Türkiye’de Kamu Yönetimi ve İşletme Eğitiminde Bilişim ve Diğer Teknolojiler: Literatür, Tarihsel Gelişim, Dersler ve Sorunlar

Öz

Bilgi teknolojileri ve bilgi işlem dersleri, profesyonel eğitimin ve özellikle de Türkiye’de Kamu Yönetimi alanında lisans ve yüksek lisans programlarının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. Bu makalede, Türkiye’de Kamu Yönetimi programlarında, çeşitli dijital ve dijital olmayan teknolojilerin kullanımı ilgili literatür ile tarihsel ve güncel eğilimler, Bilgi İşlem, e-Devlet ile Yönetim Bilişim Sistemleri dersleri, uzaktan eğitim dersleri ve bunların zorlukları incelenmektedir. Türkiye’de Kamu Yönetimi ve İşletme eğitimi-öğretiminde teknoloji kullanımıyla ilgili literatür farklı yayın türlerine ve mekânlara dağınıktır. Türkiye’de Kamu Yönetimi eğitiminde teknoloji kullanımı ve teknolojiyle ilgili derslerin eğitimine dair literatür boşluklu ve zayıftır. Kamu Yönetimi eğitiminde e-Devlet, YBS, BİT ve teknoloji kullanımına dair literatür bu makalede özetlenmektedir. Türkiye’de İşletme ve diğer sosyal bilimlere göre Kamu Yönetimi teknoloji eğitiminde zayıf kalmaktadır. Teknolojiyi kullanmaya yönelik isteksizlik, teknolojiyi eğitim-öğretimde kullanım yönü güçlü öğretim üyelerinin Kamu Yönetimi alanında sayıca yetersizliği, teknoloji kullanımına dair literatürün satır aralarında kalması önemli sorun alanları arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Teknoloji ve bilişim
• kişisel bilgisayarlar ve yazılım
• Kamu Yönetimi programlarında eğitim
• literatür taraması
• Türkiye
• Turkey

Digital and Other Technologies in Turkish Public Administration and Business Administration Education: Literature, Historical Developments, Courses, and Challenges

Öz

Information technologies and computing courses have increasingly become an indispensible part of professional training and especially academic undergraduate and graduate programs in public administration in Turkey. This paper examines the related literature, historical and current trends, courses and challenges in computing e-Government courses, MIS education, distance education as well as utilization of various digital technologies in Public Administration (PA) and Business Administration (BA) programs in Turkey. The literature on the technology utilization in Public Administration education in Turkey is sparsely distributed into different publication types and venues. The technology usage and teaching of technology related courses in Turkish Public Administration is limited and full of gaps. In this article, literature providing information about e-State, MIS, ICT and technology utilization in Public Administration are summarized. Comparing BA and other social sciences, teaching and utilization of technology in PA Turkey is backward. Reluctance to usage of technology in classrooms, under-representation of technically-renowned faculty members in Public Administration, and indirect literature are among the major issues in teaching.

Anahtar Kelimeler

• Technology and informatics
• personal computers and software
• education in Public Administration programs
• literature review

Kaynakça

1. Akıllı, H. Serkan, Babaoğlu, Cenay ve Demircioğlu, M. Akif (2013). “Araştırmacıların ve Lisans Öğrencilerinin Görüşleri Işığında E-Devlet Eğitiminde Güncel Gelişmeler”, Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, 30 (3), 120-144.
2. Akkoyunlu, Buket ve İmer, Gülriz (1998). “Türkiye’de Eğitim Teknolojisi’nin Görüntüsü”, Bekir Özer (Editör), Modern Eğitimde Yeni Teknolojiler, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi, Açıköğretim Fakültesi, Ünite 10, 157-176.
3. Akman, Elvettin ve Kocaoğlu, Mustafa (2019). “Kamu Yönetimi Lisans Eğitiminde Teknoloji Kullanımı: Ahi Evran, Çankırı Karatekin ve Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversiteleri Örneği”, Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15 (1), 118-142.
4. Akpınar, Haldun (1998). “Enformasyon Teknolojisi ve İşletmecilik Öğretimine Etkileri”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 27 (1), 39-67.
5. Aksoy, H. H. (2003). “Eğitim Kurumlarında Teknoloji Kullanımı ve Etkilerine İlişkin Bir Çözümleme”, Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 1 (4), 4-23.
