The Attitude of the Media in the 31 March 2019 Local Elections: Content Analysis in Hürriyet, Sözcü and Yeni Şafak Newspapers

Öz

In societies governed by contemporary western democracy, political parties and their elements have very important duties. Elections held at certain periods in democracies create an environment where the public expresses its opinions. Political parties and candidates use various methods and techniques while continuing their election campaigns. They send their messages to voters through communication tools. At this point, media has an important place in terms of its functions. Politicians, who are aware of the power of the media, engage in various activities to keep and improve the communication between them. The media must display an impartial and equal attitude in order to continue contributing to the functioning of democracy. The purpose of this study; The aim is to reveal what ideological attitude the media adopts when covering news about political parties in election campaigns. In this context, Sözcü, Hürriyet and Yeni Şafak newspapers, which have different publishing policies, were preferred and examined. This study was carried out by examining the political news on the front pages of Hürriyet, Sözcü and Yeni Şafak newspapers in February and March, before the local elections on March 31, 2019. In the study; In the newspapers examined, it was seen that party leaders were more prominent even if there were local elections, and it was concluded that there were deficiencies in the efforts of political actors to inform the public about election projects (promises).

Anahtar Kelimeler

• Media
• Functions of the Media
• Political Parties
• Political Communication

31 Mart 2019 Yerel Seçimlerinde Medyanın Tutumu: Hürriyet, Sözcü ve Yeni Şafak Gazetelerinde İçerik Analizi

Öz

Çağdaş Batı demokrasisi ile yönetilen toplumlarda, siyasi partiler ve unsurları çok önemli görevlere sahiptirler. Demokrasilerde belirli dönemlerde yapılan seçimler, kamuoyunun görüşlerini belirttiği bir ortam oluşturmaktadır. Siyasi partiler ve adaylar, seçim kampanyalarını sürdürürken çeşitli yöntem ve tekniklerden yararlanmaktadırlar. Seçmenlere iletecekleri mesajları ise iletişim araçları aracılığı ile göndermektedirler. Bu noktada medya, sahip olduğu işlevler bakımından önemli bir yer tutmaktadır. Medyanın gücünün farkında olan siyasetçiler, aralarındaki iletişimi güçlü tutmak ve geliştirmek adına çeşitli faaliyetlere girişmektedir. Medya ise demokrasinin işleyişine katkı yapmasına devam edebilmek adına tarafsız ve eşit bir tutum sergilemelidir. Bu çalışmanın amacı; medyanın seçim kampanyalarında siyasal partilerin haberlerine yer verirken nasıl bir ideolojik tutum takındığını ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda, birbirlerinden farklı yayın politikaları olan Sözcü, Hürriyet ve Yeni Şafak gazeteleri tercih edilmiş ve incelenmiştir. Bu çalışma, 31 Mart 2019 yerel seçimleri öncesi Hürriyet, Sözcü ve Yeni şafak gazetelerinde Şubat ve Mart ayları içerisinde, bu gazetelerin birinci sayfalarında yer alan siyasi haberler incelenerek gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, incelenen gazetelerde yerel seçimler olsa bile parti liderlerinin daha ön planda olduğu görülmüş ve siyasal aktörlerin kamuoyunu seçim projelerine(vaatleri) dair bilgilendirme çalışmalarında eksiklikler olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Medya
• Medyanın İşlevleri
• Siyasal Partiler
• Siyasal İletişim

Kaynakça

1. Aliefendioğlu, Yılmaz (1999). Siyasal Partiler ve Sivil Toplum Örgütleri, Anayasa Yargısı Dergisi, 16, 95-115.
2. Atabek, Nejdet (2003). Propaganda Ve Toplumsal Kontrol 2(4). Selçuk İletişim Dergisi, 4-12.
3. Avcı, Kemal (2014). Yerel Seçim Kampanyalarında Halkla İlişkiler: 2014 Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya.
4. Avcı, Kemal (2015). Siyasal Seçim Kampanyalarında Halkla İlişkiler Kampanyalar, Yöntemler ve Araçlar Üzerine Bir İnceleme. Konya: Literatürk Yayınları.
5. Aziz, Aysel (2021). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
6. Bağardı, Seyhan (1999). Kitle İletişim Aracı Olarak Yerel Televizyonun İşlevleri. Kurgu Dergisi, 16(16), 91-109.
7. Balcı, Şükrü (2007). Seçmenleri Etkileme Sürecinde Siyasal Reklamcılık Olgusu 1999 Genel Seçimleri Örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 139-157.
8. Bilgin, Nuri (2006). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi Teknikler ve Örnek Çalışmalar. Ankara:Siyasal Kitabevi

