Does Türkiye Converge to the Maastricht Criteria? Nahar and Inder Approach

Öz

Although the Maastricht Criteria were first set as the conditions for accession to the Economic and Monetary Union, today they stand out as economic criteria that candidate countries must achieve. This study analyzes the convergence of Turkey to the Maastricht Criteria between 1990-2021. ADF Unit Root Test Method and Nahar and Inder (2002) approach are used in the study. The reason for using the Nahar and Inder (2002) method in the study is that this approach has not been used before in studies testing Turkey's convergence to the Maastricht Criteria. As a result of the study, despite convergence to the inflation criterion, the fact that the criterion is still not met, the convergence of government debt and the divergence of budget deficit are considered negative for the Turkish economy in terms of convergence to the Maastricht Criteria.

Anahtar Kelimeler

• Convergence
• Maastricht Criteria
• Türkiye
• Nahar ve Inder
• ADF

Türkiye Maastricht Kriterlerine Yakınsıyor mu? Nahar ve Inder Yaklaşımı

Öz

Maastricht Kriterleri ilk olarak Ekonomik ve Parasal Birliğe katılım şartları olarak belirlenmiş olsa da günümüzde aday ülkeler için ulaşması gereken ekonomik kriterler olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada Maastricht Kriterleri’ne Türkiye’nin 1990-2021 yılları arasında yakınsama analizi yapılmaktadır. Çalışmada ADF Birim Kök Testi Yöntemi ile Nahar ve Inder (2002) yaklaşımı kullanılmaktadır. Çalışmanın amaçlarından birisi Türkiye’nin 60 yılı aşan AB üyelik sürecinde ekonomik önkoşul olan Maastricht Kriterleri’ne göre performansını incelemektir. Çalışmada Nahar ve Inder (2002) yönteminin kullanılma nedeni, Türkiye’nin Maastricht Kriterlerine yakınsamasını test eden çalışmalarda bu yaklaşımın daha önce kullanılmamış olmasıdır. Çalışmanın sonucunda enflasyon kriterine yakınsamasına rağmen kriter hala karşılanamaması, devlet borcunun yakınsaması ve bütçe açığının ıraksaması sonucuna ulaşması Türkiye ekonomisi için Maastricht Kriterlerine yakınsaması açısından olumsuz değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yakınsama
• Maastricht Kriterleri
• Türkiye
• Nahar ve Inder
• ADF

Kaynakça

1. Abramovitz, M. (1986). Catching up, forging ahead, and falling behind. The Journal of Economic History, 46(2), 385-406.
2. Afxentiou, P. (2000). Convergence, the Maastricht Criteria, and their benefits. Economia Internazionale / International Economics, 53(4), 437-448.
3. Aka, H., Gürsoy, B. (2014). Türkiye's objective of full membership in the EU with reference to Maasricht Criteria. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(2), 271-294.
4. Akçay, B. (2008). Avrupa Birliği’nin ekonomik kriterleri ve Türkiye. Maliye Dergisi, 0(155), 11-38.
5. Akhtar, S., Ganguli, S. (2020). An empirical analysis of the sustainability of meeting the convergence criteria for Türkiye’s accession to the European Monetary System. International Journal of Electronic Banking, 2(2), 118-137. https://doi.org/10.1504/IJEBANK.2020.109656
6. Akıncı, M., Sevinç, H. (2016). Neo-Klasik teoriden bir peri masalı: Balkan ve AB kurucu ülkeleri arasındaki Koşulsuz Gelir Yakınsama Mekanizması üzerine. Second Sarajevo International Conference, 17-20 May, Sarajevo-Bosnia and Herzegovina
7. Akinci, M., Yilmaz, Ö. (2012). Türkiye ile AB arasındaki kişi başına gelir yakınsaması: Farklardaki fark analizi. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, (567), 15-15.
8. Aksu, L. (2014). İktisat ekollerinin iktisadî büyüme konusundaki düşünceleri ve modellerinin analizi. http://dspace.balikesir.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12462/4289

