Araştırma Makalesi

Jane Eyre’da Stoacı Felsefenin İzleri

Sayı: 40 25 Haziran 2024
PDF İndir
TR EN

Jane Eyre’da Stoacı Felsefenin İzleri

Öz

Currer Bell mahlasıyla yazdığı Jane Eyre isimli eserinde, Charlotte Brontë’nin kendi yaşamından, varolma durumundan bir şeyler bulmak mümkündür. Üstelik bunlar birçok kadının varolma kaygılarını da ortaya koyan izlekler olduğundan Jane Eyre, Emily Brontë’nin kaleme aldığı Uğultulu Tepeler romanı yanında Brontë kardeşlerin en çok okunan eserlerinden biridir. Kitap boyunca birçok kapatılmaya maruz kalan ve bunlardan kaçma yollarına başvuran Jane Eyre’ı yaptığı seçimler üzerinden takip etme şansına sahip oluruz. Söz konusu seçimler, daha çok akla ya da tutkuya dayalı seçimler arasında gider gelir. Bu seçimler boyunca da Jane’e eşlik eden birçok karakter bulunur. Bu karakterler arasından eseri Stoacı bir okumaya uygun kılan Helen Burns ve St. John bize, Jane’in sahip olduğu doğasının tutkulu ve mantıklı yönlerini uzlaştırma çabasını ve bu çabanın Stoacı felsefedeki hükmümüz altında olanlarla olmayanlar arasında yapılan ayrıma benzediğini gösterir. Pratiğe ve özgür iradeye odaklanan Stoacı felsefe iyi ve kötü arasındaki seçimin kişinin kendisini bağladığını, şeylerin kendilerinde ne mutlak iyi ne de mutlak olarak kötü olarak adlandırılamayacağını ifade eder. Ayrıca farksızlar (adiaphora) kavramı üzerinden de yaşamda önümüze çıkan zorluklara karşı gösterdiğimiz dayanıklılığa veya kayıtsızlığa vurgu yapılır. Dayanıklılık söz konusu olduğunda karşımızda duran karakter Helen Burns’dür. Kayıtsızlık söz konusu olduğunduysa karşımızda St. John durur. Bu bağlamda makale söz konusu karakterlerin Stoacı felsefe üzerinden bir analizini yapmayı ve bu kişilerin Jane’i bir Stoacı olarak okuyup okuyamamamıza ne dereceye kadar katkı sağladıklarını ele almayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Ashe, F. L. (1988). “Jane Eyre: the quest for optimism”. Studies in the Novel, 20 (2), pp. 121-130.
  2. Benvenuto, R. (1972). “The child of nature, the child of grace, and the unresolved conflict of Jane Eyre”.
  3. ELH, 39 (4), pp. 620-638.
  4. Bobzien, S. (2004). Determinism and freedom in stoic philosophy. OUP.
  5. Bryant, J. (1996). Moral codes and social structure in Ancient Greece: A sociology of greek ethics from Homer to Epicureans and Stoics. State University of New York Press.
  6. Brontë, C. (1973), Jane Eyre. Çev. Leyla Moralı. İnkılap ve Aka.
  7. Brontë, C. (2022), Jane Eyre. Çev. Nihal Yeğinobalı. Can Yayınları.
  8. Eagleton, T. (2017). Güç mitleri: Brontë kardeşlere marksist bir bakış. Çev. Alev K. Bulut. Can Yayınları.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kültürel Teori

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

25 Haziran 2024

Gönderilme Tarihi

3 Nisan 2024

Kabul Tarihi

20 Haziran 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: 40

Kaynak Göster

APA
Çağrı Mutlu, E. (2024). Jane Eyre’da Stoacı Felsefenin İzleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 40, 603-615. https://doi.org/10.29000/rumelide.1502221