The Affect of Socio-Psychological Factors on Voter Behavior: The Case of Pamukkale University

Öz

Today, one of the subjects that attract the most attention of both political scientist and the public is the research on voter behavior that develops within the studies of political behavior and political participation. Voter behavior is both a multidimensional concept and takes place under the influence of many factors. This study is based on a branch study on socio-psychological factors affecting voter behavior. For this purpose, among the students registered at Pamukkale University; A survey of 37 questions was administered to 410 subjects. The political identities with wich young voters define themselves and the data obtainedfrom the survey were crossed, and the psychological factors affecting their voting were tried to be determined.

Anahtar Kelimeler

• Voter Behavior
• Socio-Psychological Factors
• Political İdentity
• University of Pamukkale.

Sosyo-Psikolojik Faktörlerin Seçmen Davranışlarına Etkileri: Pamukkale Üniversitesi Örneği

Öz

Siyasal davranış ve siyasal katılım çalışmaları içinde gelişen seçmen davranışı araştırmaları, bu gün hem siyaset bilimcilerin hem de kamu oyunun en çok dikkatini çeken konulardan biridir. Seçmen davranışı çok boyutlu bir kavram olup, birçok faktörün etkisi altında gerçekleşmektedir. Bu çalışma, seçmen davranışına etki eden sosyo-psikolojik faktörlere ilişkin bir alan araştırmasına dayanmaktadır. Bu amaçla, Pamukkale Üniversitesine kayıtlı öğrencilerden, 410 denek üzerinde 37 soruluk anket çalışması yapılmıştır. Genç seçmenlerin kendilerini tanımladıkları siyasi kimlikler ile elde edilen veriler çaprazlanarak, oy vermelerine etki eden psikolojik faktörler ortaya konmaya çalışılmıştır.  

Anahtar Kelimeler

• Seçmen Davranışı
• Sosyo-Psikolojik Faktörler
• Siyasi Kimlik
• Pamukkale Üniversitesi.

Kaynakça

1. Adida, C., Gottlieb, J., Kramon, E., & McClendon, G. (2019). Response Bias in Survey Measures of Voter Behavior: Implications for Measurement and Inference. Journal of Experimental Political Scienc, 1-7.
2. Akgün, B. (1999). Türkiye’de Seçmen Davranışının Ekonomi Politiği Üzerine Bir Model Denemesi. Liberal Düşünce Dergisi(14), 63. Retrieved 03 18, 2019, from http://www.libertedownload.com/LD/arsiv/14/06-birol-akgun-turkiye'de-secmen-davranisinin-ekonomi-politik'i-uzerine-bir-model-denemesi.pdf.
3. Akgün, B. (2000). Türkiye’de Seçmen Davranışı: Partizan Tutumlar,İdeoloji ve Ekonomik Faktörlerin Oy Vermeye Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler M.Y.O Dergisi, 4, 75-92.
4. Akgün, B. (2002). Türkiye’de Seçmen Davranışı Partiler Sistemi ve Siyasal Güven. Ankara: Nobel Yayınları.
5. Ambrus, A., Greiner, B., & Sastro, A. (2017). The Case for Nil Votes: Voter Behavior under Asymmetric İnformation in Compulsory and Voluntary Voting Systems. Journal of Public Economics, 34-48.
6. Arı, E., Yılmaz, V., & Başkan, E. (2015). Seçmen Oy Verme Davranışlarının Betimlenmesi İçin Bir Yapısal Eşitlik Model Önerisi: Yalova İli Mahalli İdareler Seçimi Örneği. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 7(3), 1-17.
7. Avcı, K. (2015). 2014 Ankara Yerel Seçimlerinde Parti LideriFaktörünün Seçmenin Oy Verme Kararına Etkisi. GümüşhaneÜniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3(2), 140-155.
8. Bartels, L. M. (2008). Unequal Democracy The Political Economy of the New Gilded Age. Princeton: Princeton University Press.

