Entropi Ağırlıklı TOPSIS Yöntemi İle Türkiye’deki Vakıf Üniversiteleri’nin Değerlendirilmesi

Öz

Günümüzde genç nüfusun kariyer hedeflerinin değişmesi ile birlikte her geçen gün yükseköğrenime olan talep artmaktadır. Bu talebin karşılanmasında devlet üniversitelerinin yanında, vakıf üniversiteleri de büyük rol oynamaktadır.  Bu doğrultuda, vakıf üniversitelerinin sayısı her geçen gün daha da artmaktadır. Devlet üniversitelerinin vermiş olduğu hizmetin finansmanı harç ve vergilerle söz konusu olmaktadır. Vakıf üniversitelerinin vermiş olduğu hizmetin finansmanının büyük bir bölümü ise öğrencilerden elde edilen gelirlerden oluşmaktadır. Vakıf üniversiteleri ayrıca istihdam ettikleri akademisyenlerin yapmış oldukları akademik çalışmalar aracılığı bilim dünyasına katkıda bulunmakta aynı zamanda mevcut akademik kadro yapısı ile bu üniversitelere olan öğrenci talebini de artırmaktadır. Vakıf üniversiteleri açısından hizmet arzı aynı zamanda maliyet/gider anlamına öğrenci talebi ise gelir anlamına gelmektedir. Maliyet ve gelir arasındaki fark ise bu üniversitelerinin verdikleri hizmeti devam ettirmelerine ya da sonlandırmalarına yol açacaktır. Vakıf üniversitelerini bu bağlamda mali ve akademik performanslarına göre sıralamasını yapmak mümkündür. Bu çalışmada, Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) yöntemlerinden olan ENTROPİ ağırlıklı TOPSIS yöntemi ile Vakıf üniversitelerinin başarı sıralaması yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda, üniversitelerin performansları değerlendirilerek, üniversiteler sıralanmış ve önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• TOPSIS,ÇKKV,Vakıf Üniversiteleri

Evaluation of private universities in Turkey with entropy weighted TOPSIS method

Öz

Today, with the change in the career goals of the young population, the demand for higher education is increasing day by day. Besides the state universities meeting this demand, private universities also play a big role. Accordingly, the number of the private universities is increasing day by day. The financing of the service provided by state universities is subject to fees and taxes. Most of the financing of the service provided by the private universities consists of the income obtained from the students. Private universities also contribute to the world of science through the academic studies of the academicians they employ and at the same time, they increase the students’ demand for these universities with the existing academic staff structure. For the private universities, the service supply also means cost /expense and students’ demand means income. The difference between cost and income will cause these universities to continue or terminate their services. In this context, it is possible to rank the private universities according to their financial and academic performances. In this study, success ranking of private universities was made by using ENTROPY- weighted TOPSIS method which is one of the Multi Criteria Decision Making (MCDM) methods. In conclusion, the performances of the colleges and universities have been evaluated, and recommendations have been made in terms of their popularity.

Anahtar Kelimeler

• TOPSIS,MCDM,Private Universities

Kaynakça

1. Alonso, J. A. & Lamata, T. (2006), “Consistency in The Analytic Hierarchy Process: A New Approach”, International Journal of Uncertainty, Fuzziness an Knowledge-Based Systems, Vol. 14, No. 4, 445−459
2. Alvord, S. H., Brown, L. D., & Letts, C. W. (2004). “Social Entrepreneurship And Societal Transformation: An Exploratory Study”, The Journal Of Applied Behavioral Science, 40(3), 260-282.
3. Aslan, G., Araza, A. ve Bulut, Ç. (2012), “Sosyal Girişimciliğin Kavramsal Çerçevesi”, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi (7:2), 69-88
4. Austın, J., Stevenson, H., & Wei-Skillern, J. (2012). Social and Commercial Entrepreneurship: Same, Different, or Both?. Revista de Administração, 47(3), 370-384.
5. Caputo, A. C., Pelagagge, P. M., & Salini, P. (2013), “AHP-Based Methodology For Selecting Safety Devices Of Industrial Machinery”, Safety Science, 53, 202-218.
6. Certo, S. T., & Miller, T. (2008), “Social Entrepreneurship: Key Issues And Concepts”, Business Horizons, 51(4), 267-271.
7. Dacin, M. T., Dacin, P. A., & Tracey, P. (2011), Social Entrepreneurship: A Critique And Future Directions, Organization Science, 22(5), 1203-1213.
8. Dağdeviren, M., Yavuz, S., ve Kılınç, N. (2009), “Weapon Selection Using The AHP And TOPSIS Methods Under Fuzzy Environment”, Expert Systems With Applications, 36(4), 8143-8151.

