INVESTIGATION OF THE DIGITAL ADDICTION LEVELS OF VOCATIONAL SCHOOL OF HEALTH SERVICES STUDENTS

Öz

Since the introduction of the telegraph and landline phones, technology has offered people different ways of communicating. In a world where it is not possible not to communicate, developments in communication technologies, especially in recent years, have led to radical changes in people's lifestyles and changed the way they socialize and interact; The way of accessing, processing and sharing information has evolved to a very different dimension, and digital tools have entered our lives in a versatile way. The use of digital tools is becoming increasingly common both in business life and in people's private lives, and the time spent using these tools is increasing day by day. While this intensive use replaces face-to-face communication, it brings with it digital addiction and various negative consequences. This study aimed to determine the digital addiction levels of university students studying at vocational schools of health services. For this purpose, the digital addiction scale and participant information form were used. In the study, the relationship between various demographic characteristics of students and their level of digital addiction was investigated and some results were obtained. T-test and ANOVA from SPSS (Version 22) programs were used to analyze the data. Cronbach Alpha reliability coefficient was used for reliability calculations of the scale, and Confirmatory Factor Analysis (CFA) was used for validity. 77.9% of the participants in the study are women and 34.7% are first-year students. The students who participated the most in the research were the students of the child care and youth services department, with a rate of 37.8%. Significant differences were detected in the digital addiction levels of the participants according to gender, grade and time spent in front of the screen.

Anahtar Kelimeler

• Digital addiction
• Digital tools
• Internet
• University students

Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Telgrafın ve sabit hatlı telefonların kullanıma sunulmasından beri teknoloji insanlara farklı iletişim yolları sunmuştur. İletişim kurmamanın mümkün olmadığı bir dünyada bilhassa son yıllarda iletişim teknolojilerindeki gelişmeler kişilerin yaşam biçimlerinde köklü değişikliklere yol açmış, sosyalleşme ve etkileşim kurma şeklini değiştirmiş; bilgiye erişim, bilginin işlenmesi ve paylaşılma şekli çok farklı bir boyuta evrilmiş, dijital araçlar hayatımıza çok yönlü bir şekilde girmiştir. Bu çalışmada sağlık hizmetleri meslek yüksekokullarında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bunun için dijital bağımlılık ölçeği ve katılımcı bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmada, öğrencilerin çeşitli demografik özellikleri ile dijital bağımlılık düzeyi arasındaki ilişki araştırılmış ve birtakım sonuçlara ulaşılmıştır. Bu araştırma tanımlayıcı tipte gerçekleştirilmiştir. Çalışma öncesi etik kurul izni, kurum izni ve katılımcılardan onam alınarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, 15 Mart 2024- 30 Nisan 2024 tarihleri arasında toplanmıştır. Çalışmada, kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya, araştırma kriterlerine uyan toplam 294 kişi dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında, Katılımcı Bilgi Formu ve Dijital Bağımlılık Ölçeği kullanılmıştır. Formlar, Google Forms üzerinden katılımcılara online olarak iletilmiştir. Verilerin analizinde SPSS (Versiyon 22) programlarından t-testi ve ANOVA kullanılmıştır. Analizlerde p<0,05 değeri anlamlı kabul edilmiştir Ölçeğin güvenirlik hesaplamaları için Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı, geçerliği için Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) kullanılmıştır. Çalışmada yer alan katılımcıların %77.9’u kadın, %34,7’si birinci sınıf öğrencisidir. Araştırmaya en fazla katılımı sağlayan %37,8 oranla çocuk bakımı ve gençlik hizmetleri bölümü öğrencileri olmuştur. Katılımcıların dijital bağımlılık düzeyleri konusunda cinsiyet, okudukları sınıf ve ekran başında geçirdikleri süreye göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital bağımlılık
• Dijital cihazlar
• İnternet
• Üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Aktan, E. (2018). Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Medya Bağımlılık Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 405-421.
2. Akarcan, M. (2024). Dijital Medya Bağımlılığının Getirdiği Sorun Ne Çözüm Önerileri. Black Sea Journal of Public And Social Science, 7 (1), 47-54. https://doi.org/10.52704/bssocialscience.1383503.
3. Altınok, M. (2021). Lise Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık ve Yaşam Doyumunun İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 19(1), 262-291. https://doi.org/10.37217/tebd.689774.
4. Altıntop, M., Bak, G. ve Bak, A. (2020). Yeni Medya Okur Yazarlığı, Journal of social Humanities and Administrative Sciences, 6 (24): 414-441,DOI:10.31589/JOSHAS.287.
5. Arslan, A. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Sivas ili örneği). Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), 63-80.
6. Arslan, A. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Dijital Bağımlılık Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, International e-Journal of Educational Studies, 4 (7). 27-41.
7. Arslan, A., Kırık, A. M., Karaman, M., & Çetinkaya, A. (2015). Lise ve Üniversite Öğrencilerinde Dijital Bağımlılık. İletişim ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 8, 34-58.
8. Aziz, N., Nordin, M. J., Abdulkadir, S. J., & Salih, M. M. M. (2021). Digital Addiction: Systematic Review of Computer Game Addiction Impact on Adolescent Physical Health. Electronics, 10(996), 1-18.

