Isıl İşlemli Odunlarda Bazı Mekanik Özellikler ve
Ağırlık Kaybı Arasındaki İlişkinin Araştırılması
Öz
Bu çalışmada, Doğu kayını ve Doğu ladini odunlarının eğilme direnci, elastikiyet modülü ve ağırlık kaybı üzerine ısıl işlemin
etkileri incelendi ve ısıl işlemli odunların ağırlık kaybı ve mekanik özellikleri arasındaki ilişki çeşitli analizler yoluyla belirlendi.
Deneysel örnekler Türkiye’nin Doğu Karadeniz bölgesinde doğal olarak yetişen ağaç türlerinden seçildi. Isı muamelesi
atmosferik basınç altında üç farklı sıcaklık (130, 160 ve 190 ºC) ve üç farklı sürede (2, 6 ve 10 saat) bir fırında örneklere
uygulandı. Sonuçlar muamele edilmiş örneklerin kontrol örneklerine kıyasla daha düşük eğilme direnci ve elastikiyet modülüne
sahip olduğunu gösterdi. Maruz kalınan sıcaklık ve sürede bir artış eğilme direnci ve elastikiyet modülünde azalmaya yol açtı.
Örneklerin ağırlık kayıpları artan muamele sıcaklığı ve suresi ile artış gösterdi. Ayrıca, eğilme direnci ve elastikiyet modülü
değerlerindeki azalma yüzdesi, ağırlık kaybındaki artış yüzdesi ile güçlü bir ilişki gösterdi. Korelasyon katsayısı (R) eğilme
direnci ve ağırlık kaybı arasında 0.89, elastikiyet modülü ve ağırlık kaybı arasında ise yaklaşık olarak 0.90 olarak tespit edildi.
Anahtar Kelimeler
Investigating The Relationship Between Some
Mechanical Properties and Weight Loss in Heat
Treated Woods
Öz
In this study, the effects of heat treatment on modulus of rupture (MOR), modulus of elasticity (MOE) and weight loss (WL) of beech (Fagus orientalis Lipsky.) and spruce (Picea orientalis (L.) Link.) woods were examined, and relationship between WL and the mechanical properties of the treated woods were determined by various analyzes. The experimental samples were selected from naturally grown woods in the Black Sea region of Turkey. Heat treatment was subjected to samples in an oven at three different temperatures (130, 160 and 190 ºC) and three different durations (2, 6 and 10 h) under atmospheric pressure. The results indicated that treated samples had lower MOR and MOE compared to control samples. An increase in exposure temperature and duration decreased MOR and MOE. WL of the samples increased with increasing treatment temperature and duration. Also, percentage reduction in MOR and MOE values showed a strong correlation with percentage increase in WL. The correlation coefficient (R) was determined as 0.89 between MOR and WL, and almost 0.90 between MOE and WL
Anahtar Kelimeler
