internet girişimciliği kavramının bu kuşak bireylerinden bağımsız düşünülemeyeceğini ortaya çıkarmaktadır. İnternet girişimciliğinde ise dijital okuryazarlık önemli ve gerekli bir yetkinlik olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmada Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nde öğrenim görmekte olan öğrencilerin dijital okuryazarlıklarının internet girişimciliği niyetleri üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Yapılan alan araştırması sonucunda dijital okuryazarlığın öğrencilerin internet üzerinden girişimcilik niyetleri üzerinde olumlu etkisi olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital okuryazarlık
• internet girişimciliği
• internet girişimciliği niyeti

Kaynakça

1. Akbaş, H. (2013). Grup Alışveriş Sitelerinin Sosyal Medyadaki Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Denizli: Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
2. Akış, M. L. (2017). Girişimcilik Seminerleri ve Türkiye İş Kurumu için Öneriler. Ankara: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Uzmanlık Tezi.
3. Ayyıldız, H. ve Cengiz, E. (2006). Pazarlama modellerinin testinde kullanılabilecek yapısal modeli (YEM) üzerine kavramsal bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 11(1), 63-84.
4. Bahcecik, Y. S., Akay, S. S. & Akdemir, A. (2019). A review of digital brand positioning strategies of the internet entrepreneurship in the context of virtual organizations: facebook, instagram and youtube samples. Procedia Computer Science, 158, 513–522.
5. Bawden, D. (2008). Origins and concepts of digital literacy. Digital Literacies: Concepts, Policies and Practices, 30, 17-32.
6. Bayrakdaroglu, F. & Bayrakdaroglu, A. (2017). A comparative analysis regarding the effects of financial literacy and digital literacy on internet entrepreneurship intention. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 12(2), 27-38.
7. Beauducel, A., & Wittmann, W. W. (2005). Simulation study on fit indexes in CFA based on data with slightly distorted simple structure. Structural Equation Modeling, 12(1), 41-75.
8. Bozok, G. (2019). İzmir İlinde Mesleki ve Teknik Eğitim Alan Lise Öğrencilerinin İşsizlik ve Kariyer Kaygılarının Yapısal Eşitlik Modeliyle İncelenmesi. İzmir: Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Chen, L. (2013). IT entrepreneurial intention among college students: an empirical study. Journal of Information Systems Education, 24(3), 233-243.
10. Chen, L. (2014). Understanding IT entrepreneurial intention: an information systems view. Journal of Computer Information Systems, 55(1), 2-12.
11. Coşkun, R., Altunışık, R. ve Engin, Y. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı (9 b.). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
12. Coşkun, Y. D., Cumaoğlu, G. K. ve Seçkin, H. (2013). Bilgisayar öğretmen adaylarının bilişim alanıyla ilgili okuryazarlık kavramlarına yönelik görüşleri. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1259-1272.
13. Çakır, A. (2014, Aralık). Faktör Analizi. İstanbul: Doktora Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Demir, K. ve Odabaşı, H. F. (2016). Dijital akıcılık kavramına eleştirel bir bakış. 4. Uluslararası Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Sempozyumu, 6-8 Ekim 2016, Elazığ, Türkiye, 373-376.
15. Dönmez, G. (2019). Lise Öğrencilerinin Bilgi Güvenliği Farkındalığı ile Dijital Okuryazarlığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Ankara: Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü,
16. Duran, E. ve Özen, N. E. (2018). Türkçe derslerinde dijital okuryazarlık. Türkiye Eğitim Dergisi, 3(2), 31-46.
17. Erdoğan, E., Çetinkaya, E. Ve Kurutkan, M. N. (2006). Bilgi Çağı’nda girişimciliğin değişen boyutu: sanal girişimcilik. Uluslararası Girişimcilik Kongresi, 25-27 Mayıs 2006, Bişkek, Kırgızistan, 418-430.
18. Eshet-Alkalai, Y. & Amichai-Hamburger, Y. (2004). Experiments in digital literacy. CyberPsychology & Behavior, 7(4), 421-429.
19. Eshet-Alkalai, Y. (2004). Digital literacy: a conceptual framework for survival in the digital era. Journal of Multimedia and Hypermedia, 13(1), 93–106.
20. Gökgül, M. (2014). Türkiye’de Elektronik Ticaret ve İşletmelere, Tüketicilere Sağladığı Avantajlar, Dezavantajlar. İstanbul: Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Kültür Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü,
21. Göldağ, B. ve Kanat, S. (2018). Güzel sanatlar eğitimi alan öğrencilerin dijital okuryazarlık durumları. The Journal of Academic Social Sciences Studies, 70, 77-92.
22. Guthrie, C. (2014). The digital factory: a hands-on learning project in digital entrepreneurship. Journal of Entrepreneurship Education, 17(1), 115-133.