9. Cham, S., Algashami, A., Aldhayan, M., McAlaney, J., Phalp, K. T., Almourad, M. B. & Ali, R. (2019). Digital Addiction: Negative Life Experiences and Potential for Technology-Assisted Solutions. In World Conference on Information Systems and Technologies (921-931). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-16184-2_87.
10. Dalkıç, A., & Kaya, Z. (2021). Predictive Effect of Adolescents' Body Cathexis on General Self-Efficacy and the Use of Instagram. Participatory Educational Research, 8(2), 476-492. https://doi.org/10.17275/per.21.50.8.2.
11. Demirel, M., Er, Y., Kaya, A., & Çuhadar, A. (2022). Dijital Bağımlılık ve Boş Zaman Yönetiminin Günlük Hayatta Etkisinin İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (3), 1292-1306.
12. Dinç, M., & İşmen Gazioğlu, E. (2015). Teknoloji Yerinde Yeterince Yeşilay, Kültür Sanat Basımevi, İstanbul, 2. Baskı.
13. Dinçer, E. (2023). https://psikologenesdincer.com.tr, Erişim Tarihi: 26.02.2024.
14. Doğan, U. (2016). Lise Öğrencilerinin Sosyal Ağ Siteleri Kullanımının Mutluluk, Psikolojik İyi-Oluş ve Yaşam Doyumlarına Etkisi: Facebook ve Twitter Örneği. Eğitim ve Bilim, 41(183), 217-231. https://doi.org/10.15390/EB.2016.4616.
15. Ektiricioğlu, C., Arslantaş, H., & Rüveyda, Y. (2020). Ergenlerde Çağın Hastalığı: Teknoloji Bağımlılığı. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 29 (1), 51-64.
16. Ertemel, A. V., & Aydın, G. (2018). Dijital Ekonomide Teknoloji Bağımlılığı ve Çözüm Önerileri. Addicta: The Turkısh Journal on Addictions, 5 (4), 683-690. https://doi.org/10.15805/addicta.2018.5.4.0038.
17. Eryılmaz, S., & Çukurluöz, Ö. (2018). Lise öğrencilerinin dijital bağımlılıklarının incelenmesi: Ankara ili, Çankaya ilçesi örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(67), 889-912.
18. Esen, R., & Yengin, D. (2021). Yeni Medya Bağımlılığında Photolurking Sonucu Ortaya Çıkan Dijital Şiddet Üzerine Bir İnceleme. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5 (2), 156-171.
19. Güney, B. (2017). Dijital Bağımlılığın Dijital Kültüre Dönüşmesi: Netlessfobi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 1 (2), 207-213.
20. Günüç, S. (2009). İnternet bağımlılık ölçeğinin geliştirilmesi ve bazı demografik değişkenler ile internet bağımlılığı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
21. Günüç, S. (2013). İnternet Bağımlılığını Yordayan Bazı Değişkenlerin Cart ve Chaid Analizleri ile İncelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 28(71), 88-104.
22. Kaya, Z., Vangölü, M. S., Marufoğlu, M., & Özdemir, M. (2023). An Investigation of High School Students’ Levels of Digital Addiction and Well-being According to Some Variables. E-International Journal of Educational Research, 14(1), 117-138. https://doi.org/10.19160/e-ijer.1173642
