KENDİLİĞİNDEN ÖRGÜTLÜ ORTAMLARDA KENDİ KENDİNE ÖĞRENME SÜRECİ
Öz
Bu araştırmanın amacı; ilköğretim okulları 8. sınıf Teknoloji ve Tasarım dersi kurgu kuşağında yer alan “ Çözüm önerilerinin yasal koruma altına alınma yollarını ve sürecini ifade eder ” kazanımının kendiliğinden örgütlü ortamlarda kendi kendine öğrenilmesinin etkililiğini belirlemektir. Araştırma için gerekli olan veriler kontrol gruplu deneysel model kullanılarak ön test ve son test uygulanarak elde edilmiştir. Araştırma 2011-2012 eğitim-öğretim yılında Ankara ilinde MEB’ e bağlı bir ilköğretim okulunun 8.sınıfında 32 öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada öğretim kontrol grubunda (n= 15) öğretmen merkezli yöntemle (geleneksel yöntem), deney grubunda (n= 17) kendi kendine öğrenme yöntemi ile kendiliğinden örgütlü ortam kullanılarak bilgisayar destekli olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kullanılan testler, konunun işlenmesine başlamadan önce ön test, konu işlendikten sonra ise son test uygulanmıştır. Araştırmada kontrol ve deney grupları arasındaki farklılıkları belirlemek üzere veri analizinde ilişkisiz örneklemler t-testi, grupların kendi içindeki farkı belirlemek için t-testi kullanılmıştır. Denencelerin test edilmesinde anlamlılık düzeyi 0,5 olarak alınmıştır. Aynı zamanda öğrenci kişisel bilgilerin analizinde yüzdelik ve frekanstan yararlanılmıştır. Araştırma elde edilen bulgular sonucunda “kendiliğinden örgütlü ortamlarda kendi kendine öğrenme süreci” uygulandığı deney grubunun, geleneksel öğretim yönteminin uygulandığı kontrol grubundan daha etkili olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Öğrenme,Kendi Kendine Öğrenme,Kendiliğinden Örgütlü Ortam,Geleneksel Yöntem,Deneysel Metot
Kaynakça
- Alkan C. (1998). Eğitim Teknolojisi. Anı Yayıncılık, Ankara.
- Chakravarthi S.(2010). Analysis of the psychological impact of problem based learning (PBL) towards self directed learning among students in undergraduate medical education. International Journal of Psychological Studies. Kuala Lumpur, 2(1): 38-41.Kuala Lumpur.
- Demirci S.F.(2011). ”Eğitim ve Verimlilik ”, Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi,15-16.
- Gül İ.(2007).Eğitimin Toplumsal Temelleri. Cafoğlu Z. Eğitim Bilimine Giriş (ss.162)Grafiker Yayıncılık. Ankara.
- Kocaman, G. (2004). Dokuz Eylül Üniversitesi 1.Eğitim Kurultayı, DEÜ Hemşirelik Yüksekokulu, [http://web.deu.edu.tr/aek2004/12/Kocaman.pdf ].Erişim tarihi:09.02.2012
- Malik S. & Shabbir M.S.(2008). “Perception of University Students on Self-Directed Learning through Learning Technology”. European Journal of Scientific Research.24(4): 567-573. Islamabad
- Mitra S. Dangwal R.(2010).”Limits to self-organising systems of learning—the Kalikuppam experiment”. British Journal of Educational Technology. 41(5).681-686. Newcastle.
- Mok M.M.C. Lung C.L.(2005). “Developıng self-dırected learnıng ın student teachers”. International Journal of Self-Directed Learning. 2(1), 18-28. Florida
- Polat C. Odabaş H.(2008).Bilgi Toplumunda Yaşam Boyu Öğrenmenin Anahtarı: Bilgi Okuryazarlığı. Küreselleşme, Demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı. Antalya
- Şimşek A.(2009).Öğretim Tasarımı. Nobel Yayın Dağıtım. Ankara