6. Alkan, Cevat (1974). “Eğitim Teknolojisi”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7 (1), 339-344.
7. Alkan, Cevat (1990). “Çağdaş Eğitim Teknolojisi Kavramı”, Kurgu Dergisi, 8, 351-367.
8. Altunoğlu, Asu (2011). “Kamu Yönetimi Eğitiminde Öğretim Yöntemleri Sorunu”, Filiz Kartal (Editör), Türkiye’de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları, Ankara, TODAİE, 305-323.

9. Altunok, Mustafa (2012). Türkiye’de Kamu Yönetimi Düşüncesi: Tarihsel ve Disipliner Bağımlılık, Ankara, Gazi Kitabevi.
10. Araya Moreno, E. (2007). “Competency-based educational models for electronic governance: Implications for inclusion and responsiveness in the public service”, Journal of Public Affairs Education / JPAE, 13 (1), 79-86.
11. Asal, Victor, Kollars, Nina A., Raymond, Chad, and Rosen, Amanda M. (2013). “Editors' Introduction to the Thematic Issue: Bringing Interactive Simulations into the Political Science Classroom”, Journal of Political Science Education / JPSE, 9 (2), 129-131.
12. Ataklı, Aylanur (1991). “Bireysel Öğrenimde Bilgisayar Kullanımı”, Amme İdaresi Dergisi, 27 (3) Eylül, 99-122.
13. Aydın, Mehmet Devrim (2007). “Kamu Hizmetlerinde Bilgi Teknolojileri Uygulamaları: Fırsat ve Tehditler”, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25 (2), 295-322.
14. Ayman Güler, Birgül (1995). “Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyum[u] Genel Raporu”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, Cilt -I, Ankara, TODAİE, 1-4.
15. Babaoğlu, Cenay ve Demircioğlu, Mehmet Akif (2012). “Türkiye’deki Kamu Yönetimi Bölümleri Müfredatında E-Devlet Derslerinin Durumu”, Mehmet Zahid Sobacı ve Mete Yıldız (Editörler), E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, Bölüm 6, 129-150.
16. Babaoğlu, Cenay, Akıllı, H. Serkan, and Demircioğlu, M. Akif (2012). “E-Government Education at the Public Administration Departments in Turkey”, Proceedings ICEGOV’12: 6th Int. Conference on Theory and Practice of Electronic Governance, Albany, New York, ACM, 71-74.
17. Balcı, Asım (2003). “E-Devlet: Kamu Yönetiminde Yeni Perspektifler, Fırsatlar ve Zorluklar”, Asım Balcı, Ahmet Nohutçu, N. Kemal Öztürk ve Bayram Coşkun (Editörler), Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, 1. Baskı, Ankara, Seçkin, 265-280.
18. Bates, A. W. (1994). “Yüksek Öğrenimde Videonun Kullanımı”, Çeviren: Mehmet Kurt, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 27 (2), 719-734.
19. Bensghir, Türksel Kaya (1995). “Kamu Görevlileri Yetiştirilmesinde Bilgi Teknolojileri Eğitimi”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, Cilt -II, Ankara, TODAİE, 305-326.
20. Bensghir, Türksel Kaya (2002). “Türkiye’de Yönetim Bilişim Sistemleri Disiplininin Gelişimi Üzerine Düşünceler”, Amme İdaresi Dergisi, 34 (1), Mart, 77-103.
21. Bensghir, Türksel Kaya (2011). “Yönetişim Bilişim Sistemleri Disiplininin Yönetim Bilimi ile Kuramsal Etkileşimleri”, Onur Ender Aslan ve diğerleri (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR (8) 2010: Kamu Yönetimi ve Teknoloji, Ankara, TODAİE, 628-648.
22. Bircan, İsmail ve Okutan, M. Erdal (2011). “Eğitim Hakkı Çerçevesinden Uzaktan Eğitim ve Yaşam Boyu Öğrenme”, Onur Ender Aslan ve diğerleri (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR (8) 2010: Kamu Yönetimi ve Teknoloji, Ankara, TODAİE, 540-548.
23. Bozkurt, Aras (2017). “Türkiye’de Uzaktan Eğitimin Dünü, Bugünü ve Yarını”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, AUAd, 3 (2), 85-124.
