Tenets And Principles of Spiritual Counseling in Hospitals in Terms of its Basic Features

Öz

Spiritual counseling services rely on some general tenets and principles such as dignity, transparency, empathetic understanding, and concreteness. Although spiritual counseling sets an average service standard and general principles in terms of its application, it also draws attention with a structure that changes according to the person or institution to which the service is provided. For example, just as spiritual counseling offered to the elderly and spiritual counseling offered to children differ from each other, services provided in prisons and services provided in hospitals also differ from each other in terms of both method and practice. In the same way, there are some differences between providing spiritual counseling to a sick person at home and offering the service in a hospital due to the presence of an institutional environment. However, because spiritual counseling is a relatively new field in our country compared to Continental Europe and America, studies that reveal its theoretical details in academy and its practical details in the field are not yet sufficient in answering the needs arising from the differences of the application area of spiritual counseling. This study aims to identify the spiritual counseling practices offered to patients within the institutional conditions of hospitals and the distinctive features that emerge from these practices, without mentioning the differences between patient and hospital spiritual counseling. In this framework, this article focuses on determining the tenets and principles of Hospital Spiritual Counseling, separately from spiritual counseling services provided in institutional settings such as prisons, military institutions or nursing homes, and, if possible, supporting professionals in accordance with these principles.

Anahtar Kelimeler

• Pastoral Counseling
• Tenets of Pastoral Counseling
• Hospital
• Patient
• Pastoral Counselor

أسس ومبادئ التوجيه والإرشاد المعنوي في المشافي في سياق خصائصه المميزة

Öz

تتمتع خدمات الإرشاد المعنوي بجملة من الأسس والمبادئ العامة مثل الكرامة والاحترام والشفافية والتفاهم العطوف والوضوح. وهذه الخدمات إلى جانب خضوعها لمعايير خدمة متوسطة ومبادئ عامة في مجال ممارسة الإرشاد الروحي، تلفت الانتباه إلى تنوع بنيتها تبعاً للمخاطَب أو المؤسسة التي يتم تقديم الخدمة لها. فخدمات الإرشاد المعنوي المقدم للمسنين على سبيل المثال يختلف عن الإرشاد الموجه للأطفال، والخدمات المعنوية المقدمة في السجون تختلف عن الخدمات المقدمة في المشافي بشكل منهجي وعملي. وكذلك، يتميز تقديم خدمات الإرشاد المعنوي للمريض في المنزل بجملة من الفروق عن تقديمها للمريض في المشفى لأسباب ناشئة عن البيئة المؤسسية. ورغم أهمية هذا الموضوع؛ فإن الدراسات التي تتناول التفاصيل النظرية الأكاديمية والتفاصيل العملية التطبيقية للاحتياجات الناشئة عن تمايز خدمات الإرشاد الروحي والمعنوي في الميدان التطبيقي في بلدنا ليست كافية بعد، نظراً لحداثتها مقارنة بأوروبا وأمريكا. وهذه الدراسة تهدف إلى تحديد ممارسات الإرشاد الروحي المقدمة للمرضى ضمن الظروف المؤسسية للمشفى، وتحديد السمات المميزة التي تنبثق عن هذه الممارسات، دون التطرق إلى فروق الإرشاد المعنوي بين المريض والمشفى. وفي هذا الإطار، تركز المقالة على تحديد أسس ومبادئ الإرشاد المعنوي المقدم في المشافي، وتقديمها بين يدي المهنيين المحترفين في هذا المجال، ومساعدتهم للتحرك قدر الإمكان وفقًا لهذه المبادئ، دون النظر في تقديم هذه الخدمات في البيئات المؤسسية الأخرى مثل السجن أو الثكنات العسكرية أو دور رعاية المسنين.

Anahtar Kelimeler

• الإرشاد المعنوي
• مبادئ التوجيه المعنوي
• المشفى، المريض
• المرشد المعنوي

Temel Özellikleri Bağlamında Hastanelerdeki Manevi Danışmanlığın İlke ve Esasları

