Getiri ve Risk Analizi: Bist100’de İşlem Gören Gayrimenkul Sektörü Üzerinde Bir Uygulama

Öz

Türkiye’de makroekonomik değişkenlerin hızla gelişimi, genelde gayrimenkul sektörünü etkilemektedir. Konjonktürden bağımsız olarak, yatırım amaçlı olması nedeniyle gayrimenkul sektörü her zaman yatırımcıların gözdesi konumundadır. Türkiye’deki nüfusun sürekli artması ve özellikle genç nüfus yoğunluğu nedeniyle, gayrimenkul sektörüne olan ilgi sürekli ve güncel kalmaktadır. Bu nedenle gayrimenkul sektörüne olan talep her geçen gün artış göstermektedir. Bu gelişmeler nedeniyle, bu sektördeki Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı Şirketleri de önem kazanmakta ve yatırım potansiyeli taşımaktadır. Bu çalışmada; Borsa İstanbul’da faaliyet gösteren Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı şirketlerinden bazılarının getiri ve risk analizleri yapılmış ve elde edilen sonuçlar doğrultusuyla yatırım potansiyeli olan firmalar ortaya konmuştur

Anahtar Kelimeler

• Getiri Risk Gayrimenkul Sektörü

Return and Risk Analysis: An Application on the Real Estate Sector Traded in ISE100

Öz

The rapid development of macroeconomic variables in Turkey affects the real estate sector in general. Regardless of the conjuncture, real estate sector is always in the eyes of investors as it is for investment purposes. Because of the continuous increase of the population and especially the young population density in Turkey, interest in the real estate sector remains constant and up-to-date. For this reason, the demand for the real estate sector is increasing day by day. Due to these developments, Real Estate Investment Trust Companies in this sector gain importance and have investment potential. In this study; risk and return analyzes have conducted on some of the Real Estate Investment Trusts companies operating in Istanbul Stock Exchange and the companies have found which carry investment potential in line with the results

Anahtar Kelimeler

• Return Risk Real Estate Industry

Kaynakça

1. Bekçioğlu, S. Öztürk, M. Ve Kaderli, Y. (2003) “Beta Katsayısını Etkileyen Finansal Oranlar: Gıda ve Makine- İmalat Sektöründe Bir Uygulama”, Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, Sayı:10. Ankara.
2. Bekçioğlu, S. (1984) “Hisse Senetlerinin Riskliliği ve Bazı Türk Firmaların Ait Hisse Senetleri Üzerine Bir Deneme”, İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi, Muhasebe Enstitüsü Dergisi, Cilt:2, Yıl:10, Sayı:37, İstanbul.
3. Brealey, R.A., Myears, S.C. ve Marcus, A.J. (1995) “Fundamentals of Corporate Finance”, Literatür Yayıncılık, Me Graw Hill, International Edition: İstanbul.
4. Ceylan, A. Ve Korkmaz, T. (2000) “Sermaye Piyasası ve Menkul Değer Analizi”, Ekin Kitapevi: Bursa.
5. Civelek, M.A. ve Durukan, M.B. (1998) “Investments”, Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, 1. Edition: İzmir.
6. Edwin J. Elton; Martin J. Gruber; Christopher R. Blake, “Fundamental Economic Variables, Expected Returns, And Bond Fund Performance” The Journal of Finance, Vol.50, No:4 (Sep.,1995).
7. Erdaş, M.L. ve Demir, Y. (2016) “Bulanık Doğrusal Programlama Yöntemiyle Bir Portföy Optimizasyonu Modelinin Geliştirilmesi: Bist 30 Endeksinde Bir Uygulama” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt:9, Sayı:45, ss:768-789.
8. Evren, O.E., (1996) "Finansal Varlıkları Fiyatlama Moldeli", Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü: İstanbul.

9. Kaderli, Y. (2001) “Bir Hisse Senedi Portföyü Oluşturmada Çeşitlendirme Aracı olarak Banka Hisseleri”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ADÜ, SBE, İşletme Anabilim Dalı: Aydın.
10. Karan, M. B., (2004) “Yatırım Analizi ve Portföy Yönetimi”, Gazi Kitabevi: Ankara.
11. Konuralp, G., (2005) “Sermaye Piyasaları Analizler, Kuramlar ve Portföy Yönetimi” (2. Baskı), Alfa Basım Yayım Dağıtım: İstanbul. Markowitz, H.M. (1987) “Mean- Variance Analysis in Portfolio Choice and Capital Markets”, Oxford Basil Blackwell: New York.
12. Mullins, D.W. (1986) “Sermaye Varlık Fiyatlandırma Modeli Çalışıyor mu?”, (Çev: S. Bekçioğlu), Gazi Üniversitesi, İİBF Dergisi, Cilt:2, Sayı:1-2: Ankara.
13. Uğurlu, M., Erdaş, M.L. ve Eroğlu, A. (2016) “Portföy Yönetiminde Sistematik Olmayan Riski Azaltacak Bir Doğrusal Programlama Model Önerisi”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, c:6, s:1, ss:147-174.
14. Williams, C.A. ve Heins, R.M., (1981) “Risk Management And Insurance”, (4.Edition), McGraw-Hill Book Company: New York.
15. http://www.invest.gov.tr/tr-tr/sectors/Pages/RealEstate.aspx