23. Güleş, H. K. ve Çağlıyan, V. (2003). İleri imalat teknolojileri kullanımının işletme performansına etkileri: küçük ve orta ölçekli sanayi işletmelerinde bir uygulama. Selçuk Üniversitesi İ.İ.B.F. Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt:1, Sayı:5, 63-85.
24. Güriş, S. ve Astar, M. (2014). Bilimsel Araştırmalarda SPSS ile İstatistik. İstanbul: D.R Yayınevi.
25. Habing, B. (2005). Exploratory Factor Analysis. University of South Carolina.
26. Hair, J., Andreson, R., Tahtam, R., & Black, C. (1998). Multivariate Data Analysis. New Jersey: Prentice-Hall International Inc.
27. Hair, J., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate Data Analysis. Harlow: Pearson.
28. Hamutoğlu, N. B., Canan Güngören, Ö., Kaya Uyanık, G. ve Gür Erdoğan, D. (2017). Dijital okuryazarlık ölçeği: Türkçe’ye uyarlama çalışması. Ege Eğitim Dergisi, 1(18), 408- 429.
29. Hamutoğlu, N. B., Savaşçı, M. & Sezen-Gültekin, G. (2019). Digital literacy skills and attitudes towards e-learning. Journal of Education and Future, 16, 93-107.
30. Haşlaman, T. (2005). Programlama Dersi ile İlgili Özdüzenleyici Öğrenme Stratejileri ile Başarı Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: Bir Yapısal Eşitlik Modeli. Ankara: Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
31. Hejazinia, R. (2015). The impact of IT-based entrepreneurship education on entrepreneurial intention. International Journal of Management, Accounting and Economics, 2(3), 243-253.
32. Hoyle, R. (1995). Structural Equation Modeling Concepts, Issues, and Applications. California: SAGE Publications.
33. İnce, E. ve Altın, E. (2018). Y ve M kuşaklarının internet girişimciliği niyetlerinin ölçülmesi: Iğdır Üniversitesi örneği. Iğdır 1. Uluslararası Multidisipliner Çalışmalar Kongresi, 6-8 Kasım 2018, Iğdır, Türkiye.
34. Kabakçı-Yurdakul, I., Dönmez, O., Yaman, F. ve Odabaşı, H. F. (2013). Dijital ebeveynlik ve değişen roller. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(4), 883-896.
35. Karabacak, G. & Genç, M. (2019). The use of blogs as an example of internet entrepreneurship: Turkish travel blogs. Procedia Computer Science, 158, 869-876.
36. Karabacak, Z. İ. ve Sezgin, A. A. (2019). Türkiye’de dijital dönüşüm ve dijital okuryazarlık. Türk İdare Dergisi, 488, 319-343.
37. Kurt, A. A., Dönmez, F. İ., Ersoy, M., Dindar, M., Mısırlı, Ö. ve Akçay, T. (2013). Teknoloji ışığında okuryazarlıklar. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 4(2).
38. Kuvat, Ö. (2019). Bilişim sektöründe girişimcilik, Balıkesir üniversitesi bilgisayar mühendisliği öğrencilerinin girişimcilik eğilim ve niyetleri üzerine bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi, 26(1), 295-308.
39. Lankshear, C. & Knobel, M. (2015). Digital literacy and digital literacies: policy, pedagogy and research considerations for education. Nordic Journal of Digital Literacy, 9(4), 8-20.
40. Lin, X. (2015). A study on internet entrepreneurship ıntention of Chinese University students under demography’s view. International Conference on Social Science, Education Management and Sports Education (SSEMSE 2015), April 10-11 2015, Beijing, China, 867-870.
41. Liñán, F. & Chen, Y. (2009). Development and cross-cultural application of a specific instrument to measure entrepreneurial intentions. Entrepreneurship: Theory and Practice, 33(3), 593-617.
42. Maden, S., Maden, A. ve Banaz, E. (2018). Ortaokul 5. sınıf Türkçe ders kitaplarının dijital okuryazarlık bağlamında değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(5), 685-698.
43. Malhotra, N. K. (2004). Marketing Research an Applied Orientation. New Jersey: Prentice Hall.
44. Marsh, H. W., & Hocevar, D. (1988). A new, more powerful approach to multitrait-multimethod analyses: application of second-order confirmatory factor analysis. Journal of Applied Psychology, 73(1), 107.
45. Maxwell, E. C., & Maxwell, E. M. (2014). Gender differences in digital literacy among undergraduate students of faculty of education, Kogi State University: implications for e-resources & library use. Advances in Social Sciences Research Journal, 1(7), 96-108.
46. Meydan, C. ve Şeşen, H. (2011). Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık.
47. Meyers, E. M., Erickson, I., & Small, R. V. (2013). Digital literacy and informal learning environments: an introduction. Journal Learning, Media and Technology, 38(4), 355-367.