9. Ariç, K. H., Erkekoğlu, H. (2013). AB ülkeleri ve Türkiye'nin makro ekonomik göstergeler bakımından istatiksel analizi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 291-306.
10. Atbaşı, F., Özi̇ş, M., Kurtulmuş, M. M. (2024). AKP’li yıllarda Türkiye ekonomisi: Panoramik bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. https://doi.org/10.33630/ausbf.1225163
11. Ayhan Kose, M., Prasad, E. S., Terrones, M. E. (2005). Growth and volatility in an era of globalization. IMF Staff Papers, 52(1), 31-63. https://doi.org/10.2307/30035982
12. Aytaç, D. (2006). Maastricht Antlaşması yakınlaşma kriterleri çerçevesinde bütçe disiplini ve Türkiye ile ilgili bir karşılaştırma. Sosyoekonomi, 4(4). https://doi.org/10.17233/se.85770
13. Barro, R. J. (1991). Economic growth in a cross section of countries. The Quarterly Journal of Economics, 106(2), 407-443.
14. Barro, R. J., Sala-i-Martin, X. (1992). Convergence. Journal of Political Economy, 100(2), 223-251.
15. Barro, R. J., Sala-i-Martin, X. (1995). Economic Growth. McGraw-Hill.
16. Baumol, E. by W. J., Nelson, R. R., Wolff, E. N. (Ed.). (1994). Convergence of Productivity: Cross-National Studies and Historical Evidence. Oxford, New York: Oxford University Press.
17. Baumol, W. J. (1986). Productivity growth, convergence, and welfare: What the long-run data show. The American Economic Review, 76(5), 1072-1085.
18. Bayraktutan, Y., Bayraktar, Y. (2004). Yakınlaşma kriterleri bağlamında AB genişlemesi ve Türkiye. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (8), 1-17.
19. Ben-David, D., Loewy, M. B. (1998). Free trade, growth, and convergence. Journal of Economic Growth, 3(2), 143-170. https://doi.org/10.1023/A:1009705702579
20. Bernard, A. B., Durlauf, S. N. (1995). Convergence in international output. Journal of Applied Econometrics, 10(2), 97-108. https://doi.org/10.1002/jae.3950100202
21. Boratav, K. (2019). Sermaye hareketleri ve Türkiye’nin beş krizi. Çalışma ve Toplum, 1(60), 311-324.
22. Brada, J. C., Kutan, A. M. (2001). The convergence of monetary policy between candidate countries and the European Union. Economic Systems, 25(3), 215-231. https://doi.org/10.1016/S0939-3625(01)00027-9
23. Buiter, W., Corsetti, G., Roubini, N., Repullo, R., Frankel, J. (1993). Excessive deficits: Sense and nonsense in the Treaty of Maastricht. Economic Policy, 8(16), 58-100. https://doi.org/10.2307/1344568
24. Busse, M., Hefeker, C. (2007). Political risk, institutions and foreign direct investment. European Journal of Political Economy, 23(2), 397-415.
25. Carlino, G. A., Mills, L. O. (1993). Are U.S. regional incomes converging?: A time series analysis. Journal of Monetary Economics, 32(2), 335-346. https://doi.org/10.1016/0304-3932(93)90009-5
26. Ceylan, D. R. (2010). G-7 ülkelerinin yakınsama deneyimi: 1870-2006. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 311-324.
27. Ceylan, R. (2010). Yakınsama hipotezi: Teorik tartışmalar. Sosyoekonomi, 11(11). https://doi.org/10.17233/se.31488
28. Çifçi, I., Uzgören, E., ve Özbek, R. (2018). Gümrük Birliği Anlaşması Türkiye’nin Avrupa Birliğine yakınsamasını sağladı mı? Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11, 106. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.369975
29. De Grauwe, P. (1996). Monetary union and convergence economics. European Economic Review, 40(3-5), 1091-1101.
30. De la Fuente, A. (2000). Convergence across countries and regions: Theory and empirics. CEPR Discussion Papers. https://ideas.repec.org//p/cpr/ceprdp/2465.html
31. Deveci̇, T. T. (2018). Neoliberal politikaların küresel krize etkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(2), 367-393. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002502
32. Dowrick, S., DeLong, J. B. (2003). Globalization and convergence. Globalization in Historical Perspective (ss. 191-226). University of Chicago Press. https://www.nber.org/books-and-chapters/globalization-historical-perspective/globalization-and-convergence
33. Drennan, M. P., Lobo, J., Strumsky, D. (2004). Unit root tests of sigma income convergence across us metropolitan areas. Journal of Economic Geography, 4(5), 583-595.
34. Dikkaya, M., Acar, M. Ekonomik entegrasyon Avrupa Birliği ve Türkiye. (2018). Savaş Yayınevi.
35. Ela, M., Doğan, A., Uçar, O. (2018). Avrupa Birliği ülkeleri ve Türkiye'nin makroekonomik performanslarının TOPSİS yöntemi ile karşılaştırılması. Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 129-143.