24. Bromley, Pam (2013). “Active Learning Strategies for Diverse Learning Styles: Simulations are Only One Method”, PS: Political Science & Politics, 46 (4), October, 818-822.
25. Bulut, Necdet (1977). “Kamu Kuruluşları ve Bilgisayar”, Amme İdaresi Dergisi, 10 (3), 49-71.
26. Cem, C. (1975). “Türk Kamu Yönetimine Toplu Bir Bakış”, Amme İdaresi Dergisi, 8 (4), 3-23.
27. Çankaya, Mücellidoğlu Ali (1968). Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler, “Son Asır Türk Tarihinin Önemli Olayları ile Birlikte” (Mülkiye Şeref Kitabı), Ankara, Mars Matbaası.
28. Çiçek, Saynur (2020). Türkiye'de Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Eğitim-Öğretimi: Alanyazınsal Gelişim ve Eğilimler, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Denizli.
29. Çiner, Can Umut (2015). “Kamu Yönetimi Eğitimi ve Öğretimi Literatürü Üzerine Bir Çözümleme”, Murat Okcu, Bekir Parlak ve Elvettin Akman (Editörler), Kamu Yönetimi Eğitimi: Geçmişten Geleceğe Küresel ve Ulusal Perspektifler, Bursa, Ekin, 3-24.
30. Çoban, Serhat (2014). Kapitalizmde Yeniden Yapılanma ve Eğitimde Bilgi ve İletişim Teknolojileri Kullanımı: Dünya'da ve Türkiye'de Açık ve E-Öğrenme Uygulamaları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gazetecilik Anabilim Dalı, Ankara.
31. Demir, Ahmet (1970). Çağdaş Teknolojik Gelişmeler: Sosyo-Ekonomik Etkileri İle, Birinci Basım, Ankara, Ankara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi. dspace.ankara.edu.tr
32. Demir, Ahmet (1981). Çağdaş Teknolojik Gelişmeler: Sosyo-Ekonomik Etkileri İle, Genişletilmiş Üçüncü Bası, Ankara, Ankara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi.
33. Demircioğlu, İsmail H. (2014). “Tarih Öğretimi, Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı”, İsmail H. Demircioğlu ve İbrahim Turan (Editörler), Tarih Öğretiminde Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı, 2. Baskı, Ankara, Pegem Akademi, Bölüm 1, 1-13.
34. Demircioğlu, İsmail H. ve Turan, İbrahim (Editörler) (2014). Tarih Öğretiminde Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı, 2. Baskı, Ankara, Pegem Akademi.
35. Dikmen, Ahmet Alpay (2014). Makine, İş, Kapitalizm ve İnsan, Gözden Geçirilmiş 4. Baskı, Ankara, Nota Bene. Doğu, Ali H. (2007). “Bilgi Teknolojileri Eğitiminde Teknolojik Alt Yapının Önemi: KTÜ İİBF Modeli”, Dumlupınar Üniversitesi Akademik Bilişim, 31 Ocak - 2 Şubat 2007, 20-25.
36. Efe, Seda, Kervankıran, İsmail ve Gül, Hüseyin (2017). “Dijital Çağda SBKY Eğitiminde Bilgi Teknolojilerinin Yeri: CBS Örneği”, Murat Okcu ve Hüseyin Gül (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR (15) 2017: Kamu Yönetimi ve Kamu Politikasında Dijitalleşme, Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi, 439-441.
37. Efe, Seda, Kervankıran, İsmail ve Gül, Hüseyin (2018). “Kamu Yönetiminde Coğrafi Bilgi Sistemleri”, Veysel Erat, Cengiz Ekiz ve İbrahim Arap (Derleyenler), Quo Vadis: Kamu Yönetimi, Ankara, Nika Yayınevi, 12. Bölüm, 489-517.
38. Ergun, Turgay (2004). Kamu Yönetimi: Kuram, Siyasa, Uygulama, Ankara, TODAİE.
39. Ergun, Turgay ve Polat, Aykut (1978). Kamu Yönetimine Giriş, Ankara, TODAİE.
40. Genç, Fatma Neval (2015). “Türkiye’de Kamu Yönetimi Alanında Düzenlenen Bilimsel Etkinliklerde ‘Kamu Yönetimi Eğitimi’ Teması”, Murat Okcu, Bekir Parlak ve Elvettin Akman (Editörler), Kamu Yönetimi Eğitimi: Geçmişten Geleceğe Küresel ve Ulusal Perspektifler, Bursa, Ekin, 349-378.