48. Millman C., Li, Z. & Matlay, H. & Wong, W. (2010). Entrepreneurship education and students' internet entrepreneurship intentions: evidence from Chinese HEIs. Journal of Small Business and Enterprise Development, 17(4), 569-590.
49. Milton, M. & Vozzo, L. (2013). Digital literacy and digital pedagogies for teaching literacy: pre-service teachers’ experience on teaching rounds. Journal of Literacy and Technology, 14(1), 72-97.
50. Miynat, M. ve Özcan, P. M. (2016). Türkiye’de e-girişimcilik ve vergilendirilmesi. 7. Uluslararası Girişimcilik Kongresi, 12-14 May 2016, Bişkek, Kırgızistan, 506-520.
51. Nawaz, A. & Kundi, G. M. (2010). Digital literacy: an analysis of the contemporary paradigms. International Journal of Science and Technology Education Research, 1(2), 19-29.
52. Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59, 1065–1078.
53. Nunnally, J. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw-Hill.
54. Ocak, G. ve Karakuş, G. (2019). Öğretmen adaylarının dijital okur-yazarlık öz-yeterliliği ölçek geliştirme çalışması. Kastamonu Education Journal, 26(5), 1427-1436.
55. Öz, S., Dindarik, N. ve Duman, F. (2019). Schumpeteryan girişimcilik ve 21. yüzyıl girişimcilik yaklaşımları: y kuşağı girişimcileri üzerine nitel bir araştırma. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 13(19), 1056-1091.
56. Özbek, A., Esmer, Y. & Şaylan, O. (2018). A model proposal for new product development in Turkish garment sector in the context of e-entrepreneurship. ICONSR 2018-1th International Conference on Social Science Research, 5-9 September 2018, Prizren, Kosovo, 10-17.
57. Sakallı, H. (2015). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Dijital Vatandaşlık Düzeyleri ile Siber Zorbalık Eğilimleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Aydın: Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Aydın.
58. Sarıkaya, B. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital okuryazarlık durumlarının çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(62), 1098-1107.
59. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research, 8(2), 23-74.
60. Shevlin, M., & Miles, J. (1998). Effects of sample size, model specification and factor loadings on the GFI in confirmatory factor analysis . Personality and Individual Differences, 25, 85-90.
61. Stalkina, L. & Steiner, G. (2020). Digital entrepreneurship and its role in innovation systems: a systematic literature review as a basis for future research avenues for sustainable transitions. Sustainability 2020, 12, 2764-2790.
62. Şeşen H. ve Basım, H. N. (2012). Demografik faktörler ve kişiliğin girişimcilik niyetine etkisi: spor bilimleri alanında öğrenim gören üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Ege Akademik Bakış, 12, 21-28.
63. Techataweewan, W. & Prasertsin, U. (2018). Development of digital literacy indicators for Thai undergraduate students using mixed method research. Kasetsart Journal of Social Sciences, 39, 215-221.
64. Üstündağ, M. T., Güneş, E. & Bahçivan, E. (2017). Turkish adaptation of digital literacy scale and investigating pre-service science teachers’ digital literacy. Journal of Education and Future. 12, 19-29.
65. Vural, M. ve Çavuş, Ş. (2017). Elektronik girişimcilik ve Kırgızistan’da uygulanma olanakları. Akademik Bakış Dergisi, 59, 50-64.
66. Wang, Y. M. & Lin, Y. S. (2016). Determinants of internet entrepreneurship intentions among business school students. International Journal of Information and Education Technology, 6(10), 754-758.
67. Yaman, C. (2019). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Dijital Okuryazarlık Düzeylerinin İncelenmesi (Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Örneği). Niğde: Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
68. Yaşar, Ç. (2019). BÖTE Öğretmen Adaylarının Kariyer Eğilimlerinin, Sosyal Medyaya İlişkin Görüşlerinin ve Dijital Okuryazarlık Beceri Düzeylerinin İncelenmesi. Balıkesir: Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
69. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
70. Yelkikalan, N, Akatay, A. ve Altın, E. (2010). Yeni girişimcilik modeli ve yeni nesil girişimci profili: internet girişimciliği ve y, m, z kuşağı girişimci. S.Ü. İ.İ.B.F. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 10(20), 489-506.
71. Yıldırım, O. ve Başer, E. (2016). İnternetin girişimciliği kapsamında değişen enformasyon siteleri üzerine bir değerlendirme. Global Media Journal TR Edition, 6(12), 172-200.
72. Yılmaz, A., Kaya, M. Akca, N. ve Sönmez, S. (2019). Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin dijital okuryazarlık düzeylerinin incelenmesi. 3. Uluslararası 13. Ulusal Sağlık ve Hastane İdaresi Kongresi, 10-13 Ekim 2019, Sakarya, Türkiye, 287-297.