Öz

Manevi danışmanlık hizmetleri saygınlık, saydamlık, empatik anlayış ve somutluk gibi birtakım genel ilke ve prensiplere sahiptir. Manevi danışmanlık uygulama alanında ortalama bir hizmet standardına ve genel prensiplere sahip olmakla birlikte hizmetin sunulduğu muhataba ya da kuruma göre çeşitlenen yapısı ile dikkat çekmektedir. Örneğin yaşlılara sunulan manevi danışmalık ile çocuklara sunulan manevi danışmanlığın birbirinden farklılaşması gibi hapishanelerde sunulan hizmet ile hastanelerde sunulan hizmet de birbirinden hem yöntemsel olarak hem de pratik olarak farklılaşmaktadır. Aynı şekilde hasta kişiye manevi danışmanlığın evde sunulması ile kurumsal ortam olmasından kaynaklanan gerekçeler nedeniyle hastanede sunulması arasında dahi birtakım farklılıklar söz konusu olmaktadır. Ancak manevi danışmanlık ülkemizde Kıta Avrupası ve Amerika’ya nispetle yeni bir alan olduğu için, uygulama alanının farklılaşmasından kaynaklanan ihtiyaçlara yönelik akademide teorik, sahada ise pratik detayları ortaya koyan çalışmalar henüz yeterli değildir. Bu çalışma hasta ve hastane manevi danışmanlığı arasındaki farklara değinmeden doğrudan hastanenin kendi kurumsal şartları içerisinde hastalara sunulan manevi danışmanlık uygulamaları ve bu pratiklerden hareketle ortaya çıkan temel özellikleri tespit etmeyi hedeflemektedir. Bu çerçevede makale hapishane, askeriye ya da huzurevi gibi kurumsal ortamlarda verilen manevi danışmanlık hizmetlerinden ayrı olarak Hastane Manevi Danışmanlığına yönelik ilke ve esasları belirlemeye, bu esaslar uyarınca imkan dahilinde meslek profesyonellerine katkı sağlamaya odaklanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Manevi danışmanlık
• manevi danışmanlık ilkeleri
• hastane
• hasta
• manevi danışman

Kaynakça

1. Ağılkaya Şahin, Zuhal. “Hristiyan Gelenekte Manevi Bakımın Teorik Temelleri.” Spritual Psychology And Counseling 1/1 (2016). http://dx.doi.org/10.12738/spc.2016.1.0002
2. Cadge, Wendy - vd. “Training Healthcare Chaplains: Yesterday, Today and Tomorrow.” Journal of Pastoral Care & Counseling 73/4 (2019), 211–221.
3. Cantürk, Safure. “Gelişmiş Ülkelerde Sosyal Politika Uygulamaları: Japonya Örneği.” İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi 2021/54 (2021), 188–202.
4. Clebsch, William A. - Charles R. Jaekle (eds.). Pastoral Care in Historical Perspective. Northvale NJ: Jason Aronson, 1994.
5. Clinebell, Howard - McKeever, Bridget Clare. Basic Types of Pastoral Care and Counseling: Resources for the Ministry of Healing and Growth. Nashville, TN: Abingdon Press, 3., 2011.
6. Doehring, Carrie. The Practice of Pastoral Care A Postmodern Approach. Louisville: Westminster John Knox Press, 2006.
7. Doğan, Mebrure. “Hastane Örneği Üzerinden Manevi Danışmanlık ve Rehberlik Hizmetlerine Genel Bir Bakış.” Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 21/2 (2017), 1267–1304.
8. Dunlap, Suzan J. “Healing.” In the Wiley-Balckwell Companion to Practical Theology. ed. Bonnie Miller-McLemore. 32–41. New York: Wiley-Blackwell, 2014.

9. Graham, Larry Kent. Care of Persons, Care of Worlds: A Psychosystems Approach to Pastoral Care and Counseling. Nashville, TN: Abingdon Press, 1992.
10. Jung, Carl Gustav. Psychology and Religion. New Haven: Yale University Press, 1992.
11. Karaman, Hayreddin, vd. Kuran Yolu Türkçe Meal ve Tefsiri. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2012.
12. Kirkwood, Neville A. Pastoral Care in Hospital. New York: Morehouse Publishing, 2005.
13. Lake, Frank. Clinical Theology A Theological and Psychiatric Basis to Clinical Pastoral Care. Missouri: Emeth Press, 2006.
14. Long, İbrahim J. - Ansari. “Islamic Pastoral Care and the Development of Muslim Chaplaincy.” Journal of Muslim Mental Health 12/1 (2018), 109–121.
15. Maynard, Elizabeth A. - Snodgrass, Jill L. Understanding Pastoral Counseling. New York: Springer Publishing Company, 2015.
16. Mollaoğlu, Hasan. Hastane Hizmetleri Bağlamında Manevi Bakım ve New York Healthcare Chaplaincy Örneği. Ankara, 2013.
17. Söylev, Ömer Faruk. Manevi Bakım ve Danışma Psikolojisi Kavram Kuram ve Uygulamalar. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2020.
18. Yüksel Çamur, Fatma. “Di̇ni̇ Danışmanlıkta Danışan Danışman İli̇şki̇si̇: Hadi̇sler Çerçevesi̇nde Teoloji̇k Bi̇r Bakış.” Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 19/2 (2020), 648–678.
19. Hasta Hakları Yönetmeliği, Hasta Hakları Yönetmeliği (md. 38). (1998). http://www.saglik.gov.tr/TR,10461/hasta- haklari-yonetmeligi.html.
20. Hastanelerde Manevi Destek Sunmaya Yönelik İşbirliği Protokolü, Hastanelerde Manevi Destek Sunmaya Yönelik İşbirliği Protokolü ( md. 1). (2015).
21. “Kitabı Mukaddes Eski ve Yeni Ahit.” İstanbul: Kitabı Mukaddes Şirketi, 1995.