Effect of Industry 4.0 on Project Management Factors

Öz

Management has gone through many stages and has always existed in practice until it reached its modern scientific understanding. The need for industrialization has increased for environmental, social and economic activities due to the increase in the world population and urbanization. Thanks to the developing technology, meeting the expectations for faster and flexible production of industrial products with a good management; It is essential for the reduction of environmental, social and economic problems. The importance of project management has been increasing day by day because each project in the building industry is unique. In this regard, the impact of Industry 4.0, which reflects an era filled with technological applications that break new ground in many fields, is an important research subject. In this study, firstly, literature research was conducted on the transformations that Industry 4.0 brought with it. Then, in order to reveal the effect of these transformations on project management factors, management factors were explained and an analysis was performed on the returns of industry 4.0. It is predicted that using Industry 4.0 technologies in project management factors will bring real-time solution suggestions to problems and ensure successful project management. The data obtained is intended to guide the project stakeholders and contribute to the field.

Anahtar Kelimeler

• Project Management
• Industry 4.0
• Project Management Factors

Endüstri 4.0’ın Proje Yönetim Etmenlerine Etkisi

Öz

Yönetim, modern bilimsel anlayışına ulaşana kadar pek çok aşamadan geçmiş ve her zaman pratikte var olmuştur. Dünya nüfusunun artması ve kentleşmeye bağlı olarak çevresel, sosyal ve ekonomik faaliyetler için endüstrileşmeye duyulan ihtiyaçlar artmıştır. Gelişen teknoloji sayesinde endüstriyel ürünlerin daha hızlı ve esnek üretilebilmesi yönündeki beklentilerin iyi bir yönetimle karşılanması; çevresel, sosyal ve ekonomik sorunların azalması için elzemdir. Yapı endüstrisindeki her projenin kendi özgün olmasından dolayı proje yönetiminin önemi gün geçtikçe artmıştır. Bu doğrultuda günümüzde birçok alanda çığır açan teknolojik uygulamalarla dolu bir çağı yansıtan Endüstri 4.0’ın proje yönetimine etkisi önemli bir araştırma konusudur. Bu çalışmada öncelikle Endüstri 4.0’ın beraberinde getirdiği dönüşümler hakkında literatür araştırması yapılmıştır. Sonrasında bu dönüşümlerin proje yönetim etmenleri üzerinde etkisinin ortaya koyulması için yönetim etmenleri açıklanmış ve endüstri 4.0’ın getirileri üzerine analiz gerçekleştirilmiştir. Endüstri 4.0 teknolojilerinin proje yönetim etmenlerinde kullanılması ile sorunlara gerçek zamanlı çözüm önerileri getirerek başarılı proje yönetiminin sağlanacağı öngörülmüştür. Elde edilen verilerin proje paydaşlarına yol gösterici olması ve alana katkı sağlaması amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Proje Yönetimi
• Endüstri 4.0
• Proje Yönetim Etmenleri

Kaynakça

1. Özsoylu A. F., “Endüstri 4.0”, Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21: 41-64, (2017).
2. Yıldız A., “Endüstri 4.0 ve Akıllı Fabrikalar”, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22: 546-556. (2018).
3. Taner Z. T., “Sürdürülebilir Kalkınma Bağlamında Yapım Yönetiminin Çukurova Bölgesinde İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, (2019).
4. https://intes.org.tr/wp-content/uploads/2019/11/insaat_raporu-kasim-1.pdf, “Türkiye İnşaat Sanayicileri İşveren Sendikası, İnşaat Sektörü Raporu Kasım 2019”, (28 Mart 2020).
5. Oberlender D. G., “Project Management For Engıneerıng And Constructıon”, The McGraw-Hill Companies, 2, Singapur, (2000).
6. Gültekin T., “Proje Yönetimi Yapım Öncesi Süreci”, Palme Yayınevi, Ankara, (2007).
7. Sung T. K., “Industry 4.0: a Korea perspective”, Technological forecasting and social change, 132: 40-45, (2018).
8. http://www.ebso.org.tr/ebsomedia/documents/sanayi-40_88510761.pdf, “Ege Bölgesi Sanayi Odası, Sanayi 4.0”, (28 Mart 2020).