9. Baykal, D. (1970). Siyasal Katılma: Bir Davranış İncelemesi. Ankara: Ankara Üniversitesi SBF Yayınları.
10. Beren, F. (2013). Seçmen Tercihine Etki Eden Faktörler ve Seçim Güvenliği: Şanlıurfa İli Örneği. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 191-214.
11. Campbell, A., & Kahn, R. L. (1953). The People Elect a President. American Journal of Sociology, 59(3), 284-285.
12. Campbell, A., Converse, P. E., Miller, W. E., & Stokes, D. E. (1960). The American Voter. Chicago and London: The University of Chicago Press.
13. Canöz, K. (2010). Seçmen Tercihinde Aday İmajının Rolü: 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri Öncesinde Konya Seçmeni Üzerine Bir Araştırma. Selçuk İletişim Dergisi, 6(2), 95-114.
14. Canöz, K., & Bakan, Ö. (2015). Türkiye’de Eğitimli Seçmenin Yerel Seçimlerde Oy Verme Kriterleri. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 37, 483-509.
15. Cwalina, W., Falkowski, A., & Newman, B. I. (2008). Towards the Development of A Cross-Cultural Model of Voter Behavior. European Journal of Marketing, 44(3/4), 351-368.
16. Çavuşoğlu, H., & Pekkaya, M. (2016). Yerel Seçimlerde Genç Seçmenlerin Siyasal Davranışlarına İlişkin Bir İnceleme: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 12(29), 17-40.
17. Çinko, L. (2006). Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki ilişkilerin Teorik Temelleri ve Türkiye Üzerine Genel Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 61(1), 103-116.
18. Çukurçayır, M. A. (2002). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
19. Çukurçayır, M. A., & Gökçe, G. (2002). Yerel Siyaset ve Katılma Davranısı : Konya’ da Katılım Eğrileri. 2(3), 134.
20. Dahl, R. A. (1962). Who Governs. New Haven: Yale University.
21. Damlapınar, Z., & Balcı, Ş. (2005). Seçmenin Zihnindeki Aday İmajını Belirleyen Etkenler: 28 Mart 2004 Yerel Seçimleri Alan Araştırması. Selçuk İletişim Dergisi(4), 60.
22. Durdu, Z. (2013). Türkiye'de Siyasal Kültürü Anlamak. Ankara: Kadim Yayınları.
23. Fiorina, M. P. (1981). Retrospective Voting in American National Elections. New Haven and London: Yale University Press.
24. Fiorino, M. P. (1976). The Voting Decision: Instrumental and Expressive Aspects. The Journal of Politics, 38, 391-412.
25. Gegez A. E. (2007). Pazarlama Araştırmaları. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
26. Gerber, A. S., Huber, G. A., Biggers, D. B., & Henry, D. J. (2016). A Field Experiment Shows That Subtle Linguistic Cues Might Not Affect Voter Behavior. PNAS, 113(26), 7112-7117.
27. Gerber, A. S., Huber, G. A., Biggers, D. B., & Henry, D. J. (2016). A Field Experiment Shows That Subtle Linguistic Cues Might Not Affect Voter Behavior. PNAS, 113(26), 7112-7117.
28. Gökçe, O., Akgün, B., & Karaçor, S. (2002). 3 Kasım Seçimlerinin Anatomisi:Türk Siyasetinde Süreklilik ve Degişim. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2(4), 1-44.
29. Güldü, Ö., & Dönmez, A. (2002). Aşırı Uçlarda Siyasal Tutumlara Sahp Üniversite Öğrencilerinin Bazı Psikolojik Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Journal of Faculty of Educational Sciences, 35(1), 129-142.
30. Gülmen, Y. (1979). Türk Seçmen Davranışı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları.
31. Gümüş, H. (2009). Türk Seçmen Davranışı ve AKP, CHP ve MHP'nin Seçmen Tabanları Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Yönetimi Anabilim Dalı.
32. Hazama, Y. (2006). Electoral Volatility in Turkey: Cleavage-based vs. Retrospective. The International Political Science Association’s 20th World congress, (pp. 9-13). Fukuoka. Retrieved Mart 30, 2019, from https://www.researchgate.net/publication/315723842_Electoral_volatility_in_Turkey_cleavages_vs_the_economy.