9. Dart, R. (2004), “The Legitimacy Of Social Entreprise”, Nonprofit Management&Leadership, Vol: 14, No: 4, S: 411 – 424.
10. Dees, J. G. (2007). “Taking Social Entrepreneurship Seriously”, Society, 44(3), 24-31.
11. Defourny, J. & Nyssens, M. (2010), “Conceptions Of Social Enterprise and Social Entrepreneurship in Europe and The United States: Convergences And Divergences”, Journal Of Social Entrepreneurship, 1(1), 32-53.
12. Dyllick, T. & Hockerts, K. (2002), “Beyond The Business Case For Corporate Sustainability”, Business Strategy And The Environment, DOI: 10.1002/Bse.323.
13. Gartner, W. (1988), “Who is An Entrepreneur? Is The Wrong Question”, American Journal Of Small Business, 12(4): 11-32.
14. Goodland, R. & Daly, H. (1996), “Environmental Sustainability: Universal And Non-Negotiable”, Ecological Applications, Vol: 6, No: 4, S: 1002 – 1017.
15. Ivanova, E. & Gibcus, P. (2003), “ The Decision-Making Entrepreneur”, Business Policy And Research. S.5
16. Jones, P., Clarke-Hill C. & Comfort, D. (2008), “Marketing And Sustainability”, Marketing Intelligence & Planning, Vol. 26 No. 2, 123-130.
17. Kaoser, M., Rashid, M. & Ahmed, S., (2014), “Selecting A Material For An Electroplating Process Using AHP And VIKOR Multi Attribute Decision Making Method”, Proceedings Of The 2014 International Conference On Industrial Engineering And Operations Management, S.834-841.
18. Koçak, O. ve Kavi, E. (2015) “Sosyal Politika Aktörü Olarak Sosyal Girişimci Belediyecilik”, Hak İş Uluslararası Emek Ve Toplum Dergisi, 3 (6) , 26-49.
19. Kundakçı, N., Adalı, E. A., ve Işık, A. T. (2015), “Tourist Hotel Location Selection With Analytic Hierarchy Process”, Journal Of Life Economics, 2(3), 47-58.
20. Kümbül Güler, B. (2011), “Yoksullukla Mücadelede Sosyal Girişimcilik: ASHOKA Üyelerinden Sosyal Yenilikçi Örnek Uygulamalar”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13/3.
21. Lethonen, M. (2004), “The Environmental- Social Interface Of Sustainable Development: Capabilities, Social Capital, Institutions”, Ecological Economics, Doi:10.1016/J.Ecolecon.2004.03.019
22. Luthra, S., Mangla, S.K., Xu L. & Diabat A. (2016), “Using AHP To Evaluate Barriers in Adopting Sustainable Consumption And Production Initiatives in A Supply Chain”, International Journal Of Production Economics, , Vol:181, Pages:342,349.
23. Mair, J., & Marti, I. (2006), “Social Entrepreneurship Research: A Source Of Explanation, Prediction, And Delight”, Journal Of World Business, 41(1), 36-44.
24. Özbakır, M. ve Velioğlu Nurtanış, M. (2010), “Pazarlamaya Sürdürülebilirlik Çerçevesinden Bakış Ve Bir Örnek Olay Analizi”, Tüketici Ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, Sayı:2, Cilt: 2, S: 71 – 99.
25. Özbek, A. (2017), Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri ve Excel ile Problem Çözümü, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
26. Pamukkale Belediyesi Sosyal Market Resmi İnternet sitesi (2019) https://www.pamukkale.bel.tr/sosyalmarket/index.php?sayfa=71, (Erişim Tarihi: 20.09.2019)
27. Pehlivan, H. ve Keskinocak, E. (2013), “Teneke Kutu Kurutma Fırınlarının AHP Tekniğiyle Değerlendirilmesi”, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, C.17, S.2, S.173-179.
28. Peredo, A. M. & Mclean, M. (2006), “Social Entrepreneurship: A Critical Review Of The Concept”, Journal Of World Business, 41(1), 56-65.
29. Ranganathan, J. (1998), “Sustainability Rulers: Measuring Corporate Environmental And Social Performance”, Sustainability Enterprise Perspective. May. 1-11.
30. Saaty, T. L. & Sodenkamp, M. (2008), “Making Decisions ın Hierarchic And Network Systems”, International Journal Of Applied Decision Sciences, 1(1), 24-79.
31. Saaty, T. L. & Vargas, L. G., (2001), Models, Methods, Concepts Ve Applications Of The Analytic Hierarchy Process, Massachusets: Kluwer Academic Publishers.
32. Santos, F. M. (2012), “A Positive Theory Of Social Entrepreneurship”, Journal Of Business Ethics, 111(3), 335-351.
33. Scarborough, N. M. (2014), Essentials Of Entrepreneurship And Small Business Management, Girişimciliğin ve Küçük İşletme Yönetiminin Temelleri, Çev. Gamze Sert, Nobel Yayınları, Ankara.
34. Seelos, C. & Mair, J. (2005), “Social Entrepreneurship: Creating New Business Models To Serve The Poor”, Business Horizons, 48(3), 241-246.
35. Sullivan Mort, G., Weerawardena, J., & Carnegie, K. (2003), “Social Entrepreneurship: Towards Conceptualisation”, International Journal of Nonprofit And Voluntary Sector Marketing, 8(1), 76-88.
36. Taş, H.Y., Küçükoğlu M. ve Özcan, S. (2016), “Osmanlıdan Günümüze Sosyal Girişimcilik Örnekleri Ve Topluma Kazandırdıkları”, 2. Uluslararası Çin’den Adriyatik’e Sosyal Bilimler Kongresi Kongre Kitabı, 258-266.
37. Thompson, J. L. (2002), “The World Of Social Entrepreneur”, The International Journal Of Public Sector Management, Vol: 15 No: 5, S: 412 – 431. DOI 10.1108/09513550210435746
38. Vatansever, K. ve Uluköy, M. (2013), “Kurumsal Kaynak Planlaması Sistemlerinin Bulanık AHP ve Bulanık MOORA Yöntemleriyle Seçimi: Üretim Sektöründe Bir Uygulama”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2) , 274-293.
39. Weerawardena J. & Mort G. S. (2006), “Investigating Social Entrepreneurship: A Multidimensional Model”, Journal Of World Business, Vol. 41, Pages: 21 – 35. Yıldırım, B. F. ve Önder, E. (2014), Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri, 1. Baskı, Dora Basım-Yayım Dağıtım, Bursa.
40. Zhu, Q. & Sarkis, J. (2004). “Relationships Between Operational Practices And Performance Among Early Adopters of Green Supply Chain Management Practices In Chinese Manufacturing Enterprises”, Journal of Operations Management, Doi:10.1016/J.Jom.2004.01.005.