41. Glover, Robert W., and Tagliarina, Daniel (Editors) (2013). Teaching Politics beyond the Book: Film, Texts, and New Media in the Classroom, New York, London, New Delhi, Bloomsbury.
42. Gül, Hüseyin (2015). “Dünya’da Kamu Yönetimi Eğitiminin Genel Çerçevesi ve Temel Eğilimler”, Murat Okcu, Bekir Parlak ve Elvettin Akman (Editörler), Kamu Yönetimi Eğitimi: Geçmişten Geleceğe Küresel ve Ulusal Perspektifler, Bursa, Ekin, 127-160.
43. Gül, Hüseyin, Akman, Çiğdem, Akman, Elvettin, Negiz, Nilüfer ve Kiriş, Hakan Mehmet (2017). “Nasıl Bir Kamu Yönetimi Eğitimi? Kamu Yönetimi Eğitimi Çalıştayı Çıktılarının Bir Değerlendirmesi”, Yüzüncü Yıl Üniversitesi SBE Dergisi (YYÜ SBED), 1, Özel sayı 4, 17-28.
44. Güler, E. Zeynep (2009). “Siyaset Bilimi Eğitiminde Yeni Yöntem Arayışları: ‘Avrupa’ Üzerine Düşünen Filmler”, İstanbul Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 40, 167-180.
45. Güvemli, Oktay (2003). İktisadi ve Ticari İlimler Akademileri Tarihi, İstanbul, Avcıol Basım Yayın.
46. Hasırcı, Metin (1995). Mehmet Ali Aynı Daru’l-fünun Tarihi, İstanbul, Pınar Yayınları.
47. Heper, Metin ve Berkman, A. Ümit (1979). “Türkiye’de Kamu Yönetimi Araştırma ve Eğitiminde Kavramsal Kuram ve Yöntem Sorunları”, Amme İdaresi Dergisi, 12 (2), 3-18.
48. İnam, Ahmet (2009). Teknoloji Benim Neyim Oluyor?, 3. Baskı, Ankara, ODTÜ Yayıncılık, ODTÜ Geliştirme Vakfı.
49. Kamu Yönetimi Eğitimi Çalıştayı (2015). Süleyman Demirel Üniversitesi, İİBF, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü, Isparta. (Çalıştayın çıktılarının özet değerlendirmesi için bakınız: Gül vd., 2017, YYÜ SBED, Özel Sayı 4, tam künye bu kaynakçada yer almaktadır.)
50. Karkın, Naci ve Özgür, Hüseyin (2012). “Türkiye’nin Yönetsel Düzeninde E-Devletten E-Yönetişime Geçiş”, Mehmet Zahid Sobacı ve Mete Yıldız (Editörler), E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, Bölüm 4, 85-102.
51. Kaya, Yahya Kemal (1974). İnsan Yetiştirme Düzenimiz: Politika, Eğitim, Kalkınma, Ankara, Hacettepe Üniversitesi.
52. Kaya, Yahya Kemal (1984). Eğitim Yönetimi, Ankara, TODAİE.
53. Kaya, Yahya Kemal (1989). İnsan Yetiştirme Düzenimize Yeni Bir Bakış: Eğitimde Model Arayışı, Ankara, Bilim.
54. Kaya, Yahya Kemal (2015). İnsan Yetiştirme Düzenimiz: Politika, Eğitim, Kalkınma, 6. Bası Ankara, Pegem Akademi.
55. KAYFOR 15 (2017). Kamu Yönetimi Forumu ve Sempozyumu: Kamu Yönetimi ve Kamu Politikasında Dijitalleşme, 1-4 Kasım 2017, Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi (SDÜ). Tam metin basılı seçili bildiriler için bakınız: SDÜ İİBF Dergisi (2017). KAYFOR 15 Özel Sayısı.
56. KAYFOR 8 (2010). Kamu Yönetimi ve Teknoloji, 7-9 Mayıs 1997, Ankara, TODAİE.
57. Kerrigan, John E. & Luke, Jeffrey S. (1989). “Public Administration Education and Training in the Third World: Problems and Opportunities”, Policy Studies Review [Review of Policy Research], 8 (4), 904-912.