33. Heywood, A. (2007). Siyaset. Ankara: Adres Yayınları.
34. Hook, S. (1959). Political Power and Personal Freedom. New York.
35. Kalaycıoğlu, E. (1983). Karşılaştırmalı Siyasal Katılma. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
36. Kalaycıoğlu, E. (1997). Siyasal Katılmanın Koşullarına Genel Bir Bakış: Türkiye Örneği Türkiye'de Siyaset Süreklilik ve Değişim. (A. Sarıbay, Ed.) İstanbul: Der Yayınları.
37. Kapani, M. (2004). Politika Bilimine Giriş. Ankara: Bilgi Yayınevi.
38. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Kavramlar-İlkeler- Teknikler. Ankara: Nobel Yayınları, 23. Basım.
39. Kışlalı, A. T. (2000). Siyasal Sistemler: Siyasal Çatışma ve Uzlaşma. Ankara: İmge Kitabevi.
40. Kurtbaş, İ. (2015). Seçmen Psikolojisine Dair Psiko-Politik Bir Tahlil Politik Psikoloji Ekseninde Deneysel Bir Çalışma. Journal of Administrative Sciences and Policy Studies, 3(2), 91-111.
41. Lazarsfeld, P., Berelson, B., & Gaudet, H. (1948). The People’s Choice: How the Voter Makes Up His Mind in a Presidential Campaign (Vol. 2nd Edition). New York: Columbia University Press.
42. Markus, G. B., & Converse, P. E. (1979). A Dynamic Simultaneous Equation Model of Electoral Choice. American Political Science Association, 73(4).
43. Mibrath, L. W., & Goel, M. (1977). Political Participation: How and why do people get involved in politics? Chicago: Rand McNally College Publishing Company.
44. Miller, K.I. and Monge, P.R. (1986) Participation, Satisfaction, and Productivity: A Meta-Analytic Review. The Academy of Management Journal, 29, 727-753.
45. Özbudun, E. (1975). Türkiye'de Sosyal Değişme ve Siyasal Katılma. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
46. Özbudun, E. (2000). Contemporary Turkish Politics: Challenges to Democratic Consolidation. London: Lynee Rienner Publications.
47. Özsoy, O. (2002). Türkiye'de Seçmen Davranışları ve Etkin Propaganda. İstanbul: Alfa Basım Yayın.
48. Özsoy, O. (2007). Seçim Kazanma Sanatı. İstanbul: Alfa Yayınları.
49. Polat, C., & Külter, B. (2008). Genç Seçmenler Gözüyle Siyasal Ürün (Siyasi Lider) Özellikleri: Ankara’daki Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Çalışma. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-31.
50. Polat, F. (2009). Dinin Türk seçmen davranışı üzerindeki etkisi: Denizli İli Örneği (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
51. Sencer, M. (1974). Türkiye'de Sınıfsal Yapı ve Siyasal Davranışlar. İstanbul: May Yayınları.
52. Shachar, R. (2003). arty Loyalty As Habıt Formation. Journal of Applied Econometrics, 18(3), 251-269.
53. Superti, C. (2014, March). Vanguard of the Discontents: Blank and Null Voting as Sophisticated Protest Voting and Voting Abstention. Retrieved from http://scholar.harvard.edu/files/csuperti/files/dissertationpaper1_spainitaly_0.pdf.
54. Temizel, M. (2012). Türkiye’de Seçmen Davranışlarında Sosyopsikolojik, Kültürel Ve Dinsel Faktörlerin Rolü: Kuramsal Ve Ampirik Bir Çalışma (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
55. Teyyare, E., & Avcı, M. (2016). Yerel Seçimlerde Seçmen Davranışları: 2014 Yerel Seçimleri ve Zonguldak İli Örneği. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi.
56. Tokgöz, O. (1979). Siyasal Haberleşme ve Kadın. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler.
57. Turan, İ. (1977). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. İstanbul: Güryay Matbaacılık.
58. Turan, İ. (1986). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. Istanbul: Der Yayınları.
59. Yazıcıoğlu, Y., ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.