23. Kayri, M., & Günüç, S. (2016). Yüksek ve düşük sosyoekonomik koşullara sahip öğrencilerin internet bağımlılığı açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi. The Turkish Journal on Addictions, 3(2), 165-183.
24. Kelav, C. S. ve İli, B. (2020). Medya Okur Yazarlığı ve Yeni Medya Okur Yazarlığına Duyulan İhtiyaç ve Öneriler, Geçmişten Günümüze İletişim Araştırmaları-2 içinde, 7-28, Editör, Hasan Çiftçi, İKSAD Yayınevi E-Kitapları, https//www.researchgate.net/publication/348000818.
25. Kesici, A., & Tunç, N. F. (2018). The Development of the Digital Addiction Scale for the Universty Sutudents: Reliability and Validity Study, Universal Journal Of Educational Research, 6 (1), 91-98. https://doi.org/1013189/ ujer 2018. 060108.
26. Kumar, R. (2011). Research Methodology, SAGE Published, New Delhi, 3. Baskı.
27. Öztürk, M. (2021). İnternet Bağımlılığı, https://mucahitozturk.com, Erişim Tarihi: 13.03.2024.
28. Panova, T., & Carbonell, X. (2018). Is Smartphone Addiction Really an Addiction? Journal of Behavioral Addictions, 7 (2), 252-259. https://doi.org/10.1556/2006.7.2018.49
29. Pierce, T. (2009). Social Anxiety and Technology: Face-to-Face Communication Versus Technological Communication Among Teens. Computers in Human Behavior, 25 (6), 1367-1372. https://doi.org/10.1016/j.chb.2009.06.003
30. Przybylski, A. K., & Weinstein, N. (2017). A Large-scale Test of the Goldilocks Hypothesis: Quantifying the Relations Between Digital-Screen Use and the Mental Well-being of Adolescents. Psychological Science, 28(2), 204-215.
31. Rugai, J., & Hamiliton- Ekeke, J-T. (2016). A Rewiew of Digital Addiction: A Call for Safety Education. Journal of Education and e-Learning Research, 17(1), 17-22.
32. Shaw, M., & Black, D. W. (2008). Internet Addication, Definition, Assesment, Epidemiology and Clinical Management. CNS Drugs, 22 (5), 353-365. https://doi.org/10.2165/00023210-2000822050-00001.
33. Thatcher, A., & Goolam, S. (2005). Development and Psyhometric Properties of the Problematic Internet use Questionnaire, South Africa Journal of Psychology, 35 (4), 793-809. https://doi.org/10.1177/008124630503500410.
34. Yeşilay, 2024, https://www.yeşilay.org.tr, Erişim Tarihi. 17.02.2024.
35. Young, K. S, Yue, X. D., & Ying, L. (2011). Prevalence Estimates and Etiologic Models of Internet Addiction, in Internet Addiction Handbook and Guide to Evaluation and Treatment. (Edited by K. S.Young, C.N. De Abreu ), John Wiley& Sons, New Jersey, pp.3-19.
36. Vink, A. (2020). The Dangers of Digital Addiction, Newyork, Lucent Press, on Imprint Of Greenhaven Publishing, 1. Baskı.
37. Wang, W. C. (2018). Exploring the Relationship Among Free-Time Management, Leisure Boredom, and Internet Addiction in Undergraduates in Taiwan. Psychological Reports, 122(5), 1651-1665.