9. Schwab K., “Dördüncü Sanayi Devrimi”, 1, Zülfü Dicleli, Optimist Yayıncılık, İstanbul, (2016).
10. https://www.din.de/blob/76902/e8cac883f42bf28536e7e8165993f1fd/recommendations-for-implementing-industry-4-0-data.pdf, “Alman Bilim ve Mühendislik Akademisi (ACATECH), Endüstri 4.0 Çalışma Grubu Raporu”, (28 Mart 2020).
11. https://www.ge.com/docs/chapters/Industrial_Internet.pdf, “General Elektrik Ticaret ve Servis A.Ş., Endüstriyel İnternet: Zihin ve Makinelerin Sınırlarını Zorlamak”, (1 Nisan 2020).
12. Herter J., Ovtcharova J., “A model based visualization framework for cross discipline collaboration in industry 4.0 scenarios”, Procedia CIRP, 57: 398-403, (2016).
13. Lee J., Bagheri B., Kao H. A., “A Cyber-Physical Systems architecture for Industry 4.0-based manufacturing systems”, Manufacturing Letters, 3: 18–23, (2015).
14. Lasi H., Fettke P., Kemper H.-G., Feld T., Hoffmann M., “Industry 4.0”, Business & Information Systems Engineering, 6: 239–242, (2014).
15. Cemernek D., Gursch H., Kern R., “Big Data as a promoter of industry 4.0:Lessons of the semiconductor industry", IEEE 15th International Conference on Industrial Informatics, Emden, Germany, 239–244, (2017).
16. https://www.smaris.com/features-2/ “Smaris, Endüstri 4.0”, (28 Mart 2020).
17. Sezer O. B., Doğdu E., Özbayoğlu A. M., “Context-Aware Computing Learning,and Big Data in Internet of Things: A Survey”, IEEE Internet Things Journal, 5: 1–27, (2018).
18. Witkowski K., “Internet of Things, Big Data, Industry 4.0- Innovative Solutions in Logistics and Supply Chains Management”, 7th International Conference on Engineering, Project, and Production Management, Procedia Engineering, Bialystok, Poland, 763-769, (2016).
19. Bagheri B., Yang S., Kao H.A., Lee J., “Cyber-physical Systems Architecture for Self-Aware Machines in Industry 4.0 Environment”, IFAC Conference, Sydney, Australia, 1622–1627, (2015).
20. Rüßmann M., Lorenz M., Gerbert P., Waldner M., Justus J., Engel P., Harnisch M., “Industry 4.0: The future of productivity and growth in manufacturing industries” Boston Consulting Group, 9: 54-89, (2015).
21. Bahrin M. A. K., Othman M. F., Azli N. N., Talib, M. F., “Industry 4.0: A review on industrial automation and robotic”, Jurnal Teknologi, 6: 137-143, (2016).
22. Salkin C., Öner M., Üstündağ A., Çevikcan, E., “A conceptual framework for Industry 4.0", In Industry 4.0: Managing The Digital Transformation, Springer, İsviçre, (2018).
23. Hassan M., Liu D., “Simultaneous area partitioning and allocation for complete coverage by multiple autonomous industrial robots”, Autonomous Robots, 41: 1609-1628, (2017).
24. Mourtzis D., Doukas M., Bernidaki D., “Simulation in Manufacturing: Reviewand Challenges", Procedia CIRP 25: 213–229, (2014).
25. Weyer S., Meyer T., Ohmer M., Gorecky D., Zühlke D., “Future modeling and simulation of CPS-based factories: an example from the automotive industry”, IFAC-PapersOnLine, 49: 97-102, (2016).
26. Alcácer V., Cruz-Machado V., “Scanning the industry 4.0: A literature review on technologies for manufacturing systems”, Engineering Science and Technology, an International Journal, 22: 899,919, (2019).
27. Bulut E., Akçacı T., “Endüstri 4.0 ve inovasyon göstergeleri kapsaminda türkiye analizi”, ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 4,7: 55-77, (2017).
28. Schuh G., Potente T., Wesch-Potente C., Weber A.R., “Collaboration Mechanisms to increase Productivity in the Context of Industrie 4.0” Procedia Cirp, 19: 51 – 56, (2014).
29. Stock T., Seliger G., “Opportunities of sustainable manufacturing in industry 4.0”, Procedia Cirp, 40: 536-541, (2016).