36. Erdem, N. (2010). Bağımlılığın yeni biçimleri olarak neoliberal politikalar: Türkiye örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(02), 117-135. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002166
37. Erdem, N., Atbaşı, F. D. (2011). Finans sermayenin kriz döngüsü: Merkez-Çevre "Yakınsaması". Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 66(04), 33-66. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002231
38. Erkekoğlu, H. (2007). AB’ye tam üyelik sürecinde Türkiye’nin üye ülkeler karşısındaki göreli gelişme düzeyi: Çok değişkenli istatistiksel bir analiz. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (14), 28-50.
39. Escot, L. (1998). Technological catch-up: Gradual diffusion of technology and convergence in the neoclassical growth model. International Advances in Economic Research, 4(1), 24-33.
40. Galor, O. (1996). Convergence? Inferences from theoretical models. Economic Journal, 106(437), 1056-1069.
41. Garrett, G. (1993). The politics of Maastricht. Economics and Politics, 5(2), 105-123.
42. Gomes Neto, D., Veiga, F. J. (2013). Financial globalization, convergence and growth: The role of foreign direct investment. Journal of International Money and Finance, 37, 161-186. https://doi.org/10.1016/j.jimonfin.2013.04.005
43. Günay, E. N. Ö. (2007). Avrupa Birliği uyum sürecinde Türkiye'nin Maastricht Kriterlerine göre performansı. Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, 15(1), 83-116. https://doi.org/10.29228/mjes.173
44. Günel, T. (2019). Türkiye Maastricht Ekonomik Kriterlerine yakınsıyor mu? Yapısal kırılma altında ekonometrik bir uygulama. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(3), 640-658.
45. Henrekson, M., Torstensson, J., Torstensson, R. (1997). Growth effects of European integration. European Economic Review, 41(8), 1537-1557. https://doi.org/10.1016/S0014-2921(97)00063-9
46. Holzmann, R., Hervé, Y., Demmel, R. (1996). The maastricht fiscal criteria: Required but ineffective? Empirica, 23(1), 25-58. https://doi.org/10.1007/BF00925007
47. İlgün, M. F., Dumrul, C., Aysu, A. (2014). Bütçe açıklarının reel döviz kuru üzerindeki etkileri: Türk ekonomisi üzerine uygulama. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10(23), 13-30. https://doi.org/10.17130/ijmeb.2014.10.23.681
48. İmer-Ertunga, E. (2013). Avrupa’da ekonomik ve parasal birlik ve Türkiye.
49. Islam, N. (1995). Growth empirics: A panel data approach. The Quarterly Journal of Economics, 110(4), 1127-1170. https://doi.org/10.2307/2946651
50. Islam, N. (2003). What have we learnt from the convergence debate? Journal of Economic Surveys, 17(3), 309-362.
51. İnce, T. (2018). AB`ye üyelik sürecinde Türkiye`nin Maastricht Kriterlerine yakınsama analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
52. Kışlacık, N., Keskin A. (2023) Gelir bakımından yakınsama analizi: Avrupa Birliği ve Türkiye örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
53. Kočenda, E., Kutan, A. M., Yigit, T. M. (2008). Fiscal convergence in the European Union. The North American Journal of Economics and Finance, 19(3), 319-330. https://doi.org/10.1016/j.najef.2008.06.003
54. Krugman, P. R. (1981). Intraindustry specialization and the gains from trade. Journal of Political Economy, 89(5), 959-973.
55. Kutlu, V., Kavrukkoca, N. (2007). Evaluating the Maastricht Convergence criteria for new prospective European Union members. Central Bank Review, 7(1), 13-26.
56. Lavrač, V. (2004). Fulfillment of Maastricht Convergence criteria and the acceding countries.
57. Lee, K., Pesaran, M. H., Smith, R. (1997). Growth and convergence in a Multi-Country Empirical Stochastic Solow Model. Journal of Applied Econometrics, 12(4), 357-392.
58. Lopez, C., Papell, D. H. (2012). Convergence of Euro area inflation rates. Journal of International Money and Finance, 31(6), 1440-1458. https://doi.org/10.1016/j.jimonfin.2012.02.010
59. Malovic, M., Djukic, M., Redzepagic, S. (2011). Maastricht Criteria at the age of 18: Are they converging, which party and to what end? Book Chapters, 1, 11-26.
60. Mankiw. (1995). The Growth of Nations. Brookings Papers on Economic Activity, 1, 275-326.
61. Mankiw, Romer, D., Weil, D. (1992). A contribution to the empirics of economic growth. Quarterly Journal of Economics, 107(May), 407-437.
62. Nahar, S., Inder, B. (2002). Testing convergence in economic growth for OECD countries. Applied Economics, 34(16), 2011-2022.