58. Keser, Hafize (1982). “Teknoloji Eğitimi”, Eğitim ve Bilim Dergisi, 7 (40), 41-45.
59. Keser, Hafize (1988). Bilgisayar Destekli Öğretim İçin Bir Model Önerisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
60. Kiriş, Hakan Mehmet ve Gül, Hüseyin (2017). “Büyük Veri Analizi Temelinde Türkiye’de Siyaset Bilimi Ve Kamu Yönetimi (SBKY) ile Kamu Yönetimi (KY) Bölümleri Sıralaması ve Değerlendirmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22, KAYFOR 15 Özel Sayısı, 2109-2131.
61. Köseoğlu, Özer (2011). “Öğretim Teknolojilerindeki Gelişmelerin Kamu Yönetimi Öğretimine Yansımaları Üzerine Bir Değerlendirme”, Onur Ender Aslan ve diğerleri (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR 2010: Kamu Yönetimi ve Teknoloji, Ankara, TODAİE, 522-539.
62. Köseoğlu, Özer (2012). “Avrupa Birliği ve Türkiye’de Eğitim Politikaları Bağlamında E-Öğrenme”, Mehmet Zahid Sobacı ve Mete Yıldız (Editörler), E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, 407-428.
63. Kraemer, Kenneth L., and Dedrick, Jason (1997). “Computing and Public Organizations”, Journal of Public Administration Research and Theory / J-PART, 7 (1) 89-112.
64. Leblebici, Doğan Naci, Öktem, M. Kemal ve Aydın, Mehmet Devrim (2003). “Türkiye’de Kamu Kesiminde Bilgi Teknolojileri Uygulamaları ve E-Bürokrasi: Örgütsel Dönüşüm Üzerindeki Etkiler”, Kamu Yönetiminde Kalite 3. Ulusal Kongresi, Ankara, TODAİE, 501-512.
65. Mıhçıoğlu, Cemal (1988). Türkiye’de Çağdaş Kamu Yönetimi Öğretiminin Başlangıç Yılları, Ankara, Ankara Üniversitesi SBF.
66. Northrop, Alana (1987) “Computing Education in Public Administration Journals and Textbooks”, Social Science Computer Review, 15 (1), 40-47.
67. Northrop, Alana (1999). “The Challenge of Teaching Information Technology in Public Administration Graduate Programs”, G. David Garson (Ed.), Information Technology and Computer Applications in Public Administration: Issues and Trends, Hershey, PA and London, Idea Group Publishing, 7-22.
68. Okcu, Murat, Parlak, Bekir ve Akman, Elvettin (Editörler) (2015). Kamu Yönetimi Eğitimi: Geçmişten Geleceğe Küresel ve Ulusal Perspektifler, Bursa, Ekin.
69. Okuyucu, Aras ve Yıldız, Mete (2017). “Woodrow Wilson ve Max Weber Hollywood’da: Kamu Yönetimi Eğitiminde Filmlerin Kullanımı Üzerine Bir İnceleme”, Murat Okcu ve Hüseyin Gül (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR 2017: Kamu Yönetimi ve Kamu Politikasında Dijitalleşme, Bildiri Özetleri Kitabı, Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi, 59-60.
70. Onder, Murat & Brower, Ralph S. (2013). “Public Administration Theory, Research, and Teaching: How Does Turkish Public Administration Differ?”, Journal of Public Affairs Education / JPAE, 19 (1), 117-139.
71. Öktem, M. Kemal (2004). “Bilgi Teknolojileri ve Kamu Yönetimi”, Uğur Ömürgönülşen ve M. Kemal Öktem (Derl.), Kamu Yönetimi: Gelişimi ve Güncel Sorunları, Ankara, İmaj, 139-186.
72. Öktem, M. Kemal ve Aydın, Mehmet Devrim (2005). “Bilgi Teknolojileri ve Türk Kamu Yönetiminde Dönüşüm”, Hacettepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 23 (2), 257-282.