30. Suri A., Cuccuru J., Cadavid S., Gérard W., Gaaloul S., Tata, S., “Model-baseddevelopment of modular complex systems for accomplishing systemintegration for industry 4.0”, 5th International Conference on Model-DrivenEngineering and Software Development, Porto, Portugal, 487-495, (2017).
31. Erboz G. “How to define industry 4.0: main pillars of industry 4.0”. Szent Istvan University, 1-9, (2017).
32. Wang S., Wan J., Zhang D., Li D., Zhang, C., “Towards smart factory for industry 4.0: a self-organized multi-agent system with big data based feedback and coordination”, Computer Networks, 101: 158-168, (2016).
33. Wang S., Wan J., Li D., Zhang C., “Implementing smart factory of industrie 4.0: an Outlook”, International Journal of Distributed Sensor Networks, 12: 1,10 (2016).
34. Rahman H., Rahmani R., “Enabling distributed intelligence assisted future internet of things controller (fitc)”, Applied computing and informatics, 14: 73-87, (2018).
35. Hozdić E., “Smart factory for industry 4.0: A review”, International Journal of Modern Manufacturing Technologies, 7: 28-35, (2015).
36. Akhtar P., Khan Z., Tarba S., Jayawickrama U., “The Internet of Things, dynamic data and information processing capabilities, and operational agility”, Technological Forecasting and Social Change, 136: 307-316, (2018).
37. Piedrahita A. F. M., Gaur V., Giraldo J., Cardenas A. A., Rueda S. J., “Virtual incident response functions in control systems”, Computer Networks, 135: 147-159, (2018).
38. Jansen C., Jeschke S., “Mitigating risks of digitalization through managed industrial security services”, AI & SOCIETY, 33: 163-173, (2018).
39. Xu X., “From cloud computing to cloud manufacturing”, Robotics and computer-integrated manufacturing, 28: 75-86, (2012).
40. Kim H., Lin Y., Tseng T. L. B., “A review on quality control in additive manufacturing”, Rapid Prototyping Journal, 24: 645-669, (2018).
41. Rennung F., Luminosu C. T., Draghici A., “Service provision in the framework of Industry 4.0”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 221: 372-377, (2016).
42. Hořejší, P., “Augmented reality system for virtual training of parts assembly”, Procedia Engineering, 100: 699-706, (2015).
43. Rentzos L., Papanastasiou S., Papakostas N., Chryssolouris G., “Augmented reality for human-based assembly: using product and process semantics”, IFAC Proceedings, 46: 98-101, (2013).
44. Vaidya S., Ambad P., Bhosle S., “Industry 4.0–a glimpse”, Procedia Manufacturing, 20: 233-238, (2018).
45. Mert H., Kucukkoglu N., “PMI Methodology in project management and applicability in Turkey”, PressAcademia Procedia, 2: 564-569, (2016).
46. Sorguç D., “İnşaat Uygulama ve Yönetim Mühendisliği Kapsamında Proje Yönetiminin Temel Ögesi: İnsan (Niteliği)”, 3. Yapı İşletmesi Kongresi Bildiriler Kitabı, İzmir, 54-68, (2005).
47. Gökuç, Y. T., “Yönetimsel Modaların Yapım Yönetimi Alanında Bibliyografik Yöntemle İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, (2006).
48. Heldman K., “PMP: project management professional exam study guide”, John Wiley & Sons, 9, İndiana, (2018).
49. Özkürkçü Ö., “Yapı Üretimi Kapsamında Proje Yönetimi ve Proje Yönetiminde Bilgisayar Kullanımı”, Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (1996).
50. Kerzne, H., “Project Management: A Systems Approach to Planning, Scheduling, and Controlling”, John Wiley & Sons, 7, New Jersey, (2009).
51. http://birecik.harran.edu.tr/assets/uploads/sites/21/files/yonetimveorganizasyon24032019-23032019.pdf, “Harran Üniversitesi, Yönetim ve Organizasyon”, (5 Nisan 2020).