9. Bitirim Okmeydan, Selin (2018). Siyasal Halkla İlişkiler ve Siyasi Partilerin Sosyal Medya Kullanımı: 24 Haziran 2018 Seçimleri Üzerine Bir Araştırma. Journal of Social And Humanities Sciences Research (JSHSR), 5(30), 4222-4240.
10. Çankaya, Erol (2019). Siyasal İletişim Dünyada ve Türkiye'de. Ankara: İmge Kitabevi.
11. Demir İnanç, Mine (2018). Siyasal İletişim:Kavramsal Bir Derleme. Uluslararası Sanat Kültür ve İletişim Dergisi , 79-104.
12. Ertürk, Hatice (2012). Referandum Sürecinde Yazılı Basının Kamuoyunu Oluşturm İşlevi (Yeni Şafak ve Radikal gazeteleri). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara
13. Eroğlu, Ahmet Hüsrev., ve Bayraktar, Sumru (2009). Siyasal Pazarlama Uygulamalarının Seçmen Tercihleri Üzerine Etkileri-İzmir İli Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 187-207.
14. Geray, Haluk (2014). İletişim Alanından Örneklerle Toplumsal Araştırmalarda Nicel ve Nitel Yöntemlere Giriş. Kocaeli:Umuttepe Yayınları.
15. Gerek, Nüvit (2004). Siyaset Bilimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Yayını, 1.
16. Gökçe, Orhan ve Türkdoğan, Orhan (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemi. Konya:Çizgi Kitabevi.
17. Gürgen, Haluk (1990). Propaganda. Kurum Dergisi, 8(2), 135-157.
18. Güz, Nurettin (2008). Kamuoyu Araştırmalarının Medyada Yayınlanmasının Etik İlkeleri, (Editör) Zülfikar Damlapınar. Medya ve Siyaset içinde (s.11-37). Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları,
19. İçel, Kayıhan (2018). Kitle İletişim Hukuku. İstanbul: Beta Yayıncılık.
20. İnal, Mehmet Emin, ve Karabacak, Esin Gürbüz (1995). Siyasal Pazarlamanın Büyümesi ve Gelişmesi. Erciyes Üniversitesi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi,(12), 153-160.
21. İrvan, Süleyman (1997). Medya,Kültür, Siyaset. Ankara: Ark yayınları.
22. İslamoğlu, Ahmet Hamdi (2010). Turizm Pazarlaması. İstanbul: Beta Yayıncılık.
23. Karaçor, Süleyman (2009). Yeni İletişim Teknolojileri, Siyasal Katılım, Demokrasi. Yönetim Ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(2), 121-131.
24. Karakuş, Melis (2021). Gelenekselden Dijitale Propaganda Araçlarının Dönüşümü: Selçuk İletişim Dergisi, 14(1), 462-491.
25. Kentel, Ferhat (1991). Demokrasi,Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair. Birikim Dergisi, 30, 39-44.
26. Mora, Necla (2011). Medya Çalışmaları, Medya Pedagojisi ve Küresel İletişim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
27. Tanyıldızı, Nural İmik (2011). Siyasi partilerin halkla ilişkiler ve kamuoyunu bilgilendirme çalışmaları: Türk Basınında 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Malatya.
28. Tarhan, Ahmet., ve Fidan, Zühal (2016). Siyasal Halkla İlişkilerde Medya Yönetiminin Rolü ve Önemi:“1 Kasım 2015 Erken Genel Seçimleri Örneği", (Editör), Şükrü Balcı. 7 Haziran’dan 1 Kasım’a Türkiye'de Siyasal İletişim Uygulamaları içinde (s.203-243). Konya: Literatürk Academia Yayınları.
29. Tokgöz, Oya (2020). Siyasal İletişimi Anlamak. Ankara: İmge Kitabevi.
30. Uztuğ, Ferruh (2003). Siyasal Marka Konumlandırma ve Siyasal Mesaj Stratejileri İlişkisi:1991-1995-1999 Seçimleri Türkiye Siyasal Reklam Mesaj Türleri Analizi, Selçuk İletişim Dergisi, 3(1), 4-19.
31. Yıldırım, Besim (2015). İçerik Çözümlemesi Yönteminin Tarihsel Gelişimi Uygulama Alanları ve Aşamaları, (Editör), Besim Yıldırım. İletişim Araştırmalarında Yöntemler Uygulama ve Örneklerle içinde (s.105-155). Konya:Literatürk Academia Yayıncılık.