73. Öktem, M. Kemal ve Çiftçi, Leyla (2020). “Kamu Yönetiminde Teknoloji Kullanımı ve Teknoloji Eğitimi: Türkiye Açısından Bir Analiz”, Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi (KAYTEK), 2 (1), 61-71. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kaytek/issue/56393/700560
74. Ömürgönülşen, Uğur (2007). “Türkiye’de Lisans Düzeyi Kamu Yönetimi Öğretiminde Yakın Dönemde Yaşanan Gelişmeler (1982-2006)”, Kamu Yönetimi Forumu (KAYFOR) -IV: Kuramdan Uygulamaya (Yönetim ve Reform) Bildiriler Kitabı, 8-9-10.11.2006, Muğla Üniversitesi, 361-386.
75. Ömürgönülşen, Uğur (2010). “Türkiye’de Lisans Düzeyi Kamu Yönetimi Öğretiminde Yakın Dönemde Yaşanan Gelişmeler: Mevcut Durum, Sorun Alanları ve Gelişme Eğilimleri”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65 (3), 123-161.
76. Özer, A. Cevat (1995). “Kamu Yönetimi Lisans Üstü Uzmanlık Programının Gelişimi ve Mezunlar Araştırması”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, Cilt -II, Ankara, TODAİE, 339-347.
77. Özer, Bekir (1989). “Türkiye’de Uzaktan Eğitim: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi’nin Uygulamaları”, Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (2), 1-24.
78. Özgür, Hüseyin (2015). “Yerel Yönetimler ve Kent Yönetimi Eğitimi”, SDÜ Kamu Yönetimi Eğitimi Çalıştayı, 12-14.11.2015, Isparta, SDÜ, İİBF, Basılmamış Tam Metin Bildiri.
79. Özgür, Hüseyin ve Ciğeroğlu Öztepe, Mısra (2015). “Dünya’da Kamu Yönetimi Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar”, Murat Okcu, Bekir Parlak ve Elvettin Akman (Editörler), Kamu Yönetimi Eğitimi: Geçmişten Geleceğe Küresel ve Ulusal Perspektifler, Bursa, Ekin, 247-294.
80. Özgür, Hüseyin ve Çiçek, Saynur (2017). “Türkiye’de Kamu Yönetimi Eğitim ve Öğretimi Literatüründe Teknoloji: Eğilimler, Gelişmeler, Sorunlar”, Murat Okcu ve Hüseyin Gül (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR (15) 2017: Kamu Yönetimi ve Kamu Politikasında Dijitalleşme, Bildiri Özetleri Kitabı, Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi, 482-483.
81. Özgür, Hüseyin, Demirdöven, Burcu ve Kaya, Büşra (2019). “Kamu Yönetiminde İnteraktif Eğitim Uygulamaları: Pamukkale Üniversitesi Örneği”, 6. Yıldız Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, İstanbul, Yıldız Teknik Üniversitesi, Bildiri Özetleri Kitabı, 142.
82. Parlak, Bekir (2017). “Dijital Çağda Eğitim: Olanaklar ve Uygulamalar Üzerine Bir Analiz”, SDÜ, İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, KAYFOR 15 Özel Sayısı, 1741-1759.
83. Peker, Ömer (1995). Yönetici Eğitimi, İkinci Baskı, Ankara, TODAİE.
84. Perlman, Bruce J. (2019). “A Qualitative Analysis of JPAE’s International Context Articles: Comparative Emphasis in Public Affairs Education”, Journal of Public Affairs Education / JPAE, 25 (1), 30-50.
85. Polatoğlu, Aykut (1994). “Türk Kamu Yönetiminde Bilgisayar Kullanma Alanları ve Sorunları”, Amme İdaresi Dergisi, 27 (4), Aralık, 63-81.
86. Porter, Theodore M. (1986). The Rise of Statistical Thinking, 1820-1900, Princeton, New Jersey, Princeton University Press. Purón-Cid, Gabriel (2017). “Information Technology Strategy and Management Curricula in Public Administration Education in Latin America”, Journal of Public Affairs Education / JPAE, 23 (3), 903-924.
87. Sadioğlu, Uğur ve Yıldız, Mete (2007). “Kamu Yönetimi ile Bilgi ve İletişim Teknolojileri: Bir Bibliyografik Analiz”, Hacettepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 25 (2), 325-359.
88. Sezen, Seriye (1995). “Kamu Yönetimi Öğretimi: Özellikler ve Sorunlar Grup Raporu”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, Cilt -II, Ankara, TODAİE, 245-247.