63. Natalucci, F. M., Ravenna, F. (2002). The road to adopting the Euro: Monetary policy and exchange rate regimes in eu candidate countries. https://www.federalreserve.gov/econres/ifdp/the-road-to-adopting-the-euro-monetary-policy-and-exchange-rate-regimes-in-eu-candidate-countries.htm
64. Oğuz, S., Çeti̇ner, Ö., Yalçintaş, D. (2020). Avrupa Birliği’ne aday ve potansiyel aday ülkelerin ekonomik göstergelerinin TOPSIS yöntemi ile değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 17-28.
65. Özer, M. A. (2009). Avrupa Birliği’ne tam üyeliğin eşiğinde Türkiye. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 16(1), 89-105.
66. Öztürk, L. (2013). Türkiye Avrupa Birliği’ne yakınsıyor mu? Bir zaman serisi analizi, 1950-2008. Ege Akademik Bakış, 13(4), 527-538.
67. Öztürk, L., Ay, S., Keser, H. (2013). Türkiye's convergence to the EU: Catching Up or falling behind?. https://avesis.uludag.edu.tr/yayin/2033800e-0477-409d-a1ca-cbcac13fda09/Türkiyes-gcinverence-to-the-eucatching-up-or-falling-behind
68. Paksoy, S., Bayri, Y., Selci, H. (2018). Maastricht Kriterlerine göre Türkiye'nin Avrupa Birliğine giriş sürecinin değerlendirilmesi. Uluslararası Ticaret ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 2(2), 109-117.
69. Rassekh, F. (1998). The convergence hypothesis: History, theory, and evidence. Open Economies Review, 9(1), 85-105. https://doi.org/10.1023/A:1008279323832
70. Sachs, J. D., Warner, A. (1995). Economic Reform and the Process of Global Integration. Brookings Papers on Economic Activity, 26(1, 25th Anniversary Issue), 1-118.
71. Sapmaz, S. (2019). Avro bölgesine dahil olmayan AB ülkelerinin Almanya ile Maastricht kriterleri çerçevesinde yakınsama analizi. https://www.academia.edu/79610134/Avro_b%C3%B6lgesine_dahil_olmayan_AB_%C3%BClkelerinin_Almanya_ile_Maastricht_kriterleri_%C3%A7er%C3%A7evesinde_yak%C4%B1nsama_analizi
72. Savaci, S., Karşıyakalı, B. (2016). Ülkeler arası gelir yakınsaması analizi: AB ülkeleri ve Türkiye. Akdeniz İİBF Dergisi, 16(33), 237-257.
73. Seyhan, N., Tolun Tayalı, S. (2019). Türkiye’nin Avrupa Birliği ülkelerine makroekonomik olarak yakınsaması üzerine. Turkish Studies, 14(3).
74. Siklos, P. L. (2010). Meeting Maastricht: Nominal convergence of the new member states toward EMU. Economic Modelling, 27(2), 507-515. https://doi.org/10.1016/j.econmod.2009.11.003
75. Solimano, A. (2001). The evolution of world income inequality: Assessing the impact of globalization. ECLAC. https://hdl.handle.net/11362/5343
76. Solow, R. M. (1956). A contribution to the theory of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 70(1), 65-94. https://doi.org/10.2307/1884513
77. Solow, R. M. (1957). Technical Change and the Aggregate Production Function. The Review of Economics and Statistics, 39(3), 312-320. https://doi.org/10.2307/1926047
78. Soukiazis, E., Castro, V. (2005). How the Maastricht criteria and the Stability and Growth Pact affected real convergence in the European Union: A panel data analysis. Journal of Policy Modeling, 27(3), 385-399. https://doi.org/10.1016/j.jpolmod.2005.01.002
79. Swan, T. W. (1956). Economic growth and capital accumulation. Economic Record, 32(2), 334-361. https://doi.org/10.1111/j.1475-4932.1956.tb00434.x
80. Taşar, M. O. (2010). “Türkiye'nin Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı" ve makro ekonomik etkilerinin analizi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 76-97.
81. Temür, Y., Çeti̇n, A., Eroğlu, N., Eroğlu, İ. (2015). Maastricht Kriterleri çerçevesinde Türkiye'nin kamu borç yükü üzerine ampirik bir çalışma. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 36(1), 229-243.
82. Tomljanovich, M., Vogelsang, T. J. (2002). Are U.S. regions converging? Using new econometric methods to examine old issues. Empirical Economics, 27(1), 49-62. https://doi.org/10.1007/s181-002-8358-3
83. Topcu, M. (2015). Kriz, Küreselleşme, sermaye hareketleri ve 2001 Krizine gelinen süreçte iktisadi politika yanlışları. Akademik Hassasiyetler, 2(4), 115-148.
84. Tsafa-Karakatsanidou, M., Fountas, S. (2018). Testing for ınflation convergence among European Union countries: A panel approach. Discussion Paper Series. https://ideas.repec.org//p/mcd/mcddps/2018_09.html
85. Villaverde, J., ve Maza, A. (2011). Globalisation, growth and convergence. The World Economy, 34, 952-971. https://doi.org/10.1111/j.1467-9701.2011.01359.x
86. Yılmaz, Ö., Saifi, M. N., Akıncı, M. (2019). G20 ülkeleri ve Türkiye arasında yakınsama hipotezinin testi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(4), 1639-1656.