52. Parlak Biçer Z. Ö., Taner Z.T., Sarı M., Bayram S., “Ahi Evran Üniversitesi Tıp Fakültesi Morfoloji Binası Yapımının Organizasyon Ve Standardizasyonu”, Geleceğin Dünyasında Bilimsel Ve Mesleki Çalışmalar 2020 Mühendislik Bilimleri, Ekin Basım Yayın, Bursa, (2020).
53. Institute P. M., “A Guide to the Project Management Body of Knowledge: PMBOK (R) Guide”, Project Management Institute, Pensilvanya, (2013).
54. Hossain L., “Communications and coordination in construction projects”, Construction Management And Economics, 27: 25-39, (2009).
55. Bailetti A. J., Callahan J. R., DiPietro P., “A coordination structure approach to the management of projects”, IEEE Transactions on Engineering Management, 41: 394-403, (1994).
56. Heap A., “Improving Site Productivity In The Consturction Industry”, International Labour Office, Geneva, (1987).
57. https://www.pc.gov.au/research/ongoing/productivity-insights/2013/2013-pc-productivity-update2.pdf, “Avustralya Verimlilik Komisyonu, Verimlilik Güncellemesi 2013”, (6 Nisan 2020).
58. https://www.undp.org/content/dam/turkey/white-book/Beyaz%20Kitap%20TR%20FINAL.pdf , “T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı, Beyaz Kitap”, (6 Nisan 2020).
59. Kuruoğlu M., Sümer L. “Verimlilik Kavramı Ve İnşaat Sektöründe Yönetsel Verimliliğin Geliştirilmesi”. Dünya İnşaat , 6: 76-79, (2003).
60. http://kisi.deu.edu.tr/uzeyme.dogan/dosyalar/Uretim_Islemler_Yonetimi_02.pdf, “Dokuz Eylül Üniversitesi, Üretim İşlemler Yöntemi”, (6 Nisan 2020).
61. Gurmu A. T., “Construction materials management practices enhancing labour productivity in multi-storey building projects”, International Journal of Construction Management, 20: 77-86, (2020).
62. El-Gohary K. M., Aziz R. F., “Factors influencing construction labor productivity in Egypt”, Journal Of Management İn Engineering, 30: 1-9, (2014).
63. Naser, A. “İnşaat Sektöründe Proje Yönetimi Ve Verimlilik Analizi”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Kültür Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, (2019).
64. https://intes.org.tr/wp-content/uploads/2020/03/insaat_raporu-%C5%9Fubat.pdf , “Türkiye İnşaat Sanayicileri İşveren Sendikası, İnşaat Sektörü Raporu”, (6 Nisan 2020).
65. Nasir H., “Best Productivity Practices Implementation Index (BPPII) for infrastructure projects”, Doktora Tezi, Canada: University of Waterloo, Construction Industry Institute, (2013).
66. Caldas C. H., Kim J. Y., Haas C. T., Goodrum P. M., Zhang D., “Method to assess the level of implementation of productivity practices on industrial projects”, Journal of Construction Engineering and Management, 141: 1-9, (2015).
67. https://www.iso.org/home.html, “Uluslararası Standartlar Teşkilatı”, (6 Nisan 2020).
68. www.ksu.edu.tr, “Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı, 2019. Kalite Güvence ve Standartları”, (8 Nisan 2020).
69. Ertuğ, A., “Standart ve Standardizasyon”, Ankara Ticaret Borsası, Ankara, (2015).
70. https://www.tse.org.tr/, “Türk Standartları Enstitüsü”, (11 Nisan 2020).
71. http://web.bilecik.edu.tr/bulent-turan/files/2014/11/std.pdf, “Bilecik Üniversitesi, Standart ve Standardizasyon”, (15 Nisan 2020).
72. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2017/03/20170303-4-1.pdf, “TC Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Ulusal Standardizasyon Strateji Belgesi ve Eylem Planı”, (15 Nisan 2020).
73. Vanhoucke M., “Work continuity constraints in project scheduling”, Journal of Construction Engineering and Management, 132: 14-25, (2006).