89. Sobacı, Mehmet Zahid ve Yıldız, Mete (Editörler) (2012). E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
90. Şad, S. Nihad ve Arıbaş, Sabahattin (2010). “Bazı Gelişmiş Ülkelerde Teknoloji Eğitimi ve Türkiye İçin Öneriler”, Millî Eğitim, 185, 278-299.
91. Timur, Taner (2000). Toplumsal Değişme ve Üniversiteler, Ankara, İmge Kitabevi.
92. Törenli, Nurcan (2012). “E-Devlet Kavramının Eleştirel Bir Analizi”, Mehmet Zahid Sobacı ve Mete Yıldız (Editörler), E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, 599-622.
93. Tural, Erkan (2014). Türkiye’de Kamu Yönetimi Eğitiminin TODAİE Tarihi: 1940–1990, Ankara, TODAİE.
94. Turan, İbrahim (2014). “Tarih Öğretiminde Bilişim Teknolojileri”, İsmail H. Demircioğlu ve İbrahim Turan (Editörler), Tarih Öğretiminde Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı, 2. Baskı, Ankara, Pegem Akademi, Bölüm 10, 207-224.
95. Turan, İlter (2015). “… Son Derece Vasata Doğru Giden Bir Akademik Ortam İçindeyiz”, Boğaç Erozan (Söyleşiyi Gerçekleştiren), Pınar Uyan Semerci, Boğaç Erozan, Nihal İncioğlu (Derl.), Siyasetin Bilimi: İlter Turan’a Armağan, İstanbul Bilgi Üniversitesi, İstanbul, 19-52.
96. Turhan, Gökhan ve Okcu, Murat (2018). Siyasette Dijital Yerliler ve Göçmenler, İstanbul, Gece Kitaplığı. Tutkunca, Taylan (2020). Yükseköğretim İşletme Eğitiminde Bilgisayar Tabanlı Simülasyon Kullanımı: Capitalism Lab Uygulaması, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Çağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Yönetimi Anabilim Dalı, Tarsus, Mersin.
97. Üstüner, Yılmaz (2011). “Kamu Yönetimi ve Teknoloji”, Onur Ender Aslan ve diğerleri (Yayına Hazırlayanlar), KAYFOR 2010: Kamu Yönetimi ve Teknoloji, Ankara, TODAİE, 3-11.
98. Varoğlu, Kadir ve Varoğlu, Demet (1995). “Yönetici Eğitiminde Karar Verme Becerilerinin Kazandırılmasına İlişkin Karşılaştırmalı Bir Çalışma”, Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri, Cilt -II, Ankara, TODAİE, 327-337.
99. Yaman, Murat, Bilgin, Abdülbaki ve Çakır, Erkan (2020). “Dijital Çağda Kamu Yönetimi Lisans Müfredatları: Türkiye Üzerine Bir İnceleme”, Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi (KAYTEK), 2 (1) 28-40. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kaytek/issue/56393/685087
100. Yasa, İbrahim (Çeviren) (1963). “Gerçek ve Hayal Yönleriyle Otomasyon”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 18 (1), 255-263.
101. Yıldız, Mete ve Karakaya Polat, Rabia (2012). “Türkiye’deki E-Devlet Araştırma ve Uygulamalarının Eleştirel Bir Değerlendirmesi ve Öneriler”, Mehmet Zahid Sobacı ve Mete Yıldız (Editörler), E-Devlet: Kamu Yönetimi-Teknoloji İlişkisinde Güncel Gelişmeler, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, 623-648.
102. Yıldız, Mete; Demircioğlu, Mehmet Akif, and Babaoğlu, Cenay (2016). “E-Government Education in Turkish Public Administration Graduate Programs: Past, Present, and Future”, Journal of Public Affairs Education / JPAE, 22 (2), 287-302.
103. Yildiz, Mete (2007). “E-government Research: Reviewing the Literature, Limitations, and Ways Forward”, Government Information Quarterly, 24 (3), 646-665.
104. Yildiz, Mete; Babaoğlu, Cenay, and Demircioğlu, Mehmet Akif (2011). “Teaching Public Policy to Undergraduate Students: Issues, Experiences, and Lessons in Turkey”, Journal of Public Affairs Education (JPAE), 17 (3), 343-365.